{"id":96377,"date":"2022-10-13T13:09:25","date_gmt":"2022-10-13T13:09:25","guid":{"rendered":"https:\/\/logon.media\/logon_article\/opowiesc-o-milosci-prawdziwej\/"},"modified":"2022-10-17T19:54:03","modified_gmt":"2022-10-17T19:54:03","slug":"opowiesc-o-milosci-prawdziwej","status":"publish","type":"logon_article","link":"https:\/\/logon.media\/pl\/logon_article\/opowiesc-o-milosci-prawdziwej\/","title":{"rendered":"Opowie\u015b\u0107 o mi\u0142o\u015bci prawdziwej"},"content":{"rendered":"
\n
\n

Jest to opowie\u015b\u0107 o cz\u0142owieku, kt\u00f3ry zgubi\u0142 si\u0119 w drodze z Getsemani na Kalwari\u0119. I nie chodzi tu o nikogo konkretnego, ale o cz\u0142owieka w og\u00f3le, jako przedstawiciela istot, kt\u00f3re kiedy\u015b opu\u015bci\u0142y bezpieczny dom swojego Ojca, aby odnale\u017a\u0107 per\u0142\u0119, podarowan\u0105 wraz z \u017cyciem w akcie stworzenia przez Ojca.<\/p>\n

Ten cz\u0142owiek zszed\u0142 do \u015bwiata materii. A potem zapomnia\u0142 o swoim, boskim pochodzeniu, o perle ukrytej g\u0142\u0119boko w jego istocie, kt\u00f3ra odnaleziona mog\u0142aby go ponownie po\u0142\u0105czy\u0107 z Ojcem, uwalniaj\u0105c od wci\u0105\u017c powtarzanych b\u0142\u0119d\u00f3w i cierpie\u0144.<\/p>\n

Cz\u0142owiek jako istota stworzona nie potrafi\u0142 poj\u0105\u0107 Ojca, nie m\u00f3g\u0142 ogarn\u0105\u0107 wagi, pot\u0119gi i z\u0142o\u017cono\u015bci dzie\u0142a stworzenia. Aby uzyska\u0107 t\u0119 \u015bwiadomo\u015b\u0107, musia\u0142 do\u015bwiadczy\u0107 wszystkich aspekt\u00f3w Planu. Dlatego odszed\u0142, aby do\u015bwiadcza\u0107 i pojmowa\u0107 i… w\u00f3wczas zakocha\u0142 si\u0119 w ulotnych formach \u015bwiata materii. Zamiast szuka\u0107 wewn\u0105trz pogr\u0105\u017cy\u0142 si\u0119 w kontemplacji ulotnego pi\u0119kna i pozornej wiedzy rzeczy sko\u0144czonych i czasowych. Podziwiaj\u0105c indywidualne kszta\u0142ty, zapomnia\u0142 o wspania\u0142o\u015bci, sile, harmonii i pe\u0142ni \u015bwiata jedno\u015bci, gdzie spoiwem jest Mi\u0142o\u015b\u0107, p\u0142yn\u0105ca zewsz\u0105d do wszystkiego\u00a0i wszystkich, niwecz\u0105ca w ten spos\u00f3b podzia\u0142y, ograniczenia i wszelkie niemo\u017cliwo\u015bci.<\/p>\n

Popatrzmy na obraz, tworz\u0105cego na prze\u0142omie wiek\u00f3w XIX i XX, angielskiego malarza Johna Williama Waterhouse\u2019a, kt\u00f3ry stanowi ilustracj\u0119 do greckiego mitu o Narcyzie i Echo.<\/p>\n

\n
\"\"<\/article>\n<\/article>\n

Mo\u017cemy w nim ujrze\u0107 sytuacj\u0119 cz\u0142owieka, reprezentowanego przez Narcyza. Cz\u0142owieka, kt\u00f3ry zgubi\u0142 swoj\u0105 drog\u0119, poniewa\u017c zatrzyma\u0142o go uwielbienie materialnego cia\u0142a, rzeczy ograniczonych kszta\u0142tem oraz nietrwa\u0142o\u015bci\u0105. Ten cz\u0142owiek nie dostrzega nimfy Echo, alegorii boskiej Mi\u0142o\u015bci, czekaj\u0105cej na jego spojrzenie i gotowej po\u015bwi\u0119ci\u0107 si\u0119, aby uwolni\u0107 go z jego ogranicze\u0144 i zapomnienia.<\/p>\n

