Spo\u015br\u00f3d wielu z\u0142udze\u0144, kt\u00f3rym ulegamy \u2013 czasem dlatego, \u017ce daj\u0105 nam ukojenie, czasem wsparcie, czasem s\u0105 po prostu mi\u0142\u0105 rozrywk\u0105 \u2013 idea to\u017csamo\u015bci wydaje mi si\u0119 najwi\u0119ksz\u0105 iluzj\u0105. \u201eJa jestem\u201d, kt\u00f3re jednocze\u015bnie zawsze zawiera wykluczenie ciebie.<\/p>\n
A jednak w swojej najg\u0142\u0119bszej istocie nie jestem oddzielona, stanowi\u0119 cz\u0119\u015b\u0107 wszystkiego, co postrzegam. U\u017cywam j\u0119zyka do rozr\u00f3\u017cniania, poniewa\u017c nie jestem w stanie uchwyci\u0107 rzeczywisto\u015bci takiej, jaka jest: symfonii milion\u00f3w g\u0142os\u00f3w, stworzenia o wielu r\u00f3\u017cnych formach, ale w swej istocie nierozerwaln\u0105 \u017cyw\u0105 jedno\u015bci\u0105.<\/p>\n
J\u0119zyk jest kompasem, kt\u00f3ry pomaga nam odnale\u017a\u0107 drog\u0119 w \u015bwiecie form. Ale kiedy forma znika, s\u0142owa r\u00f3wnie\u017c znikaj\u0105. Tam w ciszy jestem czystym bytem, nut\u0105 w orkiestrze wszech\u015bwiata, d\u017awi\u0119kiem unisono.<\/p>\n
Tutaj, poza tym \u201ebytem\u201d, jestem m\u00f3wi\u0105c\u0105 istot\u0105, kt\u00f3ra z ka\u017cdym s\u0142owem coraz g\u0142\u0119biej uwik\u0142ana jest w oszustwo. Ja nie jestem kimkolwiek, ale kim\u015b konkretnym. Rozumiem, \u017ce samo to \u201eja\u201d oddziela mnie od ciebie, czytelniku, od ludzko\u015bci i od wszech\u015bwiata. Rozumiem siebie jako kogo\u015b, kto identyfikuje si\u0119 z pewnymi cechami, a inne odrzuca.<\/p>\n
Moimi s\u0142owami buduj\u0119 mosty, aby inni mogli dosta\u0107 si\u0119 dzi\u0119ki nim na moje wyspy to\u017csamo\u015bci. Ale moje s\u0142owa to tak\u017ce woda, kt\u00f3ra oddziela ciebie i mnie w niesko\u0144czono\u015b\u0107.<\/p>\n
Jestem oddzielona od wszystkich, samotna wyspa, zawsze troszcz\u0105ca si\u0119 o rang\u0119 i presti\u017c. Jestem pi\u0119kna, m\u0142oda i m\u0105dra. Pi\u0119kna nie jest brzydka, m\u0142oda nie jest stara, m\u0105dra nie jest g\u0142upia. Moja to\u017csamo\u015b\u0107 jest granic\u0105, kt\u00f3r\u0105 wyznaczam wok\u00f3\u0142 siebie, aby lepiej j\u0105 zrozumie\u0107. Potrzebuj\u0119 rozr\u00f3\u017cnienia, \u017ceby nie zatraci\u0107 siebie w niesko\u0144czono\u015bci mo\u017cliwo\u015bci. Przecie\u017c musz\u0119 wiedzie\u0107 kim jestem i gdzie stoj\u0119.<\/p>\n
Nasza wsp\u00f3lna rzeczywisto\u015b\u0107 to rzeczywisto\u015b\u0107 rozr\u00f3\u017cniania. Zawieram sojusze z lud\u017ami o podobnych pogl\u0105dach i razem budujemy twierdze, aby chroni\u0107 si\u0119 przed lud\u017ami, kt\u00f3rzy my\u015bl\u0105 inaczej. Czujemy si\u0119 bezpiecznie w tym, co znane, znajome – a czujemy si\u0119 zagro\u017ceni przez nieznane, obce. W tej ba\u0144ce ludzi o podobnych pogl\u0105dach stworzy\u0142am dla siebie rzeczywisto\u015b\u0107, kt\u00f3ra jest tylko odcieniem t\u0119czy. Ale dla mnie to ca\u0142y wszech\u015bwiat. Raz za razem myl\u0119 niebieski, czerwony lub \u017c\u00f3\u0142ty z blaskiem bia\u0142ego \u015bwiat\u0142a prawdy i chodz\u0119 po ziemi z przyciemnionymi okularami; niekt\u00f3re s\u0105 ja\u015bniejsze ni\u017c inne, ale \u017cadne z nich nie daj\u0105 jasnego widzenia. W moim \u201eja\u201d jestem kr\u00f3tkowzroczna, okulary zaparowane, widzenie niewyra\u017ane.<\/p>\n
