{"id":96358,"date":"2022-04-12T11:16:09","date_gmt":"2022-04-12T11:16:09","guid":{"rendered":"https:\/\/logon.media\/logon_article\/waska-brama\/"},"modified":"2022-04-12T11:16:09","modified_gmt":"2022-04-12T11:16:09","slug":"waska-brama","status":"publish","type":"logon_article","link":"https:\/\/logon.media\/pl\/logon_article\/waska-brama\/","title":{"rendered":"W\u0105ska Brama"},"content":{"rendered":"

Odnalezienie \u015bcie\u017cki<\/strong><\/p>\n

Wewn\u0119trzne zrozumienie, u\u015bwiadomienie sobie, \u017ce istnieje r\u00f3wnie\u017c inny \u015bwiat, inna rzeczywisto\u015b\u0107, inne pole \u017cycia mo\u017ce nie by\u0107 dla nas \u0142atwym do\u015bwiadczeniem. Istnieje \u015bwiat, kt\u00f3ry wszyscy znamy, \u015bwiat z jego wieloma odpowiednikami, zar\u00f3wno widzialnymi, jak i niewidzialnymi, \u015bwiat, w kt\u00f3rym si\u0119 urodzili\u015bmy i nadal \u017cyjemy lecz jednocze\u015bnie \u00a0istnieje inny \u015bwiat, zupe\u0142nie inna przestrze\u0144 niemaj\u0105ca zwi\u0105zku ze \u015bwiatem, kt\u00f3rego do\u015bwiadczamy, sfera o kt\u00f3rej w zasadzie nie wiemy nic. Czy na pewno nic? Zgodnie z moim do\u015bwiadczeniem i zrozumieniem mo\u017cemy przej\u015b\u0107 ze znanego nam \u015bwiata do innego. By\u0107 mo\u017ce brzmi to jak zwyk\u0142e przej\u015bcie, ale czy tak rzeczywi\u015bcie jest?<\/p>\n

Sp\u00f3jrzmy na przyk\u0142ad na dzieci. Wydaje si\u0119, \u017ce ma\u0142e dzieci maj\u0105 wrodzon\u0105 zdolno\u015b\u0107 do przechodzenia z jednego \u015bwiata do drugiego. Dzieci \u017cyj\u0105 w wielu \u015bwiatach i nieustannie o nich opowiadaj\u0105, czy to rozm\u00f3wcom, czy samym sobie – nie ma to chyba dla nich znaczenia. \u00a0Wydaje si\u0119 \u00a0to czym\u015b zupe\u0142nie normalnym, nawet uroczym. Zach\u0119caj\u0105 do tego r\u00f3wnie\u017c gry wideo, filmy czy telewizja. Jest w tej umiej\u0119tno\u015bci my\u015blenia i odczuwania jak dziecko wspania\u0142e poczucie wolno\u015bci i p\u0142ynno\u015bci, poczucie, kt\u00f3re wi\u0119kszo\u015b\u0107 z nas, \u201estaruszk\u00f3w\u201d, wydaje si\u0119 utraci\u0142a. Zdajemy si\u0119 bowiem tkwi\u0107 tylko w jednym \u015bwiecie.<\/p>\n

W jaki zatem spos\u00f3b, po\u017cegnawszy si\u0119 z naszym dzieci\u0144stwem, mo\u017cemy odnale\u017a\u0107 inn\u0105 rzeczywisto\u015b\u0107? Ten inny \u015bwiat, kt\u00f3ry nie jest z tego \u015bwiata, o kt\u00f3rym s\u0142yszymy, \u017ce jest „bli\u017cszy ni\u017c r\u0119ce i nogi”? Jak si\u0119 z nim po\u0142\u0105czy\u0107, a co nawet bardziej istotne, jak w \u0142\u0105czno\u015bci z nim pozosta\u0107?<\/p>\n

