Jedno z dzieci ze wsi lubi\u0142o tam chodzi\u0107. Dziewczynka wspina\u0142a si\u0119 na wzg\u00f3rze prawie codziennie, aby przywita\u0107 si\u0119 z drzewem, usi\u0105\u015b\u0107 u jego st\u00f3p i pobawi\u0107 si\u0119. Cz\u0119sto drzewo bawi\u0142o si\u0119 z ni\u0105, machaj\u0105c ga\u0142\u0119ziami na wietrze, pozwalaj\u0105c jej zerwa\u0107 jab\u0142ko, a czasem upuszczaj\u0105c je przed ni\u0105. Tak to by\u0142o przez lata, zgodnie z rytmem p\u00f3r roku.<\/p>\n
A\u017c pewnego dnia co\u015b si\u0119 zmieni\u0142o. Drzewo zobaczy\u0142o, \u017ce dziewczynka wspina si\u0119 na wzg\u00f3rze z pochylon\u0105 g\u0142\u00f3wk\u0105 i opadaj\u0105cymi ramionami i powiedzia\u0142o: \u201eHej, co si\u0119 dzieje?\u201d Dziewczynka westchn\u0119\u0142a i odpar\u0142a: \u201eAch, nie wiem, po prostu jest mi troch\u0119 smutno\u201d. Aby j\u0105 pocieszy\u0107, drzewo powiedzia\u0142o: \u201eMo\u017cemy si\u0119 pobawi\u0107, mo\u017ce b\u0119dziesz troch\u0119 szcz\u0119\u015bliwsza\u201d, i zamacha\u0142o ga\u0142\u0119ziami, a li\u015bcie ga\u0142\u0119zi delikatnie muska\u0142y jej policzki. \u201eO nie, nie mam ochoty si\u0119 bawi\u0107\u201d \u2013powiedzia\u0142a dziewczynka. \u201ePotrzebuj\u0119 pieni\u0119dzy, \u017ceby kupi\u0107 niezb\u0119dne rzeczy\u201d. \u201eNo c\u00f3\u017c\u201d, powiedzia\u0142o drzewo, \u201enie mam pieni\u0119dzy, ale mo\u017cesz wzi\u0105\u0107 moje jab\u0142ka i sprzeda\u0107 je na rynku. Wtedy b\u0119dziesz mia\u0142a pieni\u0105dze i b\u0119dziesz mog\u0142a kupi\u0107, co ci trzeba\u201d. I tak si\u0119 dzia\u0142o przez kilka lat, dziewczynka, kt\u00f3ra powoli wyros\u0142a na m\u0142od\u0105 kobiet\u0119, by\u0142a w stanie zaspokaja\u0107 swoje potrzeby za pieni\u0105dze ze sprzedawanych jab\u0142ek. Przez wiele lat by\u0142a z tego zadowolona.<\/p>\n
A\u017c pewnego dnia sprawy potoczy\u0142y si\u0119 zupe\u0142nie inaczej. Jab\u0142o\u0144 zobaczy\u0142a, jak jej przyjaci\u00f3\u0142ka wspina si\u0119 na wzg\u00f3rze z pochylon\u0105 g\u0142ow\u0105 i spyta\u0142a: \u201eCo si\u0119 dzieje? Czy co\u015b si\u0119 sta\u0142o?\u201d M\u0142oda kobieta wzruszy\u0142a ramionami i odpowiedzia\u0142a: \u201eNie wiem, nie jestem ju\u017c szcz\u0119\u015bliwa\u201d. Drzewo powiedzia\u0142o: \u201eMo\u017ce mog\u0119 ci jako\u015b pom\u00f3c, powiedz mi, co si\u0119 dzieje\u201d. Kobieta odpowiedzia\u0142a: \u201ePotrzebuj\u0119 drewna do budowy domu dla siebie i mojego partnera. Uda\u0142o nam si\u0119 zaoszcz\u0119dzi\u0107 du\u017co pieni\u0119dzy, ale to nie wystarczy, a drewno jest drogie\u201d. \u201eOch\u201d, powiedzia\u0142o drzewo, \u201eprzecie\u017c mog\u0119 ci pom\u00f3c. We\u017a moje ga\u0142\u0119zie, s\u0105 wystarczaj\u0105co grube i mocne\u201d. Grube, mocne ga\u0142\u0119zie zosta\u0142y odpi\u0142owane, aby m\u0142oda kobieta mog\u0142a doko\u0144czy\u0107 dom i rozpocz\u0105\u0107 samodzielne \u017cycie. Drzewo na wzg\u00f3rzu zosta\u0142o z kilkoma ma\u0142ymi ga\u0142\u0119ziami, a kobieta by\u0142a znowu przez chwil\u0119 szcz\u0119\u015bliwa.<\/p>\n
