Pragnienie wiedzy i poznania ma niejedno oblicze. Istnieje \u015bwiat fizyczny (nasze \u015brodowisko, otoczenie) pobudzaj\u0105cy nas do zadawania fundamentalnych pyta\u0144, kt\u00f3re pozostaj\u0105 bez odpowiedzi, pomimo codziennej rzeczywisto\u015bci, sprawiaj\u0105cej wra\u017cenie znajomej i daj\u0105cej si\u0119 kontrolowa\u0107. Przy bli\u017cszym zbadaniu jednak, nasze w\u0142asne cia\u0142o okazuje si\u0119 by\u0107 dla nas znacznie mniej poznane i u\u015bwiadomione, ni\u017c nam si\u0119 zwykle wydaje. W swoim wn\u0119trzu i na zewn\u0105trz wci\u0105\u017c natrafiamy na te same pytania o istot\u0119 i znaczenie; mo\u017cna r\u00f3wnie\u017c powiedzie\u0107, \u017ce mikrokosmos jest nam r\u00f3wnie ma\u0142o znany, co makrokosmos. Od czasu utraty intuicyjnej wiedzy, \u0142\u0105cz\u0105cej nas z wszystkimi rzeczami i istotami i wyznaczaj\u0105cej nasze miejsce w \u015bwiecie, stali\u015bmy si\u0119 badaczami.<\/p>\n
Poszukiwanie i badanie <\/strong><\/p>\n Ci, kt\u00f3rzy zaczynaj\u0105 bada\u0107 istot\u0119 materii odkrywaj\u0105, \u017ce to, co chcieliby uznawa\u0107 za materialne, na g\u0142\u0119bokim, subatomowym poziomie wydaje si\u0119 jak gdyby rozpuszcza\u0107 – w subtelne, nieznane i alternatywne wymiary? Fizyka nie udzieli\u0142a jeszcze na to pytanie jednoznacznej, og\u00f3lnie potwierdzonej odpowiedzi. Podobnie rzecz si\u0119 ma, gdy pr\u00f3bujemy zrozumie\u0107 bezkres wszech\u015bwiata. Od oko\u0142o 14 miliard\u00f3w lat wszech\u015bwiat rozszerza si\u0119 r\u00f3wnomiernie we wszystkich kierunkach. Ta ekspansja post\u0119puje tak szybko, \u017ce pewnych odleg\u0142ych obszar\u00f3w wszech\u015bwiata nie ujrzymy nigdy, poniewa\u017c oddalaj\u0105 si\u0119 od nas w tempie przewy\u017cszaj\u0105cym pr\u0119dko\u015b\u0107 \u015bwiat\u0142a. Poniewa\u017c zgodnie ze szczeg\u00f3ln\u0105 teori\u0105 wzgl\u0119dno\u015bci, nic[1]<\/a> nie mo\u017ce porusza\u0107 si\u0119 szybciej ni\u017c \u015bwiat\u0142o, fizycy wspomagaj\u0105 si\u0119 tutaj podstawowym za\u0142o\u017ceniem, \u017ce pr\u0119dko\u015b\u0107 ta dotyczy rozszerzania si\u0119 samej przestrzeni. Takie rozwa\u017cania mog\u0105 sprawi\u0107, \u017ce poczujemy si\u0119 zagubieni i spontanicznie zapragniemy, aby wszech\u015bwiat by\u0142 mniejszy i bardziej dost\u0119pny dla naszej percepcji. Paradoksalnie, nieprzenikniono\u015b\u0107 jego g\u0142\u0119bin jest w r\u00f3wnym stopniu nieprzyjemna, co przypuszczenie, \u017ce pewnego dnia wszech\u015bwiat stanie si\u0119 tak znany i zmapowany, jak obecnie nasza \u201eglobalna wioska\u201d. Nasze my\u015blenie dociera