{"id":89976,"date":"2019-12-05T20:41:52","date_gmt":"2019-12-05T20:41:52","guid":{"rendered":"https:\/\/logon.media\/logon_article\/bezwladnosc-czyli-efekt-pamieci\/"},"modified":"2019-12-05T20:41:52","modified_gmt":"2019-12-05T20:41:52","slug":"bezwladnosc-czyli-efekt-pamieci","status":"publish","type":"logon_article","link":"https:\/\/logon.media\/pl\/logon_article\/bezwladnosc-czyli-efekt-pamieci\/","title":{"rendered":"Bezw\u0142adno\u015b\u0107 czyli efekt pami\u0119ci"},"content":{"rendered":"

Materia i pami\u0119\u0107<\/strong><\/p>\n

Gdy czytasz te s\u0142owa, zapisuj\u0105 si\u0119 one w pami\u0119ci kr\u00f3tkotrwa\u0142ej twojego m\u00f3zgu. Jak wskazuje jej nazwa, nie jest to pami\u0119\u0107 trwa\u0142a. Je\u015bli s\u0142owa te poruszaj\u0105 ci\u0119, sk\u0142aniaj\u0105 do refleksji, lub te\u017c je\u015bli podczas ich czytania nast\u0105pi jakie\u015b nag\u0142e wydarzenie, np. drzwi zatrzasn\u0105 si\u0119 z hukiem, to w twojej pami\u0119ci powstanie trwalszy \u015blad. Informacja o ca\u0142ym zdarzeniu b\u0119dzie przechowywana w sieci neuronowej. Oznacza to, \u017ce nast\u0105pi tymczasowa zmiana kszta\u0142tu fizycznej rzeczywisto\u015bci twojego m\u00f3zgu. A to wymaga energii. \u015alad pami\u0119ciowy jest tak ulotny, \u017ce aby si\u0119 utrzyma\u0107, potrzebuje energii, wys\u0142anej do niego w spos\u00f3b \u015bwiadomy lub nie\u015bwiadomy. Trwa\u0142a forma informacji zdaje si\u0119 by\u0107 raczej bezkszta\u0142tna i rozproszona.<\/p>\n

\u015alad pami\u0119ciowy to forma tymczasowej koncentracji. Jest to spos\u00f3b zorganizowania materii umo\u017cliwiaj\u0105cy przechowywanie wiedzy. Wydrukowana i oprawiona ksi\u0105\u017cka to r\u00f3wnie\u017c odpowiednia organizacja materii – czyli tuszu i papieru – w form\u0119 b\u0119d\u0105c\u0105 no\u015bnikiem informacji. Ksi\u0105\u017cki s\u0105 zjawiskiem tymczasowym. Jeszcze bardziej nietrwa\u0142e s\u0105 e-booki, w kt\u00f3rych przechowywanie danych odbywa si\u0119 poprzez tymczasowe przeorganizowanie struktury magnetycznej w chipie pami\u0119ciowym. Pobieranie plik\u00f3w i zapisywanie wymaga energii. Wszystko to odbywa si\u0119 w up\u0142ywie czasu. D\u0142ugo\u015b\u0107 tego czasu decyduje o tym, czy m\u00f3wimy o tymczasowym, czy trwa\u0142ym przechowywaniu. I to czas jest \u015brodowiskiem, w kt\u00f3rym funkcjonuje nasza pami\u0119\u0107. Up\u0142yw czasu ma wp\u0142yw r\u00f3wnie\u017c na nasz\u0105 \u015bwiadomo\u015b\u0107.<\/p>\n

Op\u00f3r przed zmian\u0105<\/strong><\/p>\n

Znajdujesz si\u0119 w zat\u0142oczonym wagonie metra. Przez okno ogl\u0105dasz migaj\u0105ce na przemian pasma \u015bwiate\u0142 i ciemno\u015bci tunelu. Nagle s\u0142yszysz pisk hamulc\u00f3w i do\u015bwiadczasz gwa\u0142townego hamowania. Jak z katapulty wylatujesz do przodu, gdzie zostajesz mniej lub bardziej delikatnie przytrzymany przez pasa\u017cer\u00f3w, kt\u00f3rzy jad\u0105 z tob\u0105. Powoli wszyscy zajmuj\u0105 z powrotem swoje miejsca. Efekt ten opisa\u0142 Ernst Mach \u2013 austriacki fizyk i filozof – w nast\u0119puj\u0105cy spos\u00f3b:<\/p>\n