Do tego innego \u015bwiata prowadzi droga, dobrze wydeptana \u015bcie\u017cka, kt\u00f3ra wiedzie przez w\u0105sk\u0105 bram\u0119. Wiele odniesie\u0144 do niej znajduje si\u0119 w Biblii jak r\u00f3wnie\u017c w innych pismach. Z wiekiem coraz trudniej jest jednak przej\u015b\u0107 przez t\u0119 bram\u0119, d\u017awigaj\u0105c wszystkie nasze materialne, mentalne i emocjonalne obci\u0105\u017cenia i wi\u0119zy. Dopiero kiedy zaczynamy odczuwa\u0107 rozczarowanie naszym \u017cyciem, naszymi przywi\u0105zaniami, \u00a0budzi si\u0119 w nas przeczucie, \u017ce poza znanym nam \u015bwiatem mo\u017ce istnie\u0107 co\u015b jeszcze – inna rzeczywisto\u015b\u0107. A kiedy zauwa\u017camy w naszym wn\u0119trzu to rozczarowanie, to okazuje si\u0119, \u017ce znajdujemy si\u0119 na pocz\u0105tku \u015bcie\u017cki prowadz\u0105cej do w\u0105skiej bramy. Coraz bardziej przyzywa nas wtedy nowa rzeczywisto\u015b\u0107 i prowadzi dalej. Rozpoznanie pochodzi z wn\u0119trza, z naszej wewn\u0119trznej przewodniej gwiazdy i temu przewodnictwu ufamy coraz bardziej. Odkrywamy, \u017ce pod\u0105\u017caj\u0105c t\u0105 \u015bcie\u017ck\u0105 musimy wiele za sob\u0105 zostawi\u0107 i jest to oczywi\u015bcie uzasadnione, bior\u0105c pod uwag\u0119 fakt, \u017ce brama, do kt\u00f3rej zmierzamy jest w\u0105ska.<\/p>\n

Zaczynamy poznawa\u0107 dwie rzeczywisto\u015bci – jedn\u0105, kt\u00f3ra zaczyna male\u0107 w miar\u0119 pod\u0105\u017cania \u015bcie\u017ck\u0105 oraz drug\u0105, pocz\u0105tkowo nieuchwytn\u0105, kt\u00f3ra stopniowo ro\u015bnie w si\u0142\u0119 i zaczyna \u017cy\u0107 w nas i wok\u00f3\u0142 nas. Nie zawsze jest \u0142atwo pozosta\u0107 na \u015bcie\u017cce, utrzyma\u0107 ukierunkowanie, ale je\u015bli pami\u0119tamy o punkcie wyj\u015bcia, o naszym wewn\u0119trznym rozpoznaniu i wierzymy w ten wewn\u0119trzny kompas, to wewn\u0119trzne prowadzenie, to nasza \u015bcie\u017cka stanie si\u0119 coraz bardziej wyra\u017ana. Pocz\u0105tkowa dezorientacja i frustracja zmniejsza si\u0119, nastaje spok\u00f3j i cisza. I nagle pojawia si\u0119 przed nami w\u0105ska brama!<\/p>\n