tutaj do pewnej szczeg\u00f3lnej granicy. Jest ni\u0105 linia horyzontu, kt\u00f3r\u0105 chcieliby\u015bmy ci\u0105gle przesuwa\u0107; podr\u00f3\u017c nie powinna si\u0119 nigdy sko\u0144czy\u0107. W obu przypadkach rozwa\u017cania te s\u0105 bowiem niesatysfakcjonuj\u0105ce, z jednej strony ze wzgl\u0119du na ograniczono\u015b\u0107 naszego my\u015blenia a z drugiej ze wzgl\u0119du na my\u015bl, \u017ce pewnego dnia w ograniczonym, fizycznym wszech\u015bwiecie mo\u017ce nie zosta\u0107 ju\u017c nic do zbadania. W tym miejscu pojawia si\u0119 zasadnicze pytanie. Czy to mo\u017cliwe, \u017ce za naszym nieugaszonym pragnieniem ci\u0105g\u0142ego poszerzania swojej wiedzy, kryje si\u0119 impuls pochodz\u0105cy ze sfery \u015bwiadomego i nieko\u0144cz\u0105cego si\u0119 rozwoju w jedno\u015bci i po\u0142\u0105czeniu?<\/p>\n Nasze badania obejmuj\u0105 wszystkie p\u0142aszczyzny istnienia<\/em><\/p>\n Za naszym materialnym planem kryj\u0105 si\u0119 subtelne sfery: sfera woli (eter, kosmiczna prima materia), sfera uczu\u0107 (\u015bwiat astralny) i sfera my\u015bli (\u015bwiat mentalny). Nale\u017c\u0105 one zar\u00f3wno do nas jako istot ludzkich, jak i do \u201ecia\u0142a\u201d \u015bwiata jako ca\u0142o\u015bci. Wi\u0119kszo\u015bci ludzi sfery te wydaj\u0105 si\u0119 efemeryczne, ulotne i niesubstancjalne. Jednak osoby jasnowidz\u0105ce lub jasnoczuj\u0105ce mog\u0105 wyra\u017anie postrzega\u0107 ich istnienie, mimo \u017ce ich w\u0142asna subiektywno\u015b\u0107 uniemo\u017cliwia im widzenie ich bez osobistych filtr\u00f3w i zniekszta\u0142ce\u0144.<\/p>\n Co nas nap\u0119dza?<\/strong><\/p>\n M\u00f3wi\u0105c, \u017ce wiemy, co kieruje innymi lud\u017ami i kim tak naprawd\u0119 s\u0105, w du\u017cej mierze opieramy si\u0119 na przypuszczeniach. Ale r\u00f3wnie ma\u0142o wiemy o sobie. Czy potrafimy dostrzec jak, gdzie i kiedy powstaj\u0105 nasze my\u015bli, uczucia i intencje? Nie, dop\u00f3ki si\u0119 z nimi uto\u017csamiamy. Wtedy one po prostu s\u0105. I w\u00f3wczas prawdziwe jest dla nas nie tylko powiedzenie: my\u015bl\u0119, wi\u0119c jestem, lecz tak\u017ce sentymentalny pogl\u0105d: czuj\u0119 w ten spos\u00f3b, wi\u0119c odpowiednio reaguj\u0119, inaczej by\u0107 nie mo\u017ce. Ka\u017cdy, kto kiedykolwiek pr\u00f3bowa\u0142 walczy\u0107 z silnym uczuciem i je wyciszy\u0107, wie, \u017ce jest to niemal niemo\u017cliwe. Bo ono si\u0119 w nas ci\u0105gle od nowa budzi. Lecz tylko nieliczni zadaj\u0105 sobie pytanie, w jaki spos\u00f3b powstaj\u0105 nasze uczucia, my\u015bli i pragnienia. Na te pytania mo\u017cna odpowiedzie\u0107 