Ta budowla, staro\u017cytna grecka \u015bwi\u0105tynia, stoi prawie na ko\u0144cu d\u0142ugiego trawiastego wzg\u00f3rza, z rz\u0119dem drzew w tle. Lekka morska bryza wprawia drzewa w ruch. Budynek jest solidny, nie mo\u017ce si\u0119 porusza\u0107. Ale nagle\u2026 \u201etak, porusza si\u0119\u201d, zauwa\u017casz zdumiony i oszo\u0142omiony. Fascynuj\u0105cy spektakl.<\/p>\n
\u015awi\u0105tynia ko\u0142ysze si\u0119 na wietrze w t\u0119 i z powrotem. Pozornie jest to niemo\u017cliwe, poniewa\u017c zwietrza\u0142e kamienne \u015bwi\u0105tynie, o ile postrzegamy je na trze\u017awo, s\u0105 nieruchome i s\u0105 tak solidnie zbudowane, \u017ce cz\u0119sto pozostaj\u0105 nienaruszone podczas trz\u0119sienia ziemi. Ta \u015bwi\u0105tynia porusza si\u0119 z wiatrem. Id\u0105c pod g\u00f3r\u0119 i zbli\u017caj\u0105c si\u0119 do wej\u015bcia do ogrodu rze\u017ab Tremenheere (Penzance, Kornwalia), coraz wyra\u017aniej wida\u0107, \u017ce po\u0142owa budowli kryje si\u0119 w otworze na szczycie wzg\u00f3rza, skrywaj\u0105cym jej podstaw\u0119. I odkrywasz, \u017ce to, co z daleka – a nawet z do\u015b\u0107 bliskiej odleg\u0142o\u015bci – wygl\u0105da jak solidny, zwietrza\u0142y marmur, jest w rzeczywisto\u015bci drewnem.<\/p>\n
Nic nie jest takie, jakim si\u0119 wydaje. Kolumny doryckie i tympanon s\u0105 zbudowane z czerwonego cedru, i dalej wida\u0107, \u017ce kolumny s\u0105 pustymi rurami, do kt\u00f3rych przymocowane s\u0105 cedrowe listwy. W rezultacie ich waga jest tak niewielka, \u017ce wiatr mo\u017ce nimi porusza\u0107 w t\u0119 i z powrotem. Ka\u017cdy filar jest po\u0142\u0105czony stalow\u0105 lin\u0105 biegn\u0105c\u0105 z g\u00f3ry przez wydr\u0105\u017con\u0105 kolumn\u0119 do przeciwwagi pod platform\u0105, na kt\u00f3rej stoi. Same przeciwwagi s\u0105 po\u0142\u0105czone ze sob\u0105 za pomoc\u0105 stalowej ramy, dzi\u0119ki czemu powracaj\u0105 do swojej pozycji pionowej b\u0119d\u0105c we wzajemnym po\u0142\u0105czeniu, niczym grupa tancerzy. Genialne po\u0142\u0105czenie wiatru i grawitacji. \u015awi\u0105tynia ma sta\u0107 tak d\u0142ugo a\u017c pokryj\u0105 j\u0105 porosty, ale nie jest pewne, jak d\u0142ugo to b\u0119dzie trwa\u0107.<\/p>\n
\u015awi\u0105tynia powsta\u0142a jako oda do \u201enaszej ambitnej i niepewnej pomys\u0142owo\u015bci\u201d – m\u00f3wi artystka Penny Saunders, kt\u00f3ra przez d\u0142ugi czas pracowa\u0142a jako konstruktor ruchomych scenografii teatralnych. Nasza pomys\u0142owo\u015b\u0107 jest oczywi\u015bcie niepewna; przynios\u0142a nam r\u00f3\u017cne niezamierzone skutki uboczne i niepewno\u015bci. Pomimo tego, \u017ce celem technologii by\u0142o zapewnienie nam wi\u0119kszego bezpiecze\u0144stwa, obecnego \u015bwiata nie mo\u017cna postrzega\u0107 jako stabilnego. Wydaje si\u0119, \u017ce w tej ruchomej strukturze skoncentrowane s\u0105 wszystkie pewniki i niepewno\u015bci chwili.<\/p>\n
Ale c\u00f3\u017c to za wspania\u0142y pokaz artystycznych inspiracji! Poruszanie si\u0119 z wiatrem. I c\u00f3\u017c za wizja: wszystko, co uwa\u017camy za \u201estabilne pod wzgl\u0119dem warto\u015bci\u201d, podlega ruchowi czasu. Wszystko si\u0119 zu\u017cywa, ulega erozji, starzeje si\u0119, rozk\u0142ada. Nic nie jest takie, jakim si\u0119 wydaje. Czy to mo\u017ce by\u0107 podstawowe przes\u0142anie tej niespokojnej \u015bwi\u0105tyni w naszym niespokojnym \u015bwiecie? Czy suma wszystkich sta\u0142ych dla nas warto\u015bci nie mog\u0142aby by\u0107 postrzegana jako forma optycznego z\u0142udzenia, poniewa\u017c w rzeczywisto\u015bci wszystko jest tymczasowe? Nie jest mi\u0142o przyzna\u0107, \u017ce tak jest. Ale teraz, kiedy wyczerpali\u015bmy ju\u017c prawie wszystkie techniczne gad\u017cety, aby uczyni\u0107 nasze \u017cycie przyjemniejszym, trudno jest dalej wierzy\u0107 w post\u0119p techniczny.<\/p>\n
Z drugiej strony, to dzie\u0142o sztuki jest r\u00f3wnie\u017c humorystyczne i dzi\u0119ki swojej konstrukcji pozwala spojrze\u0107 na sprawy z odpowiedniej perspektywy. I by\u0107 mo\u017ce symbolizuje r\u00f3wnie\u017c miejsce, jakie \u015bwiadomy poszukiwacz m\u00f3g\u0142by zaj\u0105\u0107 w dzisiejszym spo\u0142ecze\u0144stwie: jeste\u015bmy elastyczni i czasami posuwamy si\u0119 do skrajno\u015bci. Dop\u00f3ki jednak pozostajemy \u015bwiadomi po\u0142\u0105czenia z kotwic\u0105 w naszym \u015brodku, mo\u017cemy zachowa\u0107 r\u00f3wnowag\u0119. Wszystko podlega prawom natury, kt\u00f3re tu obowi\u0105zuj\u0105, kt\u00f3re utrzymuj\u0105 si\u0119 w r\u00f3wnowadze wok\u00f3\u0142 centrum. Spok\u00f3j jest w centrum. Dlaczego nie postawi\u0107 naszej nadziei i zaufania w naszym w\u0142asnym centrum?<\/p>\n
\u0179r\u00f3d\u0142a:<\/p>\n