{"id":92008,"date":"2021-09-01T08:10:52","date_gmt":"2021-09-01T08:10:52","guid":{"rendered":"https:\/\/logon.media\/logon_article\/bycie-i-niebycie-w-trzech-obliczach-boga\/"},"modified":"2021-09-01T08:10:52","modified_gmt":"2021-09-01T08:10:52","slug":"bycie-i-niebycie-w-trzech-obliczach-boga","status":"publish","type":"logon_article","link":"https:\/\/logon.media\/pl\/logon_article\/bycie-i-niebycie-w-trzech-obliczach-boga\/","title":{"rendered":"Bycie i Niebycie w trzech obliczach Boga"},"content":{"rendered":"<p><strong>Oczy &#8211; dwa ma\u0142e reflektory<\/strong><\/p>\n<p>Aby nawi\u0105za\u0107 kontakt z drug\u0105 osob\u0105, pierwsz\u0105 rzecz\u0105, kt\u00f3rej cz\u0119sto szukam, jest spojrzenie. Pr\u00f3buj\u0119 czyta\u0107 z twarzy. Poniewa\u017c wiele os\u00f3b z powodu pandemii koronawirusa chowa twarz pod mask\u0105, cz\u0119sto do kontaktu pozostaj\u0105 tylko oczy. Oczy nie mog\u0105 ukry\u0107 tyle, co mimika. Kontakt poprzez oczy jest bardziej bezpo\u015bredni, szczery i otwarty. Og\u00f3lnie rzecz bior\u0105c, twarz odgrywa du\u017c\u0105 rol\u0119, je\u015bli chodzi o postrzeganie siebie nawzajem, komunikowanie si\u0119 lub skupianie uwagi.<\/p>\n<p>Oczy maj\u0105 tu wyj\u0105tkow\u0105 rol\u0119 do spe\u0142nienia. Nie mog\u0105 niczego ukry\u0107. S\u0105 w naszej twarzy szczeg\u00f3lnym punktem przyci\u0105gania dla innych, a dla nas s\u0105 oknami, przez kt\u00f3re patrzymy na zewn\u0105trz, aby ogarnia\u0107 i jednocze\u015bnie o\u015bwietla\u0107 otaczaj\u0105cy nas \u015bwiat jakby dwoma ma\u0142ymi \u201ereflektorami\u201d. Ich czujno\u015b\u0107 jest cz\u0119sto punktem wyj\u015bcia dla zbierania do\u015bwiadcze\u0144.<\/p>\n<p><strong>Gdy oczy patrz\u0105 do wewn\u0105trz<\/strong><\/p>\n<p>Oczy mog\u0105 co\u015b wi\u0119cej. Mog\u0105 si\u0119 zamkn\u0105\u0107, aby zajrze\u0107 do \u015brodka. S\u0105 tam inne \u015bwiaty, po kt\u00f3rych w\u0119drujemy czasem rado\u015bnie, czasem z niepokojem, smutkiem, a czasem z wielk\u0105 t\u0119sknot\u0105. Oczy wi\u0105\u017c\u0105 si\u0119 z postrzeganiem. Postrzeganie tworzy po\u0142\u0105czenie, z kt\u00f3rego powstaj\u0105 ruch i dynamika, pocz\u0105tek ka\u017cdego tw\u00f3rczego dzia\u0142ania.<\/p>\n<p>Patrz\u0105c g\u0142\u0119biej, cz\u0142owiek \u017cyje w wielu \u015bwiatach, a ka\u017cdy z nich ma swoj\u0105 w\u0142asn\u0105 rzeczywisto\u015b\u0107. Te \u015bwiaty nie zawsze s\u0105 pi\u0119kne. Czasami cz\u0142owiek wchodzi w nie t\u0119sknie szukaj\u0105c, przemierza je niczym pokoje w wielkim domu. Co\u015b, g\u0142\u0119boko w nim zakorzenione, popycha go naprz\u00f3d. Z drugiej strony pr\u00f3buje on uciec z tych dotychczasowych \u015bwiat\u00f3w, aby zbudowa\u0107 lepsze. To z tego materia\u0142u powstaj\u0105 filmy i ksi\u0105\u017cki.