<\/p>\n
\nNie zmienisz rzeczy walcz\u0105c z istniej\u0105c\u0105 rzeczywisto\u015bci\u0105. <\/em>Aby co\u015b zmieni\u0107, zbuduj nowy model, kt\u00f3ry sprawi, \u017ce stary stanie si\u0119 zb\u0119dny.<\/em><\/p>\n
Buckminster Fuller<\/em><\/strong><\/p>\n
Ka\u017cdy spo\u017cywaj\u0105cy s\u0105dzi, \u017ce drzewu zale\u017cy na owocu; ale drzewu zale\u017cy na nasieniu.<\/em><\/p>\n
Friedrich Nietzsche<\/em><\/strong><\/p>\n<\/blockquote>\n
Rzeczywisto\u015b\u0107? Jaka rzeczywisto\u015b\u0107? Moja rzeczywisto\u015b\u0107? Twoja? Gdyby\u015bmy mogli por\u00f3wna\u0107 nasze drogi \u017cyciowe, byliby\u015bmy zdumieni, zaskoczeni ogromem r\u00f3\u017cnic, jakie ujawni\u0142aby ta obserwacja. Wiek, p\u0142e\u0107, klasa spo\u0142eczna, poziom wykszta\u0142cenia, pochodzenie geograficzne i rodzinne, religia lub jej brak, typ fizjologiczny lub astrologiczny, do\u015bwiadczenia, upodobania, sk\u0142onno\u015bci, nerwice, przyja\u017anie, etc., wszystko to sprawia, \u017ce ka\u017cdy z nas jest niepowtarzaln\u0105 jednostk\u0105 o ca\u0142kowicie oryginalnej wizji \u015bwiata i stosunku do rzeczywisto\u015bci. Komunikowanie si\u0119 jest jak wymiana wiadomo\u015bci i zakodowanych sygna\u0142\u00f3w mi\u0119dzy planetami. Planety mog\u0105 by\u0107 blisko siebie lub daleko od siebie, ale ka\u017cda z nich tworzy w\u0142asny, zamkni\u0119ty \u015bwiat oddzielony od reszty wszech\u015bwiata.<\/p>\n
Gdyby ten zamkni\u0119ty \u015bwiat by\u0142 domem, zmys\u0142y by\u0142yby jego drzwiami i oknami. Przez nie wchodz\u0105 do domu \u015bwiat\u0142a, d\u017awi\u0119ki i zapachy \u015bwiata zewn\u0119trznego. \u015awiadomo\u015b\u0107, nasza \u015bwiadomo\u015b\u0107, jest mieszka\u0144cem tego domu. Wra\u017cenia, kt\u00f3re docieraj\u0105 do niej przez zmys\u0142y, mieszaj\u0105 si\u0119 i tworz\u0105 w niej r\u00f3\u017cne zmienne nastroje: smutek, rado\u015b\u0107, rozdra\u017cnienie, spok\u00f3j, niepok\u00f3j, optymizm itd. Ale czy zmys\u0142y maj\u0105 sens?<\/p>\n
Nasza relacja z rzeczywisto\u015bci\u0105 warunkuje nasz\u0105 rzeczywisto\u015b\u0107 sam\u0105 w sobie, ten zbi\u00f3r percepcji, wra\u017ce\u0144 i wspomnie\u0144. To, co nazywamy „rzeczywisto\u015bci\u0105”, jest jedynie pewn\u0105 reprezentacj\u0105 skonstruowan\u0105, z\u0142o\u017con\u0105 przez m\u00f3zg z informacji przekazywanych mu przez zmys\u0142y. Wynik tego „komputerowego przetwarzania” danych zmys\u0142owych zale\u017cy w du\u017cej mierze od o\u015brodk\u00f3w pami\u0119ci i emocji, kt\u00f3re zarz\u0105dzaj\u0105 sta\u0142ym przep\u0142ywem informacji w czasie rzeczywistym, w u\u0142amku sekundy, ca\u0142kowicie bez naszej wiedzy, grupuj\u0105c je, cenzuruj\u0105c, nadaj\u0105c im priorytety, powi\u0119kszaj\u0105c lub minimalizuj\u0105c, zniekszta\u0142caj\u0105c je wedle uznania w „prawdy\/pewniki” lub „fake newsy”. Zawrotna „memetyczna” karuzela, \u015blepa na sam\u0105 siebie.<\/p>\n