odwo\u0142uj\u0105c si\u0119 mi\u0119dzy innymi do prawa karmana, pod wp\u0142ywem kt\u00f3rego stykamy si\u0119 z pewnymi lud\u017ami i sytuacjami na swojej \u015bcie\u017cce, a tak\u017ce odpowiednio dla siebie reagujemy. Za tymi spotkaniami kryj\u0105 si\u0119 \u017cyciowe lekcje, od kt\u00f3rych nie mo\u017cemy w niesko\u0144czono\u015b\u0107 ucieka\u0107. Inne zadanie kryje si\u0119 w fakcie ogranicze\u0144 towarzysz\u0105cych naszym zdolno\u015bciom poznawczym. Nie da si\u0119 od nich uciec, lecz w pierwszej kolejno\u015bci musimy zrozumie\u0107, w jak du\u017cym stopniu za t\u0119 ciasnot\u0119 i ograniczenia odpowiada nasz egocentryzm.<\/p>\n Nawet je\u015bli odpowiedzi na te pytania mo\u017cemy odnale\u017a\u0107 w ksi\u0105\u017ckach, u\u0142atwiaj\u0105cych nam szersze spojrzenie na swoje \u017cycie lub wydarzenia na \u015bwiecie, to zrozumienie to b\u0119dzie wci\u0105\u017c jedynie teoretyczne, do czasu a\u017c zdob\u0119dziemy wiedz\u0119 w spos\u00f3b praktyczny i konkretny. Aby to osi\u0105gn\u0105\u0107, nie potrzebujemy ci\u0105g\u0142ego niezmordowanego poszerzania swojej wiedzy, lecz czego\u015b zupe\u0142nie innego. Potrzebujemy stopniowo i sukcesywnie powr\u00f3ci\u0107 do jedno\u015bci ze swoim mikrokosmosem, makrokosmosem i boskim \u017ar\u00f3d\u0142em. T\u0119 podr\u00f3\u017c powrotn\u0105 mo\u017cna by r\u00f3wnie dobrze opisa\u0107 jako proces u\u015bwiadamiania sobie jedno\u015bci ze swoj\u0105 prawdziw\u0105 istot\u0105, z boskim polem \u017cycia i wreszcie ze swoim Stw\u00f3rc\u0105.<\/p>\n Zas\u0142ona jest warstw\u0105, na kt\u00f3r\u0105 rzutowana jest rzeczywisto\u015b\u0107<\/em><\/p>\n Cz\u0119sto mieliby\u015bmy ochot\u0119 odsun\u0105\u0107 t\u0119 zas\u0142on\u0119 subiektywno\u015bci, \u017ceby ujrze\u0107 prawdziw\u0105 RZECZYWISTO\u015a\u0106. Lecz ta zas\u0142ona jest jednocze\u015bnie warstw\u0105, na kt\u00f3r\u0105 rzutowana jest ta cz\u0119\u015b\u0107 rzeczywisto\u015bci, kt\u00f3r\u0105 mamy obecnie ogl\u0105da\u0107. To, co teraz my\u015blimy, czujemy i widzimy przed sob\u0105, jakkolwiek subiektywne, jest nasz\u0105 tera\u017aniejszo\u015bci\u0105. Jest to zas\u0142ona, kt\u00f3r\u0105 jeste\u015bmy my sami, i w kontakt z kt\u00f3r\u0105 wchodzi \u015bwiat. Mo\u017cemy zaakceptowa\u0107 te spotkania, bez wzgl\u0119du na to, co z sob\u0105 nios\u0105. Bowiem, pomimo wszystko, jeste\u015bmy zawsze jedno\u015bci\u0105 ze wszystkim, co nas spotyka[2]<\/a>. Mo\u017cemy temu pocz\u0105tkowo zaprzecza\u0107 lub usi\u0142owa\u0107 to st\u0142umi\u0107, ale na d\u0142u\u017csz\u0105 met\u0119 nie da si\u0119 tego odepchn\u0105\u0107.