\n

Gdy trz\u0119sie tramwajem, to gwiazdy sprawiaj\u0105, \u017ce upadasz.<\/strong><\/p>\n<\/blockquote>\n

Bardziej prozaicznie nazywa si\u0119 to zjawiskiem bezw\u0142adno\u015bci. Wed\u0142ug Macha, jego przyczyn\u0105 jest grawitacyjne oddzia\u0142ywanie materii znajduj\u0105cej si\u0119 we wszech\u015bwiecie.<\/p>\n

Siedz\u0105c w wagonie metra, poruszamy si\u0119 wraz z nim z pr\u0119dko\u015bci\u0105 oko\u0142o 80 km na godzin\u0119. Gdy w metrze zostan\u0105 nagle zaci\u0105gni\u0119te hamulce, nasze cia\u0142o nadal kontynuuje wcze\u015bniejszy ruch, bo jest stale przyci\u0105gane przez wszystkie cia\u0142a niebieskie i przez Ziemi\u0119. Gdyby nie zadzia\u0142a\u0142a na nas \u017cadna inna si\u0142a, to teoretycznie poruszaliby\u015bmy si\u0119 tak bez zmian i bez ko\u0144ca. Opisuje to pierwsza zasada dynamiki Newtona. Z kolei nasz pocz\u0105tkowy ruch wzgl\u0119dem \u015bcian wagonu metra jest przyspieszony i zostaje wywo\u0142any przez pozorn\u0105 si\u0142\u0119 pojawiaj\u0105c\u0105 si\u0119 pod wp\u0142ywem hamowania. Zwi\u0105zek pomi\u0119dzy t\u0105 si\u0142\u0105 F<\/em> i wywo\u0142anym przez ni\u0105 przyspieszeniem a<\/em> Newton opisa\u0142 wzorem: F= ma<\/em>, gdzie my oznaczeni jeste\u015bmy jako m<\/em>, czyli masa.<\/p>\n

Nasza masa to nie tylko zbi\u00f3r cz\u0105steczek, materia. To przede wszystkim op\u00f3r przed zmian\u0105, gdy zostajemy poddani dzia\u0142aniu jakiej\u015b si\u0142y. Wed\u0142ug Macha istnieje czysto materialny zwi\u0105zek pomi\u0119dzy naszymi cia\u0142ami a wszelk\u0105 inn\u0105 materi\u0105 we wszech\u015bwiecie.<\/p>\n

Materia w ruchu<\/strong><\/p>\n

My ludzie wiemy z do\u015bwiadczenia, jak radzi\u0107 sobie z bezw\u0142adno\u015bci\u0105. Je\u017celi chcesz przela\u0107 wod\u0119 z wanny przez jej kraw\u0119d\u017a, to wiesz z do\u015bwiadczenia, \u017ce musisz w\u0142o\u017cy\u0107 r\u0119k\u0119 do wody i zacz\u0105\u0107 porusza\u0107 ni\u0105 w prz\u00f3d i w ty\u0142, najpierw powoli, potem troch\u0119 szybciej, a\u017c poczujesz, \u017ce osi\u0105gn\u0105\u0142e\u015b idealn\u0105 cz\u0119stotliwo\u015b\u0107 i woda porusza twoj\u0105 r\u0119k\u0105. Nast\u0119pnie zaczynasz wyd\u0142u\u017ca\u0107 ruchy i po pewnym czasie przez kraw\u0119d\u017a przelewa si\u0119 du\u017ca fala. Robisz to samo, gdy chcesz przepchn\u0105\u0107 du\u017cy w\u00f3zek przez pr\u00f3g: toczysz go w g\u00f3r\u0119 i w d\u00f3\u0142 kilka razy, wyczuwasz w\u0142a\u015bciw\u0105 cz\u0119stotliwo\u015b\u0107 i nast\u0119pnie wyd\u0142u\u017casz ruch z nadziej\u0105, \u017ce w\u00f3zek przetoczy si\u0119 przez pr\u00f3g. Przy odpowiednim doborze cz\u0119stotliwo\u015bci wibracji mo\u017cna przenie\u015b\u0107 na dany system energi\u0119 dostateczn\u0105, aby go poruszy\u0107. Powstaje rezonans pomi\u0119dzy poruszanym i tym, co porusza.<\/p>\n

