Od niepami\u0119tnych czas\u00f3w, w ludziach obecne jest pewne poczucie braku, niedoskona\u0142o\u015bci, niepe\u0142no\u015bci. By\u0107 mo\u017ce p\u0142ynie ono z obserwacji siebie i swojego funkcjonowania w \u015bwiecie, do\u015bwiadczania b\u0142\u0119d\u00f3w, kt\u00f3re si\u0119 pope\u0142nia i ich konsekwencji. By\u0107 mo\u017ce p\u0142ynie ono te\u017c z jakiego\u015b g\u0142\u0119boko w nas wpisanego prze\u015bwiadczenia, \u017ce cz\u0142owiek mo\u017ce osi\u0105gn\u0105\u0107 doskona\u0142o\u015b\u0107, by\u0107 nieskazitelny.<\/p>\n
Z tych dw\u00f3ch czynnik\u00f3w bierze si\u0119 nasze d\u0105\u017cenie do naprawiania siebie, do intensywnego ulepszania swojej osoby wed\u0142ug obecnego w nas wyobra\u017cenia o tym, kim jest cz\u0142owiek doskona\u0142y. Wyobra\u017cenie to mo\u017ce pochodzi\u0107 z wn\u0119trza lub by\u0107 rezultatem wzorc\u00f3w narzuconych z zewn\u0105trz. To ostatnie zjawisko odnosi si\u0119 w du\u017cej mierze do korekty naszego wygl\u0105du zewn\u0119trznego, a tak\u017ce do wzorc\u00f3w zachowania lansowanych przez media. Bywa, \u017ce nie zwracamy uwagi na to, czy te zewn\u0119trzne kanony wsp\u00f3\u0142graj\u0105 z nasz\u0105 wewn\u0119trzn\u0105 prawd\u0105. Nie jeste\u015bmy bowiem nauczeni ws\u0142uchiwa\u0107 si\u0119 w siebie i szanowa\u0107 wiedz\u0119, kt\u00f3ra nap\u0142ywa do nas z Ciszy. Gdy staramy si\u0119 uformowa\u0107 siebie na si\u0142\u0119, przypominamy siostry Kopciuszka – „przycinamy” siebie, byle tylko wpasowa\u0107 si\u0119 w po\u017c\u0105dany szablon. Staramy si\u0119 sprosta\u0107 oczekiwaniom ego, nierealistycznym \u017c\u0105daniom, wynikaj\u0105cym z braku szacunku.<\/p>\n
Jedn\u0105 z najtrudniejszych rzeczy dla nas jest akceptacja tego, co jest, zgoda na to, co jest. Zgoda na siebie: na sw\u00f3j wygl\u0105d i obecny poziom \u015bwiadomo\u015bci oraz na to, co dzieje si\u0119 w chwili obecnej. Z braku zgody p\u0142ynie niepok\u00f3j, nerwowo\u015b\u0107, poczucie, \u017ce ci\u0105gle musimy dok\u0105d\u015b biec, co\u015b ulepsza\u0107 i co\u015b osi\u0105ga\u0107, czego\u015b si\u0119 uczy\u0107, nabywa\u0107, gromadzi\u0107. W rezultacie jeste\u015bmy w wiecznej pogoni za wyimaginowanym idea\u0142em i zaniedbujemy to, co jest teraz, oraz tego, kto jest teraz. Obecnego siebie, swoje obecne cia\u0142o, swoje obecne rozumienie, swoje obecne odczuwanie. Jest to wielka pu\u0142apka, w kt\u00f3r\u0105 schwyta\u0142 nas nasz umys\u0142. To tak, jakby\u015bmy nie dawali mi\u0142o\u015bci i uwagi nowonarodzonemu dziecku, m\u00f3wi\u0105c mu, \u017ce pokochamy je jak doro\u015bnie. Rezultatem jest wielkie cierpienie, p\u0142yn\u0105ce z energetycznego niedo\u017cywienia.<\/p>\n
Nauczeni jeste\u015bmy ucieka\u0107 umys\u0142em od siebie i od chwili obecnej. W przesz\u0142o\u015b\u0107, w przysz\u0142o\u015b\u0107, w abstrakcyjne rozwa\u017cania, w rozrywki lub prac\u0119. Nie jeste\u015bmy \u015bwiadomi ani tego, co „bli\u017csze ni\u017c r\u0119ce i nogi”, czyli Boga, kt\u00f3ry w nas przemawia, ani dos\u0142ownie nie jeste\u015bmy \u015bwiadomi naszych „r\u0105k i n\u00f3g”, naszego cia\u0142a – tego, co si\u0119 w nim dzieje, co stara si\u0119 nam ono zakomunikowa\u0107.<\/p>\n
Ezoteryczna m\u0105dro\u015b\u0107 g\u0142osi, \u017ce duch jest \u017cyciem, umys\u0142 \u2013 stw\u00f3rc\u0105, a cia\u0142o rezultatem. Nasze cia\u0142a s\u0105 wspania\u0142ym darem i narz\u0119dziem na \u015bcie\u017cce samopoznania. Ws\u0142uchuj\u0105c si\u0119 w swoje cia\u0142o, wczuwaj\u0105c si\u0119 w nie, kontaktuj\u0105c si\u0119 z tymi cz\u0119\u015bciami w nas, kt\u00f3re s\u0105 \u015bci\u015bni\u0119te, przyblokowane, bolesne, mo\u017cemy rozpozna\u0107, w jakich aspektach nasz umys\u0142 oddali\u0142 si\u0119 od ducha, tworz\u0105c fa\u0142sz, iluzj\u0119, a tym samym cierpienie. Niedomaganie danej cz\u0119\u015bci cia\u0142a jest obrazem zniekszta\u0142cenia odpowiadaj\u0105cej jej symbolicznie prawdy ducha. Nie jest to jednak pow\u00f3d, by siebie pot\u0119pia\u0107, lecz sygna\u0142 od cia\u0142a, by rozpu\u015bci\u0107 fa\u0142sz, rozpozna\u0107 prawd\u0119 i siebie pokocha\u0107.<\/p>\n
Wszelki brak akceptacji jest cierpieniem. \u017beby dostroi\u0107 si\u0119 do doskona\u0142o\u015bci, nie potrzebujemy „tresowa\u0107\u201d siebie, \u0142aja\u0107 i strofowa\u0107. Nie potrzebujemy nabywa\u0107 m\u0105dro\u015bci z zewn\u0105trz, technik z zewn\u0105trz, zmusza\u0107 si\u0119 i kontrolowa\u0107. Potrzebujemy s\u0142ucha\u0107 m\u0105dro\u015bci swojego serca, m\u0105dro\u015bci chwili obecnej i m\u0105dro\u015bci swojego cia\u0142a. Potrzebujemy ciszy, a nie gotowych formu\u0142. Receptywno\u015bci zamiast narzucania.<\/p>\n
Dlatego Lao Tzu powiedzia\u0142:<\/p>\n
Ci, kt\u00f3rzy poszukuj\u0105 wiedzy, gromadz\u0105 co\u015b ka\u017cdego dnia.<\/p>\n