I chocia\u017c znamy smutny koniec mitycznej historii, w kt\u00f3rej zapami\u0119ta\u0142y w swoim szale\u0144stwie Narcyz umiera i rozk\u0142ada si\u0119, to zostaje w nas nadzieja.\u00a0 Napawa nas ni\u0105 posta\u0107 nie\u015bmiertelnej nimfy,\u00a0 kt\u00f3ra ofiarowuje pomoc. Kt\u00f3ra czeka, a\u017c Narcyz \u2013 cz\u0142owiek odwr\u00f3ci wzrok od rzeczy materialnych ku g\u00f3rze, by ujrze\u0107 prawdziwy, wieczny \u015bwiat, \u015awiat Ducha.<\/p>\n

Tak Mi\u0142o\u015b\u0107, nie maj\u0105ca wiele wsp\u00f3lnego z ograniczon\u0105 ziemsk\u0105 mi\u0142o\u015bci\u0105, zesz\u0142a wraz z cz\u0142owiekiem na pocz\u0105tku i trwa. Czeka cierpliwie do ko\u0144ca, a\u017c przebudzi si\u0119 on ze swego za\u015blepienia i pojmie sk\u0105d pochodzi. I po co tu przyby\u0142.<\/p>\n

A wi\u0119c jest to tak\u017ce opowie\u015b\u0107 o Mi\u0142o\u015bci bezgranicznej, doskona\u0142ej, kt\u00f3ra jest wsz\u0119dzie i we wszystkim. Kt\u00f3ra jest si\u0142\u0105 przekraczaj\u0105c\u0105 granice, tak\u017ce, a mo\u017ce przede wszystkim, \u015bwiata \u015bmierci.<\/p>\n

\u015awiata bytowania istoty, kt\u00f3ra po\u017cegna\u0142a wieczno\u015b\u0107 dla rzeczywisto\u015bci pozoru i iluzji.<\/p>\n

Z powodu impuls\u00f3w p\u0142yn\u0105cych z ukrytej w sercu per\u0142y \u2013 prawspomnienia\u00a0 ze \u015bwiata Ducha, doskona\u0142ego i\u00a0 nieograniczonego w swej istocie,\u00a0 nie dostrzega ona lub nie chce dostrzega\u0107 granic swego istnienia. Dlatego cz\u0142owiek \u017cyje tak, jakby by\u0142 nie\u015bmiertelny i jakby m\u00f3g\u0142 wszystko, a najcz\u0119\u015bciej budzi si\u0119 ze swego za\u015blepienia tu\u017c przed swoim ko\u0144cem, gdy jest ju\u017c za p\u00f3\u017ano na zmiany.<\/p>\n

Za\u015b czekaj\u0105ca Mi\u0142o\u015b\u0107 ofiarowuje si\u0119 aktywnie, to dlatego los wydaje si\u0119 okrutny. Dlatego istniej\u0105 choroby i wojny. Wszystko po to, by cz\u0142owiek przebudzi\u0142 si\u0119 na czas i zrozumia\u0142, \u017ce przecie\u017c wraca do domu, \u017ce zapomnia\u0142 i bierze cienie za rzeczy prawdziwe, czyli wiecznie trwa\u0142e. Myli chwilowe bytowanie z wiecznym \u017cyciem w \u015awietle Mi\u0142o\u015bci, w jedno\u015bci ze wszystkim.<\/p>\n

By cz\u0142owiek otworzy\u0142 oczy i ujrza\u0142 swe ograniczenia, Mi\u0142o\u015b\u0107 jest obecna i niepokoi. Puka do bram naszego umys\u0142u. Pokazuje. Daje znaki. Chce poprowadzi\u0107 z powrotem\u2026<\/p>\n

Ale ludzko\u015b\u0107 \u015bpi uko\u0142ysana z\u0142udn\u0105 nadziej\u0105 na szcz\u0119\u015bcie, nie chce si\u0119 trudzi\u0107. Pragnie dobra, sprawiedliwo\u015bci, pi\u0119kna oraz pokoju uzyskanych bez wysi\u0142ku i danych raz na zawsze. Pragnie spa\u0107 w przyjemno\u015bci, zabawie i tylko gdyby nie ta niedoskona\u0142a materia\u2026 A mo\u017ce by j\u0105 przekszta\u0142ci\u0107, utrwali\u0107, uwolni\u0107 od \u015bmierci\u2026<\/p>\n

W\u00f3wczas \u015bwiat doczesno\u015bci, stworzony z powodu wiecznej Mi\u0142o\u015bci, staje si\u0119 murem nie do przej\u015bcia. Cz\u0142owieka dopada nieszcz\u0119\u015bcie, choroba, strata, b\u00f3l, cierpienie, i ma szans\u0119, aby si\u0119 w ko\u0144cu przebudzi\u0107 ze swego zapomnienia, dojrze\u0107 prawdziw\u0105 natur\u0119 materialnego \u015bwiata.<\/p>\n