O pude\u0142kach i JA JESTEM<\/em><\/strong><\/p>\n A jednak w moim sercu, w tym JA JESTEM poza osobist\u0105 to\u017csamo\u015bci\u0105, moja rzeczywisto\u015b\u0107 jest nieograniczona, ja jestem nieograniczona. Ale dla tej rzeczywisto\u015b\u0107 nie mam s\u0142\u00f3w. Nieznane terytorium Jedno\u015bci; jak mog\u0119 o tym m\u00f3wi\u0107?<\/p>\n Moimi s\u0142owami i my\u015blami zbudowa\u0142am fortec\u0119, w kt\u00f3rej zamkn\u0119\u0142am niesko\u0144czono\u015b\u0107. W kaftanie wymy\u015blonych przez cz\u0142owieka koncepcji zredukowa\u0142em bezgraniczn\u0105 chwa\u0142\u0119 mojej duszy do s\u0142owa, sloganu z kalendarza, koncepcji, co do kt\u00f3rej pocz\u0105tku i ko\u0144ca zadr\u0119czam si\u0119 z lud\u017ami o podobnych pogl\u0105dach duchowych.<\/p>\n Koncepcje s\u0105 wi\u0119zieniem duszy. To, co wiecznie nowe, nieustannie zmieniaj\u0105ce si\u0119 zostaje zamro\u017cone w d\u017awi\u0119ku s\u0142owa. Dopiero d\u017awi\u0119k, ton, to, co niewypowiedziane w tym, co powiedziane, nadaje s\u0142owu niuans i g\u0142\u0119bi\u0119.<\/p>\n Wci\u0105\u017c widz\u0119, jak ludzie w poszukiwaniu struktury i wiarygodno\u015bci nadaj\u0105 nazw\u0119 wszystkiemu, co pojawia si\u0119 w pejza\u017cach ich \u017cycia. Wszystko jest schludnie zapakowane w \u201epude\u0142ko\u201d, dok\u0142adnie opisane i zmagazynowane. Ale ka\u017cdy, kto kiedykolwiek stan\u0105\u0142 w ciszy przed p\u00f3\u0142k\u0105 z nazwami, wie, jaka burza szaleje w niekt\u00f3rych pude\u0142kach. Tam, gdzie dzikie, wolne energie s\u0105 przetrzymywane jak zak\u0142adnicy, wa\u017cone i mierzone, gdzie sztucznie oddzielone koncepcje, kt\u00f3re, bole\u015bnie si\u0119 omijaj\u0105, d\u0105\u017c\u0105 do siebie, i gdzie jednej lub drugiej koncepcji udaje si\u0119 czasem powi\u0119kszy\u0107 swoje pude\u0142ko, a nawet uciec z tego wi\u0119zienia.<\/p>\n Aby nie straci\u0107 orientacji, aby nie zgubi\u0107 si\u0119, ja te\u017c staram si\u0119 wszystko sortowa\u0107 i klasyfikowa\u0107. Na wszystko jest poj\u0119cie, s\u0142owo, pude\u0142ko. Mam koncepcje duszy, ducha, Boga, wszech\u015bwiata. Poj\u0119cia, kt\u00f3re sprawiaj\u0105, \u017ce wydaje mi si\u0119, \u017ce rozumiem. Koncepcje, kt\u00f3re daj\u0105 pewno\u015b\u0107. Ale jak mog\u0119 rozpozna\u0107 to, co jest ode mnie oddzielone?<\/p>\n M\u00f3wimy, \u017ce tu jestem ja, tam jest dusza, a tam w g\u00f3rze jest B\u00f3g. Wed\u0142ug stworzonej przez siebie skali klasyfikujemy pewne rzeczy i zachowania jako bli\u017csze lub dalsze od Boga. M\u00f3wimy, \u017ce jeden cz\u0142owiek jest m\u0105dry, ale inny m\u0105drzejszy. Jeden \u017cyje blisko Boga, a drugi daleko od Niego. Ale kim my jeste\u015bmy, \u017ceby powiedzie\u0107, \u017ce jeden jest bli\u017cej Boga ni\u017c drugi?<\/p>\n Ludzie wok\u00f3\u0142 mnie maj\u0105 obsesj\u0119 na punkcie nazywania i mierzenia rzeczy. A ja twierdz\u0119, \u017ce rzeczywisto\u015bci nie da si\u0119 nazwa\u0107 ani zmierzy\u0107. Wymyka si\u0119 wszystkim s\u0142owom, istnieje poza form\u0105. W tej niesko\u0144czonej, niezwi\u0105zanej rzeczywisto\u015bci jedyn\u0105 iluzj\u0105 jest rozr\u00f3\u017cnianie. Kiedy przestaj\u0119 nazywa\u0107 rzeczy, zaczynam widzie\u0107 je takimi, jakimi s\u0105, jako cz\u0119\u015b\u0107 niesko\u0144czonej, nieograniczonej \u015bwiadomo\u015bci.