{"id":90993,"date":"2020-10-03T19:24:10","date_gmt":"2020-10-03T19:24:10","guid":{"rendered":"https:\/\/logon.media\/logon_article\/przestrzen-hiperwymiarowa\/"},"modified":"2020-10-03T19:24:10","modified_gmt":"2020-10-03T19:24:10","slug":"przestrzen-hiperwymiarowa","status":"publish","type":"logon_article","link":"https:\/\/logon.media\/pl\/logon_article\/przestrzen-hiperwymiarowa\/","title":{"rendered":"Przestrze\u0144 hiperwymiarowa"},"content":{"rendered":"

Wed\u0142ug Rudolfa Steinera, filozofa i tw\u00f3rcy antropozofii, jak pisze o tym w ksi\u0105\u017cce Czwarty wymiar<\/em>, ludzka istota posiada sze\u015b\u0107 wymiar\u00f3w egzystencji: cztery wymiary na planie astralnym, pi\u0105ty wymiar w „dolnym dewachanie” (ni\u017cszy plan mentalny) oraz sz\u00f3sty wymiar w „g\u00f3rnym dewachanie” (wy\u017cszy plan mentalny lub plan manasa). Zatem nasza osobowo\u015b\u0107 tr\u00f3jwymiarowa, jedyna, kt\u00f3rej jeste\u015bmy zazwyczaj \u015bwiadomi, by\u0142aby niczym „cie\u0144” (odbicie lub projekcja) czterowymiarowego aspektu naszej Istoty. Takie stwierdzenia nie pozostaj\u0105 jedynie zwyk\u0142\u0105 ciekawostk\u0105, gdy\u017c ten sam autor pisze dalej:<\/p>\n

\n

Zawsze b\u0119dziemy czu\u0107 si\u0119 bezsilni w wy\u017cszym \u015bwiecie, je\u015bli nie rozwiniemy zdolno\u015bci, kt\u00f3re pozwol\u0105 nam dostrzega\u0107 tutaj, w \u015bwiecie zwyk\u0142ej \u015bwiadomo\u015bci, wy\u017cszego \u015bwiata.<\/em><\/p>\n<\/blockquote>\n

Z drugiej strony Steiner dodaje jednak, i\u017c dla zwyk\u0142ych \u015bmiertelnik\u00f3w, wy\u017csze wymiary istniej\u0105 jedynie jako idee: „Widzenie ich zaczyna si\u0119, gdy wchodzimy do \u015bwiata duchowego, gdzie natychmiast jeste\u015bmy zmuszeni zaadaptowa\u0107 si\u0119 do wi\u0119cej ni\u017c trzech wymiar\u00f3w”<\/em>.<\/p>\n

Problem polega na tym, \u017ce – o ile nie posiadamy zdolno\u015bci mediumicznych – nie mo\u017cemy \u015bwiadomie postrzega\u0107 tego, co znajduje si\u0119 poza trzecim wymiarem. Co prawda niekt\u00f3rzy matematycy sformu\u0142owali hipotezy oraz idee na temat czwartego wymiaru, a tak\u017ce nawet na temat wy\u017cszych wymiar\u00f3w, jednak nie s\u0105 w stanie udowodni\u0107 tego, \u017ce przestrze\u0144 wielowymiarowa istnieje. Niemniej jednak uwa\u017camy, i\u017c w spos\u00f3b racjonalny mo\u017cna przeczuwa\u0107 istnienie co najmniej czwartego wymiaru.<\/p>\n

Spr\u00f3bujmy si\u0119 o tym przekona\u0107.<\/p>\n

Pierwsze podej\u015bcie<\/em><\/strong><\/p>\n

Codzienne do\u015bwiadczenie pokazuje nam, \u017ce poruszamy si\u0119 w tr\u00f3jwymiarowym \u015bwiecie, co oznacza, \u017ce przejawia si\u0119 on poprzez d\u0142ugo\u015b\u0107, szeroko\u015b\u0107 i wysoko\u015b\u0107.<\/p>\n

Zanim b\u0119dziemy kontynuowa\u0107 nasze rozwa\u017cania, przypomnijmy sobie, czym s\u0105 3 znane nam wymiary:<\/p>\n

