Osoba, kt\u00f3ra rozpoczyna podr\u00f3\u017c do centrum w\u0142asnej istoty, przechodzi przez r\u00f3\u017cne aspekty czasu. Je\u015bli patrzy na \u017cycie poprzez my\u015blenie o nim, pyta: „Co chce si\u0119 sta\u0107?”. Je\u015bli patrzy na nie poprzez serce, do\u015bwiadcza tego „co si\u0119 staje”. Z kolei poprzez sw\u0105 bezczasow\u0105 istot\u0119 widzi „co jest”.<\/p>\n
Kt\u00f3\u017c nie chcia\u0142by spojrze\u0107 w przysz\u0142o\u015b\u0107, aby m\u00f3c unikn\u0105\u0107 nieprzyjemnych niespodzianek? Prognoza pogody ostrzega przed burzami. Wiele firm u\u017cywa metod statystycznych, aby oszacowa\u0107, jakie szanse wygrania maj\u0105 sk\u0142adane przez nie oferty.<\/p>\n
W ka\u017cdym momencie, w kt\u00f3rym konfrontujemy si\u0119 z pytaniem: „Co chce si\u0119 sta\u0107?”, fizycznie przenosimy si\u0119 do czwartego wymiaru – czasu. Ka\u017cdy proces stawania si\u0119 lub rozwoju jest zwi\u0105zany z czasem.<\/p>\n
Czas ma r\u00f3\u017cne aspekty<\/strong><\/p>\n Ekonomista traktuje czas jako co\u015b ilo\u015bciowego: 'W jaki spos\u00f3b mog\u0119 zorganizowa\u0107 procesy produkcji, aby m\u00f3c wytwarza\u0107 coraz wi\u0119cej w kr\u00f3tszym czasie i zamieni\u0107 to na pieni\u0105dze?’ Zwraca uwag\u0119 na dzisiejsz\u0105 optymalizacj\u0119 produkcji oraz na jutrzejsz\u0105 sprzeda\u017c, aby zarabia\u0107 coraz wi\u0119cej w coraz kr\u00f3tszym czasie. Notowania na gie\u0142dzie wynagradzaj\u0105 te starania rosn\u0105c\u0105 cen\u0105 akcji. W tym przypadku czas jest czysto ilo\u015bciow\u0105 zmienn\u0105, poprzez kt\u00f3r\u0105 nasze zamo\u017cne spo\u0142ecze\u0144stwo mierzy sw\u00f3j sukces i za pomoc\u0105 kt\u00f3rej mo\u017cna okre\u015bli\u0107, jak szybko i jak trwale rozwija si\u0119 gospodarka w kontek\u015bcie konkurencji.<\/p>\n Istotnym elementem tego sukcesu jest wysoki poziom dost\u0119pno\u015bci wiedzy. Weszli\u015bmy w er\u0119 informacji. A najlepszym \u015brodkiem przesy\u0142u informacji sta\u0142 si\u0119 \u015bwiat\u0142ow\u00f3d, w kt\u00f3rym \u015bwiat\u0142o jest u\u017cywane do transportu informacji. \u015awiat\u0142o jest najszybszym no\u015bnikiem we wszech\u015bwiecie. I tak wiedza rozprzestrzenia si\u0119 obecnie z pr\u0119dko\u015bci\u0105 \u015bwiat\u0142a.<\/p>\n Kompresujemy czas<\/em><\/strong><\/p>\n We wcze\u015bniejszych czasach bardziej z\u0142o\u017cone kwestie, kt\u00f3rych rozwi\u0105zanie wymaga\u0142o kontaktu ze wsp\u00f3\u0142pracownikami przebywaj\u0105cymi w innym miejscu, by\u0142y wysy\u0142ane poczt\u0105 tradycyjn\u0105. Gdy list zosta\u0142 nadany na poczcie, nast\u0119powa\u0142a faza oczekiwania, gdy\u017c odpowiedzi mo\u017cna by\u0142o si\u0119 spodziewa\u0107 po up\u0142ywie tygodnia – je\u015bli wszystko przebiega\u0142o sprawnie. W dzisiejszych czasach, je\u015bli pytanie zostanie wys\u0142ane za po\u015brednictwem Internetu, dotrze do odbiorcy w ci\u0105gu kilku sekund. I w ci\u0105gu kilku minut nadawca mo\u017ce otrzyma\u0107 odpowied\u017a. W ten spos\u00f3b liczba potencjalnych zdarze\u0144 w okre\u015blonym czasie znacznie wzrasta. Nauczyli\u015bmy si\u0119 kompresowa\u0107 czas poprzez wzrost szybko\u015bci dzia\u0142a\u0144.