<\/p>\n<p><strong>Nowe \u015bwiaty \u2013 poz\u00f3r czy rzeczywisto\u015b\u0107<\/strong><\/p>\n<p>Na pocz\u0105tku lat siedemdziesi\u0105tych na ekrany kin wszed\u0142 film <em>\u015awiat na drucie<\/em> niemieckiego re\u017cysera Rainera Wernera Fassbindera. G\u0142\u00f3wny bohater, rozwijaj\u0105c wirtualny \u015bwiat w komputerze, powoli u\u015bwiadamia sobie, \u017ce sam jest tylko cz\u0119\u015bci\u0105 wirtualnego \u015bwiata. Jego przyjaciele i koledzy my\u015bl\u0105, \u017ce zwariowa\u0142, ale on niez\u0142omnie zbiera poszlaki maj\u0105ce potwierdza\u0107 jego tez\u0119, a\u017c w ko\u0144cu spotyka kobiet\u0119, kt\u00f3ra dzia\u0142a jako \u0142\u0105cznik ze \u015bwiatem rzeczywistym i potwierdza mu wszystkie jego podejrzenia. Cz\u0119\u015bci\u0105 tej mi\u0142osnej historii jest to, \u017ce w ko\u0144cu z jej pomoc\u0105 przenosi swoj\u0105 \u015bwiadomo\u015b\u0107 na swojego pierwotnego stw\u00f3rc\u0119 i tym samym ucieka ze sztucznego \u015bwiata. Ale \u017ceby m\u00f3c to uczyni\u0107, musi umrze\u0107 w swoim \u015bwiecie.<\/p>\n<p>W nauce, religii i sztuce wiele wskazuje na to, \u017ce nasz \u015bwiat jest dla nas absolutn\u0105 rzeczywisto\u015bci\u0105 tylko tak d\u0142ugo, jak d\u0142ugo mocno w niego wierzymy. W ksi\u0105\u017cce <em>\u015awiat Zofii<\/em> autorstwa Josteina Gaardera Zofia dowiaduje si\u0119, \u017ce jest tylko bohaterk\u0105 opowie\u015bci jakiego\u015b autora. Zofia musi uwolni\u0107 si\u0119 z ksi\u0105\u017cki tego autora odwracaj\u0105c histori\u0119 i wkraczaj\u0105c w \u015bwiat idei jako Sophia, m\u0105dro\u015b\u0107, jako wieczna forma. Chodzi tu o podstawowe pytania ludzko\u015bci: \u201eKim jestem?\u201d i \u201eCzym jest ten \u015bwiat, w kt\u00f3rym \u017cyj\u0119?\u201d<\/p>\n<p><strong>Poszukiwanie \u017ar\u00f3d\u0142a<\/strong><\/p>\n<p>Takie tematy s\u0105 bardzo fascynuj\u0105ce, gdy\u017c wiedz\u0119 o naszej egzystencji w iluzorycznych \u015bwiatach i poszukiwanie prawdy nosimy w sobie. Mity i historie o stworzeniu w imponuj\u0105cy spos\u00f3b pokazuj\u0105, jak r\u00f3\u017cnorodne mog\u0105 by\u0107 te poszukiwania. \u0141\u0105czy je to, \u017ce daj\u0105 cz\u0142owiekowi pewne wyobra\u017cenie o jego pochodzeniu.<\/p>\n<p>Historie stworzenia pokazuj\u0105, \u017ce pochodzenie ma wiele twarzy, kt\u00f3re r\u00f3\u017cni\u0105 si\u0119 znacznie w zale\u017cno\u015bci od ludu i kultury.