Wi\u0119kszo\u015b\u0107 ludzi chcia\u0142aby mie\u0107 jakie\u015b interesuj\u0105ce do\u015bwiadczenia. Ale r\u00f3wnocze\u015bnie zabiegaj\u0105 oni r\u00f3wnie\u017c o bezpiecze\u0144stwo. Rozw\u00f3j i wzrost s\u0105 w porz\u0105dku \u2013 byleby nie wykracza\u0142y poza granice naszej strefy komfortu. W ten spos\u00f3b jeste\u015bmy gotowi si\u0119 rozwija\u0107 i przechodzi\u0107 przez r\u00f3\u017cne sprawdziany. To te przygody, kt\u00f3re wydaje si\u0119, \u017ce mo\u017cemy kontrolowa\u0107, dostarczaj\u0105 nam emocji. Jest ich wielki wyb\u00f3r i ka\u017cdy wybiera taki stopie\u0144 ich intensywno\u015bci, jaki jemu czy jej odpowiada. Wolisz wspina\u0107 si\u0119 na g\u00f3r\u0119 (kiedy wspinaczka nie jest zbyt trudna), czy wola\u0142by\u015b skok na bungee? Podr\u00f3\u017c na pustyni\u0119 czy wakacje na pla\u017cy z muzyk\u0105 folkow\u0105 wieczorem? Wola\u0142by\u015b czyta\u0107 krymina\u0142 czy histori\u0119 mi\u0142osn\u0105? A mo\u017ce chcia\u0142by\u015b mie\u0107 romans? Mamy do\u015bwiadczenia, ale zazwyczaj s\u0105 one niczym wi\u0119cej jak tylko kolekcj\u0105 ciekawych moment\u00f3w, kt\u00f3re wkr\u00f3tce znikaj\u0105, poniewa\u017c nie by\u0142o w nich niczego, co by nas naprawd\u0119 wzbogaci\u0142o. Jedynie troch\u0119 koloru, kt\u00f3ry pojawi\u0142 si\u0119 w naszym \u017cyciu i z czasem wyblak\u0142.<\/p>\n
Czy to nasza \u201enormalno\u015b\u0107\u201d tworzy te kryzysy?<\/strong><\/p>\n Staje si\u0119 to bardziej interesuj\u0105ce, je\u015bli popatrzymy na to, co dzieje si\u0119 na \u015bwiecie. Kryzysy s\u0105 wsz\u0119dzie. Mamy kryzys klimatu, kryzys \u015brodowiska, kryzys uchod\u017ac\u00f3w, wzrastaj\u0105ca agresja pomi\u0119dzy krajami, sojusze, kt\u00f3re si\u0119 rozpadaj\u0105. Co chc\u0105 nam one powiedzie\u0107? Czy to nasza \u201enormalno\u015b\u0107\u201d tworzy te kryzysy? Czy to mo\u017cliwe, \u017ce cz\u0119sto jeste\u015bmy oboj\u0119tni na konsekwencje naszego sposobu \u017cycia, na to, co tworzymy przez nasze l\u0119ki, po\u017c\u0105dania i ambicje? Czy problemy, kt\u00f3rych nie mo\u017cemy dostrzec i rozwi\u0105za\u0107 w naszym prywatnym \u017cyciu, maj\u0105 swoje odbicie na wielk\u0105 skal\u0119? Ludzko\u015b\u0107 mo\u017ce tylko wtedy zacz\u0105\u0107 dzia\u0142a\u0107 inaczej na globaln\u0105 skal\u0119, je\u015bli wielu ludzi b\u0119dzie gotowych pozna\u0107 siebie i je\u015bli odkryj\u0105 te problemy w sobie. Czy potrafimy dotrze\u0107 do korzeni naszego ego? Powinni\u015bmy zauwa\u017cy\u0107, \u017ce, pomimo naszej inteligencji, jest du\u017co rzeczy, kt\u00f3rych nie chcemy zobaczy\u0107. Nasze serca cz\u0119sto s\u0105 \u015blepe i oboj\u0119tne. Nieu\u015bwiadomiony strach jest przyczyn\u0105 wielu naszych zachowa\u0144 i wstrzymuje nas przed pozytywnym podej\u015bciem do koniecznej zmiany. Nie znamy samych siebie wystarczaj\u0105co i ta ignorancja si\u0119ga g\u0142\u0119biej ni\u017c to, co widzimy w naszym zewn\u0119trznym \u017cyciu. Wiedza, \u017ce co\u015b nam umyka, mo\u017ce si\u0119 pojawi\u0107 tylko wtedy, kiedy to, co czasowe w nas, mo\u017ce zosta\u0107 doprowadzone do spotkania z tym, co wieczne.