<\/p>\n Ta ilo\u015b\u0107 informacji oraz zdarze\u0144 w danym czasie jest podstaw\u0105 naszego zachodniego spo\u0142ecze\u0144stwa. W wielu obszarach \u017cycia funkcjonuje ono zgodnie z maksym\u0105 „liczy si\u0119 ilo\u015b\u0107, nie jako\u015b\u0107”. Ilo\u015b\u0107 tworzy w do\u015bwiadczeniu pewn\u0105 powierzchowno\u015b\u0107 i nie daj\u0105cy si\u0119 okre\u015bli\u0107 g\u0142\u00f3d, kt\u00f3ry nie mo\u017ce zosta\u0107 zaspokojony. Z tym g\u0142odem wsp\u00f3\u0142czesny cz\u0142owiek poluje na coraz wi\u0119ksze i bardziej ekskluzywne doznania konsumenckie. Wewn\u0119trzne prze\u017cycia znikaj\u0105 niczym w wielkiej czarnej dziurze, w kt\u00f3r\u0105 wszystko wpada, nie daj\u0105c uczucia syto\u015bci.<\/p>\n Czarna dziura<\/em><\/strong><\/p>\n Wszystkie struktury czasowe, to znaczy, „Co chce si\u0119 sta\u0107?” „Co si\u0119 staje” oraz „Co jest” s\u0105 ju\u017c w nas obecne i mo\u017cemy ich do\u015bwiadcza\u0107. W zale\u017cno\u015bci od tego, na czym cz\u0142owiek skupia swoj\u0105 uwag\u0119, do\u015bwiadcza jednej z nich. Je\u015bli spojrzymy na ludzk\u0105 istot\u0119 jak na b\u0105czek, to mo\u017cemy zauwa\u017cy\u0107, i\u017c osi\u0105ga ona r\u00f3wnowag\u0119 w swoim \u017cyciu w wyniku obracania si\u0119 z du\u017c\u0105 szybko\u015bci\u0105. Zgodnie z zasadami dynamiki w b\u0105czku jego \u017cycie ma du\u017c\u0105 szybko\u015b\u0107 na zewn\u0119trznej kraw\u0119dzi – podczas gdy w \u015brodku czas stoi w miejscu.<\/p>\n Ten \u017cyroskopowy kszta\u0142t jest \u0142atwiejszy do rozpoznania we wszech\u015bwiecie. Droga Mleczna to mg\u0142awica spiralna, w kt\u00f3rej nasza Ziemia porusza si\u0119 wraz z ni\u0105, a kszta\u0142t ca\u0142o\u015bci przypomina kszta\u0142t b\u0105czka. Wed\u0142ug naukowych ustale\u0144, jej centrum stanowi czarna dziura. Czarne dziury s\u0105 silnie zag\u0119szczon\u0105 materi\u0105 i \u017ar\u00f3d\u0142em pot\u0119\u017cnych si\u0142 grawitacyjnych. Nadaj\u0105 one przestrzeni now\u0105 struktur\u0119, naginaj\u0105 j\u0105 i zwalniaj\u0105 czas. Ostatecznie czarna dziura nadaje galaktyce kszta\u0142t i ruch. Po\u0142yka ogromne ilo\u015bci materii i kompresuje je w najmniejsz\u0105 mo\u017cliw\u0105 przestrze\u0144. W swym najbardziej wewn\u0119trznym punkcie czas stoi w miejscu i staje si\u0119 „nie-czasem”, a przestrze\u0144 jest skompresowana do tego stopnia, \u017ce staje si\u0119 „nie-miejscem”.