Dziedziczna bezw\u0142adno\u015b\u0107<\/strong><\/p>\n

\u015acie\u017cka pami\u0119ciowa w m\u00f3zgu, to mo\u017cliwo\u015b\u0107 wspomnie\u0144. Dziecko rodzi si\u0119 z poprzedzaj\u0105c\u0105 go pami\u0119ci\u0105 bycia niesionym przez wieczno\u015b\u0107. Projektuje swoj\u0105 t\u0119sknot\u0119 za nios\u0105cym go Bogiem na matk\u0119, kt\u00f3ra zapewnia mu przetrwanie. Matka jest jednak cz\u0142owiekiem i dlatego nie b\u0119dzie w stanie sprosta\u0107 tym wyg\u00f3rowanym oczekiwaniom. Rozczarowanie, odczuwane jako b\u00f3l, pozostawia \u015blad w pami\u0119ci kom\u00f3rkowej cia\u0142a. Rado\u015b\u0107 z bycia karmionym, piel\u0119gnowanym i kochanym czyni to samo. \u015alady te b\u0119d\u0105 p\u00f3\u017aniej trudniejsze do odszyfrowania jako wspomnienia. Decyduj\u0105 jednak o osobowo\u015bci. Biologicznie dziedziczymy flor\u0119 jelitow\u0105 naszej matki, czyli organizmy niezb\u0119dne do trawienia, kt\u00f3rych liczba przekracza liczb\u0119 kom\u00f3rek naszego w\u0142asnego organizmu.<\/p>\n

R\u00f3wnie\u017c tu natura odciska \u015blad w pami\u0119ci, kt\u00f3ry podobnie jak \u015bwiadomo\u015b\u0107 jelitowa, b\u0119dzie mia\u0142 du\u017cy wp\u0142yw na nasz\u0105 osobowo\u015b\u0107. Ka\u017cda grupa bakterii chce kontynuowa\u0107 swoje grupowe istnienie. Ka\u017cda z grup domaga si\u0119 specyficznego rodzaju po\u017cywienia. Pomy\u015bl o nag\u0142ym i niepohamowanym apetycie na s\u0142odycze lub nawet o walce, jak\u0105 toczy \u015bwiadomy cz\u0142owiek ze swoim zami\u0142owaniem do deser\u00f3w.<\/p>\n

Gdy rodzice umieraj\u0105, dzieci po nich dziedzicz\u0105 pozostawiony maj\u0105tek. Jednak\u017ce dziedziczenie zaczyna si\u0119 w ich \u017cyciu ju\u017c du\u017co wcze\u015bniej. Dziedziczymy kombinacj\u0119 gen\u00f3w naszych rodzic\u00f3w. Dziedziczymy krew naszej matki. Dziedziczymy jej flor\u0119 bakteryjn\u0105. Dziedziczymy sie\u0107 \u015blad\u00f3w pami\u0119ciowych naszych wczesnych interakcji z rodzicami, pocz\u0105wszy od naszego pocz\u0119cia. Poprzez krew i DNA dziedziczymy sched\u0119 po dalszych przodkach, b\u0119d\u0105cych cz\u0119\u015bci\u0105 naszego drzewa genealogicznego. Nasza przesz\u0142o\u015b\u0107, czyli \u015blady odci\u015bni\u0119te w pami\u0119ci zbiorowej od zarania naszego istnienia, determinuje nasz obecny byt. I zdecydowan\u0105 wi\u0119kszo\u015b\u0107 tych wp\u0142yw\u00f3w odbieramy na ca\u0142kowicie nie\u015bwiadomym poziomie.<\/p>\n

