Na \u015bwiecie zawsze istnia\u0142y szlachetne, walcz\u0105ce dusze, rycerskie serca. Nasze czasy s\u0105 pe\u0142ne walki o przywr\u00f3cenie „porz\u0105dku i sprawiedliwo\u015bci”. Dzisiejsze spo\u0142ecze\u0144stwo nak\u0142ada na m\u0142ode pokolenie mn\u00f3stwo obowi\u0105zk\u00f3w: ekologicznych, spo\u0142ecznych, humanitarnych, a teraz tak\u017ce zdrowotnych. Odpowiedzialno\u015b\u0107 staje si\u0119 win\u0105. Serca rycerzy, zawsze s\u0142u\u017c\u0105cych, pe\u0142nych energii, s\u0105 uwik\u0142ane w jedn\u0105 spraw\u0119 za drug\u0105. Widzimy ich jako aktywist\u00f3w klimatycznych, demonstrant\u00f3w za lub przeciw temu lub innemu \u017c\u0105daniu, lub pe\u0142nych zapa\u0142u w zaanga\u017cowaniu politycznym, aby „zmieni\u0107 system od wewn\u0105trz”. Bardzo cz\u0119sto, niestety, wielka machina przemys\u0142owa, poprzez swoje tysi\u0105ce medialnych ust, oferuje szlachetnym duszom jedynie skromn\u0105 mo\u017cliwo\u015b\u0107 naprawy szk\u00f3d, kt\u00f3re sama nieustannie wyrz\u0105dza. W ten spos\u00f3b istniej\u0105ce we wszystkich czasach i miejscach rycerstwo rozprasza si\u0119 w bitwach przypominaj\u0105cych walk\u0119 Don Kichota, w kt\u00f3rych wiatraki zamieni\u0142y si\u0119 w turbiny wiatrowe.<\/p>\n
„Jak mo\u017cesz m\u00f3wi\u0107 takie rzeczy? Czy\u017c ratowanie planety nie jest niezb\u0119dne? My\u015blisz tylko o sobie!”<\/p>\n
Celem tego artyku\u0142u jest przypomnienie nam, \u017ce dusza, szlachetna i walcz\u0105ca, jest ponadczasow\u0105 rzeczywisto\u015bci\u0105 w ludzko\u015bci. Konie s\u0105 na pastwisku, lub pod maskami samochod\u00f3w, miecze s\u0105 w pochwach, tarcze znikn\u0119\u0142y… kr\u00f3tko m\u00f3wi\u0105c… dlaczego mamy jeszcze m\u00f3wi\u0107 o rycerstwie? To ju\u017c koniec i nie ma odwrotu, jak to Jocho Yamamoto wyrazi\u0142 w swoim dziele Hagakure<\/em>:<\/p>\n „M\u00f3wi si\u0119, \u017ce to, co nazywa si\u0119 duchem epoki, jest czym\u015b, do czego nie mo\u017cna powr\u00f3ci\u0107. A je\u015bli ten duch stopniowo si\u0119 rozprasza, to znaczy, \u017ce \u015bwiat zbli\u017ca si\u0119 do ko\u0144ca. Wi\u0119c nawet je\u015bli chcesz zmieni\u0107 \u015bwiat i powr\u00f3ci\u0107 do ducha sprzed stu lat lub wi\u0119cej, nie mo\u017cesz. Dlatego trzeba jak najlepiej wykorzysta\u0107 ka\u017cde pokolenie”.<\/p>\n Aby nie zatraci\u0107 si\u0119 w romantycznej zadumie, nale\u017cy zrozumie\u0107, \u017ce m\u00f3wimy o „walcz\u0105cych duszach”, a nie tylko o umi\u0119\u015bnionych bohaterach. M\u00f3wimy o rycerstwie, bo jak Rudolf Steiner powiedzia\u0142 na pocz\u0105tku XX wieku: „To, czego nam brakuje, to rycerstwo Graala\u201d. M\u00f3wi\u0142 o tym w odpowiedzi na problemy, kt\u00f3re dostrzega\u0142 w materialistycznym rozwoju nowoczesnego spo\u0142ecze\u0144stwa. Przewidywa\u0142 kataklizmy, kt\u00f3re wynikn\u0105 z uwolnienia si\u0142 elektryczno\u015bci, energii atomowej i „mechanizacji” \u015bwiata. Podobnie jak inni, kt\u00f3rzy w ubieg\u0142ym wieku wyra\u017cali to w inny spos\u00f3b, Steiner widzia\u0142 drog\u0119 cywilizacji jako frontalny atak na ludzk\u0105 dusz\u0119 i ducha, a jednocze\u015bnie bolesne do\u015bwiadczenie, z kt\u00f3rego ka\u017cdy musi wyj\u015b\u0107 zwyci\u0119sko. Dlatego te\u017c, gdy m\u00f3wimy o rycerstwie, nie rzutujemy \u017cadnego obrazu materialnej przesz\u0142o\u015bci, ale szukamy wiecznych korzeni, kt\u00f3re inspiruj\u0105 do podejmowania w\u0142a\u015bciwych dzia\u0142a\u0144.