<\/p>\n Porzucenie bezpiecze\u0144stwa jednoznaczno\u015bci<\/strong><\/p>\n Oczywi\u015bcie nie wszystko jest takie samo. W \u015bwiecie form istniej\u0105 r\u00f3\u017cne wibracje, gradacje. Ale kiedy u\u017cywam s\u0142\u00f3w wyr\u00f3\u017cnienia, poruszam si\u0119 na peryferiach. Wtedy rzeczywisto\u015b\u0107 jest tylko kolejn\u0105 koncepcj\u0105, o kt\u00f3r\u0105 mo\u017cna si\u0119 spiera\u0107. Droga z peryferii do centrum zacz\u0119\u0142a si\u0119 dla mnie od wielu s\u0142\u00f3w, od drogowskaz\u00f3w, od koncepcji, po kt\u00f3rych mog\u0142am si\u0119 \u015blizga\u0107 jak po linie. Coraz bardziej jednak koncepcje zacieraj\u0105 si\u0119, staj\u0105 si\u0119 niewa\u017cne, stoj\u0105 na przeszkodzie.<\/p>\n Nazwy i s\u0142owa trac\u0105 swoje znaczenie, coraz mniej potrzebuj\u0119 wsparcia ich jednoznaczno\u015bci. Porzucaj\u0105c bezpiecze\u0144stwo jednoznaczno\u015bci, czuj\u0119 now\u0105 moc, nowe bezpiecze\u0144stwo, kt\u00f3re wy\u0142ania si\u0119 z centrum i ogarnia mnie ca\u0142kowicie.<\/p>\n Tam, w centrum wszystkich rzeczy, s\u0142owa trac\u0105 wszelki sens. Wszystko jest jednym odbijaj\u0105cym si\u0119 d\u017awi\u0119kiem jedno\u015bci. Trzymana bezpiecznie przez t\u0119 wszechogarniaj\u0105c\u0105 obecno\u015b\u0107, zrzucam zbroj\u0119 j\u0119zyka i porzucam moj\u0105 indywidualnie zabarwion\u0105 rzeczywisto\u015b\u0107. W sercu serca, w centrum stworzenia, nie s\u0105 potrzebne ani s\u0142owa, ani poj\u0119cia. Nie ma tam sta\u0142ego punktu, a mimo to nie traci si\u0119 orientacji. Jestem jedni\u0105 z wszechprzenikaj\u0105c\u0105 \u015bwiadomo\u015bci\u0105. Bez rozr\u00f3\u017cniania i to\u017csamo\u015bci do\u015bwiadczam jedno\u015bci. Moje JA JESTEM nie jest ju\u017c skierowane ku \u015bwiatu form i poj\u0119\u0107, moje my\u015bli nie gubi\u0105 si\u0119 ju\u017c w oddzieleniu. JA JESTEM nieograniczona, bezforemna, wiecznie nowa. Poza wszystkimi s\u0142owami jestem cisz\u0105, kt\u00f3ra wszystko przenika, wszystko niesie i wszystko rozumie.<\/p>\n","protected":false},"author":920,"featured_media":12696,"template":"","meta":{"_acf_changed":false},"tags":[],"category_":[110107],"tags_english_":[],"class_list":["post-91565","logon_article","type-logon_article","status-publish","has-post-thumbnail","hentry","category_-spiritsoul-pl"],"acf":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/logon_article\/91565","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/logon_article"}],"about":[{"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/logon_article"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/920"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media\/12696"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=91565"}],"wp:term":[{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=91565"},{"taxonomy":"category_","embeddable":true,"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/category_?post=91565"},{"taxonomy":"tags_english_","embeddable":true,"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/tags_english_?post=91565"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}