Pewnego dnia, wiele lat p\u00f3\u017aniej, drzewo zobaczy\u0142o doros\u0142\u0105 kobiet\u0119 wspinaj\u0105c\u0105 si\u0119 ci\u0119\u017ckim krokiem na wzg\u00f3rze. „Hej, mi\u0142o ci\u0119 znowu widzie\u0107, jak si\u0119 masz?” \u201eOch, wszystko w porz\u0105dku\u201d \u2013 brzmia\u0142a nieco wymuszona, niefrasobliwa odpowied\u017a. \u201eAle nie brzmisz zbyt rado\u015bnie, czy co\u015b ci si\u0119 sta\u0142o? Czy mog\u0119 ci pom\u00f3c?\u201d zapyta\u0142a jab\u0142o\u0144. \u2013 \u201eNo nie wiem, moje dzieci doros\u0142y i wszystkie s\u0105 teraz na swoim. I nagle zda\u0142em sobie spraw\u0119, \u017ce nigdy nie by\u0142am dalej od domu ni\u017c ta wie\u015b i okolice. Chcia\u0142abym wyjecha\u0107, przep\u0142yn\u0105\u0107 siedem m\u00f3rz i pozna\u0107 inne kultury. Ale do tego potrzebna by\u0142aby mi \u0142\u00f3d\u017a\u201d. \u201eAle\u017c mog\u0119 ci w tym pom\u00f3c! We\u017a m\u00f3j pie\u0144, widzisz jaki jest gruby. B\u0119dziesz mog\u0142a z niego \u0142atwo zrobi\u0107 \u0142\u00f3dk\u0119 i pop\u0142yn\u0105\u0107 gdzie b\u0119dziesz chcia\u0142a\u201d. I tak si\u0119 sta\u0142o, jab\u0142o\u0144 odda\u0142a sw\u00f3j szeroki, mocny pie\u0144 na wzg\u00f3rzu w pobli\u017cu wsi.<\/p>\n
Wiele, wiele lat p\u00f3\u017aniej zgarbiona posta\u0107 wesz\u0142a na wzg\u00f3rze, na kt\u00f3rym cierpliwie czeka\u0142 pniak jab\u0142oni. Krok starej kobiety nie by\u0142 krokiem dziecka ani energicznym chodem kobiety w kwiecie wieku, nie, by\u0142 to niepewny, chwiejny krok. I pniak przem\u00f3wi\u0142 do niej: \u201eHej, jak mi\u0142o, \u017ce znowu mnie odwiedzasz!\u201d rozpozna\u0142 bowiem tamto dziecko w starej teraz kobiecie. „Co si\u0119 wydarzy\u0142o od naszego ostatniego spotkania?” W odpowiedzi us\u0142ysza\u0142o tylko westchnienie. \u201ePodejd\u017a troch\u0119 bli\u017cej, nie rozumiem ci\u0119\u201d, powiedzia\u0142o drzewo, \u201eale spokojnie, nie spiesz si\u0119, ja mam czas\u201d. Westchnienie sta\u0142o si\u0119 ci\u0119\u017csze i kobieta podesz\u0142a bardzo powoli. „Czego chcesz, czy chcesz ode mnie jab\u0142ek czy drewna?” Odpowied\u017a brzmia\u0142a: \u201eNie, niczego nie potrzebuj\u0119, chcia\u0142abym mie\u0107 tylko miejsce, gdzie mog\u0142abym odpocz\u0105\u0107\u201d. Wtedy pniak powiedzia\u0142: \u201eOch, usi\u0105d\u017a tu na mnie, widz\u0119, \u017ce jeste\u015b zm\u0119czona, a ja b\u0119d\u0119 dla ciebie dobrym miejscem do odpoczynku\u201d. I wok\u00f3\u0142 kobiety m\u0142ode ga\u0142\u0105zki srebrzystobia\u0142ych kwiat\u00f3w wyros\u0142y ku s\u0142o\u0144cu.<\/p>\n
<\/p>\n
\u0179r\u00f3d\u0142o:<\/strong><\/p>\n Osobista interpretacja Bhagavad Gity 18<\/p>\n","protected":false},"author":923,"featured_media":15393,"template":"","meta":{"_acf_changed":false},"tags":[],"category_":[110068,110081],"tags_english_":[],"class_list":["post-92241","logon_article","type-logon_article","status-publish","has-post-thumbnail","hentry","category_-art-pl","category_-livingpast-pl"],"acf":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/logon_article\/92241","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/logon_article"}],"about":[{"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/logon_article"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/923"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media\/15393"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=92241"}],"wp:term":[{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=92241"},{"taxonomy":"category_","embeddable":true,"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/category_?post=92241"},{"taxonomy":"tags_english_","embeddable":true,"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/tags_english_?post=92241"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}