<\/p>\n Rycerstwo to spos\u00f3b walki w sensie dynamicznego dzia\u0142ania oraz idea s\u0142u\u017cebno\u015bci. Graal to kielich, w kt\u00f3rym symbolicznie gromadzona jest krew Chrystusa. To tak\u017ce magiczny kamie\u0144, kt\u00f3ry promieniuje z centrum Okr\u0105g\u0142ego Sto\u0142u niczym rezerwuar si\u0142y, kocio\u0142, w kt\u00f3rym topi si\u0119 dwunastu otaczaj\u0105cych go rycerzy. Rycerstwo Graala, w nowoczesnym uj\u0119ciu, by\u0142oby kr\u0119giem ludzi dynamicznych, s\u0142u\u017cebnych, generuj\u0105cych si\u0142\u0119. Gdyby\u015bmy na tym poprzestali, to ka\u017cdy dyrektor firmy, kapitan dru\u017cyny pi\u0142karskiej czy prezes stowarzyszenia m\u00f3g\u0142by powiedzie\u0107: „Hej, wi\u0119c my te\u017c jeste\u015bmy rycerzami Graala!” P\u00f3jd\u017amy wi\u0119c o krok dalej.<\/p>\n Mity s\u0105 jak instrukcje, uproszczone schematy, kt\u00f3re pokazuj\u0105 nam niezwyk\u0142\u0105 rzeczywisto\u015b\u0107. Rycerze Graala gromadz\u0105 si\u0119 wok\u00f3\u0142 okr\u0105g\u0142ego sto\u0142u, do kt\u00f3rego zostali zaproszeni, by zasi\u0105\u015b\u0107 po uznaniu ich zalet i s\u0142u\u017cby. Liczba miejsc nie jest nieograniczona. Jest ich dwana\u015bcie, symboliczna liczba dynamicznej jedno\u015bci. Jest to rozwi\u0105zanie konfliktu mi\u0119dzy jednostk\u0105 (1) a drug\u0105 istot\u0105 (2) w tworzeniu nowego, braterskiego \u017cycia (1+2=3). Potrzeba co najmniej trzech element\u00f3w, aby osi\u0105gn\u0105\u0107 form\u0119 geometryczn\u0105 przekraczaj\u0105c\u0105 p\u0142ask\u0105 opozycj\u0119 dw\u00f3ch punkt\u00f3w. W Parsifalu<\/em> Wolframa von Eschenbacha widzimy u boku ka\u017cdego rycerza jego dam\u0119. S\u0105 zjednoczeni jako cia\u0142o (rycerz, ja\u017a\u0144) i dusza (dama), a z innymi cz\u0142onkami sto\u0142u dziel\u0105 Ducha, jedynego Syna Bo\u017cego, Chrystusa promieniuj\u0105cego z kielicha Graala. Przy Okr\u0105g\u0142ym Stole jest kr\u00f3l, ale znajduje si\u0119 on w takiej samej odleg\u0142o\u015bci od centralnego kielicha jak pozostali cz\u0142onkowie. Nie ma on zatem uprzywilejowanej relacji z Duchem. Rycerze s\u0105 „r\u00f3wni” wobec prawdziwego Pana, kt\u00f3ry nie jest z tego \u015bwiata.