Nasz świat wewnętrzny jest wypełniony niezliczonymi myślami, pragnieniami, predyspozycjami i reakcjami. Czy możemy przemienić wielką pamięć naszego istnienia?
Możemy stwierdzić, że żaden człowiek nie jest taki sam jak drugi. Każda świadomość przejawia się w bardzo szczególnych warunkach — takich jak kombinacja genetyczna, układ zodiakalny w chwili narodzin, rodzina, środowisko społeczne i kulturowe oraz moment historyczny, w którym człowiek żyje, a także wiele innych zmiennych.
Weźmy również pod uwagę wyjątkowy sposób, w jaki każdy z nas postrzega wszystko wokół siebie: nasz własny sposób myślenia, pragnienia, odczuwania, działania i reagowania na wszystko, co przynosi życie.
Każdy żyje we własnym wszechświecie i tworzy niepowtarzalne doświadczenie życia, wzmacniając lub przekształcając w każdej chwili struktury swojej bańki rzeczywistości.
Pojęcie, że każda istota ludzka zamieszkuje minutus mundus (łac.) lub mikrokosmos (gr.), czyli mały świat, nie jest nowe.
Odnajdujemy odniesienia do tego w dziełach autorów ezoterycznych z końca XIX i początku XX wieku. Idee te zostały zaczerpnięte ze źródeł sięgających setek, a nawet tysięcy lat wstecz. Jest to wiedza tak stara jak sama ludzkość, często nazywana Uniwersalną Mądrością lub Filozofią Wieczystą ze względu na jej ponadczasowy charakter.
A co ta starożytna wiedza ma nam dziś do przekazania? Czy dzięki tym ideom możliwe jest lepsze poznanie własnej natury? Z pewnością tak! Poznanie samego siebie pozwala nam zrozumieć sytuację, w jakiej znajduje się ludzkość, a to jest pierwszy krok ku zmianie.
To, co rozumiemy jako „nas samych”, jest w dużej mierze rezultatem oddziaływania sił lub „głosów”. Do każdego z nas należy zrozumienie różnych wpływów, które przejawiają się w naszym złożonym, indywidualnym wszechświecie, określając nasz obecny stan świadomości.
Możemy powiedzieć, że nasze zdolności postrzegania, refleksji, odczuwania i działania wobec codziennych doświadczeń stanowią głos naszej własnej świadomej istoty, wraz ze wszystkimi śladami pozostawionymi przez wcześniejsze zdolności.
Głos naszej autoafirmacji lub identyfikacji, wyrażający się w podświadomości, kształtowany jest przez utrwalanie naszej własnej tożsamości, uprzednich percepcji, idei, upodobań i nagromadzonych przekonań.
Głos naszej karmicznej przeszłości, nieświadomości, dochodzi do nas poprzez doświadczenie zdobyte w niezliczonych cyklach narodzin, śmierci i odrodzenia.
Głos makrokosmosu odpowiada konfiguracji zodiakalnej w chwili narodzin oraz kosmicznym wpływom oddziałującym na ludzkość, takim jak obecne przejście z ery Ryb do ery Wodnika.
Wreszcie głos boskości w nas jest tęsknotą za czymś, czego nie potrafimy wyjaśnić, a mimo to głęboko za tym tęsknimy; jest intuicją, że wyższy sposób istnienia musi być możliwy; impulsem pochodzącym z wewnętrznej duchowej istoty.
Rozróżnianie głosów rozbrzmiewających w naszej świadomości pozwala nam uzyskać pewną wolność działania. Bez tego nie żyjemy świadomie — jedynie reagujemy na impulsy i napięcia, które nieustannie się w nas przejawiają.
Gdy świadomość jest zdolna dostrzec chaos tego wewnętrznego stanu i zaczyna się nim męczyć, możliwe staje się uciszenie tego niekończącego się zgiełku. Dopiero wtedy można usłyszeć głos, który zawsze był w nas obecny.
Świadomość zdolna żyć z tego jednego, potężnego impulsu może dokonać całkowitej przemiany swojego świata wewnętrznego, zastępując impulsy przeszłości i zwykłej natury siłą wieczności. Osiąga ona życie w nadświadomości, wypełniając tym samym powołanie swojej prawdziwej istoty.