<\/p>\n Nasze \u017cycie na ma\u0142\u0105 skal\u0119 mo\u017ce nauczy\u0107 nas wielu wa\u017cnych rzeczy. Cz\u0119sto dzi\u0119ki trudno\u015bciom, kt\u00f3re przezwyci\u0119\u017cyli\u015bmy, lub nawet dzi\u0119ki stratom, kt\u00f3rych do\u015bwiadczyli\u015bmy, mo\u017cemy odkry\u0107 w sobie wi\u0119ksz\u0105 si\u0142\u0105. Kiedy wyrzucili\u015bmy kolejn\u0105 iluzj\u0119 za burt\u0119, nawet je\u015bli pocz\u0105tkowo wcale tego sami nie chcieli\u015bmy, mo\u017cemy poczu\u0107 ulg\u0119. Mo\u017cemy zosta\u0107 wzmocnieni, poniewa\u017c do\u015bwiadczyli\u015bmy, \u017ce strata nie zabra\u0142a nam niczego istotnego. Do\u015bwiadczamy niespodziewanej wolno\u015bci, pocz\u0105tku niezale\u017cno\u015bci od rzeczy i okoliczno\u015bci, od pragnie\u0144, l\u0119k\u00f3w i potrzeb.<\/p>\n O rzece \u017cycia<\/strong><\/p>\n Zawsze, kiedy rzeczywi\u015bcie zbli\u017camy si\u0119 do ludzi i sytuacji, mo\u017ce to by\u0107 dla nas o\u015bwiecaj\u0105ce i wyzwalaj\u0105ce. Ci, kt\u00f3rzy o\u015bmielaj\u0105 si\u0119 podej\u015b\u0107 do danej sytuacji spontanicznie i odrzuci\u0107 swoje w\u0142asne \u017cyciowe plany lub nawet zej\u015b\u0107 z pozornie wytyczonej \u015bcie\u017cki, odkryj\u0105 w sobie strony, kt\u00f3rych do tej pory nie znali. Poprzez swoje zaanga\u017cowanie, odkryj\u0105 w sobie g\u0142\u0119bi\u0119, o kt\u00f3rej wcze\u015bniej nie mieli poj\u0119cia. Wtedy mo\u017ce pojawi\u0107 si\u0119 jaka\u015b wolno\u015b\u0107, na przyk\u0142ad wolno\u015b\u0107 od autoprezentacji, od z g\u00f3ry przyj\u0119tych r\u00f3l. Mo\u017cna by sobie wtedy zada\u0107 pytanie, czy ja\u017a\u0144 mo\u017cna ostatecznie zdefiniowa\u0107 i ograniczy\u0107. Czy nie jest ona najbardziej prawdziwa, kiedy zapominamy o sobie samych, kiedy wsp\u00f3\u0142pracujemy z innymi?<\/p>\n Dzi\u0119ki tym wszystkim do\u015bwiadczeniom nasze spojrzenie na \u017cycie wyostrza si\u0119. Poszukujemy pe\u0142ni, mi\u0142o\u015bci, doskona\u0142o\u015bci. Staje si\u0119 to teraz trudne, poniewa\u017c do\u015bwiadczenia pe\u0142ni nie da si\u0119 zatrzyma\u0107. Je\u015bli pr\u00f3bujemy je zatrzyma\u0107, do\u015bwiadczamy stagnacji. Szukamy prawdziwej mi\u0142o\u015bci, a potem Je\u015bli szukamy doskona\u0142o\u015bci, b\u0119dziemy musieli by\u0107 uczciwi wobec siebie. Mo\u017cemy to zrobi\u0107 zdaj\u0105c sobie spraw\u0119 z tego, \u017ce jeste\u015bmy jedno\u015bci\u0105 ze sob\u0105 w naszym my\u015bleniu, odczuwaniu i dzia\u0142aniu. Jednak\u017ce jest w nas zbyt wiele sprzecznych cel\u00f3w. Chcieliby\u015bmy mie\u0107 zapewniony dobrobyt, a z drugiej strony mie\u0107 lekkie \u017cycie. Chcieliby\u015bmy by\u0107 jedno\u015bci\u0105 ze wszystkimi duszami na zewn\u0105trz, ale prosimy o to, aby\u015bmy mogli pozosta\u0107 w naszych czterech \u015bcianach. Lubimy pomaga\u0107, ale na jakich zasadach i z jakim zaanga\u017cowaniem? Czy mo\u017cemy by\u0107 prawdziwi, czy mo\u017cemy by\u0107 dobrzy? Czy istota ludzka w og\u00f3le mo\u017ce by\u0107 dobra? \u201eNikt nie jest dobry, ani jeden\u201d, powiedzia\u0142 Jezus. To zdanie brzmi jak strza\u0142a wypuszczona z \u0142uku, kt\u00f3ra jednak nie powstrzyma duszy od poszukiwa\u0144.