<\/p>\n<p>W <em>Apokryfie Jana<\/em>, gnostyckim pi\u015bmie znalezionym w 1945 roku w pobli\u017cu egipskiego miasta Nag Hammadi, mo\u017cna znale\u017a\u0107 opis pochodzenia i rozwoju stworzenia jako wzajemne oddzia\u0142ywanie trzech \u201eobliczy Boga\u201d. W obliczu \u201eNienazwanego\u201d rozwija si\u0119 idea cz\u0142owieka stworzonego na obraz Boga. W drugim obliczu rozwija si\u0119 tw\u00f3rcza przestrze\u0144 realizacji, w kt\u00f3rej powstaje ca\u0142a dynamika i ruch, aby uczyni\u0107 rozpoznawalnymi idee i my\u015bli pierwszego oblicza. Wreszcie w trzecim obliczu kszta\u0142tuje si\u0119 biegunowo\u015b\u0107 \u015bwiat\u0142a i ciemno\u015bci, w kt\u00f3rej rozw\u00f3j cz\u0142owieka na obraz Boga staje si\u0119 mo\u017cliwy poprzez do\u015bwiadczenie.<\/p>\n<p><strong>Potencja\u0142, dynamika i do\u015bwiadczenie<\/strong><\/p>\n<p>\u201eOblicze idei\u201d patrzy z zamkni\u0119tymi oczami. Jest nienazwalne, poniewa\u017c nie ma nikogo wi\u0119kszego, kto m\u00f3g\u0142by nada\u0107 mu imi\u0119. Jest niepoznawalne, poniewa\u017c nikt nie si\u0119ga wystarczaj\u0105co g\u0142\u0119boko, aby m\u00f3c zajrze\u0107 na samo jego dno. Fizyka m\u00f3wi o czystej potencjalno\u015bci, niekt\u00f3re religijne kierunki m\u00f3wi\u0105 po prostu o \u201enico\u015bci\u201d. Nie wykazuje ono \u017cadnej dynamiki, ruchu i aktywno\u015bci.<\/p>\n<p>Drugie oblicze, oblicze urzeczywistnienia, wy\u0142ania si\u0119 z pierwszego; jest to czyste \u015bwiat\u0142o, \u015bwiat\u0142o najwy\u017cszej pi\u0119kno\u015bci. To oblicze sk\u0142ada si\u0119 z czystej mi\u0142o\u015bci i stwarza z potencjalno\u015bci dynamik\u0119 na cze\u015b\u0107 pierwszego oblicza, na cze\u015b\u0107 Najwy\u017cszego. Patrz\u0105 na siebie: ono, to pierwsze, jest ide\u0105, drugie staje si\u0119 jego my\u015bl\u0105. Tak powstaj\u0105 poznanie, niezniszczalno\u015b\u0107, \u017cycie wieczne i prawda. Tak z drugiego oblicza, w \u015bcis\u0142ej wsp\u00f3\u0142pracy z pierwszym, rozwija si\u0119 nie\u015bmiertelny \u201eEon\u201d, kt\u00f3ry obdarza \u017cyciem kolejne eony i ludy.<\/p>\n<p>Dzi\u0119ki temu jednak obraz nie jest jeszcze w pe\u0142ni gotowy. Gdy\u017c wraz ze stworzeniem przez \u015bwiat\u0142o drugiego oblicza rozwin\u0119\u0142a si\u0119 r\u00f3wnie\u017c ciemno\u015b\u0107, kt\u00f3ra nie by\u0142a cz\u0119\u015bci\u0105 pierwszego oblicza. Wraz z otrzymaniem przez t\u0119 ciemno\u015b\u0107 istoty i \u017cycia, powstaje trzecie oblicze, stworzenie, kt\u00f3re nie jest ju\u017c cz\u0119\u015bci\u0105 pierwszego oblicza. Trzecie stworzenie \u017cyje ze \u015bwiat\u0142a drugiego i prowadzi do zaciemnienia.<\/p>\n<p>Trzecie oblicze tworzy \u015bwiat, kt\u00f3ry nie zna ju\u017c ca\u0142ego stworzenia, ale nadal nosi w sobie pierwsze i drugie oblicze jako wskaz\u00f3wk\u0119. Trzecie oblicze rodzi \u017cycie, kt\u00f3re mo\u017ce spotka\u0107 si\u0119 ze wzrokiem pierwszego i drugiego oblicza, poniewa\u017c jako nie\u015bwiadomie niesie je w swojej istocie. W \u015bwiecie do\u015bwiadcze\u0144 \u017cycie dojrzewa w