{"id":91949,"date":"2021-08-02T06:37:51","date_gmt":"2021-08-02T06:37:51","guid":{"rendered":"https:\/\/logon.media\/logon_article\/oblicza-boga-czesc-1\/"},"modified":"2021-08-02T06:37:51","modified_gmt":"2021-08-02T06:37:51","slug":"oblicza-boga-czesc-1","status":"publish","type":"logon_article","link":"https:\/\/logon.media\/pl\/logon_article\/oblicza-boga-czesc-1\/","title":{"rendered":"Oblicza Boga – cz\u0119\u015b\u0107 1"},"content":{"rendered":"

Galileusz stwierdzi\u0142, \u017ce \u201ej\u0119zykiem, w kt\u00f3rym B\u00f3g napisa\u0142 wszech\u015bwiat jest matematyka\u201d. Rz\u0105dzi ona zar\u00f3wno w niewidzialnych dla naszych oczu \u015bwiatach subtelnych, jak i w \u015bwiecie materialnym; w makrokosmosie i w mikrokosmosie, kt\u00f3rym jest cz\u0142owiek. W naukach kabalistycznych istnieje termin makroprozop<\/em>[1]<\/a>, kt\u00f3ry powsta\u0142 z po\u0142\u0105czenia dw\u00f3ch greckich s\u0142\u00f3w: \u201emakro\u201d<\/em> i \u201eprosopo\u201d<\/em> (osoba) i kt\u00f3ry t\u0142umaczy si\u0119 jako \u201eBezmiar Wielkiego Oblicza\u201d. Jego odpowiednikiem jest aramejskie poj\u0119cie Arikh-Anpin – <\/em>Ogromne Oblicze, w swym najwy\u017cszym lub abstrakcyjnym, metafizycznym sensie odnosz\u0105ce si\u0119 do pierwotnej manifestacji Niesko\u0144czono\u015bci, pojazdu Ain Soph, ukoronowania Drzewa \u017bycia, i do Adama Kadmona, prototypu doskona\u0142ego, boskiego cz\u0142owieka, mikrokosmosu, kt\u00f3ry mia\u0142 \u0142\u0105czy\u0107 sob\u0105 Niebo i Ziemi\u0119. W kontra\u015bcie do niego stoi Zair Anpin, Mniejsze Oblicze, upad\u0142y i przykuty do \u015bwiata materii Adam z Edenu (kt\u00f3rego \u201epotomkami\u201d s\u0105 wszyscy ludzie na Ziemi) i kt\u00f3ry  zwany jest r\u00f3wnie\u017c mikroprozopem. <\/em>Co ciekawe, <\/em> termin mikroprozop wyst\u0119puje tak\u017ce w teratologii (od greckich s\u0142\u00f3w teratos <\/em>– potw\u00f3r i logos <\/em>– nauka) zajmuj\u0105cej si\u0119 badaniem przyczyn i skutk\u00f3w nieprawid\u0142owego rozwoju, i u\u017cywa si\u0119 go do okre\u015blenia \u201epotwora o wadliwie rozwini\u0119tej twarzy\u201d (za The Century Dictionary). Czy w  tych przykrych s\u0142owach mo\u017cemy odnale\u017a\u0107 metaforycznie wyra\u017con\u0105 prawd\u0119 o wsp\u00f3\u0142czesnym cz\u0142owieku? A je\u017celi tak, to w jaki spos\u00f3b ta \u201ewadliwie rozwini\u0119ta twarz\u201d determinuje nasz\u0105 \u015bwiadomo\u015b\u0107 i wiedz\u0119 o sobie samym? Czy zdajemy sobie spraw\u0119 ze swojej kondycji? Czy uto\u017csamiamy si\u0119 ze swoj\u0105 \u201eludzk\u0105 twarz\u0105\u201d? Czy \u201epotwory\u201d o wadliwie rozwini\u0119tych twarzach mog\u0105 ulec transformacji i zmieni\u0107 si\u0119, niczym Bestia z bajki, w istoty o doskona\u0142ym obliczu? I wreszcie, czy na swoim obecnym poziomie rozwoju jeste\u015bmy w stanie pozna\u0107 prawdziw\u0105 \u201etwarz\u201d Boga? I czym ona jest?<\/p>\n