<\/p>\n Cz\u0142owiek jest „mikrokosmosem”, jak g\u0142osi filozofia hermetyczna, symboliczn\u0105 miniatur\u0105 ca\u0142ego wszech\u015bwiata, a z duchowego punktu widzenia cz\u0142owieka mo\u017cna por\u00f3wna\u0107 w jakim\u015b sensie do mg\u0142awicy spiralnej. Zgodnie z dynamik\u0105 takiej mg\u0142awicy, gdy cz\u0142owiek oddala sw\u0105 uwag\u0119 od centrum, do\u015bwiadcza, \u017ce pr\u0119dko\u015b\u0107 jego \u017cycia wzrasta. Wielu ludzi w\u0119druje dzisiaj po tej najbardziej zewn\u0119trznej orbicie, co pozwala im do\u015bwiadczy\u0107 tej szybko p\u0142on\u0105cej drogi \u017cyciowej do\u015bwiadczanej przez nas codziennie, zawsze szukaj\u0105c tego, co chce si\u0119 sta\u0107. W pewnym momencie do\u015bwiadczanie szale\u0144stwa pr\u0119dko\u015bci sta\u0142o si\u0119 tak skondensowane i skompresowane, \u017ce si\u0142y w nich dzia\u0142aj\u0105ce przypominaj\u0105 si\u0142y grawitacyjne czarnej dziury.<\/p>\n Si\u0142y emanuj\u0105ce z centrum<\/em><\/strong><\/p>\n Podobnie do si\u0142 grawitacyjnych czarnej dziury we wszech\u015bwiecie, z centrum istoty ludzkiej emanuj\u0105 si\u0142y, kt\u00f3re zmieniaj\u0105 do\u015bwiadczanie przestrzeni i czasu. W ten spos\u00f3b mistycy, tacy jak Jacob B\u00f6hme, Rumi czy Mistrz Eckhart, do\u015bwiadczyli dynamiki, kt\u00f3ra wytr\u0105ci\u0142a ich \u015bwiat z r\u00f3wnowagi.<\/p>\n S\u0105 dzisiaj pewni naukowcy, kt\u00f3rzy wierz\u0105, \u017ce czasoprzestrze\u0144 rozpada si\u0119 w czarnej dziurze. Oznacza\u0142oby to, \u017ce istnieje g\u0142\u0119bsza fizyczna struktura rz\u0105dz\u0105ca si\u0119 innymi prawami, w kt\u00f3rej czarna dziura ma swoje korzenie. W intelektualnej historii rodzaju ludzkiego istniej\u0105 idee r\u00f3\u017cnych filozof\u00f3w oraz nauczycieli ludzko\u015bci, kt\u00f3re zak\u0142adaj\u0105, \u017ce cz\u0142owiek w swojej najg\u0142\u0119bszej istocie, w swojej 'czarnej dziurze’ jest zakorzeniony w innej naturze.<\/p>\n Jako\u015bciowy aspekt czasu<\/strong><\/p>\n Kondensacja do\u015bwiadcze\u0144 powoli przenosi uwa\u017cno\u015b\u0107 z zewn\u0119trznej kraw\u0119dzi mg\u0142awicy spiralnej ku jej centrum. Hermann Hesse pozwala Siddharcie, w ksi\u0105\u017cce pod tym samym tytu\u0142em, stwierdzi\u0107 co si\u0119 wtedy stanie. Cz\u0142owiek transformuje czas w g\u0142\u0119bokiej medytacji. Jego jako\u015bciowy aspekt wysuwa si\u0119 na pierwszy plan. Pytanie „Jak wiele mog\u0119 do\u015bwiadczy\u0107?” zmienia si\u0119 w: „Czego do\u015bwiadczam?”. Ludzka istota jest wi\u0119c zwi\u0105zana z wymiarem g\u0142\u0119boko\u015bci. W zachodnich spo\u0142ecze\u0144stwach wielu ludzie staje si\u0119 obecnie \u015bwiadomymi braku g\u0142\u0119bi. Ze wzgl\u0119du na sytuacj\u0119 pandemiczn\u0105, szybko\u015b\u0107 zbierania do\u015bwiadcze\u0144 spad\u0142a. W wymiarze duchowym taki „hamulec do\u015bwiadcze\u0144” tworzy si\u0119 poprzez medytacj\u0119. Cz\u0142owiek czasowo zamyka swe zmys\u0142y dla zewn\u0119trznego \u015bwiata, pozwala sobie by\u0107 wci\u0105gni\u0119tym do swego wn\u0119trza i staje si\u0119 \u015bwiadomym swej g\u0142\u0119bi.