wiedz\u0119, m\u0105dro\u015b\u0107 i mi\u0142o\u015b\u0107. Wreszcie, \u015bwiadome spojrzenie pierwszego i drugiego oblicza stwarza cz\u0142owieka, podw\u00f3jn\u0105 istot\u0119 przynale\u017c\u0105c\u0105 do kilku \u015bwiat\u00f3w, znaj\u0105c\u0105 ca\u0142o\u015b\u0107 stworzenia. Poprzez do\u015bwiadczenie, poprzez dojrzewanie jasnej strony, u\u015bwiadamia on sobie ciemn\u0105 stron\u0119 stworzenia. Ten cz\u0142owiek rozwija si\u0119 w obraz Boga, powraca w ten spos\u00f3b do ca\u0142o\u015bci stworzenia.<\/p>\n<p><strong>Od mieszka\u0144ca jaskini do obrazu Boga<\/strong><\/p>\n<p>Tak jak drugie oblicze zgodnie ze swoim rytmem otwiera \u201eoczy\u201d i spogl\u0105da na \u015bwiat trzeciego oblicza, tak w odpowiedzi na to za kultur\u0105 wysok\u0105 pod\u0105\u017ca kolejna kultura wysoka, w kt\u00f3rej rozwijaj\u0105 si\u0119 ludzie, kt\u00f3rzy mog\u0105 \u017cy\u0107 w ca\u0142o\u015bci stworzenia. Pod ich spojrzeniem najpierw u\u015bwiadamiaj\u0105 oni sobie, \u017ce s\u0105 tylko \u201emieszka\u0144cami jaskini\u201d. Zaczynaj\u0105 pyta\u0107: \u201eKim jestem?\u201d, \u201eSk\u0105d pochodz\u0119?\u201d Pytania i zrozumienie prowadz\u0105 do tego, \u017ce zaczyna w nich kr\u0105\u017cy\u0107 si\u0142a drugiego oblicza i powstaje nowe cia\u0142o duszy duchowej, kt\u00f3re musi w ko\u0144cu uwolni\u0107 trzecie oblicze. To, co zaczyna si\u0119 od pyta\u0144, ko\u0144czy si\u0119 w ciele m\u0105dro\u015bci i mi\u0142o\u015bci. Dzi\u0119ki niemu przemienieni ludzie w ko\u0144cu wkraczaj\u0105 do \u201eNowego \u015awiata\u201d, w kt\u00f3rym znajomo\u015b\u0107 wszystkich trzech obliczy staje si\u0119 oczywisto\u015bci\u0105.<\/p>\n","protected":false},"author":920,"featured_media":14532,"template":"","meta":{"_acf_changed":false},"tags":[],"category_":[110107],"tags_english_":[],"class_list":["post-92008","logon_article","type-logon_article","status-publish","has-post-thumbnail","hentry","category_-spiritsoul-pl"],"acf":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/logon_article\/92008","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/logon_article"}],"about":[{"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/logon_article"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/920"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media\/14532"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=92008"}],"wp:term":[{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=92008"},{"taxonomy":"category_","embeddable":true,"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/category_?post=92008"},{"taxonomy":"tags_english_","embeddable":true,"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/tags_english_?post=92008"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}