Po okresie ikonoklazmu, kt\u00f3ry w przesz\u0142o\u015bci szala\u0142 w Europie, teraz przyszed\u0142 na nas czas powodzi obraz\u00f3w, prawdziwego tsunami obraz\u00f3w. Ka\u017cde wydarzenie mo\u017ce by\u0107 transmitowane w ci\u0105gu kilku sekund na dziesi\u0105tki tysi\u0119cy kilometr\u00f3w, a tym samym niemal jednocze\u015bnie wywo\u0142ywa\u0107 zachwyt lub rozpacz u milion\u00f3w ludzi na ca\u0142ym \u015bwiecie.<\/p>\n
Wsp\u00f3\u0142pracuj\u0105 przy tym ze sob\u0105 r\u00f3\u017cne technologie, takie jak urz\u0105dzenia rejestruj\u0105ce, fale radiowe, protoko\u0142y transmisji i urz\u0105dzenia wy\u015bwietlaj\u0105ce. Dla milion\u00f3w, a nawet miliard\u00f3w ludzi te ma\u0142e lub du\u017ce ekrany s\u0105 oknem na \u015bwiat pe\u0142en przyg\u00f3d. Im szybciej informacje mog\u0105 by\u0107 przesy\u0142ane i rozpowszechniane, tym bardziej s\u0105 aktualne, a im bardziej s\u0105 ogl\u0105dane przez ludzi w tym samym czasie, tym mog\u0105 by\u0107 skuteczniejsze.<\/p>\n
Ten rozw\u00f3j nie jest jeszcze zako\u0144czony. Post\u0119p rozwija si\u0119 dzi\u0119ki badaniom nad spl\u0105taniem kwantowym: gdy polaryzacja lub kierunek lotu zostaje zmieniony przez pomiar jednego ze spl\u0105tanych foton\u00f3w, zmieniaj\u0105 si\u0119 one w tym samym czasie, nawet je\u015bli dzieli je du\u017ca odleg\u0142o\u015b\u0107. W przysz\u0142o\u015bci prawdopodobnie da to mo\u017cliwo\u015b\u0107 konstruowania tr\u00f3jwymiarowych wyliczanych obiekt\u00f3w i jednocze\u015bnie uwidaczniania ich w innym miejscu. Na zmian\u0119 jednego fotonu reaguj\u0105 inne z nim spl\u0105tane, nawet je\u015bli s\u0105 od niego oddalone o miliony lat \u015bwietlnych. Od czas\u00f3w Einsteina pr\u0119dko\u015b\u0107 \u015bwiat\u0142a uwa\u017cana jest za najszybszy ruch fizyczny. Jednak w \u015bwietle \u201eupiornego dzia\u0142ania\u201d foton\u00f3w, kt\u00f3re odbywa si\u0119 co najmniej dziesi\u0119\u0107 tysi\u0119cy razy szybciej ni\u017c pr\u0119dko\u015b\u0107 \u015bwiat\u0142a, traci ona na znaczeniu.<\/p>\n
I tak kula ziemska jest otoczona sieciami medi\u00f3w informacyjnych, a ludzko\u015b\u0107 sta\u0142a si\u0119 jednym<\/em> obszarem kulturowym, z pewnymi regionalnymi r\u00f3\u017cnicami. Dzisiaj, w obliczu obecnego zalewu obraz\u00f3w i informacji, licz\u0105ce tysi\u0105ce lat drugie przykazanie w 2 Ksi\u0119dze Moj\u017ceszowej (Exodus 20:4-6) wydaje si\u0119 ca\u0142kiem zgubione:<\/p>\n „Nie b\u0119dziesz czyni\u0142 \u017cadnej rze\u017aby ani \u017cadnego obrazu tego, co jest na niebie wysoko, ani tego, co jest na ziemi nisko, ani tego, co jest w wodach pod ziemi\u0105. Nie b\u0119dziesz oddawa\u0142 im