Niedawno stan\u0119\u0142am przed wewn\u0119trznym pytaniem: Jak okre\u015bli\u0142abym to, co nazywa si\u0119 \u2018dusz\u0105\u2019?<\/p>\n
Odpowiedzia\u0142am sobie: w\u0142a\u015bciwie to wiem. Dowiedzia\u0142am si\u0119, \u017ce jest ona po\u015brednikiem, elementem \u0142\u0105cz\u0105cym ducha i cia\u0142o czyli osobowo\u015b\u0107. \u017be sk\u0142ada si\u0119 z r\u00f3\u017cnych fluid\u00f3w. I \u017ce szczeg\u00f3ln\u0105 rzecz\u0105 na mojej duchowej \u015bcie\u017cce s\u0105 narodziny Nowej Duszy.<\/p>\n
Dziwne, wiedzia\u0142am o tym od dawna. Ale teraz, kiedy to pytanie pojawi\u0142o si\u0119 przed moj\u0105 \u015bwiadomo\u015bci\u0105, porusza moj\u0105 istot\u0119 jak powiew delikatnego wiosennego wiatru. I oto, jakby w odpowiedzi, natrafiam na fragment tekstu w ksi\u0105\u017cce „Dei Gloria Intacta”\u00a0autorstwa Jana van Rijckenborgha:<\/p>\n
Opr\u00f3cz tego istnieje pewien fluid \u017cyciowy, pot\u0119\u017cna zasada \u017cycia, wi\u0105\u017c\u0105ca siedmiokrotn\u0105 posta\u0107 cielesn\u0105, kontroluj\u0105ca nasze my\u015blenie, utrzymuj\u0105ca nasz\u0105 istot\u0119 auryczn\u0105 w pewnych okre\u015blonych granicach, uzdatniaj\u0105ca dla cia\u0142a \u017cyciowe si\u0142y natury docieraj\u0105ce do nas za po\u015brednictwem eter\u00f3w, w obr\u0119bie pewnej okre\u015blonej skali wibracji, i u\u017cyczaj\u0105ca materialnemu objawieniu pewnej okre\u015blonej miary zdrowia. St\u0105d wi\u0119c owa zasada \u017cyciowa jest w naszym objawieniu substancj\u0105 kontroluj\u0105c\u0105 oraz utrzymuj\u0105c\u0105 wszystko w r\u00f3wnowadze; jest czynnikiem animuj\u0105cym i ograniczaj\u0105cym, w pe\u0142nej zgodzie z jako\u015bci\u0105 i mo\u017cliwo\u015bciami danego cz\u0142owieka. Ta \u017cyciowa zasada okazuj\u0105ca si\u0119 by\u0107 we wszystkich swych aspektach „\u015bwiat\u0142em”, jest nie tylko wibruj\u0105cym ob\u0142okiem si\u0142y, lecz prezentuje si\u0119 te\u017c jako w\u0142asne, promienne „\u017cycie”, jako inteligentna, \u015bwiadoma dusza, posta\u0107 duszy<\/em>. [1]<\/p>\n To jest tak, jakby otwiera\u0142y si\u0119 we mnie drzwi. Tak, jest tam wibruj\u0105ca istota przenikaj\u0105ca moj\u0105 osobowo\u015b\u0107, o\u017cywiaj\u0105ca moje \u017cycie.<\/p>\n Nie mog\u0119 jej dotkn\u0105\u0107 normalnymi zmys\u0142ami, ale czuj\u0119 jej obecno\u015b\u0107 instynktownie. Czuj\u0119 jak za w\u0105skimi drzwiami mojej \u015bwiadomo\u015bci otwiera si\u0119 szeroka przestrze\u0144.<\/p>\n ***<\/p>\n Je\u015bli chodzi o nasz\u0105 \u2018istot\u0119\u2019, dusza dzia\u0142a jako podstawowe po\u0142\u0105czenie; stoi \u2018pomi\u0119dzy\u2019. Z jednej strony otrzymuje, z drugiej za\u015b wypromieniowuje. Dusza wyra\u017ca 'duchowe’ impulsy, kt\u00f3re chc\u0105 by\u0107 aktywne w fizyczno\u015bci. \u2018Patrzy\u2019 zar\u00f3wno na to, co niebia\u0144skie, jak i na to, co piekielne. Jest naczyniem, kt\u00f3re przyjmuje to, co emanuje spoza naszego materialnego \u015bwiata, i o\u017cywia to, co \u017cyje w \u015bwiecie materialnym.