<\/p>\n Po raz kolejny Rudolf Steiner wskaza\u0142, \u017ce warto\u015bci Rewolucji Francuskiej, czyli Wolno\u015b\u0107, R\u00f3wno\u015b\u0107 i Braterstwo, zwi\u0105zane s\u0105 z Okr\u0105g\u0142ym Sto\u0142em. S\u0105 to cnoty sumienia, kt\u00f3re musz\u0105 by\u0107 zdobyte, podobnie jak rycerstwo. Myl\u0105ce i zgubne jest przekonanie, \u017ce s\u0105 to dary wrodzone, kt\u00f3re systematycznie stosuje si\u0119 w \u015bwiecie spo\u0142ecznym i politycznym. Okr\u0105g\u0142y St\u00f3\u0142 to duchowy p\u0142askowy\u017c, na kt\u00f3ry wznie\u015bli si\u0119 rycerze. Na tej wysoko\u015bci tworz\u0105 oni braterstwo, w kt\u00f3rym rozpoznaj\u0105 siebie nawzajem w tej samej walce. Szanuj\u0105 si\u0119 wzajemnie w r\u00f3wno\u015bci ich miejsca jako s\u0142ug Ducha, kt\u00f3ry o\u017cywia wszystkie rzeczy. W cieple tego braterstwa poznaj\u0105 to, co tradycja nazywa wolno\u015bci\u0105 dzieci Bo\u017cych. Nie s\u0105 ju\u017c w\u0119drowcami. Rycerz poszukuje pana lub pani, kt\u00f3rym m\u00f3g\u0142by s\u0142u\u017cy\u0107. Nie mo\u017ce \u017cy\u0107 dla siebie. Jego samotna w\u0119dr\u00f3wka nie jest wolno\u015bci\u0105, jest wi\u0119zieniem, alienacj\u0105. Nie tylko dlatego, \u017ce jest sam, ale przede wszystkim dlatego, \u017ce nie ma dost\u0119pu do Ducha, nie dzieli \u015bwiadomie \u017ar\u00f3d\u0142a \u017cycia, centralnego i wsp\u00f3lnego korzenia Okr\u0105g\u0142ego Sto\u0142u. Graal mo\u017ce przej\u015b\u0107 przed rycerzem, ale je\u015bli ten nie jest gotowy, nie zobaczy go i dalej b\u0119dzie szuka\u0142. W\u0119dr\u00f3wka ko\u0144czy si\u0119 w momencie ujrzenia Graala. Rycerz ju\u017c nie szuka, postrzega rzeczywisto\u015b\u0107 i wie, \u017ce nale\u017cy do sp\u00f3jnego uniwersum Graala. Jest uwolniony od swojej ignorancji. Taka jest jego wolno\u015b\u0107.<\/p>\n To pi\u0119kne s\u0142owa, ale co maj\u0105 wsp\u00f3lnego z postawionym na pocz\u0105tku tego artyku\u0142u pytaniem o dzia\u0142anie szlachetnych dusz w \u015bwiecie? Fragmentacja, podzia\u0142, rozproszenie to okre\u015blenia, kt\u00f3re wspaniale charakteryzuj\u0105 nasz stan \u015bwiadomo\u015bci. Jeste\u015bmy dos\u0142ownie „rozpikselowani” przez nasze osobiste problemy i tak jest od zarania dziej\u00f3w, ale dodajemy do tego jeszcze mas\u0119 informacji, kt\u00f3rymi media przyt\u0142aczaj\u0105 nas przez wszystkie mo\u017cliwe po\u0142\u0105czenia. Tak wi\u0119c organizm ludzki, ten cud chemicznej i elektromagnetycznej subtelno\u015bci, z sensorycznym m\u00f3zgiem, z sercem, kt\u00f3re bije tajemniczo,… to kosmiczne kr\u00f3lestwo cia\u0142a, kt\u00f3rym kierujemy, jest obrazem ziemi, kt\u00f3ra nas nosi. Ka\u017cdego dnia siejemy w niej coraz wi\u0119cej nie\u0142adu i zanieczyszcze\u0144. Nawet gdy staramy si\u0119 co\u015b poprawi\u0107, cz\u0119sto ko\u0144czymy wzmacniaj\u0105c ten chaos, poniewa\u017c nasze dzia\u0142ania s\u0105 wci\u0105\u017c zbyt wyspecjalizowane, cz\u0105stkowe, bez d\u0142ugoterminowej perspektywy,… pospieszne. Jak Parsifal, jeste\u015bmy rycerzami w dniu Pi\u0119\u0107dziesi\u0105tnicy. W p\u0119dzie szale\u0144czego poszukiwania zapominamy, czego szukamy. Ch\u0142opi widz\u0105 Parsifala i przypominaj\u0105 mu, \u017ce Zielone \u015awi\u0105tki to dzie\u0144 bez broni, dzie\u0144 rozejmu i odpoczynku; przerwa w zwyk\u0142ym biegu zaj\u0119\u0107, by uczci\u0107 Pana, \u0179r\u00f3d\u0142o wszelkiego uporz\u0105dkowanego \u017cycia. Rycerz u\u015bwiadamia sobie, \u017ce od pi\u0119ciu lat w\u0119druje w poszukiwaniu Graala, ale zatraci\u0142 si\u0119 w meandrach w\u0142asnego \u017cycia do tego stopnia, \u017ce zapomnia\u0142 o celu swoich poszukiwa\u0144 i o Bogu, kt\u00f3remu mia\u0142 s\u0142u\u017cy\u0107. Wys\u0142any z misj\u0105, sta\u0142 si\u0119 g\u0142uchy i \u015blepy na nakaz misji. Parsifal zostaje wi\u0119c wys\u0142any do lasu, gdzie mieszka jego wuj pustelnik, kt\u00f3ry przygarnia go i odcina od zwyk\u0142ego \u017cycia. W czasie tego odosobnienia pustelnik uczy rycerza o szlachetno\u015bci jego pochodzenia i przekazuje mu tajemn\u0105 modlitw\u0119: nakaz misji. Parsifal wyrusza wi\u0119c ponownie do Graala, uzbrojony w wiedz\u0119.<\/p>\n Je\u015bli chodzi o nas, wydaje si\u0119 konieczne radykalne zaprzestanie naszych dzia\u0142a\u0144, aby na nowo odkry\u0107 pierwotny d\u017awi\u0119k „wewn\u0119trznego lasu”. Zaczyna si\u0119 to od u\u015bwiadomienia sobie ci\u0105g\u0142ego zgie\u0142ku naszego my\u015blenia i u\u015bwiadomienia sobie, \u017ce to w\u0142a\u015bnie ten mentalny i emocjonalny chaos, kt\u00f3ry rzutujemy na nasze relacje, do \u015bwiata i do innych, tworzy „spo\u0142ecze\u0144stwo”. To jest pierwszy akt rycerstwa Graala, \u015bwiadomo\u015b\u0107 aktywnego uczestnictwa w nie\u0142adzie \u015bwiata ka\u017cdego dnia. Dzi\u0119ki temu uwa\u017cnemu wejrzeniu w siebie mo\u017cna zacz\u0105\u0107 odr\u00f3\u017cnia\u0107 cichy porz\u0105dek \u015bwiadomo\u015bci od paso\u017cytniczego ha\u0142asu. Mo\u017cna przebi\u0107 si\u0119 przez tak zwane wygody i rozrywki, kt\u00f3re ot\u0119piaj\u0105 subtelne organy duszy. Jest to faza „pustelnicza”, w kt\u00f3rej cz\u0142owiek staje si\u0119 przyjacielem prostoty, dziedzicem przestronnej pustki, kt\u00f3r\u0105 przekazali nam cynik Diogenes, katarzy czy templariusze. W ten spos\u00f3b, tropi\u0105c hipokryzj\u0119 konformizmu, odkrywa si\u0119, poprzez w\u0142asne wewn\u0119trzne do\u015bwiadczenie, czym mo\u017ce by\u0107 harmonia i sprawiedliwo\u015b\u0107. W tym momencie konieczne staje si\u0119 znalezienie „braci broni”, aby utworzy\u0107 Okr\u0105g\u0142y St\u00f3\u0142, kt\u00f3ry w dzisiejszym j\u0119zyku mo\u017cna by nazwa\u0107 grup\u0105, a dok\u0142adniej kr\u0119giem si\u0142y. Taka grupa, zjednoczona w szczerym i dynamicznym poszukiwaniu prawdy, wytwarza si\u0142\u0119 \u015bwiadomo\u015bci i wiedzy, kt\u00f3ra mo\u017ce si\u0119 przejawi\u0107 w zbiorowej zmianie stylu \u017cycia, nie w skali ca\u0142ej planety, ale w skali samej grupy, co nast\u0119pnie ma subtelny wp\u0142yw na spos\u00f3b \u017cycia.<\/p>\n Na tej podstawie takie kr\u0119gi si\u0142y mog\u0105 rzeczywi\u015bcie tworzy\u0107 „rycerstwo” w tym sensie, \u017ce s\u0105 repozytoriami \u015bwiadomo\u015bci i si\u0142y, kt\u00f3ra czerpie swoje \u017ar\u00f3d\u0142o z cichego porz\u0105dku duszy, wewn\u0119trznej cytadeli, nienaruszalnego zamku Graala. Z tej \u015bwiadomo\u015bci wyp\u0142ywa naturalnie porz\u0105dek \u017cycia, kt\u00f3ry szanuje innych ludzi i kosmos. Zar\u00f3wno m\u0119\u017cczyzna, jak i kobieta staj\u0105 si\u0119 rycerzami, duszami prowadz\u0105cymi swoje konie (cia\u0142a) w pierwotnie zamierzonym kierunku, a nie \u015bpi\u0105cymi na swoich wierzchowcach je\u017ad\u017acami, kt\u00f3rzy wo\u017c\u0105 tylko swoje brzuchy.