Co czuje dusza?<\/p>\n
G\u0142\u0119bokie wewn\u0119trzne po\u0142\u0105czenie ze wszystkim.<\/p>\n
Do\u015bwiadczenie pokrewie\u0144stwa.<\/p>\n
Wi\u0119\u017a w mi\u0142o\u015bci Stw\u00f3rcy.<\/p>\n
Wi\u0119\u017a, kt\u00f3ra nie wi\u0105\u017ce.<\/p>\n
Wi\u0119\u017a, kt\u00f3ra opowiada histori\u0119 stworzenia.<\/p>\n
Jak postrzega dusza?<\/p>\n
Po pierwsze, dusza jest uchem. Dusza odbiera promieniowanie, a tak\u017ce sama wibruje, jak napi\u0119ta struna po nastrojeniu. By\u0107 mo\u017ce jest to jedna ze strun monochordu, panharmonii wszystkich sfer. Ka\u017cde dr\u017cenie i ruch przejawia si\u0119 synchronicznie w duszy \u015bwiata. Ucho duszy otwiera si\u0119 stopniowo. Ucho jest zakrzywione jak spirala, jak per\u0142owa skorupa \u015blimaka. Ucho duszy r\u00f3wnie\u017c przemawia i przynosi m\u0105dre rady. Mo\u017cesz us\u0142ysze\u0107 jego g\u0142os.<\/p>\n
Po drugie, dusza jest okiem, kt\u00f3re daje ci r\u00f3\u017cne sposoby patrzenia na postrzeganie. Co dusza widzi, to ju\u017c pozna\u0142a i jeszcze wiele przeczuwa. W \u015bwietle naszej mentalno\u015bci rozr\u00f3\u017cniamy duchy, w nim ujawniaj\u0105 si\u0119 wszystkie prawdy i k\u0142amstwa. Bezkompromisowo ukazuje ono istot\u0119 rzeczy. Widzenie jest poznaniem. Widzenie przynosi wiedz\u0119. Wizja jest widziana w k\u0105cie oka jak obrazy proroctwa. Dusza duchowa zamieszkuje poza czasem i przestrzeni\u0105. Widziane tam przeb\u0142yski i idee wieczno\u015bci mog\u0105 kiedy\u015b zrealizowa\u0107 si\u0119 w naszym \u015bwiecie. W tym sensie dusza mo\u017ce by\u0107 prorokiem.<\/p>\n
Po trzecie, dusza do\u015bwiadcza dotkni\u0119cia duchowej energii Ojczyzny. Dusza bierze ci\u0119 za r\u0119k\u0119 i zaprasza do ta\u0144ca z liniami mocy ducha. Je\u015bli zgodzisz si\u0119 na tego walca, duch b\u0119dzie ci\u0119 prowadzi\u0142, dop\u00f3ki nie pozwolisz mu odej\u015b\u0107. Wtedy nagle, po d\u0142ugim czasie, przypomnisz sobie kroki i poczujesz pewno\u015b\u0107 jego prowadzenia, wiedz\u0105c, \u017ce nie mo\u017cesz odej\u015b\u0107. Jego krew ju\u017c w tobie p\u0142ynie. Jest wok\u00f3\u0142 ciebie i w tobie, bo duch staje si\u0119 cia\u0142em.<\/p>\n
Po czwarte, dusze odczuwaj\u0105 now\u0105 atmosfer\u0119, kt\u00f3r\u0105 oddychaj\u0105. Z ka\u017cdym oddechem wpuszczaj\u0105 w siebie etery wolno\u015bci i uciekaj\u0105 od starej natury. Je\u015bli brakuje nam oddechu, to dusza ma szeroko otwarte p\u0142uca, przez kt\u00f3re przep\u0142ywa czyste i oczyszczaj\u0105ce tchnienie. Oddech duszy stanowi jedno\u015b\u0107 z oddechem \u017cycia logosu, wdychaj\u0105c i wydychaj\u0105c. Trudno oprze\u0107 si\u0119 delikatnemu, s\u0142odkiemu zapachowi r\u00f3\u017c. Jak\u017ce matczyne i mi\u0142e jest to uczucie. Zapach r\u00f3\u017c uwalniany jest na ca\u0142y \u015bwiat jako wydech wyzwolonych dusz duchowych. Jest to uzdrawiaj\u0105ca atmosfera jedynego wy\u017cszego dobra.<\/p>\n