– Punkt (.) jest bezwymiarowy, to zaledwie poj\u0119cie wskazuj\u0105ce z perspektywy przestrzennej na pewn\u0105 pozycj\u0119.<\/p>\n

– Linia (—) posiada tylko jeden wymiar (d\u0142ugo\u015b\u0107).<\/p>\n

\"\" \"\"– P\u0142aszczyzna kwadratowa jest dwuwymiarowa (d\u0142ugo\u015b\u0107 i szeroko\u015b\u0107).  <\/p>\n

\"\"<\/p>\n

– Tr\u00f3jwymiarowy obiekt, na przyk\u0142ad sze\u015bcian, posiada oczywi\u015bcie 3 wymiary (d\u0142ugo\u015b\u0107, szeroko\u015b\u0107 i wysoko\u015b\u0107).<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

Spr\u00f3bujmy sobie teraz wyobrazi\u0107 jednowymiarow\u0105 istot\u0119 \u017cyj\u0105c\u0105 w jednowymiarowym \u015bwiecie (nieograniczona linia). Taka istota mo\u017ce „porusza\u0107 si\u0119” w jednym kierunku, wzd\u0142u\u017c linii, lecz nigdy nie b\u0119dzie zdolna do postrzegania wymiaru, kt\u00f3ry zamieszkuje. Aby to uczyni\u0107, ta istota musia\u0142aby „wyj\u015b\u0107” poza sw\u00f3j wymiar i tym samym sta\u0107 si\u0119 istot\u0105 dwuwymiarow\u0105.<\/p>\n

A teraz wyobra\u017amy sobie istot\u0119 dwuwymiarow\u0105, \u017cyj\u0105c\u0105 na p\u0142aszczy\u017anie. Nawet ta istota mo\u017ce nie by\u0107 \u015bwiadoma wymiaru, w kt\u00f3rym \u017cyje. Mo\u017ce jedynie postrzega\u0107 istoty oraz obiekty poruszaj\u0105ce si\u0119 w tej p\u0142aszczy\u017anie, to znaczy istoty oraz obiekty liniowe (jednowymiarowe).<\/p>\n

Pod\u0105\u017caj\u0105c za tym tokiem my\u015blenia, tr\u00f3jwymiarowa istota, \u017cyj\u0105ca w tr\u00f3jwymiarowej przestrzeni (przyk\u0142adowo w sze\u015bcianie), r\u00f3wnie\u017c mo\u017ce nie by\u0107 \u015bwiadoma swej tr\u00f3jwymiarowo\u015bci, gdy\u017c „widzi” jedynie dwuwymiarowe istoty.<\/p>\n

W tym miejscu dochodzimy do wniosku, \u017ce cz\u0142owiek (oraz inne \u017cywe istoty), jest \u015bwiadomy trzeciego wymiaru, w kt\u00f3rym si\u0119 porusza, a tym samym warunkiem koniecznym jest posiadanie przez niego w swej strukturze przynajmniej czwartego wymiaru oraz mo\u017cliwo\u015bci poruszania si\u0119 w czterowymiarowej przestrzeni.<\/p>\n

Drugie podej\u015bcie<\/em><\/strong><\/p>\n

Zbli\u017cmy si\u0119 teraz do przedmiotu naszych rozwa\u017ca\u0144 z innej perspektywy.<\/p>\n

Pos\u0142u\u017cmy si\u0119 dla przyk\u0142adu sze\u015bcianem (najprostszy tr\u00f3jwymiarowy kszta\u0142t, z\u0142o\u017cony z 6 po\u0142\u0105czonych kwadrat\u00f3w) i rzutujmy go prostopadle na p\u0142aszczyzn\u0119 (pomocnicze linie rzutuj\u0105ce przebiegaj\u0105 prostopadle do p\u0142aszczyzny rzutowania), w wyniku czego otrzymamy kwadrat:<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