<\/p>\n \u017bycie zawsze przynosi ze sob\u0105 przygod\u0119 w niespodziewanych spotkaniach, w relacjach, w kt\u00f3re wchodzimy, w konfliktach, kt\u00f3re akceptujemy, oraz poprzez do\u015bwiadczenia. Pora\u017cki mog\u0105 nagle ods\u0142oni\u0107 niespodziewany, wewn\u0119trzny skarb, kt\u00f3ry pokazuje nam miejsce wewn\u0105trz, w kt\u00f3rym moje i twoje, z\u0142e i dobre stapiaj\u0105 si\u0119 w co\u015b nowego. Otwiera si\u0119 \u015bcie\u017cka, na kt\u00f3rej jest zaufanie, na kt\u00f3rej mo\u017cliwe jest utracenie \u201esiebie\u201d bez jakichkolwiek oczekiwa\u0144. Na tej \u015bcie\u017cce jeste\u015bmy niesieni przez nieznane, kt\u00f3re czeka na nas na jej ko\u0144cu.<\/p>\n To, co wieczne w nas, podr\u00f3\u017cuje przez czas i przestrze\u0144 <\/strong><\/p>\n Jak wygl\u0105da\u0142aby nasza podr\u00f3\u017c przez \u017cycie, gdyby\u015bmy mogli zobaczy\u0107 j\u0105 z perspektywy wieczno\u015bci w nas? Szukamy siebie; to, co wieczne w nas, chce objawi\u0107 si\u0119 jako prawdziwa ja\u017a\u0144. My odbijamy si\u0119 w innych ludziach i rzeczach; to, co wieczne, odbija si\u0119 w nas \u2013 ale czy je rozumiemy? Szukamy doskona\u0142o\u015bci w ulotnych rzeczach, ale dla wiecznego s\u0105 one \u201etylko przypowie\u015bci\u0105\u201d. Szukamy jedno\u015bci, a pozwalamy si\u0119 zwi\u0105za\u0107. Jest w nas jednak nie\u015bmiertelno\u015b\u0107, kt\u00f3ra jest po\u0142\u0105czona z wszystkim i kt\u00f3ra chce rozwi\u0105za\u0107 swoje doczesne wi\u0119zy. Mamy do dyspozycji okres oko\u0142o osiemdziesi\u0119ciu lat. To, co wieczne, podr\u00f3\u017cuje przez czas i przestrze\u0144 od niepami\u0119tnych czas\u00f3w. My jeste\u015bmy w oddzieleniu, jednak\u017ce to, co wieczne, jest integraln\u0105 cz\u0119\u015bci\u0105 boskiego wszech\u015bwiata; to jest mikrokosmos, ma\u0142y wszech\u015bwiat, kt\u00f3ry chce dotrze\u0107 do celu podr\u00f3\u017cy z nasz\u0105 pomoc\u0105. To oznacza, \u017ce mikrokosmos towarzyszy nam przy wszystkich naszych do\u015bwiadczeniach. Do\u015bwiadczamy pe\u0142nego przyg\u00f3d \u017cycia \u2013 ale przygoda mikrokosmosu, tego wiecznego w nas, jest tym, czym my w rzeczywisto\u015bci jeste\u015bmy.<\/p>\n Cz\u0119sto, kiedy przezwyci\u0119\u017camy straty lub trudno\u015bci albo gdy do\u015bwiadczamy czego\u015b szczeg\u00f3lnie pi\u0119knego czy wzruszaj\u0105cego, mo\u017cemy odczu\u0107 przez kr\u00f3tk\u0105 chwil\u0119 wolno\u015b\u0107. Wtedy dzia\u0142amy bez \u017cadnego strachu i potem odpuszczamy nie obawiaj\u0105c si\u0119 konsekwencji. Z pocz\u0105tku jest to proces dojrzewania duszy. Z tego rozwija si\u0119 \u015bwiadomo\u015b\u0107 duszy, wzrasta otwarto\u015b\u0107 na niezg\u0142\u0119bione, na wieczno\u015b\u0107 w nas (i we wszystkich innych!). Uczymy si\u0119 s\u0142ucha\u0107 wn\u0119trza. W tych, kt\u00f3rzy za tym pod\u0105\u017caj\u0105, mo\u017ce wzrasta\u0107 mi\u0142o\u015b\u0107 i po\u015bwi\u0119cenie dla boskiej ja\u017ani. Po raz pierwszy pojawia si\u0119 zrozumienie, \u017ce to, co wieczne, potrzebuje tego, co czasowe, \u017ce mo\u017ce si\u0119 ono rozwija\u0107 dzi\u0119ki naszej pomocy. Jednak\u017ce \u015bwiadome spotkanie nie jest jeszcze mo\u017cliwe.<\/p>\n Dzieje si\u0119 jednak co\u015b dziwnego. Wszystkie te wydarzenia staj\u0105 si\u0119 otwart\u0105 bram\u0105. Je\u015bli przejdziemy przez ni\u0105, zbli\u017cymy si\u0119 do wieczno\u015bci w nas poprzez to wszystko, co stanowi nasze \u017cycie. Wtedy wydaje si\u0119, \u017ce wszystko, co si\u0119 dzieje, chce nam utorowa\u0107 t\u0119 drog\u0119.