Po pi\u0105te, dusza karmi si\u0119 nowymi eterami, przyjmuj\u0105c chleb i wino nowego przymierza. Ka\u017cdy pielgrzym, kt\u00f3ry pragnie i \u0142aknie boskiej manny, zostanie nasycony. Kto do\u015bwiadczy\u0142 tego wielkiego braku i trudu? Nieugaszone pragnienie tylko z\u0142agodzone. W ten spos\u00f3b dusza pozostaje otwarta, ch\u0119tna i zdecydowana i\u015b\u0107 dalej.<\/p>\n
Po sz\u00f3ste, \u015bwiadoma dusza my\u015bli i jest w stanie wym\u00f3wi\u0107 S\u0142owo pocz\u0105tku, poniewa\u017c jest po\u0142\u0105czona ze stw\u00f3rczym S\u0142owem. Powsta\u0142o nowe ognisko \u015bwiadomo\u015bci, kt\u00f3re my\u015bli po nowemu. Dusza duchowa otrzymuje nowe zmys\u0142y, przez kt\u00f3re mo\u017ce odbiera\u0107 now\u0105 rzeczywisto\u015b\u0107, inny wymiar. P\u0142ynie na swoim statku do Caphar Salama<\/em>, wioski pokoju, wyspy ducha.[1]<\/a><\/p>\n Po si\u00f3dme, dusza przychodzi jako nowa istota, jako dusza duchowa. Staje si\u0119 ponownie pierwotnym Adamem.<\/p>\n W cz\u0142owieku jest zar\u00f3wno pocz\u0105tek, jak i cel duchowego d\u0105\u017cenia, alfa i omega.<\/p>\n Organy nowej duszy maj\u0105 swoje w\u0142asne postrzeganie i do\u015bwiadczanie. Dusza jest rozpoznawana poprzez te organy i dusza rozpoznaje wiele z duchowego planu. Przygl\u0105da si\u0119 i widzi analogiczne korelacje. Do\u015bwiadcza swojej w\u0142asnej genezy, dzie\u0144 po dniu, a\u017c do spe\u0142nienia, consummatum est<\/em>.<\/p>\n I wtedy nowe organy mog\u0105 reagowa\u0107 i pracowa\u0107 z pierwotnymi \u017cywio\u0142ami: z ogniem (stw\u00f3rcza si\u0142a lub fiat); powietrzem (stw\u00f3rcza idea lub logos); wod\u0105 (stw\u00f3rcze \u017cycie lub maria-matka-matrix); i ziemi\u0105 (stw\u00f3rczy kosmos, mikrokosmos-cz\u0142owiek-dusza duchowa).<\/p>\n Kilka my\u015bli na temat postrzegania<\/strong><\/p>\n Wszystko, co mo\u017cemy napisa\u0107 o postrzeganiu duszy, jest tylko obrazem tego, co nieopisywalne. Mimo to jest to cz\u0119sty temat poruszany w tekstach duchowych. Oto kilka wybranych my\u015bli innych autor\u00f3w na temat postrzegania nowej duszy.<\/p>\n Jan van Rijckenborgh (1896-1968) omawia przemian\u0119 zmys\u0142\u00f3w na duchowej \u015bcie\u017cce w ksi\u0105\u017cce Nie ma pustej przestrzeni<\/em>.<\/a>[2]<\/a> Rozwa\u017ca on ukryte tajemnice, kt\u00f3re s\u0105 ujawniane \u201c[\u2026] w nadziei, \u017ce wielu b\u0119dzie mog\u0142o to zobaczy\u0107, rozpozna\u0107 i us\u0142ysze\u0107. Gdy\u017c ten, kto widzi, rozpoznaje i s\u0142yszy, mo\u017ce tak\u017ce zareagowa\u0107\u201d<\/em><\/a>[3]<\/a>.<\/em>\u00a0I dodaje:\u00a0\u201c[\u2026] oko s\u0142u\u017cy do zapalania \u015bwiat\u0142a lub do utrzymywania \u015bwiat\u0142a ju\u017c p\u0142on\u0105cego. To, co cz\u0142owiek posiada w swym wn\u0119trzu, jest wyszukiwane I przyci\u0105gane przez oko. Jest wdychane jako duchowy tlen dla okre\u015blonych potrzeb \u015bwiat\u0142a<\/em>\u201d. I konkluduje: <\/em>\u201c[\u2026] moc rozumowa dostosowuje si\u0119, utarte nawyki my\u015blowe zostaj\u0105 zaatakowane, ca\u0142e \u017cycie uczuciowe i po\u017c\u0105dania zostaj\u0105 przez ods\u0142aniaj\u0105ce \u015bwiat\u0142o wstrz\u0105\u015bni\u0119te. Zaczyna si\u0119 wielkie prze\u0142amywanie ca\u0142ego systemu z tej natury, wy\u0142\u0105cznie na podstawie tego, \u017ce cz\u0142owiek zaczyna rozumie\u0107 i widzie\u0107 co\u015b z ducha, kt\u00f3ry sp\u0142yn\u0105\u0142 na ludzko\u015b\u0107\u201d.