<\/p>\n Dusza mo\u017ce by\u0107 \u015bwietlistym \u015bwiat\u0142em \u017cycia – czystym, czu\u0142ym i promiennym – wyra\u017caj\u0105cym „pr\u0105dy mocy rozumiej\u0105cej Mi\u0142o\u015bci i duchowej Woli\u201d [2].<\/p>\n Mo\u017ce jednak r\u00f3wnie\u017c ograniczy\u0107 sw\u0105 rozkwitaj\u0105c\u0105 promienno\u015b\u0107 do pojedynczego punktu energii, kt\u00f3ry ciemniejsze wibracje wyra\u017caj\u0105ce ni\u017csze aspekty istoty ludzkiej, podlegaj\u0105ce \u015bmierci, mog\u0105 przy\u0107mi\u0107 i uczyni\u0107 niemal nieprzeniknionym.<\/p>\n I mo\u017ce by\u0107 tak, \u017ce ten pojedynczy punkt mo\u017ce wibrowa\u0107 niczym mroczna cisza, poch\u0142oni\u0119ta przez wi\u0119dn\u0105ce cz\u0119\u015bci istoty, kt\u00f3re s\u0105 bez ducha i podlegaj\u0105 procesowi rozk\u0142adu i \u015bmierci.<\/p>\n Kiedy codzienna t\u0119sknota, walka o to, co czyste, \u015bwietliste, wype\u0142nia moj\u0105 istot\u0119 – kiedy \u2018codzienne umieranie\u2019 wzrasta, wiem, \u017ce jestem na dobrej drodze.<\/p>\n \u017badnego zadania, z kt\u00f3rym mamy do czynienia tu i teraz, nie mo\u017cemy pomin\u0105\u0107 ani unikn\u0105\u0107 tylko dlatego, \u017ce wydaje si\u0119 zbyt trudne, wymagaj\u0105ce lub niewa\u017cne. Ka\u017cda chwila \u017cycia s\u0142u\u017cy temu \u2018stawaniu si\u0119\u2019. Wszystko jest podobie\u0144stwem, odciskiem idei, kt\u00f3re maj\u0105 swoje miejsce w \u2018niezmiennym\u2019.<\/p>\n Czasami powstaje wewn\u0119trzne napi\u0119cie i walka – ci\u0119\u017csze, ziemskie energie egocentryzmu i \u015bmiertelno\u015bci, dzia\u0142aj\u0105ce w duszy, opieraj\u0105 si\u0119 przekszta\u0142caj\u0105cym wy\u017cszym impulsom duchowej Mi\u0142o\u015bci. Ale mo\u017ce by\u0107 te\u017c tak, \u017ce \u0142askawe i \u0142agodne u\u015bwiadomienie tego sobie otwiera dusz\u0119 na te wy\u017csze duchowe impulsy.<\/p>\n W tej walce budzi si\u0119 „anio\u0142 s\u0142o\u0144ca”, dusza \u015bwiat\u0142a rozkwita na nowo. [3] Zaczyna oddycha\u0107; jej t\u0119sknota wzmacnia jej wewn\u0119trzne \u015bwiat\u0142o, kt\u00f3re jest przyjmowane i wch\u0142aniane przez to, co \u2018niebia\u0144skie\u2019. Ci\u0119\u017cko\u015b\u0107 ziemskich element\u00f3w stopniowo traci swoj\u0105 moc.<\/p>\n ***<\/p>\n Dostrzegam, \u017ce dzia\u0142ania mojej osobowo\u015bci nie powinny unika\u0107 tej walki. B\u00f3l jest zbyt wielki, kiedy \u015bwiat\u0142o duszy zanika, poniewa\u017c w\u0142\u0105czam pragnienia, wpatruj\u0119 si\u0119 zahipnotyzowana w okoliczno\u015bci mojego \u017cycia lub jestem zniewolona przez zmys\u0142y i pozwalam, aby ich g\u0142osy wype\u0142ni\u0142y moj\u0105 istot\u0119 i zag\u0142uszy\u0142y to, co wa\u017cne. Do\u015bwiadczam wtedy wielkiej wewn\u0119trznej pustki, ponurej ciszy, a harmonie rado\u015bci znikaj\u0105.