Bowiem przebudzenie wymaga skrajnego os\u0142abienia naszego \u201eego\u201d. Gdy\u017c wci\u0105\u017c tworzy ono z\u0142udne, nieprawdziwe obrazy \u2013 jak odbicia w lustrze wody – kt\u00f3re zas\u0142aniaj\u0105 prawdziw\u0105 natur\u0119, rozsypuj\u0105cego si\u0119 w czasie \u015bwiata materii. Tylko wtedy, gdy \u201eego\u201d wystarczaj\u0105co os\u0142abnie, tak \u017ce przestaje tworzy\u0107 pozory i iluzje, mo\u017cna sobie przypomnie\u0107, a nawet do\u015bwiadczy\u0107 dotkni\u0119cia innego \u017cycia. \u017bycia nieograniczonego niczym, dlatego niepostrzegalnego. Mo\u017cna zrozumie\u0107 w ko\u0144cu, \u017ce \u017cycie prawdziwe zrodzone jest z wiecznie p\u0142on\u0105cego ognia, z Ducha, a nie z rozk\u0142adaj\u0105cej si\u0119, czasowej materii tego \u015bwiata.<\/p>\n

W taki spos\u00f3b cierpienie staje si\u0119 b\u0142ogos\u0142awie\u0144stwem. Poniewa\u017c wyrywaj\u0105c cz\u0142owieka z iluzji, w kt\u00f3rych si\u0119 zamkn\u0105\u0142, kochaj\u0105c to, co \u015bmiertelne, prowadzi go z powrotem do miejsca jego pochodzenia. \u201ePrzestrzeni\u201d,\u00a0 gdzie nie istniej\u0105 ograniczenia, a tylko wolne wzrastanie w \u015awietle.<\/p>\n

Zatem cierpienie ma swoje wa\u017cne miejsce w Planie zbawienia cz\u0142owieka, jest bram\u0105, prowadz\u0105c\u0105 do wolno\u015bci i spe\u0142nienia \u015bwiata Dusz Duchowych. Paradoksalnie to nie przyjemno\u015b\u0107 i szcz\u0119\u015bcie prowadz\u0105 do przebudzenia, ale cierpienie wewn\u0119trzne, cierpienie Duszy.<\/p>\n

I paradoksalnie, z tego punktu widzenia humanitarne d\u0105\u017cenia mog\u0105 przyczynia\u0107 wi\u0119cej szkody ni\u017c po\u017cytku. Poniewa\u017c skutki takiej dzia\u0142alno\u015bci s\u0105 bez wyj\u0105tku nietrwa\u0142e, a jednocze\u015bnie mog\u0105 odebra\u0107 cz\u0142owiekowi szans\u0119 na przebudzenie i rozw\u00f3j, czyli wej\u015bcie na wy\u017csz\u0105 spiral\u0119 \u015bwiadomo\u015bci.<\/p>\n

Jest to w ko\u0144cu opowie\u015b\u0107 o tym, w jaki spos\u00f3b boska Mi\u0142o\u015b\u0107 zawsze zwyci\u0119\u017ca, albowiem Dobro zawsze wykorzystuje z\u0142o dla swoich cel\u00f3w. Jak zauwa\u017ca Mefistofeles w\u00a0\u201eFau\u015bcie\u201d\u00a0<\/em>Goethego (Cz\u0119\u015b\u0107 I):<\/p>\n

\u201eJam cz\u0119\u015bci\u0105 tej si\u0142y, kt\u00f3ra wiecznie z\u0142a pragn\u0105c, wiecznie czyni dobro\u201d.<\/p>\n

Bez cierpienia powodowanego przez wszystko, co potocznie w \u017cyciu uznajemy za z\u0142e, nie mogliby\u015bmy rozpozna\u0107, na czym polega Dobro. Zrozumie\u0107, \u017ce Dobro jest \u017cyciem, czyli wiecznym trwaniem, a nasz dobry stan zale\u017cy od dobrostanu ka\u017cdej, \u017cyj\u0105cej istoty. Gdy\u017c na tym niewidzialnym, duchowym poziomie wszystko jest ze sob\u0105 po\u0142\u0105czone.<\/p>\n

Jednak b\u0119d\u0105c cz\u0142owiekiem trudno zaakceptowa\u0107 z\u0142o. Dop\u00f3ki jak Narcyz widzimy jedynie siebie we wszystkich materialnych formach, dop\u00f3ki chcemy, aby s\u0142u\u017c\u0105c uszcz\u0119\u015bliwia\u0142y w\u0142a\u015bnie nas, aby\u015bmy to my indywidualnie czerpali z nich po\u017cytek, nie mo\u017cemy zgodzi\u0107 si\u0119 na wszystko, co niesie los w swej dwoisto\u015bci dobra i z\u0142a.<\/p>\n