Kiedy widzimy bram\u0119<\/strong><\/p>\n

Hmm. Pi\u0119kna brama. Wydaje si\u0119 nieco w\u0105ska. Przywodzi na my\u015bl bramk\u0119 odlot\u00f3w na lotnisku. Du\u017c\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 mojego doros\u0142ego \u017cycia sp\u0119dzi\u0142am lataj\u0105c tu i \u00f3wdzie. Towarzyszy temu zawsze ta sama procedura – nadanie baga\u017cu, przej\u015bcie do sali odlot\u00f3w, wej\u015bcie na pok\u0142ad samolotu (oczywi\u015bcie dotyczy to czas\u00f3w przed Covidem!) Procedura by\u0142a stosunkowo wygodna dop\u00f3ki nie wprowadzono maksymalnego limitu baga\u017cu, gdy\u017c zawsze udawa\u0142o mi si\u0119 przemyci\u0107 kilka dodatkowych kilogram\u00f3w absolutnie niezb\u0119dnych rzeczy, kt\u00f3re po prostu „musia\u0142am” ze sob\u0105 zabra\u0107. Potem nagle wprowadzono ograniczenie ilo\u015bci przewo\u017conego baga\u017cu i musia\u0142am si\u0119 dostosowa\u0107 do tych zasad. Po nadaniu baga\u017cu, pozostawieniu wszystkich „niezb\u0119dnych” dodatk\u00f3w, mo\u017cemy p\u00f3j\u015b\u0107 do poczekalni, podda\u0107 si\u0119 kontroli to\u017csamo\u015bci i przej\u015b\u0107 przez bramk\u0119 do samolotu. Czy mo\u017ce tak samo dzia\u0142a to w przypadku w\u0105skiej bramy, o kt\u00f3rej wspomnieli\u015bmy na wst\u0119pie? W ko\u0144cu nie podr\u00f3\u017cujemy z jednego kraju do drugiego, ale z jednej rzeczywisto\u015bci do drugiej. Tak jak bez sprzeciwu zostawiamy nasz baga\u017c, aby m\u00f3c wej\u015b\u0107 na pok\u0142ad samolotu, tak samo musimy zostawi\u0107 nasz baga\u017c, nasze przywi\u0105zanie do \u015bwiata, aby wej\u015b\u0107 do nowej rzeczywisto\u015bci. Nie mo\u017cemy przej\u015b\u0107 przez bram\u0119 zatrzymuj\u0105c go, cho\u0107by\u015bmy nie wiem jak si\u0119 starali. Mimo to pr\u00f3bujemy.<\/p>\n

Uwaga \u2013 nie zawsze jest to \u0142atwe. Nowa rzeczywisto\u015b\u0107 zaistnieje tylko wtedy, gdy \u015bwiadomie uwolnimy si\u0119 od wszystkich naszych wi\u0119z\u00f3w i pozwolimy, aby w nas i wok\u00f3\u0142 nas pojawi\u0142a si\u0119 dla niej przestrze\u0144. Wtedy, i tylko wtedy, b\u0119dziemy mogli przej\u015b\u0107 przez t\u0119 w\u0105sk\u0105 bram\u0119. A brama jest naprawd\u0119 pi\u0119kna!<\/p>\n

Przej\u015bcie przez bram\u0119<\/strong><\/p>\n

Pracuj\u0105c zatem usilnie nad tym, by zmniejszy\u0107 nasze przywi\u0105zanie do ziemskich rzeczy, czy to mentalnych, emocjonalnych, fizycznych (tak, r\u00f3wnie\u017c duchowych) oczekujemy oczywi\u015bcie, \u017ce b\u0119dziemy mogli po prostu przej\u015b\u0107 przez bram\u0119. Tak jednak nie jest. \u00a0Przekonujemy si\u0119, \u017ce to nie dzia\u0142a w ten spos\u00f3b. Nie tylko nie jest to \u0142atwe, ale nie jest to nawet mo\u017cliwe. Dop\u00f3ki jest w nas jeszcze jaka\u015b cz\u0119\u015b\u0107, kt\u00f3ra \u201echce\u201d przej\u015b\u0107 przez bram\u0119, nawet niesko\u0144czenie ma\u0142a cz\u0119\u015b\u0107, cz\u0119\u015b\u0107, kt\u00f3ra chce znale\u017a\u0107 spos\u00f3b, \u017ceby t\u0119 bram\u0119 otworzy\u0107, to nam si\u0119 to nie uda. Wszystkie „ch\u0119ci” musz\u0105 ust\u0105pi\u0107. Musimy pozwoli\u0107 im odej\u015b\u0107. Za ka\u017cdym razem, gdy b\u0119dziemy chcieli, pragn\u0119li lub pr\u00f3bowali, to nie b\u0119dziemy mogli wej\u015b\u0107. Podobnie, gdy pojawimy si\u0119 przy bramce wej\u015bciowej na lotnisku z czym\u015b niedozwolonym, to nie mo\u017cemy wej\u015b\u0107 na pok\u0142ad samolotu. By\u0107 mo\u017ce zauwa\u017cyli\u015bmy ju\u017c, \u017ce brama, kt\u00f3r\u0105 pr\u00f3bujemy otworzy\u0107 nie ma zamka, rygla ani klamki. By\u0107 mo\u017ce te\u017c odkryli\u015bmy, pod\u0105\u017caj\u0105c wytrwale nasz\u0105 drog\u0105, \u017ce czasem, najcz\u0119\u015bciej zupe\u0142nie niespodziewanie, brama otwiera si\u0119 sama, wysy\u0142a promie\u0144 \u015bwiat\u0142a, pokoju i ciszy, kt\u00f3ry nas dotyka i budzi. Na moment. A potem promie\u0144 znika tak samo nagle, jak si\u0119 pojawi\u0142.<\/p>\n