<\/p>\n \u2018Anio\u0142 s\u0142o\u0144ca\u2019 wnosi w moje \u017cycie szczeg\u00f3lny blask – mi\u0142o\u015b\u0107. Wtedy 'anio\u0142 s\u0142o\u0144ca’ przemawia. Delikatnie i cicho. Na pocz\u0105tku w prostych obrazach. Czasem wcze\u015bnie rano. Wstaj\u0119 i otwieram okno o \u015bwicie. S\u0142ysz\u0119 jak ptaki \u015bpiewaj\u0105 jakby hymn pochwalny dla budz\u0105cego si\u0119 \u015bwitu \u017cycia. Rytmiczne brzmienie g\u0142os\u00f3w rozbrzmiewa w eterze, unosz\u0105c si\u0119 niczym chmura dzi\u0119kczynna. S\u0142ucham.<\/p>\n Zamykam okno i siadam – ogarnia mnie poranna cisza. Co\u015b we mnie ro\u015bnie, rozszerza si\u0119 – s\u0142yszy, s\u0142ucha, czuje. Czasami zanurzam si\u0119 w wewn\u0119trzn\u0105 atmosfer\u0119 duchowej wsp\u00f3lnoty, do kt\u00f3rej nale\u017c\u0119, w to, co p\u0142onie w jej \u015brodku. Co\u015b we mnie z wdzi\u0119czno\u015bci\u0105 postrzega czysto\u015b\u0107 i moc, \u015bwietlist\u0105 jasno\u015b\u0107 pokazuj\u0105c\u0105 mi, dok\u0105d prowadzi droga bycia cz\u0142owiekiem – jak mo\u017cna ni\u0105 i\u015b\u0107.<\/p>\n Co jaki\u015b czas przeczuwam, co znajduje si\u0119 poza \u015bmierci\u0105. Oddzielaj\u0105cy mur staje si\u0119 bardziej przepuszczalny. Tak, za \u015bmierci\u0105 jest przestrze\u0144.<\/p>\n Innym razem szok, b\u00f3l zwi\u0105zany z rzeczywisto\u015bci\u0105, \u017ce pewnego dnia „ja” ju\u017c nie b\u0119d\u0119, znika. Tak, to dobrze – pocieszam si\u0119 tym, \u017ce jest tam co\u015b innego.<\/p>\n S\u0142owa, kt\u00f3re czytam, nagle otwieraj\u0105 przestrzenie we mnie i co\u015b ze mnie wnika w nie – wszystko w moim \u017cyciu uk\u0142ada si\u0119 w wielki obraz, kt\u00f3ry mo\u017cna ogl\u0105da\u0107 – i to jest dobre.<\/p>\n Czasami czuj\u0119 si\u0119 bardzo blisko innych.<\/p>\n ***<\/p>\n Dusza mo\u017ce \u0142\u0105czy\u0107 si\u0119 z bardzo r\u00f3\u017cnymi polami energetycznymi; mo\u017ce si\u0119 w nich zanurza\u0107, czerpa\u0107 z nich. Mo\u017ce by\u0107 zar\u00f3wno jasna, jak i ciemna. Wielu ludzi odczuwa to w tej chwili. Do\u015bwiadczaj\u0105 pewnego rodzaju zlecenia wyp\u0142ywaj\u0105cego z g\u0142\u0119bokiej wewn\u0119trznej t\u0119sknoty, aby da\u0107 duszy przestrze\u0144, reagowa\u0107 na jej impulsy, odzwierciedla\u0107 je zar\u00f3wno w sobie, jak i jako ludzko\u015b\u0107 – duszy, kt\u00f3ra jest otwarta, po\u0142\u0105czona, kt\u00f3ra mo\u017ce ogrza\u0107 ca\u0142o\u015b\u0107.<\/p>\n Nie chodzi po prostu o to, by czu\u0107 si\u0119 \u2018dobrze\u2019, ale o to, by da\u0107 wyraz temu, \u017ce dzi\u0119ki wype\u0142nionej \u015bwiat\u0142em duszy wznosi si\u0119 \u2018pionowa\u2019 \u015bcie\u017cka, \u017ce mo\u017cliwe jest po\u0142\u0105czenie z tym, co najwy\u017csze, z Prawd\u0105, z tym, co duchowe i wieczne. W tym po\u0142\u0105czeniu objawia si\u0119 Prawda i sens \u017cycia – dla mnie, dla ciebie, dla zwierz\u0105t, drzew, g\u00f3r, wiatru i morza.<\/p>\n Dlatego dobrze jest by\u0107 \u015bwiadomym p\u00f3l energetycznych, kt\u00f3re mnie nap\u0119dzaj\u0105 – czy oferuj\u0105 moc ducha dla rozwini\u0119cia \u015bwiadomo\u015bci? Czy oferuj\u0105 \u015bwiat\u0142o i przestrze\u0144, pochodz\u0105ce z wieczno\u015bci, p\u0142yn\u0105ce do wieczno\u015bci?