Pomoc przychodzi zawsze ze strony Boskiej Mi\u0142o\u015bci, cz\u0142owiek musi si\u0119 tylko wyczerpa\u0107 w swoim indywidualnym \u201echceniu\u201d i przywi\u0105zaniu do materialnego \u015bwiata.<\/p>\n

\u015awiadomo\u015b\u0107 musi powr\u00f3ci\u0107 do Jedno\u015bci, musi zacz\u0105\u0107 postrzega\u0107 w szcz\u0119\u015bciu wszystkich i wszystkiego, swoje w\u0142asne dobro. \u015awiadomo\u015b\u0107 musi sta\u0107 si\u0119 jak woda, kt\u00f3ra nie ma granic, w kt\u00f3rej wszystko bez przeszk\u00f3d przep\u0142ywa wsz\u0119dzie i zewsz\u0105d.\u00a0 Jak woda, kt\u00f3rej nie da si\u0119 pokona\u0107, gdy\u017c op\u0142ywa wszystko i nic nie mo\u017ce jej powstrzyma\u0107 na sta\u0142e. Bowiem wieczno\u015b\u0107 to \u017bycie nieprzerwanie p\u0142yn\u0105cej energii Wszech\u015bwiadomo\u015bci, Mi\u0142o\u015bci i Jedno\u015bci.<\/p>\n

Na koniec rozwa\u017cmy jeszcze jedn\u0105 trudno\u015b\u0107, a mianowicie jak osi\u0105gn\u0105\u0107 jedni\u0119 z istot\u0105 pogardzan\u0105 i pot\u0119pian\u0105 \u2013 z oprawc\u0105? Czy mo\u017cna zaakceptowa\u0107 bezwarunkowo potworno\u015b\u0107 z\u0142a?<\/p>\n

Mo\u017cemy dokona\u0107 tego wybaczaj\u0105c. Ale jak przebaczy\u0107?<\/p>\n

Pozwala na to \u015bwiadomo\u015b\u0107 tego, \u017ce nikt z nas naprawd\u0119 nie jest panem swego losu. \u017be nie jeste\u015bmy istotami wolnymi, ale uwarunkowanymi przez zgromadzony karman. Czy\u017c ktokolwiek chcia\u0142by zosta\u0107 pogardzanym wyrzutkiem, gdyby m\u00f3g\u0142 wybiera\u0107?<\/p>\n

Pomaga prawdziwe poznanie w\u0142asnej natury. Odnalezienie wewn\u0105trz siebie tak\u017ce pot\u0119pianych sk\u0142onno\u015bci, kt\u00f3re, na szcz\u0119\u015bcie dla nas, daj\u0105 si\u0119 t\u0142umi\u0107 bez konsekwencji.<\/p>\n

A w ko\u0144cu zrozumienie, \u017ce bez tego cierpienia spowodowanego przez kata nie przebudzi\u0142oby si\u0119 wspomnienie innego \u017cycia, innego doskona\u0142ego \u015bwiata.<\/p>\n

Ostatecznie zostaje ju\u017c tylko Si\u0142a Mi\u0142o\u015bci prawdziwej. Takiej, kt\u00f3ra kocha wszystko, tak\u017ce to, co s\u0142abe i niedoskona\u0142e. Je\u015bli dla tej pot\u0119\u017cnej Si\u0142y odwr\u00f3cimy si\u0119 od tego, co przemijaj\u0105ce i dwoiste, staniemy si\u0119 cz\u0119\u015bci\u0105 tej pot\u0119\u017cnej Si\u0142y Mi\u0142o\u015bci, kt\u00f3ra wci\u0105\u017c czeka, aby\u015bmy otwieraj\u0105c si\u0119, zgodzili na totaln\u0105 przemian\u0119.<\/p>\n

Narcyzie, ujrzyj Echo, a b\u0119dziesz \u017cy\u0142 wiecznie.<\/p>\n

Cz\u0142owiek w ko\u0144cu p\u00f3jdzie w\u0142a\u015bciw\u0105 drog\u0105 z Getsemani na Golgot\u0119, by po\u0142\u0105czy\u0107 si\u0119 z Duchem.<\/p>\n<\/div>\n<\/div>\n","protected":false},"author":917,"featured_media":96371,"template":"","meta":{"_acf_changed":false},"tags":[],"category_":[110107],"tags_english_":[],"class_list":["post-96377","logon_article","type-logon_article","status-publish","has-post-thumbnail","hentry","category_-spiritsoul-pl"],"acf":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/logon_article\/96377","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/logon_article"}],"about":[{"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/logon_article"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/917"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media\/96371"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=96377"}],"wp:term":[{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=96377"},{"taxonomy":"category_","embeddable":true,"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/category_?post=96377"},{"taxonomy":"tags_english_","embeddable":true,"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/tags_english_?post=96377"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}