<\/p>\n Etapy transformacji<\/strong><\/p>\n Ci, kt\u00f3rzy otwieraj\u0105 si\u0119 na tera\u017aniejszo\u015b\u0107, odkrywaj\u0105, \u017ce rzeczy zmieniaj\u0105 si\u0119 dzi\u0119ki akceptacji. To ona sprawia, \u017ce otwieramy si\u0119 w swoim my\u015bleniu, pragnieniu i sposobie odczuwania. Nasza istota wycisza si\u0119. Ego przestaje wyznacza\u0107 granice. Poprzez akceptacj\u0119, prawdziw\u0105 akceptacj\u0119, powstaje zrozumienie. Dlatego \u017ce poznajemy wszystko, z czym stali\u015bmy si\u0119 jedno\u015bci\u0105; nie mo\u017ce by\u0107 inaczej. Wi\u0119kszo\u015b\u0107 etap\u00f3w tej \u015bcie\u017cki prowadz\u0105cej do jedno\u015bci b\u0119dzie dla nas najprawdopodobniej du\u017cym wyzwaniem, poniewa\u017c przynios\u0105 nam one korekt\u0119, konfrontacj\u0119, chorob\u0119 i strat\u0119. Musimy przej\u015b\u0107 przez ogie\u0144 r\u00f3\u017cnorodno\u015bci i konfliktu. W nim do\u015bwiadczamy oczyszczenia, lecz tak\u017ce zmiany punktu widzenia i podej\u015bcia, co jest r\u00f3wnoznaczne z sukcesywnym poddawaniem si\u0119 ego. Pocz\u0105tkowo by\u0107 mo\u017ce pragniemy wzmocni\u0107 mury, kt\u00f3rymi obwarowa\u0142o si\u0119 nasze ego, aby si\u0119 zabezpieczy\u0107 i utrzymywa\u0107 swoich rzekomych przeciwnik\u00f3w z dala od siebie. Jednak w miar\u0119 pod\u0105\u017cania \u015bcie\u017ck\u0105 staje si\u0119 dla nas coraz bardziej jasne, \u017ce zostali\u015bmy wezwani do przemiany, do wstrz\u0105\u015bni\u0119cia ca\u0142\u0105 nasz\u0105 istot\u0105, kt\u00f3rego celem jest doprowadzenie do narodzin naszej prawdziwej ja\u017ani.<\/p>\n \u015acie\u017cka akceptacji jest \u015bcie\u017ck\u0105 wtajemniczenia i o\u015bwiecenia<\/em><\/p>\n Potrzebujemy dos\u0142ownie z\u0142o\u017cy\u0107 ofiar\u0119 z samego siebie, po\u015bwi\u0119ci\u0107 siebie do ostatniej kropli krwi dla tego, co ma dla nas w zanadrzu rzeczywisto\u015b\u0107. Pozwoli\u0107 rzeczywisto\u015bci dzia\u0142a\u0107 w odniesieniu do istotnych wydarze\u0144 w \u017cyciu oznacza zrozumienie, \u017ce karman nie do\u015bwiadcza nas, \u017ceby nas nagrodzi\u0107 lub ukara\u0107, lecz \u017ceby da\u0107 nam szans\u0119 stania si\u0119 \u015bwiadomym. Jest to \u015bcie\u017cka inicjacji do\u015bwiadczanej w codziennym \u017cyciu, kt\u00f3r\u0105 mo\u017cna przej\u015b\u0107 bez koncept\u00f3w religijnych. Nauki duchowe dostarczaj\u0105 nam map, ukazuj\u0105cych drog\u0119 do tego celu. Id\u0105c \u015bcie\u017ck\u0105 rozpoznajemy krajobraz, ale tak\u017ce odkrywamy jego g\u0142\u0119bi\u0119 i pe\u0142ni\u0119.