W  wielu j\u0119zykach, np. w polskim i angielskim istnieje synonim s\u0142owa \u201etwarz\u201d, w kt\u00f3rym kojarzy si\u0119 j\u0105 z liczb\u0105 lub liczeniem. W j\u0119zyku polskim s\u0142owem tym jest \u201eoblicze\u201d, w angielskim \u201ecountenance\u201d. Kto zetkn\u0105\u0142 si\u0119 z numerologi\u0105 (pitagorejsk\u0105, kabalistyczn\u0105 czy chaldejsk\u0105) ten wie, \u017ce mo\u017cna z niej wyczyta\u0107, i\u017c \u015bwiat zosta\u0142 stworzony za pomoc\u0105 liczb. Liczby s\u0105 pierwotnymi ideami, o kt\u00f3rych naucza\u0142 Platon. Maj\u0105  sw\u00f3j charakter, swoj\u0105 dusz\u0119, a tak\u017ce ogromn\u0105 si\u0142\u0119 oddzia\u0142ywania, zar\u00f3wno na \u015bwiaty subtelne, jak i na \u015bwiat materialny. W j\u0119zyku hebrajskim jeden i ten sam znak okre\u015bla zar\u00f3wno liter\u0119, jak i liczb\u0119. Litery s\u0105 nierozdzielnie zwi\u0105zane z liczbami i s\u0105 cegie\u0142kami, z kt\u00f3rych zbudowane jest wszystko, co istnieje.<\/p>\n

W Sefer Jecira<\/em> czytamy, \u017ce ca\u0142a objawiona rzeczywisto\u015b\u0107 opiera si\u0119 na dziesi\u0119ciu pierwotnych liczbach. Za tym, co objawione, kryje si\u0119 jednak to, czego nie znamy; Istota, kt\u00f3ra jest niedost\u0119pna dla naszych niedoskona\u0142ych zmys\u0142\u00f3w. Jaka\u015b cicha, niewidzialna, pot\u0119\u017cna \u015awiadomo\u015b\u0107, kt\u00f3ra nigdy bezpo\u015brednio nie pokazuje si\u0119 swoim ziemskim dzieciom. Ukrywa si\u0119 tak skutecznie, \u017ce wielu z nas – ludzi zamieszkuj\u0105cych materialny \u015bwiat i obleczonych w fizyczne cia\u0142a –  zaprzecza Jej istnieniu. Ba! Zaprzeczaj\u0105 temu nawet sami przedstawiciele nauki, a przecie\u017c pogl\u0105d, \u017ce istnieje dzie\u0142o bez autora, wydaje si\u0119 bardzo nielogiczny. Dla tych jednak, u kt\u00f3rych aktywny jest boski atom <\/em>w sercu, obdarzaj\u0105cy duchowym zmys\u0142em intuicji, jasne jest, \u017ce za objawionym \u015bwiatem musi sta\u0107 niewidzialna dla nas Istota, kt\u00f3r\u0105 pozna\u0107 mo\u017cna po Jej owocach, po Jej dzie\u0142ach. I to one s\u0105 Jej twarzami, lub by\u0107 mo\u017ce maskami.<\/p>\n

W tym miejscu bowiem rodzi si\u0119 pytanie, czy w \u015bwiecie takim jak nasz, mamy kontakt z Prawdziwym Bogiem. Czy \u015bwiat ten powsta\u0142 z inicjatywy pierwotnego \u0179r\u00f3d\u0142a naszego istnienia? Czy mo\u017ce jest dzie\u0142em dobroczynnego demiurga, kt\u00f3ry, jak twierdzi\u0142 Platon, nie stworzy\u0142 go bezpo\u015brednio lecz poprzez wprowadzenie w chaotyczny \u015bwiat materii \u015bwiata idei, za pomoc\u0105 kt\u00f3rych doprowadzi\u0142 go do porz\u0105dku? A mo\u017ce \u015bwiat ten nie jest wytworem dobrej istoty, lecz z\u0142ej i szata\u0144skiej, jak twierdzili dawni gnostycy?<\/p>\n

Ta ostatnia koncepcja mo\u017ce si\u0119 w pierwszym momencie wydawa\u0107 szokuj\u0105ca i obrazoburcza. Gdy jednak pomy\u015blimy o tym, \u017ce \u017cyjemy w rzeczywisto\u015bci \u0142a\u0144cucha pokarmowego, w kt\u00f3rej jeden zjada drugiego, to mo\u017cemy skonfrontowa\u0107 si\u0119 ze swoim \u201epotwornym\u201d obliczem i mo\u017ce zacz\u0105\u0107 w nas kie\u0142kowa\u0107 my\u015bl, \u017ce by\u0107 mo\u017ce co\u015b w tym jest – by\u0107 mo\u017ce \u017cyjemy w \u015bwiecie stworzonym przez niedoskona\u0142\u0105 istot\u0119. Bo skoro do tego, aby prze\u017cy\u0107, trzeba inne stworzenie okra\u015b\u0107 z \u017cycia, to rodzi si\u0119 my\u015bl, \u017ce pomys\u0142 ten musia\u0142 powsta\u0107 w \u015bwiadomo\u015bci kogo\u015b, w kim istnieje jaki\u015b zasadniczy brak. A \u017ce w sercach wi\u0119kszo\u015bci z nas znajduje si\u0119 naturalne d\u0105\u017cenie do dobra, pragnienie bycia dobrym i czynienia dobra, to czujemy, \u017ce mimo wszystko istnieje gdzie\u015b prawdziwy B\u00f3g b\u0119d\u0105cy czystym Dobrem, czyst\u0105 Doskona\u0142o\u015bci\u0105, kt\u00f3ry to d\u0105\u017cenie w nas zasia\u0142.<\/p>\n