<\/p>\n Tworzenie takich kr\u0119g\u00f3w b\u0119dzie si\u0119 odbywa\u0142o na wiele sposob\u00f3w i pod wieloma nazwami, ale to nie ma znaczenia, poniewa\u017c rycerstwo jest bractwem, kt\u00f3re jest ponad czasem i przestrzeni\u0105. Po prostu czeka na kandydat\u00f3w, kt\u00f3rzy s\u0105 gotowi uczy\u0107 si\u0119 i s\u0142u\u017cy\u0107, aby sta\u0107 si\u0119 lud\u017ami spe\u0142nionymi w kr\u00f3lewskiej sztuce: rycerzami. Ale na pocz\u0105tek trzeba odrzuci\u0107 senno\u015b\u0107 zwyk\u0142ej \u015bwiadomo\u015bci, trzeba si\u0119 obudzi\u0107:<\/p>\n \u201eZwracamy si\u0119 tu szczeg\u00f3lnie do m\u0142odych przyjaci\u00f3\u0142 i przyjaci\u00f3\u0142ek w\u015br\u00f3d nas, kt\u00f3rzy maj\u0105 \u017cycie przed sob\u0105. Chcieliby\u015bmy was prosi\u0107, je\u017celi nas zrozumieli\u015bcie: Prze\u0142amcie okowy, kt\u00f3rymi zniewolono was od narodzin. Nie zg\u00f3d\u017acie si\u0119 na dalsze brni\u0119cie koleinami przyzwyczajenia w tym upad\u0142ym \u0142adzie \u015bwiatowym. Zastan\u00f3wcie si\u0119 nad swym powo\u0142aniem jako dzieci Bo\u017cych. By\u0107 mo\u017ce wtedy b\u0119dziecie \u017cy\u0107 ubogo i mozolnie, wed\u0142ug norm mieszka\u0144c\u00f3w bazaltowego miasta, ale jednak jako mieszka\u0144cy Christianopolis b\u0119dziecie bardzo bogaci, bogaci w spos\u00f3b b\u0142ogos\u0142awiony. Poszukuje si\u0119 pracownik\u00f3w, kt\u00f3rzy maj\u0105 odwag\u0119 strz\u0105sn\u0105\u0107 iluzj\u0119 i na wskro\u015b przeciwno\u015bci, b\u00f3lu i cierpienia, na prze\u0142aj przez kraj barbarzy\u0144c\u00f3w, podr\u00f3\u017cowa\u0107 do bezpiecznego portu\u201d. (Christianopolis<\/em>, Jan van Rijckenborgh)<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":15754,"template":"","meta":{"_acf_changed":false},"tags":[],"category_":[110119],"tags_english_":[],"class_list":["post-92340","logon_article","type-logon_article","status-publish","has-post-thumbnail","hentry","category_-zeitgeist-pl"],"acf":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/logon_article\/92340","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/logon_article"}],"about":[{"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/logon_article"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media\/15754"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=92340"}],"wp:term":[{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=92340"},{"taxonomy":"category_","embeddable":true,"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/category_?post=92340"},{"taxonomy":"tags_english_","embeddable":true,"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/tags_english_?post=92340"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}