<\/p>\n Drzwi do g\u0142\u0119bi<\/em><\/strong><\/p>\n Je\u015bli kto\u015b zaczyna si\u0119 zastanawia\u0107 oraz kwestionowa\u0107 swoje \u017cycie, wtedy mo\u017ce do\u015bwiadczy\u0107 r\u00f3\u017cnych jako\u015bci czasu. Czas oznacza swego rodzaju wyj\u0105tkowo\u015b\u0107. Ka\u017cda chwila przemija i nie ma mo\u017cliwo\u015bci, aby do niej powr\u00f3ci\u0107. Ka\u017cdy punkt w czasie jest wyj\u0105tkowy i mo\u017ce zosta\u0107 uchwycony jedynie wtedy, gdy pytanie „Co chce si\u0119 sta\u0107?” – credo dynamicznego czasu jako\u015bciowego – zmienia si\u0119 w „Co si\u0119 staje” jako wyraz \u015bwiadomie odzwierciedlanego czasu jako\u015bciowego. Jedynie w „teraz” otwieraj\u0105 si\u0119 drzwi dla kompletnie nowego pojmowania przestrzeni i czasu.<\/p>\n Czas jako\u015bciowy posiada drzwi do wymiaru g\u0142\u0119boko\u015bci. Wielu mistyk\u00f3w pr\u00f3bowa\u0142o u\u015bwiadomi\u0107 ludziom ten wymiar. Otwiera on przestrze\u0144, kt\u00f3ra nie ma granic. Jego centrum jest „nie-miejscem”, za\u015b „czas” jest „nie-czasem”. Ka\u017cde „co chce si\u0119 sta\u0107” zatrzymuje si\u0119 i zmienia w „co si\u0119 staje” w cichej kontemplacji.<\/p>\n Wszechobecna Istota<\/strong><\/p>\n To „co si\u0119 staje” jest zwi\u0105zane z ca\u0142kowit\u0105 obecno\u015bci\u0105 w absolutnym 'teraz’. \u017bycie odkrywa samo siebie z chwili na chwil\u0119. Herman Hesse opisuje dalej stan, kt\u00f3ry pojawia si\u0119 pod koniec opowiadania Siddharta<\/em>. W pot\u0119\u017cnej wizji, do kt\u00f3rej Siddharta dopuszcza swojego przyjaciela Gowind\u0119, istnieje to \u201eco jest\u201d, kt\u00f3re zawiera do\u015bwiadczenie, \u017ce wszystko ju\u017c jest, \u017ce wszystko istnieje jednocze\u015bnie jako aspekt jedno\u015bci. Gowinda wychodzi z tego do\u015bwiadczenia z p\u0142on\u0105cym sercem.<\/p>\n Czarne dziury nie s\u0105 ciemne ze wzgl\u0119du na to, \u017ce nie zawieraj\u0105 \u015bwiat\u0142a, ale dlatego, \u017ce nic dostrzegalnego z nich si\u0119 nie wydostaje. A jednak wypromieniowuj\u0105 one energi\u0119 w formie spl\u0105tanej kwantowo informacji. Ta informacja nie wydaje si\u0119 podlega\u0107 prawom czasoprzestrzeni, ale ma w sobie co\u015b „wszechobecnego”. Te prawa s\u0105 wysoce abstrakcyjnie matematyczne. Lecz s\u0105 w historii ludzko\u015bci filozofowie i mistycy posiadaj\u0105cy do\u015bwiadczenia, kt\u00f3re tym prawom odpowiadaj\u0105. Herman Hesse pisze o nich w Siddharcie<\/em>.<\/p>\n Gdy budzi si\u0119 w cz\u0142owieku aspekt „Buddy” i cierpienie si\u0119 ko\u0144czy, a z g\u0142\u0119bi swej istoty widzi on wszystko z zamkni\u0119tymi oczami, to wtedy dotar\u0142 do tego „co jest”. Jest on jak galaktyka, w centrum kt\u00f3rej si\u0142y „czarnej dziury” wprowadzaj\u0105 ca\u0142\u0105 „galaktyk\u0119” w nowy porz\u0105dek.<\/p>\n __________<\/p>\n \u0179r\u00f3d\u0142a:<\/strong><\/p>\n Hermann Hesse, Siddharta<\/em>.<\/p>\n Marianne Oesterreicher (Ed.), Hans-Peter D\u00fcrr, Auch die Wissenschaft spricht nur in Gleichnissen<\/em> (Tak\u017ce nauka m\u00f3wi jedynie w przypowie\u015bciach<\/em>), 2004.<\/p>\n