A potem dorastamy i stajemy si\u0119 dzie\u0107mi, nastolatkami, m\u0142odymi doros\u0142ymi i doros\u0142ymi. Dorastamy otoczeni swoim dziedzictwem i przesz\u0142o\u015bci\u0105. Dorastamy w rodzinach, wsp\u00f3lnotach, spo\u0142ecze\u0144stwie. To spo\u0142ecze\u0144stwo ma swoje zasady, zbiorowe przekonania i prawa, kt\u00f3re wskazuj\u0105, jak powinni\u015bmy si\u0119 zachowywa\u0107 w tym \u015brodowisku. Pojawiaj\u0105 si\u0119 konflikty pomi\u0119dzy moj\u0105 wewn\u0119trzn\u0105 sk\u0142onno\u015bci\u0105 do okre\u015blonego wykonywania r\u00f3\u017cnych rzeczy z jednej strony, a wymogami spo\u0142ecznymi z drugiej. Kolejny \u015blad pami\u0119ciowy powstaje w wyniku b\u00f3lu zwi\u0105zanego z przynale\u017cno\u015bci\u0105. Do\u015bwiadczamy go b\u0119d\u0105c niemowl\u0119ciem w ramionach matki. Lecz znacznie gorszy jest b\u00f3l p\u0142yn\u0105cy z naszej wielkiej t\u0119sknoty za wolno\u015bci\u0105. Bez wzgl\u0119du na barwy partii politycznych dominuj\u0105cych w spo\u0142ecze\u0144stwie, w kt\u00f3rym dorastamy, jego podstawowe sk\u0142onno\u015bci s\u0105 zawsze konserwatywne. Ustalone w nim zasady, przekonania i prawa nie daj\u0105 si\u0119 zmienia\u0107 zbyt \u0142atwo.<\/p>\n

Ja w powolnym \u015bwiecie<\/strong><\/p>\n

Czuj\u0119 si\u0119 niczym w jakiej\u015b dolinie otoczonej pag\u00f3rkami i g\u00f3rami si\u0142 reakcyjnych, aktywnych szlak\u00f3w pami\u0119ciowych, presji spo\u0142ecznej, spo\u0142ecznych zobowi\u0105za\u0144 i bakterii w moim \u017co\u0142\u0105dku, kt\u00f3re chc\u0105 \u017cy\u0107. Wszystkie te wzg\u00f3rza uformowa\u0142y si\u0119 w przesz\u0142o\u015bci. Samego siebie za\u015b do\u015bwiadczam jako istniej\u0105cego we wszystkich czasach. Co\u015b we mnie zmusza mnie do urzeczywistnienia tej prawdziwej ja\u017ani i tym samym do pokonania tych g\u00f3r i przekroczenia ich. Czy mog\u0119 sam porusza\u0107 si\u0119 na tej \u015bcie\u017cce, czy te\u017c potrzebuj\u0119 sposobu, by poruszy\u0142a mn\u0105 jaka\u015b wy\u017csza si\u0142a?<\/p>\n

Skoro dolina z grubsza odpowiada kszta\u0142tem wannie: czy powinien wytworzy\u0107 si\u0119 rezonans pomi\u0119dzy mn\u0105, czyli moj\u0105 mas\u0105, b\u0119d\u0105c\u0105 miar\u0105 mej bezw\u0142adno\u015bci, a tym, co ma mn\u0105 poruszy\u0107? Tak aby nast\u0105pi\u0142 maksymalny przekaz energii i abym m\u00f3g\u0142, po kilkukrotnych ruchach w t\u0119 i z powrotem, przekroczy\u0107 jej kraw\u0119d\u017a? I czym jest to, co mn\u0105 porusza?<\/p>\n