Nasza tak zwana „rzeczywisto\u015b\u0107” to nic innego jak „teatralne przedstawienie”, inscenizacja przekona\u0144 i uprzedze\u0144 poznawczych, kt\u00f3re wzajemnie si\u0119 przenikaj\u0105. Nasz system przetwarzania danych zmys\u0142owych w sp\u00f3jn\u0105 ca\u0142o\u015b\u0107 przyci\u0105ga i wybiera te informacje, kt\u00f3re wzmacniaj\u0105 nasz pogl\u0105d na \u017cycie, jego istotno\u015b\u0107. S\u0105 to „przychylne pewniki”. I odwrotnie, odrzuca i wycofuje wszystkie informacje, kt\u00f3re mog\u0142yby zak\u0142\u00f3ci\u0107 lub zagrozi\u0107 sp\u00f3jno\u015bci naszego obrazu \u015bwiata i \u017cycia. Tak jak algorytm sieci spo\u0142eczno\u015bciowej natychmiast sugeruje nam to, co lubimy czyta\u0107, widzie\u0107 i s\u0142ysze\u0107, na podstawie naszych wcze\u015bniejszych wyszukiwa\u0144 i wizyt. Nasza tera\u017aniejszo\u015b\u0107 jest wi\u0119c tylko powt\u00f3rzeniem przesz\u0142o\u015bci, a ka\u017cda „nowo\u015b\u0107” musi by\u0107 zarejestrowana, aby zosta\u0107 zatwierdzona, w „autoryzowanym”, wiarygodnym i bezpiecznym rejestrze. To w\u0142a\u015bnie ta nieprzerwana, ca\u0142kowicie nie\u015bwiadoma praca m\u00f3zgu dostarcza ostatecznie akceptowalnych raport\u00f3w do naszej \u015bwiadomo\u015bci. Dzi\u0119ki niej nasz obraz rzeczywisto\u015bci „trzyma si\u0119”, pozostaje wiarygodny, klient jest za ka\u017cdym razem zadowolony ze swojego dostawcy i nie kwestionuje jego dostaw.<\/p>\n
Nasza osobista mentalno\u015b\u0107, nasza wizja \u015bwiata i \u017cycia jest matryc\u0105, form\u0105, w kt\u00f3r\u0105 wlewany jest plastyczny materia\u0142 egzystencji, stanowi\u0105cy po odlaniu to, co nazywamy „naszym \u015brodowiskiem”. Przyjmuje ono sw\u00f3j kszta\u0142t w spos\u00f3b doskona\u0142y. W ten spos\u00f3b my\u015bl warunkuje do\u015bwiadczenia. A do\u015bwiadczenia potwierdzaj\u0105 my\u015bl. Niezmienna wizja \u017cycia generuje ci\u0105gle te same do\u015bwiadczenia. I odwrotnie, my\u015bl otwarta na nowe odkryje zupe\u0142nie now\u0105 form\u0119 \u017cycia. Na przyk\u0142ad, je\u015bli my\u015blisz, \u017ce \u017cycie jest ci\u0119\u017ckie i \u017ce musisz ci\u0105gle walczy\u0107 o utrzymanie tego, co masz, to twoja naturalnie obronna postawa nieuchronnie wywo\u0142a sprzeciw i agresj\u0119 ze strony tych, kt\u00f3rzy ci\u0119 otaczaj\u0105. A te przejawy buntu i agresji b\u0119d\u0105 potwierdza\u0107 twoje odczucia i twoje postrzeganie rzeczy: „Mia\u0142em racj\u0119, \u017ce si\u0119 broni\u0142em! Oto dow\u00f3d!” Mo\u017cemy \u017cy\u0107 i do\u015bwiadcza\u0107 tylko tego, czego si\u0119 spodziewamy.<\/p>\n
W tej chwili naszym jedynym punktem wsp\u00f3lnym, punktem spotkania, jest ta strona czasopisma. Ja j\u0105 napisa\u0142em, ty j\u0105 czytasz; ka\u017cdy w swojej w\u0142asnej rzeczywisto\u015bci, nieznanej drugiemu. Delikatne skrzy\u017cowanie spojrze\u0144; niepewne spotkanie dw\u00f3ch \u015bwiat\u00f3w w ruchu, tak sobie obcych. Strona jest tak lekka, tak szybko obr\u00f3cona, spalona, zapomniana! Czym jest strona czasopisma w \u017cyciu cz\u0142owieka? W\u0142\u00f3knem py\u0142u w wieczno\u015bci \u015bwiat\u00f3w! Czy dostrzegasz t\u0119 ogromn\u0105 samotno\u015b\u0107, kt\u00f3r\u0105 ujawnia i pog\u0142\u0119bia pr\u00f3ba komunikacji? To nieuchronne niezrozumienie, nieod\u0142\u0105czne od naszego stanu organicznego i duchowego oddzielenia? A jednak rozbrzmiewa mi\u0119dzy nami porozumienie, nieoczekiwane, g\u0142\u0119bokie, nies\u0142yszalne, nieuchwytne, a jednak niemal namacalne „tak”, zgoda poprzedzaj\u0105ca s\u0142owa. „Tak” na co, odpowied\u017a twierdz\u0105ca na jakie tajemnicze pytanie, niesformu\u0142owane, ale uporczywe w ka\u017cdym z nas?<\/p>\n