pok\u0142onu i nie b\u0119dziesz im s\u0142u\u017cy\u0142, poniewa\u017c Ja, Pan, tw\u00f3j B\u00f3g, jestem Bogiem zazdrosnym, kt\u00f3ry karze wyst\u0119pek ojc\u00f3w na synach do trzeciego i czwartego pokolenia tych, kt\u00f3rzy mnie nienawidz\u0105. Okazuj\u0119 za\u015b \u0142ask\u0119 a\u017c do tysi\u0105cznego pokolenia tym, kt\u00f3rzy mnie mi\u0142uj\u0105 i przestrzegaj\u0105 moich przykaza\u0144”.<\/p>\n Powstaje pytanie: dlaczego mamy nie robi\u0107 sobie \u017cadnych takich obraz\u00f3w? M\u00f3wi\u0105c jasno: Zamiast patrze\u0107 bezpo\u015brednio na bosk\u0105 istot\u0119, Gnoz\u0119, i tym samym natychmiast osi\u0105ga\u0107 niezmierzone duchowe bogactwo, magicznie jeste\u015bmy przyklejeni do tysi\u0119cy obraz\u00f3w.<\/p>\n Dlaczego pozwalamy si\u0119 tak \u017ca\u0142o\u015bnie oszukiwa\u0107? Jak dochodzi do tego oszustwa?<\/p>\n Pomijany jest cz\u0119sto fakt, \u017ce Dekalog m\u00f3wi: \u201eNie b\u0119dziesz czyni\u0142 \u017cadnego obrazu\u201d. Chodzi tu o jednostk\u0119 i jej rozw\u00f3j.<\/p>\n Jeste\u015bmy oddalani od samych siebie<\/strong><\/p>\n Zdj\u0119cia lub filmy przyci\u0105gaj\u0105 nasz\u0105 uwag\u0119 i oddalaj\u0105 j\u0105 od nas samych i naszego najbli\u017cszego otoczenia. W tym kontek\u015bcie nie ma na przyk\u0142ad znaczenia, czy siedzimy na stadionie czy przed ekranem oddalonym od niego o 20 000 km i uczestniczymy w tych wydarzeniach. W obu przypadkach jeste\u015bmy niejako \u201ew samym \u015brodku tego wszystkiego\u201d. Jak to mo\u017cliwe?<\/p>\n Mo\u017cemy na to spojrze\u0107 w ten spos\u00f3b: skupiamy nasz\u0105 uwag\u0119 na \u201eprzestrzeni warto\u015bci i informacji\u201d, kt\u00f3ra nas przyci\u0105ga. Przychodzi do nas i obezw\u0142adnia nasz\u0105 \u015bwiadomo\u015b\u0107. Wchodzimy \u2013 m\u00f3wi\u0105c wsp\u00f3\u0142czesnym j\u0119zykiem \u2013 w \u201eba\u0144k\u0119\u201d. Mo\u017ce to by\u0107 bardzo ma\u0142a ba\u0144ka lub globalna ba\u0144ka z tre\u015bciami z dziedziny nauki, sportu, religii lub wszelkiego rodzaju rozrywki. Te ba\u0144ki s\u0105 z \u201esubtelnej\u201d materii, s\u0105 przestrzeniami wibracyjnymi, kt\u00f3re s\u0105 budowane i kszta\u0142towane wsp\u00f3lnie przez wszystkich zaanga\u017cowanych.<\/p>\n Mo\u017cemy w\u0119drowa\u0107 po tych \u201ekrajobrazach\u201d, kt\u00f3re tworzymy nasz\u0105 wyobra\u017ani\u0105, mo\u017cemy w nich wymy\u015bla\u0107 historie i dalej je kszta\u0142towa\u0107. Fizycznie krajobrazy i do\u015bwiadczenia, kt\u00f3re tam zbieramy, nie istniej\u0105. A jednak maj\u0105 bezpo\u015bredni wp\u0142yw na nasz\u0105 materialn\u0105 czyli fizyczn\u0105 rzeczywisto\u015b\u0107. Gdy