<\/p>\n Bo tylko w tej ognistej przestrzeni \u015bwiat\u0142a \u2018anio\u0142 s\u0142o\u0144ca\u2019 rozwija z ca\u0142\u0105 moc\u0105 swoje skrzyd\u0142a.<\/p>\n ***<\/p>\n To nie my, istoty ludzkie, szukamy tego, co duchowe, co boskie – nie, to my jeste\u015bmy poszukiwani, to za nami si\u0119 t\u0119skni. T\u0119sknota duszy jest t\u0119sknot\u0105 tego, co duchowe w niej.<\/p>\n Gdy bowiem budzi si\u0119 \u2018anio\u0142 s\u0142o\u0144ca\u2019, dusza \u015bwiat\u0142a, duch j\u0105 ca\u0142uje. Powstaje pulsuj\u0105ce \u017cycie, tw\u00f3rcze i kochaj\u0105ce!<\/p>\n ________________________________________
\nWszystko staje si\u0119 proste, gdy odpuszcz\u0119 sobie moje wyobra\u017cenia, idee, wol\u0119 ego. I po prostu s\u0142ucham w ciszy. Poddaj\u0119 si\u0119. \u201ePanie, co chcesz, abym uczyni\u0142a?\u201d<\/p>\n
\n[1] Jan van Rijckenborgh, wsp\u00f3\u0142za\u0142o\u017cyciel duchowej Szko\u0142y Z\u0142otego R\u00f3\u017cokrzy\u017ca, w swoich ksi\u0105\u017ckach i wyk\u0142adach wielokrotnie umieszcza\u0142 dusz\u0119 w centrum swoich rozwa\u017ca\u0144. Cytowany tu fragment pochodzi z 10 rozdzia\u0142u „Misterium duszy” jego ksi\u0105\u017cki „Dei Gloria Intacta”.
\n[2] Alice A. Bailey, ameryka\u0144ska teozofka, pisze o wp\u0142ywie tych dw\u00f3ch energii charakterystycznych dla duszy w pierwszym rozdziale drugiego tomu swojej ksi\u0105\u017cki \u201eA Treatise on the Seven Rays\u201d (Traktat o siedmiu promieniach).
\n[3] Alice A. Bailey u\u017cywa tego wyra\u017cenia w tym samym rozdziale, aby opisa\u0107 czyst\u0105 istot\u0119 duszy, kt\u00f3ra stoi pomi\u0119dzy \u015bwiadomo\u015bci\u0105 osobowo\u015bci a aspektem ducha, monad\u0105, i kt\u00f3ra w coraz wi\u0119kszym stopniu oddzia\u0142uje na cz\u0142owieka na duchowej \u015bcie\u017cce.<\/p>\n","protected":false},"author":920,"featured_media":15261,"template":"","meta":{"_acf_changed":false},"tags":[],"category_":[110107],"tags_english_":[],"class_list":["post-96354","logon_article","type-logon_article","status-publish","has-post-thumbnail","hentry","category_-spiritsoul-pl"],"acf":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/logon_article\/96354","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/logon_article"}],"about":[{"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/logon_article"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/920"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media\/15261"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=96354"}],"wp:term":[{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=96354"},{"taxonomy":"category_","embeddable":true,"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/category_?post=96354"},{"taxonomy":"tags_english_","embeddable":true,"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/tags_english_?post=96354"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}