Chyba ka\u017cdy z nas zetkn\u0105\u0142 si\u0119 z has\u0142em umieszczonym przy wej\u015bciu do \u015bwi\u0105tyni w Delfach: \u201eCz\u0142owiecze poznaj samego siebie, a poznasz wszech\u015bwiat i bog\u00f3w\u201d. Naprowadza nas ono na trop, \u017ce by\u0107 mo\u017ce Boga (bog\u00f3w?) nie nale\u017cy szuka\u0107 w \u015bwiecie zewn\u0119trznym, lecz si\u0119gn\u0105\u0107 tam, \u201egdzie wzrok nie si\u0119ga\u201d. Bo na zewn\u0105trz \u201ewidzimy jakby w zwierciadle, niejasno; wtedy za\u015b (zobaczymy) twarz\u0105 w twarz; teraz poznajemy po cz\u0119\u015bci, wtedy za\u015b poznamy tak, jak zostali\u015bmy poznani\u201d<\/em>, jak g\u0142osi przepi\u0119kny biblijny Hymn o Mi\u0142o\u015bci (1 Kor 13:12). W jego wcze\u015bniejszych wersach (9-11) czytamy jeszcze: \u201ePo cz\u0119\u015bci bowiem tylko poznajemy, po cz\u0119\u015bci prorokujemy. Gdy za\u015b przyjdzie to, co doskona\u0142e, zniknie to, co jest tylko cz\u0119\u015bciowe. Gdy by\u0142em dzieckiem, m\u00f3wi\u0142em jak dziecko, czu\u0142em jak dziecko, my\u015bla\u0142em jak dziecko. Kiedy za\u015b sta\u0142em si\u0119 m\u0119\u017cem, wyzby\u0142em si\u0119 tego, co dzieci\u0119ce\u201d.<\/em> S\u0142owa te zdaj\u0105 si\u0119 m\u00f3wi\u0107, \u017ce cz\u0142owiek na obecnym poziomie rozwoju nie jest jeszcze prawdziwie rozwini\u0119ty; jest niedoskona\u0142y, jego ewolucja jeszcze si\u0119 nie sko\u0144czy\u0142a i dlatego widzi \u201eniejasno\u201d, nie ogl\u0105da rzeczywisto\u015bci w jej prawdziwej istocie, a tylko za po\u015brednictwem zwierciad\u0142a, jakim jest jej materialna szata.<\/p>\n

Okazuje si\u0119, \u017ce to poznanie siebie nie jest takie \u0142atwe, jak mog\u0142oby si\u0119 wydawa\u0107. Nawet gdy staramy si\u0119 pozna\u0107 siebie samego na wewn\u0119trznym poziomie, nie potrafimy bardzo d\u0142ugo pozby\u0107 si\u0119 nawyku uto\u017csamiania siebie z obrazem samego siebie, jaki mamy w g\u0142owie. W sercu natomiast zamiast spokoju, odnajdujemy cz\u0119sto l\u0119k. Maski i prze\u015bwiadczenia dotycz\u0105ce tego, kim jeste\u015bmy, s\u0105 w nas wro\u015bni\u0119te. Gombrowicz pisa\u0142 w Ferdydurke<\/em>, \u017ce \u201enie ma ucieczki przed g\u0119b\u0105 (spo\u0142eczn\u0105 mask\u0105), jak tylko w inn\u0105 g\u0119b\u0119\u201d. Maski te tworz\u0105 wsp\u00f3lnie fa\u0142szyw\u0105 to\u017csamo\u015b\u0107, kt\u00f3r\u0105 nazywamy \u201eego\u201d.  I mo\u017cna powiedzie\u0107 za Gombrowiczem, \u017ce \u201eego\u201d- ten fa\u0142szywy obraz siebie – rzeczywi\u015bcie pokona\u0107 zdo\u0142amy jedynie innym \u201eobrazem\u201d, lecz nie tym, kt\u00f3ry jest wytworem naszego umys\u0142u.<\/p>\n

Id\u017a do cz\u0119\u015bci 2<\/a><\/p>\n

\n

[1]<\/a> H. P. Blavatsky, \u201cTheosophical Glossary\u201d.<\/p>\n","protected":false},"author":917,"featured_media":14252,"template":"","meta":{"_acf_changed":false},"tags":[],"category_":[110107],"tags_english_":[],"class_list":["post-91949","logon_article","type-logon_article","status-publish","has-post-thumbnail","hentry","category_-spiritsoul-pl"],"acf":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/logon_article\/91949","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/logon_article"}],"about":[{"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/logon_article"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/917"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media\/14252"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=91949"}],"wp:term":[{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=91949"},{"taxonomy":"category_","embeddable":true,"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/category_?post=91949"},{"taxonomy":"tags_english_","embeddable":true,"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/tags_english_?post=91949"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}