historie, obrazy lub filmy przykuwaj\u0105 nasz\u0105 uwag\u0119, kieruj\u0105 nasze my\u015bli i skojarzenia w okre\u015blonych kierunkach. Jeste\u015bmy wtedy w tej ba\u0144ce. Je\u015bli na przyk\u0142ad \u201epikselowa posta\u0107\u201d oddalona o 20 000 km nie zatwierdza strzelonego gola w meczu pi\u0142ki no\u017cnej, ludzie mog\u0105 si\u0119 pobi\u0107 lub nieznajomi mog\u0105 si\u0119 obejmowa\u0107 z rado\u015bci\u0105.<\/p>\n W tym \u015bwietle mo\u017cna m\u00f3wi\u0107 o magicznych lustrach, o czym\u015b magicznym, co ci\u0119 przyci\u0105ga i zniewala. Medium to jeden czynnik, a drugim, bardziej decyduj\u0105cym, s\u0105 ludzie, kt\u00f3rzy daj\u0105 si\u0119 zniewoli\u0107, kt\u00f3rzy s\u0105 \u201epo\u0142\u0105czeni\u201d, na smyczy, \u201eonline\u201d. Aby media mog\u0142y rozwin\u0105\u0107 t\u0119 magiczn\u0105 moc, musi istnie\u0107 na to zapotrzebowanie, a ono bez w\u0105tpienia istnieje.<\/p>\n W j\u0119zyku angielskim jest takie wyra\u017cenie, \u017ce \u201ewszystko dzieje si\u0119 w umy\u015ble\u201d, \u201ewszystko dzieje si\u0119 w naszej wyobra\u017ani\u201d. Nasz umys\u0142 jest interfejsem r\u00f3\u017cnych wp\u0142yw\u00f3w. Tam rejestrujemy my\u015bli, doznania, uczucia, sny, sny na jawie, medytacje, historie, filmy, gry i tak dalej. Razem tworz\u0105 one wyobra\u017cenia lub \u201eobrazy\u201d. Czasami nie jeste\u015b nawet pewien, czy nie do\u015bwiadczy\u0142e\u015b ju\u017c wcze\u015bniej tego czy tamtego lub czy o tym nie \u015bni\u0142e\u015b.<\/p>\n Historie, filmy, wiadomo\u015bci i tak dalej s\u0105 jak \u201esny w puszkach\u201d, kt\u00f3re z per\u0142owym po\u0142yskiem zosta\u0142y w przesz\u0142o\u015bci umieszczone w dyskach komputerowych. Teraz s\u0105 transmitowane na \u017cywo (streaming) i kto wie, mo\u017ce w przysz\u0142o\u015bci b\u0119d\u0105 nadawane bezpo\u015brednio do naszej wyobra\u017ani. P\u0119dzimy od wra\u017cenia do wra\u017cenia, setki historii, seriali i tak dalej zape\u0142niaj\u0105 nasz\u0105 wyobra\u017ani\u0119 \u2013 puszki ze streamowanymi marzeniami podgrzewane raz za razem w \u201emikrofalach\u201d.<\/p>\n Gdzie s\u0105 nasze w\u0142asne my\u015bli? Kim jeste\u015bmy?<\/strong><\/p>\n Czy nasze my\u015bli nadal w og\u00f3le nale\u017c\u0105 do nas, czy te\u017c tak naprawd\u0119 jeste\u015bmy \u201emy\u015bleni\u201d? Czy istnieje jaka\u015b ukryta si\u0142a poci\u0105gaj\u0105ca za sznurki, czy te\u017c sami jeste\u015bmy wsp\u00f3\u0142tw\u00f3rcami tego wszystkiego?