Czym jest rzeczywisto\u015b\u0107? Jest tym, co pozostaje, gdy wiele zas\u0142on, kt\u00f3re otaczaj\u0105 nas ze wszystkich stron (opinie, przekonania, afekty, manie i fobie…) zostaj\u0105 zdarte przez wydarzenia i okoliczno\u015bci \u017cycia. Rzeczywisto\u015b\u0107 to spokojne \u015bwiat\u0142o, kt\u00f3re czeka na nas za zas\u0142onami. Jeste\u015bmy wtedy sami i nadzy, bez sztuczno\u015bci, bez maski, bez \u017cadnego celu do osi\u0105gni\u0119cia, bez nikogo, kogo mo\u017cna by zadowoli\u0107 lub zniech\u0119ci\u0107. Rzeczywisto\u015b\u0107 to obserwowanie siebie takimi, jacy jeste\u015bmy, bez strachu i oczekiwa\u0144, bez przeceniania i niedoceniania siebie, bez pot\u0119piania i usprawiedliwiania siebie. Nie da si\u0119 jej opisa\u0107, a jednocze\u015bnie jest bardzo prosta: jest taka, jaka jest<\/em><\/strong>; niepodwa\u017calny dow\u00f3d, kt\u00f3remu w ko\u0144cu si\u0119 poddajemy. Nie mo\u017cna nic o niej powiedzie\u0107, nie mo\u017cna nic o niej pomy\u015ble\u0107; nie mo\u017cna jej ani kocha\u0107, ani nienawidzi\u0107, bo wype\u0142nia wszystko; by\u0142oby to oddaleniem si\u0119 od niej, owini\u0119ciem jej w chimery, ponownym ukryciem. Rzeczywisto\u015b\u0107 jest tym, co pozostaje, gdy nie ma ju\u017c nic.<\/p>\n
Tak d\u0142ugo, jak odmawiasz przyj\u0119cia jej tak\u0105, jaka jest, pr\u00f3buj\u0105c j\u0105 maskowa\u0107, nadawa\u0107 jej swoje barwy, rzeczywisto\u015b\u0107 da ci w ko\u015b\u0107: b\u0119dzie ci\u0119 denerwowa\u0107, wy\u015bmiewa\u0107, irytowa\u0107, rozczaruje ci\u0119, zdemaskuje, zniech\u0119ci… Tak bardzo potrzebuje twojej uwagi, twojego uznania, twojej bezwarunkowej akceptacji! Ale je\u015bli zgodzisz si\u0119 zaakceptowa\u0107 j\u0105 tak\u0105, jaka ci si\u0119 przedstawia, bez uprzedze\u0144, wtedy natychmiast stanie si\u0119 twoim najlepszym przyjacielem, uczciwym, szczerym, niezawodnym i pomocnym, wiernym a\u017c do \u015bmierci; tak naprawd\u0119 twoim jedynym<\/strong> przyjacielem, a tak\u017ce twoim nauczycielem, bo masz tak wiele do nauczenia si\u0119 od rzeczywisto\u015bci!<\/p>\n
Rzeczywisto\u015b\u0107 nie jest nieszkodliwa; jest wywrotowa. Mo\u017ce zadrapa\u0107 lub zrani\u0107 nasze uprzedzenia, przes\u0105dy, preferencje i tabu. Mo\u017ce je nawet rozbi\u0107 w mgnieniu oka. Wdziera si\u0119 do nas w najgorszym mo\u017cliwym momencie, swoimi wielkimi, brudnymi kopytami, do naszej schludnej, przytulnej, starannie utrzymywanej strefy komfortu; niczym s\u0142o\u0144 rado\u015bnie buszuj\u0105cy w luksusowym sklepie z porcelan\u0105, pomys\u0142owo rozbija nasze marzenia, nasze fantazje, nasze prognozy, depcze nasze projekty, nasze argumenty, nasze samozadowolenie, nasz\u0105 dum\u0119 z tego, \u017ce wydajemy si\u0119 by\u0107 tym, czym „w rzeczywisto\u015bci” nie