<\/em>[4]<\/a><\/p>\n W swoim kr\u00f3tkim dziele De lumine<\/em> (O \u015bwietle), Marsilio Ficino (1433-1499) pisze:<\/p>\n \u015awiat\u0142o jest \u015bmiechem niebios wznosz\u0105cych si\u0119 duch\u00f3w, jak to ukazuje si\u0119 przede wszystkim ludziom, kt\u00f3rzy za ka\u017cdym razem, gdy raduj\u0105 si\u0119 w duchu i maj\u0105 u\u015bmiech na twarzy, z pewno\u015bci\u0105 \u015bwiec\u0105 tak\u017ce wewn\u0105trz, a ich duch rozszerza si\u0119 i twarz, a zw\u0142aszcza oczy, kt\u00f3re s\u0105 najbardziej niebia\u0144skie, zdaj\u0105 si\u0119 b\u0142yszcze\u0107, a gdy si\u0119 \u015bmiej\u0105 kr\u0105\u017c\u0105 jak cia\u0142a niebieskie. <\/em>[…] <\/em>Promienie \u015bmiej\u0105cych si\u0119 gwiazd, niczym oczy boskich umys\u0142\u00f3w, naj\u017cyczliwiej i najrado\u015bniej kieruj\u0105 si\u0119 do nasion rzeczy, ogrzewaj\u0105c wszystko i wprowadzaj\u0105c na \u015bwiat [\u2026]<\/em>[5]<\/a> Bowiem w owocach znajduje si\u0119 wiedza o tym, co jest wasze, poniewa\u017c synowie Ojca s\u0105 w\u0142a\u015bnie jego wonno\u015bci\u0105, gdy\u017c pochodz\u0105 z \u0142aski jego oblicza. Dlatego Ojciec mi\u0142uje sw\u0105 wonno\u015b\u0107 i\u00a0objawia j\u0105 wsz\u0119dzie. Ona mieszaj\u0105c si\u0119 z materi\u0105 udziela swej wonno\u015bci \u015bwiat\u0142o\u015bci, a w swym odpoczynku sprawia, \u017ce unosi si\u0119 nad ka\u017cd\u0105 postaci\u0105 i nad ka\u017cdym d\u017awi\u0119kiem. To nie uszy bowiem przyjmuj\u0105 wonno\u015b\u0107, lecz t\u0119 wonno\u015b\u0107 Duch przyci\u0105ga i wdycha ku sobie i zanurza si\u0119 w wonno\u015bci Ojca. Doprowadza j\u0105 wi\u0119c do portu i umieszcza j\u0105 w miejscu, z kt\u00f3rego wysz\u0142a; do pierwszej wonno\u015bci, kt\u00f3ra si\u0119 ozi\u0119bi\u0142a <\/em>[\u2026][6]<\/a><\/p>\n _____________<\/p>\n [1]<\/a> Andreae, Johann Valentin:\u00a0Christianopolis.<\/em>\u00a0Obcy przybysz m\u00f3g\u0142 zobaczy\u0107 wysp\u0119 tylko \u201cwolnym od zastrze\u017ceniem wzrokiem\u201d. Wi\u0119cej w komentarzu: Rijckenborgh, Jan van:\u00a0Christianopolis, Instytut Rozekruis Pers, Wielu\u0144 2019.<\/p>\n [2]<\/a> Rijckenborgh, Jan van:\u00a0\u00a0Nie ma pustej przestrzeni<\/em>, Rozekruis Pers, Wroc\u0142w 1995, rozdz. VIII \u201e\u015acie\u017cka lewa i \u015bcie\u017cka prawa\u201d.<\/p>\n [3]<\/a> Ibid. str. 74.<\/p>\n [4]<\/a> Ibid. str. 79.<\/p>\n [5]<\/a> Ficino, Marsilio:\u00a0Liber de sole et lumine<\/em>, 1493, rozdz. 8.<\/p>\n
\n<\/em>
\nI jeszcze przytoczmy s\u0142owa z\u00a0Ewangelii Prawdy<\/em>:<\/p>\n