<\/p>\n Odpowied\u017a na to pytanie nie jest \u0142atwa. Ale zamiast bezwiednie wstawia\u0107 kolejn\u0105 \u201epuszk\u0119\u201d, mogliby\u015bmy si\u0119 na chwil\u0119 zatrzyma\u0107. Jest w nas \u201eklejnot rozr\u00f3\u017cniania\u201d. Mo\u017cemy z niego skorzysta\u0107 w ka\u017cdej chwili. Nie wymaga to \u017cadnego wysi\u0142ku, a jedynie ch\u0119ci. Dzi\u0119ki klejnotowi rozr\u00f3\u017cniania mo\u017cemy rozpozna\u0107, czy co\u015b jest w nas wrzucane i wszczepiane w nasz\u0105 \u015bwiadomo\u015b\u0107, czy te\u017c nasze my\u015bli s\u0105 wynikiem aktywnego procesu, o kt\u00f3rym sami zdecydowali\u015bmy.<\/p>\n Mamy tak\u0105 moc. Je\u015bli co\u015b, czego nie chcemy, pr\u00f3buje wnikn\u0105\u0107 do naszej \u015bwiadomo\u015bci, mo\u017cemy to \u201eanulowa\u0107\u201d. Mo\u017cemy rozwin\u0105\u0107 sensorium, dzi\u0119ki kt\u00f3remu mo\u017cemy rozr\u00f3\u017cni\u0107: co odpowiada naszym idea\u0142om, co nale\u017cy do kolejnych krok\u00f3w na naszej \u017cyciowej \u015bcie\u017cce, a co chce nam co\u015b szepta\u0107 do g\u0142\u00f3w, \u017ceby nami manipulowa\u0107?<\/p>\n Kt\u00f3r\u0105 z otrzymanych informacji chcemy przyj\u0105\u0107 do naszej \u015bwiadomo\u015bci, a kt\u00f3r\u0105 odrzuci\u0107? Kt\u00f3r\u0105 wyrzucimy na mentalny kompost bezu\u017cytecznych, dr\u0119cz\u0105cych i niestrawionych strz\u0119p\u00f3w uwagi? By\u0142oby znacznie lepiej, gdyby pewne \u201einformacje\u201d zosta\u0142y niedopuszczone do naszej w\u0142asnej ba\u0144ki i nas nie dosi\u0119g\u0142y.<\/p>\n Jak mo\u017cemy zachowa\u0107 czysto\u015b\u0107 i jasno\u015b\u0107 umys\u0142u, a jednocze\u015bnie prowadzi\u0107 radosne i tw\u00f3rcze \u017cycie? Jak mo\u017cemy unikn\u0105\u0107 \u201ebycia my\u015blanym\u201d, unikn\u0105\u0107 tego, by nasz \u201eumys\u0142\u201d pogr\u0105\u017cy\u0142 si\u0119 w kolektywno-kwantowych spl\u0105tanych identyfikacjach?<\/p>\n Co mo\u017cemy zrobi\u0107?<\/strong><\/p>\n Mo\u017cemy pracowa\u0107 w dw\u00f3ch kierunkach. Z jednej strony mo\u017cemy filtrowa\u0107 wp\u0142ywy, dopasowuj\u0105c je do naszych idea\u0142\u00f3w i potrzeb. Z drugiej strony mo\u017cemy od czasu do czasu sprawdza\u0107 nasze idea\u0142y, aby zobaczy\u0107, czy nadal maj\u0105 sens. Ju\u017c w staro\u017cytno\u015bci filozofowie m\u00f3wili: Je\u015bli co\u015b nie jest ani dobre, ani pi\u0119kne, ani po\u017cyteczne, ani prawdziwe, nie patrz na to, nie zwracaj na to uwagi.<\/p>\n Jeste\u015bmy schwytani przez duchowy, psychologiczny i fizyczny ko\u0142owy przep\u0142yw obraz\u00f3w, czy to sprowadzanych do nas z zewn\u0105trz, czy wytworzonych w naszej w\u0142asnej wyobra\u017ani, poprzez my\u015bli, uczucia, lub przyzwyczajenia cia\u0142a. Wyostrzmy wi\u0119c nasz\u0105 \u015bwiadomo\u015b\u0107 po\u015br\u00f3d fal informacji, aby uporz\u0105dkowa\u0107 nap\u0142ywaj\u0105cy potok obraz\u00f3w i informacji i przefiltrujmy je przez sito filozofa: sito pi\u0119kna, prawdy, u\u017cyteczno\u015bci i konieczno\u015bci.