Ci\u0105g\u0142a zmiana i pogo\u0144 za istnieniem<\/strong><\/p>\n

Nasz \u015bwiat charakteryzuje si\u0119 tym, \u017ce posiada czas i przestrze\u0144. Wi\u0119kszo\u015b\u0107 proces\u00f3w zachodz\u0105cych w czasie wykonuje ruch wahad\u0142owy pomi\u0119dzy dwiema skrajno\u015bciami, co prowadzi do do\u015bwiadczania przez nas dialektycznych przeciwie\u0144stw, takich jak np. \u015bwiat\u0142o i ciemno\u015b\u0107. Ziemia si\u0119 obraca i dlatego na jej powierzchni pojawia si\u0119 raz \u015bwiat\u0142o a raz ciemno\u015b\u0107. Rodzi si\u0119 szczeniak, do\u015b\u0107 szybko wyrasta, staje si\u0119 doros\u0142ym psem i w pewnym momencie umiera. Z cz\u0142owiekiem jest inaczej. Cz\u0142owiek nosi w sobie element wieczno\u015bci – nawet je\u015bli istnieje on jedynie jako prawspomnienie w jego \u015bwiadomo\u015bci. Pomi\u0119dzy pocz\u0119ciem a narodzinami ten ruch wieczno\u015bci \u0142\u0105czy si\u0119 z materialnym cia\u0142em. Materia podlega cyklom i najcz\u0119\u015bciej porusza si\u0119 tam i z powrotem, powoli, ale pewnie. Z interakcji pomi\u0119dzy tymi dwiema formami istnienia, tymi dwiema formami ruchu, powstaje \u015bwiadomo\u015b\u0107. I op\u00f3r przed zmian\u0105, kt\u00f3ry mo\u017cemy nazwa\u0107 pami\u0119ci\u0105 lub zdolno\u015bci\u0105 uczenia si\u0119. Ch\u0119\u0107 utrzymania si\u0119 przy \u017cyciu sprawia, \u017ce tworzymy w pami\u0119ci \u015blady tego, co temu sprzyja. Ten motyw sk\u0142ania nas r\u00f3wnie\u017c do wybi\u00f3rczego zapami\u0119tywania: negatywne do\u015bwiadczenia zapisuj\u0105 si\u0119 w naszej \u015bwiadomo\u015bci silniej ni\u017c pozytywne. Jak gdyby szcz\u0119\u015bcie nie zmienia\u0142o naszego \u017cycia na lepsze.<\/p>\n

Bezw\u0142adno\u015b\u0107 na \u015bcie\u017cce do istnienia<\/strong><\/p>\n

W najg\u0142\u0119bszym rdzeniu swojej istoty nale\u017cymy do wieczno\u015bci, chocia\u017c tymczasowo jeste\u015bmy \u015bmiertelnymi bogami. Obecne jest w nas g\u0142\u0119bokie pragnienie dost\u0105pienia wieczystych warto\u015bci: nie\u015bmiertelno\u015bci, niezm\u0105conego szcz\u0119\u015bcia, doskona\u0142ej mi\u0142o\u015bci, zr\u00f3wnowa\u017conego rozwoju i wszechstronnej wiedzy. Nasza \u015bwiadomo\u015b\u0107 jest cz\u0119\u015bci\u0105 oporu pomi\u0119dzy dwiema formami ruchu: ruchem wieczno\u015bci oraz pozornymi ruchami dialektyki, i op\u00f3r ten jest kwesti\u0105 identyfikacji. Czy uto\u017csamiam si\u0119 z odwiecznym stawaniem si\u0119, czy z pe\u0142nym przeciwie\u0144stw obrazem samego siebie utkanym ze swoich wspomnie\u0144?<\/p>\n

Uwolnienie si\u0119 od tego ostatniego jest trudniejsze ni\u017c si\u0119 wydaje; przebiega powoli. W oparciu o zapisane w pami\u0119ci \u015blady naszych do\u015bwiadcze\u0144 \u017cyciowych, bezustannie piszemy i edytujemy histori\u0119 \u017cycia i obsadzamy si\u0119 w roli jej g\u0142\u00f3wnego bohatera. To przydaje naszej psychice bardzo du\u017cej masy, a tym samym bardzo du\u017cej si\u0142y bezw\u0142adno\u015bci, oporu przed zmian\u0105, niezdolno\u015bci do poruszania si\u0119 i przyspieszenia w nowym kierunku. F=ma<\/em>, gdzie m<\/em> w naszej wyobra\u017ani wygl\u0105da na bardzo du\u017ce. Lecz w miar\u0119 jak w przestrzeni naszej \u015bwiadomo\u015bci pojawia si\u0119 przyspieszenie, owo wyolbrzymione przez wyobra\u017ani\u0119 m, <\/em>b\u0119d\u0105ce czynnikiem decyduj\u0105cym, okazuje si\u0119 by\u0107 tylko mas\u0105 (zbiorem) idei. Zbi\u00f3r ten zawiera nasze \u015bwiadome do\u015bwiadczenia, nie\u015bwiadome zapisy, odtworzone z pami\u0119ci epizody z naszego \u017cycia, a zatem nasz ewoluuj\u0105cy obraz samego siebie, zawarto\u015b\u0107 naszej krwi, a wi\u0119c r\u00f3wnie\u017c dziedzictwo wyobra\u017ce\u0144 i wizji naszego drzewa genealogicznego, zbiorowe idee naszego spo\u0142ecze\u0144stwa… Suma tego wszystkiego sprawia, \u017ce w przestrzeni idei stajemy si\u0119 niezwykle wa\u017cni. Ta ca\u0142a kolekcja obraz\u00f3w, to muzeum pani X lub pana Y, utrzymywane jest moc\u0105 naszej emocjonalnej energii i stw\u00f3rczej si\u0142y my\u015blenia.<\/p>\n