<\/p>\n Stwierdzenie, \u017ce nasze ego nie jest odwieczn\u0105 ja\u017ani\u0105, jest jednym z punkt\u00f3w orientacyjnych umieszczonych na tej mapie. Natomiast my\u015bl, \u017ce ta ja\u017a\u0144 jest uniwersalna, wszechobejmuj\u0105ca jest jeszcze czym\u015b innym. Ta my\u015bl mo\u017ce dotkn\u0105\u0107 w nas punktu, w kt\u00f3rym otworzymy si\u0119 na to, co uniwersalne w naszym wn\u0119trzu. Mo\u017ce sprawi\u0107, \u017ce zaufamy. To zaufanie stanie si\u0119 wtedy dla nas stabilnym gruntem pod stopami; gruntem na kt\u00f3rym b\u0119dziemy mogli stopniowo odkrywa\u0107 uniwersaln\u0105 ja\u017a\u0144 ukryt\u0105 w naszym wn\u0119trzu i pozwala\u0107 jej dzia\u0142a\u0107 w nas.<\/p>\n Jeste\u015bmy projekcj\u0105 uniwersalnej ja\u017ani<\/em><\/p>\n Tunel naszej subiektywno\u015bci mo\u017ce nam si\u0119 wtedy (by\u0107 mo\u017ce zw\u0142aszcza wtedy) wydawa\u0107 w\u0105ski i ciemny. Lecz w\u0142a\u015bnie ta ciasnota i ciemno\u015b\u0107 mog\u0105 sta\u0107 si\u0119 motywacj\u0105 do zrzucenia skorupy ego, do poddania si\u0119. Tym tunelem jeste\u015bmy my sami; jeste\u015bmy projekcj\u0105 uniwersalnej ja\u017ani nios\u0105c\u0105 koncepcje odr\u0119bnej istoty istniej\u0105cej w czasie i przestrzeni. W osobie, kt\u00f3ra to rozpoznaje, toczy si\u0119 paradoksalna walka. Pragnienie uniwersalno\u015bci i o\u015bwiecenia \u015bciera si\u0119 w niej z pragnieniem pozostania odr\u0119bn\u0105 jednostk\u0105 w namacalnym, konkretnym \u015bwiecie. \u015aciera si\u0119 z l\u0119kiem przed utraceniem siebie w tym, co uniwersalne. Jedynym, co mo\u017cemy zrobi\u0107, jest zaakceptowanie tego l\u0119ku i oporu i wytrwanie w procesie dojrzewania. Osoba, kt\u00f3ra po\u015bwi\u0119ca si\u0119 tej \u015bcie\u017cce, do\u015bwiadcza, jak poprzez akceptacj\u0119 zdobywa wewn\u0119trzn\u0105 wiedz\u0119.<\/p>\n Jak w ma\u0142ym, tak i w wielkim<\/strong><\/p>\n Jak to si\u0119 ma do wielkich linii globalnych wydarze\u0144? Droga do urzeczywistnienia wielkiego planu stoj\u0105cego za wszystkim, co istnieje, wiedzie przez uzyskanie klarowno\u015bci wewn\u0105trz swojej w\u0142asnej istoty. Od poznania samego siebie wiedzie do poznania \u015bwiata. Oznacza to, \u017ce rozpoznanie intencji przy\u015bwiecaj\u0105cych mojemu dzia\u0142aniu sprzyja zrozumieniu intencji innych ludzi. Ka\u017cdy cz\u0142owiek ma w sobie (potencjalnie) ca\u0142e dobro i ca\u0142e z\u0142o. Ka\u017cdy znajduje si\u0119 w swoim w\u0142asnym tunelu, ze swoimi l\u0119kami, pragnieniami i celami. <\/a>Pragnienie zdobycia uznania i mi\u0142o\u015bci, w\u0142adzy i bezpiecze\u0144stwa aktywne jest u wszystkich ludzi \u2013 zanim wkrocz\u0105 na \u015bcie\u017ck\u0119 duchow\u0105, a nawet d\u0142ugo po tym. Ogl\u0105danie \u015bwiata jest r\u00f3wnie\u017c zawsze ogl\u0105daniem swojego wn\u0119trza. Si\u0142y karmiczne pracuj\u0105 tak samo w \u017cyciu pojedynczego cz\u0142owieka, jak i w kryzysach obejmuj\u0105cych ca\u0142y nasz glob, konfrontuj\u0105c ludzko\u015b\u0107 z lekcjami, kt\u00f3re ma do przerobienia.<\/p>\n Zanurzaj\u0105c si\u0119 w najg\u0142\u0119bsze g\u0142\u0119bie tego, co uniwersalne<\/em><\/p>\n Zar\u00f3wno w ma\u0142ej, jak i w du\u017cej skali istniej\u0105 cele zwi\u0105zane z ja\u017ani\u0105 i rozwojem duchowym oraz z posuni\u0119ciami maj\u0105cymi na celu zignorowanie tych pierwszych. Istnieje \u015bcie\u017cka ego i \u015bcie\u017cka urzeczywistnienia prawdziwej ja\u017ani. Pojawiaj\u0105ce si\u0119 kryzysy s\u0105 przede wszystkim punktami zwrotnymi w naszym \u017cyciu. Je\u015bli potrafimy to rozpozna\u0107 i wykorzysta\u0107 p\u0119kni\u0119cia na powierzchni do tego, by zanurkowa\u0107 w najwi\u0119ksze g\u0142\u0119bie tego, co uniwersalne, robimy najlepsz\u0105 rzecz z mo\u017cliwych. \u00d3w punkt zwrotny prowadzi bowiem do wolno\u015bci. Tylko w tej wolno\u015bci mo\u017ce si\u0119 zrodzi\u0107 \u015bwiadomo\u015b\u0107, kt\u00f3ra rozpoznaje i przenika wszystko, co doczesne.<\/p>\n Tak jak w ka\u017cdym cz\u0142owieku toczy si\u0119 walka pomi\u0119dzy czasem i wieczno\u015bci\u0105, pomi\u0119dzy ego i prawdziw\u0105 ja\u017ani\u0105, tak te\u017c i \u015bwiat zmaga si\u0119 z b\u00f3lami porodowymi towarzysz\u0105cymi narodzinom nowej \u015bwiadomo\u015bci i istoty wy\u0142aniaj\u0105cej si\u0119 z odwiecznego \u017ar\u00f3d\u0142a. Wi\u0119kszo\u015b\u0107 ludzi ta zmiana niepokoi, wielu kurczowo trzyma si\u0119 przestarza\u0142ych pogl\u0105d\u00f3w i sp\u0142aszczonych prawd, kt\u00f3rych nie mo\u017cna znale\u017a\u0107 w \u015bwiecie zewn\u0119trznym. Ci, kt\u00f3rzy odwa\u017cnie krocz\u0105 \u015bcie\u017ck\u0105 do wolno\u015bci, odrzucaj\u0105 l\u0119ki, pragnienia, odgradzanie si\u0119, wykluczanie i koncepcje wrog\u00f3w swojego \u201estarego\u201d ja. Powoli pojawia si\u0119 jasno\u015b\u0107 i klarowno\u015b\u0107, kt\u00f3rej istoty nie da si\u0119 wyrazi\u0107 s\u0142owami.<\/p>\n Ka\u017cdy, kto idzie t\u0105 \u015bcie\u017ck\u0105, dotyka wolno\u015bci. \u015acie\u017cka ta prowadzi przez tunel subiektywno\u015bci i doczesno\u015bci, ale jednocze\u015bnie sk\u0105pana jest we wszechobejmuj\u0105cym \u015awietle.<\/p>\n [1]<\/a> A przynajmniej nic, co posiada mas\u0119 grawitacyjn\u0105.<\/p>\n
\n