 <\/p>\n

Je\u015bli rzutujemy kwadrat prostopadle, otrzymujemy lini\u0119, a je\u015bli rzutujemy lini\u0119 – punkt. Mo\u017cemy zatem stwierdzi\u0107, i\u017c punkt (bezwymiarowy) jest projekcj\u0105 linii (1 wymiar), linia jest projekcj\u0105 kwadratu (2 wymiary), z kolei kwadrat jest prostopad\u0142\u0105 projekcj\u0105 sze\u015bcianu (3 wymiary). Id\u0105c dalej za tym rozumowaniem, warto wskaza\u0107, \u017ce gdy widzimy lini\u0119, nie tylko obserwujemy jednowymiarowy kszta\u0142t, ale tak\u017ce kraw\u0119d\u017a dwuwymiarowego kszta\u0142tu (kwadratu). W ten sam spos\u00f3b, gdy obserwujemy kwadrat, widzimy nie tylko dwuwymiarowy kszta\u0142t, ale tak\u017ce rzut tr\u00f3jwymiarowego obiektu (sze\u015bcianu).<\/p>\n

Zgodnie z t\u0105 sam\u0105 logik\u0105, kiedy widzimy sze\u015bcian, postrzegamy nie tylko tr\u00f3jwymiarowy obiekt, ale tak\u017ce cz\u0119\u015b\u0107 czterowymiarowej figury, w tym wypadku, figury z\u0142o\u017conej z 8 sze\u015bcian\u00f3w, kt\u00f3r\u0105 matematycy nazwali tesseraktem lub hipersze\u015bcianem:<\/p>\n

 <\/p>\n

\"Hypercubus\"<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

Corpus Hypercubus<\/em> Salvadora Dalego:<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

 <\/p>\n

W zwi\u0105zku z powy\u017cszym istotne jest pytanie: Skoro sze\u015bcian jest cz\u0119\u015bci\u0105 wi\u0119kszej figury, dlaczego nie widzimy „ca\u0142o\u015bci”, gdy kr\u0105\u017cymy wok\u00f3\u0142 niego? Odpowied\u017a jest oczywi\u015bcie bardzo prosta. Dwuwymiarowa istota, niewa\u017cne jak wiele razy obraca\u0142aby si\u0119 wok\u00f3\u0142 kwadratu, nigdy nie napotka „ca\u0142o\u015bci” sze\u015bcianu, gdy\u017c \u201ereszta\u201d sze\u015bcianu znajduje si\u0119 w innym wymiarze. W ten sam spos\u00f3b, bez wzgl\u0119du na to, z jak\u0105 intensywno\u015bci\u0105 kr\u0105\u017cyliby\u015bmy wok\u00f3\u0142 sze\u015bcianu, nigdy nie dostrze\u017cemy pozosta\u0142ych 7 „twarzy” tesseraktu lub hipersze\u015bcianu, poniewa\u017c s\u0105 one w wymiarze prostopad\u0142ym do trzeciego.<\/p>\n

Jest oczywiste, \u017ce to, co w\u0142a\u015bnie wyja\u015bnili\u015bmy w tak powierzchowny spos\u00f3b, nie dowodzi tego, \u017ce czwarty wymiar istnieje, lecz tego, \u017ce poprzez ci\u0105g przyczynowo-skutkowy jeste\u015bmy w stanie przeczuwa\u0107 lub podejrzewa\u0107 jego istnienie. Skoro mo\u017cemy intuicyjnie stwierdzi\u0107, \u017ce cz\u0142owiek (oraz inne \u017cyj\u0105ce istoty), posiada przynajmniej 4 wymiary, nie b\u0119dzie dla nas trudnym zaakceptowanie tego, \u017ce znaczna cz\u0119\u015b\u0107 tego, co nazywamy „cz\u0142owiekiem”, istnieje „ukryta” dla naszej zdolno\u015bci postrzegania w innych wymiarach.<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":10430,"template":"","meta":{"_acf_changed":false},"tags":[],"category_":[110068],"tags_english_":[],"class_list":["post-90993","logon_article","type-logon_article","status-publish","has-post-thumbnail","hentry","category_-art-pl"],"acf":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/logon_article\/90993","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/logon_article"}],"about":[{"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/logon_article"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media\/10430"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=90993"}],"wp:term":[{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=90993"},{"taxonomy":"category_","embeddable":true,"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/category_?post=90993"},{"taxonomy":"tags_english_","embeddable":true,"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/tags_english_?post=90993"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}