Wieczno\u015b\u0107<\/strong><\/p>\n

Przypu\u015b\u0107my, \u017ce nasz rdze\u0144, istota wieczno\u015bci, pragnie si\u0119 wyrazi\u0107 i zamanifestowa\u0107. Zasadniczo jedyne, co musimy zrobi\u0107, to zmieni\u0107 obiekt naszej auto-identyfikacji z wyimaginowanej ja\u017ani na prawdziw\u0105 ja\u017a\u0144. W praktyce zaczyna si\u0119 to od za\u0142o\u017cenia, \u017ce taki rdze\u0144 istnieje i \u017ce jest on wa\u017cniejszy ni\u017c cokolwiek innego. Musimy w to g\u0142\u0119boko wierzy\u0107. Jest to pocz\u0105tek otwarcia si\u0119 ca\u0142ego naszego systemu; przez dach muzeum zaczyna wpada\u0107 \u015bwiat\u0142o. W tym \u015bwietle mo\u017cemy przyjrze\u0107 si\u0119 – z podziwem, lub niech\u0119ci\u0105 – ca\u0142ej kolekcji zgromadzonych przez nas eksponat\u00f3w. W tym \u015bwietle mo\u017cemy zobaczy\u0107, w jaki spos\u00f3b uto\u017csamiamy si\u0119 z wyselekcjonowanymi dzie\u0142ami pochodz\u0105cymi z tego muzeum. W oparciu o to spostrze\u017cenie mo\u017cemy zakwestionowa\u0107 t\u0119 identyfikacj\u0119 i ewentualnie pozwoli\u0107 jej odej\u015b\u0107. W ca\u0142kowitym poddaniu si\u0119 rdzeniowi w\u0142asnej istoty. W ca\u0142kowitym poddaniu si\u0119 swej prawdziwej ja\u017ani.<\/p>\n

Dowiemy si\u0119 wtedy, \u017ce ikonoklazm niczego nie wytwarza, ale dostarcza muzeum mn\u00f3stwo energii<\/p>\n

i likwiduje chaos, kt\u00f3ry utrudnia nam postrzeganie. Podczas tego procesu oduczania si\u0119, mo\u017cemy si\u0119 wiele nauczy\u0107. Zaczynamy stopniowo zyskiwa\u0107 inn\u0105 pozycj\u0119 w rzeczywisto\u015bci, inne podej\u015bcie do \u017cycia.<\/p>\n

A teraz za\u0142\u00f3\u017cmy, \u017ce nasz rdze\u0144, istota nale\u017c\u0105ca do wieczno\u015bci, chce cho\u0107 raz zacz\u0105\u0107 zg\u0142\u0119bia\u0107 siebie?!<\/p>\n","protected":false},"author":923,"featured_media":7109,"template":"","meta":{"_acf_changed":false},"tags":[],"category_":[110119],"tags_english_":[],"class_list":["post-89976","logon_article","type-logon_article","status-publish","has-post-thumbnail","hentry","category_-zeitgeist-pl"],"acf":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/logon_article\/89976","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/logon_article"}],"about":[{"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/logon_article"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/923"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media\/7109"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=89976"}],"wp:term":[{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=89976"},{"taxonomy":"category_","embeddable":true,"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/category_?post=89976"},{"taxonomy":"tags_english_","embeddable":true,"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/tags_english_?post=89976"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}