Ten dotyk z innej sfery, innej rzeczywisto\u015bci, porusza nas wewn\u0119trznie. Tak ca\u0142kowicie r\u00f3\u017cni si\u0119 od wszystkiego, od wszelkich do\u015bwiadcze\u0144 w naszej ziemskiej sferze, \u017ce nie mo\u017cemy o nim zapomnie\u0107. Jest tak pi\u0119kny, tak ca\u0142kowicie wyj\u0105tkowy, \u017ce zaczynamy za nim t\u0119skni\u0107. Wewn\u0119trzna iskra rozpoznania. Wewn\u0119trznie rozpoznajemy, cho\u0107by na mgnienie oka, \u017ce znale\u017ali\u015bmy nasz prawdziwy dom. Zaczynamy rozumie\u0107, \u017ce \u015bwiat, w kt\u00f3rym nauczyli\u015bmy si\u0119 \u017cy\u0107, kt\u00f3ry uwa\u017camy za sw\u00f3j dom, w rzeczywisto\u015bci jest z\u0142udzeniem. Kiedy uznajemy ten fakt, to ro\u015bnie w nas wewn\u0119trzna t\u0119sknota i \u00a0odkrywamy wtedy, \u017ce brama otwiera si\u0119 coraz bardziej i na d\u0142u\u017cej zawsze wtedy, gdy najmniej si\u0119 tego spodziewamy. To oczekiwanie r\u00f3wnie\u017c musi znikn\u0105\u0107! Nie chodzi o oczekiwanie, ani chcenie, ale o pragnienie. Jest ono zwi\u0105zane z nasz\u0105 t\u0119sknot\u0105, z t\u0119sknot\u0105 za rzeczywisto\u015bci\u0105, kt\u00f3ra stopniowo staje si\u0119 coraz bardziej realna, bardziej namacalna, wspania\u0142a. Tak\u017ce dzi\u0119ki naszej gotowo\u015bci do otwarcia si\u0119 na ni\u0105, do poddania si\u0119 jej. I pewnego dnia, ku naszemu zdziwieniu i rado\u015bci, brama otwiera si\u0119, pozwala nam wej\u015b\u0107, gdziekolwiek jeste\u015bmy, cokolwiek robimy. Fizycznie nigdzie si\u0119 nie udajemy. Ale przenosimy si\u0119 w innym sensie do rzeczywisto\u015bci, kt\u00f3ra jest tak wyj\u0105tkowa, \u017ce brak jest s\u0142\u00f3w, by j\u0105 opisa\u0107. Mo\u017cemy jej tylko do\u015bwiadczy\u0107.<\/p>\n

Przechodzimy przez bram\u0119. I u\u015bmiechamy si\u0119, gdy brama delikatnie zamyka si\u0119 za nami.<\/p>\n","protected":false},"author":923,"featured_media":56173,"template":"","meta":{"_acf_changed":false},"tags":[],"category_":[110107],"tags_english_":[],"class_list":["post-96358","logon_article","type-logon_article","status-publish","has-post-thumbnail","hentry","category_-spiritsoul-pl"],"acf":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/logon_article\/96358","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/logon_article"}],"about":[{"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/logon_article"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/923"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media\/56173"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=96358"}],"wp:term":[{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=96358"},{"taxonomy":"category_","embeddable":true,"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/category_?post=96358"},{"taxonomy":"tags_english_","embeddable":true,"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/tags_english_?post=96358"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}