<\/p>\n W tym sensie mo\u017cemy odczyta\u0107 filozoficzn\u0105 bajk\u0119 \u201eTrzy sita\u201d Michela Piquemala[i]<\/a>:<\/p>\n Kt\u00f3rego\u015b dnia zjawi\u0142 si\u0119 u filozofa Sokratesa jaki\u015b cz\u0142owiek i chcia\u0142 si\u0119 z nim podzieli\u0107 pewn\u0105 wiadomo\u015bci\u0105.<\/em><\/p>\n \u2013 Pos\u0142uchaj Sokratesie, koniecznie musz\u0119 ci powiedzie\u0107, jak si\u0119 zachowa\u0142 tw\u00f3j przyjaciel.<\/em> Bior\u0105c pod uwag\u0119 wszystkie wra\u017cenia, kt\u00f3re przychodz\u0105 do nas przez r\u00f3\u017cne media, trudno jest nam zastosowa\u0107 te trzy sita. Prawdopodobnie nie uda nam si\u0119 to od razu, ale przynajmniej zrozumiemy, dlaczego czasami jeste\u015bmy zdezorientowani i przyklejamy si\u0119 do tych magicznych obraz\u00f3w.<\/p>\n
\n\u2013 Od razu Ci przerw\u0119 \u2013 powiedzia\u0142 mu Sokrates \u2013 i zapytam, czy pomy\u015bla\u0142e\u015b o tym, \u017ceby przesia\u0107 to, co masz mi do powiedzenia przez trzy sita?<\/em>
\nA poniewa\u017c rozm\u00f3wca spojrza\u0142 na niego nic nierozumiej\u0105cym wzrokiem, Sokrates tak to obja\u015bni\u0142:<\/em>
\n\u2013 Ot\u00f3\u017c, zanim zaczniemy m\u00f3wi\u0107, zawsze powinni\u015bmy przesia\u0107 to, co chcemy powiedzie\u0107, przez trzy sita. Przypatrzmy si\u0119 temu. Pierwsze sito to sito prawdy. Czy sprawdzi\u0142e\u015b, \u017ce to, co masz mi do powiedzenia, jest doskonale zgodne z prawd\u0105?<\/em>
\n\u2013 Nie, s\u0142ysza\u0142em, jak o tym m\u00f3wiono, i\u2026<\/em>
\n\u2013 No c\u00f3\u017c\u2026 s\u0105dz\u0119 jednak, \u017ce przynajmniej przesia\u0142e\u015b to przez drugie sito, kt\u00f3rym jest sito dobra. Czy to, co tak bardzo chcesz mi powiedzie\u0107, jest przynajmniej jak\u0105\u015b dobr\u0105 rzecz\u0105?<\/em>
\nRozm\u00f3wca Sokratesa zawaha\u0142 si\u0119, a potem powiedzia\u0142:<\/em>
\n\u2013 Nie, niestety, to nie jest nic dobrego, wr\u0119cz przeciwnie?<\/em>
\n\u2013 Hm! \u2013 Westchn\u0105\u0142 filozof. \u2013 pomimo to przypatrzymy si\u0119 trzeciemu situ. Czy to co pragniesz mi powiedzie\u0107, jest przynajmniej po\u017cyteczne?<\/em>
\n\u2013 Po\u017cyteczne? Raczej nie\u2026<\/em>
\n\u2013 W takim razie nie m\u00f3wmy o tym wcale! \u2013 powiedzia\u0142 Sokrates. \u2013 Je\u017celi to, co pragniesz wyjawi\u0107, nie jest ani prawdziwe, ani dobre, ani po\u017cyteczne, wol\u0119 nic o tym nie wiedzie\u0107. A i tobie radz\u0119, \u017ceby\u015b o tym zapomnia\u0142.<\/em><\/em><\/p>\n