<\/p>\n Jednocze\u015bnie w naszej \u015bwiadomo\u015bci, w naszym my\u015bleniu i odczuwaniu zacz\u0119\u0142a si\u0119 wielka transformacja. Ograniczenia zostaj\u0105 zburzone. Strach, wrogo\u015b\u0107 i biegunowo\u015b\u0107 s\u0142abn\u0105; jedno\u015b\u0107 we wszystkim staje si\u0119 widoczna. Co wi\u0119cej, ta jedno\u015b\u0107 staje si\u0119 podstaw\u0105 naszego my\u015blenia i odczuwania. To jest pocz\u0105tek przemiany. U tych, kt\u00f3rzy konsekwentnie pod\u0105\u017caj\u0105 \u015bcie\u017ck\u0105, wzrasta nowa wola. Przezwyci\u0119\u017caj\u0105 oni stare, materialne wi\u0119zy. Nowa wola staje si\u0119 \u017ar\u00f3d\u0142em si\u0142y \u017cycia, kt\u00f3re nigdy nie wysycha; staje si\u0119 ona bram\u0105 do nieprzemijaj\u0105cego \u017cycia. Nowe si\u0142y wp\u0142ywaj\u0105 do ca\u0142ej istoty i przemieniaj\u0105 j\u0105. Dla przemijaj\u0105cego ego jest to droga puszczenia, s\u0142u\u017cenia, \u201etoni\u0119cia\u201d i \u201ewznoszenia si\u0119\u201d w tym Nowym, kt\u00f3re nadchodzi. W ko\u0144cu wewn\u0105trz nas nast\u0119puje odrodzenie wieczno\u015bci. Ci, kt\u00f3rzy pod\u0105\u017caj\u0105 t\u0105 drog\u0105, staj\u0105 si\u0119 \u015bwiadomymi mieszka\u0144cami dw\u00f3ch \u015bwiat\u00f3w, wiecznego i doczesnego. Czy istnieje przygoda wi\u0119ksza od tej podr\u00f3\u017cy?<\/p>\n","protected":false},"author":920,"featured_media":8877,"template":"","meta":{"_acf_changed":false},"tags":[],"category_":[110119],"tags_english_":[],"class_list":["post-90584","logon_article","type-logon_article","status-publish","has-post-thumbnail","hentry","category_-zeitgeist-pl"],"acf":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/logon_article\/90584","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/logon_article"}],"about":[{"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/logon_article"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/920"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media\/8877"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=90584"}],"wp:term":[{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=90584"},{"taxonomy":"category_","embeddable":true,"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/category_?post=90584"},{"taxonomy":"tags_english_","embeddable":true,"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/tags_english_?post=90584"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}
\nCzy nasze \u017cycie nie waha si\u0119 cz\u0119sto pomi\u0119dzy przeciwstawnymi d\u0105\u017ceniami? Czy nasze w\u0142asne sprzeczne cele nie utrzymuj\u0105 nas w stanie stagnacji? \u201eKryzys\u201d jest decyduj\u0105c\u0105 sytuacj\u0105, kt\u00f3ra mo\u017ce by\u0107 punktem zwrotnym, je\u015bli w odpowiedniej chwili podejmiemy w\u0142a\u015bciw\u0105 decyzj\u0119.<\/p>\n
\nzdajemy sobie spraw\u0119, \u017ce stawiamy warunki i przeliczamy ile dajemy, a ile dostajemy. Uczucie, kt\u00f3rym kogo\u015b obdarzamy, chcemy te\u017c otrzyma\u0107 na zasadzie wzajemno\u015bci. My\u015blenie, \u017ce \u017cycie (i inni) jest nam co\u015b winne, jest naturalne. Ale czy o to chodzi?<\/p>\n