jeste\u015bmy. Rzeczywisto\u015b\u0107 niszczy, stopniowo lub nagle, wszystko w nas, co nie jest prawdziwe, solidne, autentyczne. Jest to si\u0142a witalna, nieokie\u0142znana, dzika, niezwyci\u0119\u017cona, nieprzewidywalna z natury. Jest alergiczna, nietolerancyjna wobec wszystkiego, co nie jest do niej podobne. Tak naprawd\u0119 to ona nigdy nas nie rani: to my sami potykamy si\u0119 o ni\u0105 w naszej \u015blepocie, w naszej nieznajomo\u015bci niezmiennych praw \u017bycia, w naszym upojeniu, w naszym przepe\u0142nieniu sob\u0105.<\/p>\n
Cokolwiek zrobisz, nie mo\u017cesz wymaza\u0107 rzeczywisto\u015bci, ani jej pokona\u0107; tym bardziej nie mo\u017cesz jej opanowa\u0107, zdominowa\u0107, skanalizowa\u0107, wymodelowa\u0107 na sw\u00f3j obraz, wed\u0142ug swoich przedstawie\u0144. Jeste\u015b bowiem tylko jej male\u0144k\u0105 cz\u0119\u015bci\u0105, a nie jej centrum. Nie mo\u017cesz te\u017c pom\u00f3c jej powsta\u0107, rozkwitn\u0105\u0107, poniewa\u017c by\u0142a tu na d\u0142ugo przed tob\u0105 i b\u0119dzie tu jeszcze d\u0142ugo po twoim znikni\u0119ciu. Rzeczywisto\u015b\u0107 nigdy nie znika: zmienia tylko swoj\u0105 form\u0119, barw\u0119, szat\u0119. Mo\u017cesz jedynie stara\u0107 si\u0119 j\u0105 ignorowa\u0107, zamaskowa\u0107, zdusi\u0107 jej g\u0142os, jej wo\u0142anie w tobie, i w ten spos\u00f3b pog\u0142\u0119bi\u0107 swoje cierpienie i cierpienie \u015bwiata; albo mo\u017cesz znikn\u0105\u0107 przed ni\u0105, zostawi\u0107 jej ca\u0142\u0105 przestrze\u0144 w sobie, wtopi\u0107 si\u0119 w ni\u0105 niczym element, kt\u00f3ry znalaz\u0142 swoje miejsce w uk\u0142adance, i w ten spos\u00f3b uwolni\u0107 si\u0119 i przesta\u0107 by\u0107 ci\u0119\u017carem dla \u015bwiata.<\/p>\n
Wkr\u00f3tce odwr\u00f3cisz t\u0119 stron\u0119, a za ni\u0105 znajdziesz inn\u0105, na kt\u00f3rej czekaj\u0105 na ciebie inne s\u0142owa.<\/p>\n
Ja ze swej strony uwolni\u0119 palce od klawiatury i pozwol\u0119 im pobiec do innych zada\u0144.<\/p>\n
Bardzo si\u0119 ciesz\u0119, \u017ce mog\u0142em si\u0119 z tob\u0105 „spotka\u0107”… na czas tej jednej strony!<\/p>\n
Trzymaj si\u0119!<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":15787,"template":"","meta":{"_acf_changed":false},"tags":[],"category_":[110107],"tags_english_":[],"class_list":["post-92347","logon_article","type-logon_article","status-publish","has-post-thumbnail","hentry","category_-spiritsoul-pl"],"acf":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/logon_article\/92347","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/logon_article"}],"about":[{"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/logon_article"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media\/15787"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=92347"}],"wp:term":[{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=92347"},{"taxonomy":"category_","embeddable":true,"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/category_?post=92347"},{"taxonomy":"tags_english_","embeddable":true,"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/tags_english_?post=92347"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}