Spotykamy jakiego\u015b cz\u0142owieka, podajemy mu r\u0119k\u0119, zamieniamy kilka s\u0142\u00f3w. Mo\u017cemy odnie\u015b\u0107 jakie\u015b wra\u017cenie na podstawie jego wygl\u0105du. By\u0107 mo\u017ce b\u0119dziemy ostro\u017cni, poniewa\u017c w przesz\u0142o\u015bci mieli\u015bmy z\u0142e do\u015bwiadczenia. Nasze serce pod\u0105\u017ca jednak w\u0142asnymi drogami i spontanicznie, nie zwa\u017caj\u0105c na nasze do\u015bwiadczenia, ustanawia blisko\u015b\u0107 lub dystans, pozwala rozpali\u0107 mi\u0142o\u015b\u0107 lub zaciek\u0142\u0105 niech\u0119\u0107. Po takim spotkaniu jeste\u015bmy czasem zawstydzeni tym, jak si\u0119 zachowali\u015bmy.<\/p>\n
\u201ePrzecie\u017c wszyscy jeste\u015bmy po\u0142\u0105czeni\u201d, m\u00f3wi serce \u201enie daj si\u0119 zwie\u015b\u0107. Zachowa\u0142e\u015b si\u0119 w sobie w\u0142a\u015bciwy spos\u00f3b; nawet to, jak zaoferowa\u0142e\u015b opiek\u0119, mi\u0142o\u015b\u0107 i przyja\u017a\u0144 jest przejawem ciebie\u201d. Ale\u2026 nasze do\u015bwiadczenie uczy nas, \u017ce opieka mo\u017ce przynie\u015b\u0107 rozczarowanie, mi\u0142o\u015b\u0107 \u2013 zdrad\u0119, a przyja\u017a\u0144 mo\u017ce si\u0119 sko\u0144czy\u0107. Za ka\u017cdym razem, gdy tak si\u0119 dzieje, jest to bolesne, a my czujemy si\u0119 zranieni. Prawie codziennie czytamy w mediach, jak deptane jest ludzkie serce, a najskrytsze \u017cyciowe sprawy cz\u0142owieka wywlekane s\u0105 na rynku medi\u00f3w. Co\u015b w nas protestuje. „To nie mo\u017ce by\u0107 prawd\u0105. Mi\u0142o\u015b\u0107 jest mi\u0142o\u015bci\u0105; przyja\u017a\u0144 to przyja\u017a\u0144\u201d. Ale media tym \u017cyj\u0105 – to jest ich biznes. W zawoalowany spos\u00f3b sugeruj\u0105: \u201eMo\u017cesz sobie wyobra\u017ca\u0107 szczytne idea\u0142y, ale ludzka natura jest jaka jest, a ten raport po raz kolejny to potwierdza\u201d. Duch pogardy wydaje si\u0119 towarzyszy\u0107 niekt\u00f3rym z tych doniesie\u0144, kt\u00f3re s\u0105 fascynuj\u0105ce przez to, \u017ce tak bardzo odbiegaj\u0105 od warto\u015bci naszego najg\u0142\u0119bszego bytu.<\/p>\n
Czy to mo\u017cliwe, \u017ce to samo zdarzenie jest powtarzane raz po raz jak d\u017awi\u0119ki z porysowanej p\u0142yty? Okoliczno\u015bci zawsze s\u0105 inne, ale motyw jest zawsze ten sam: rozbicie jedno\u015bci, wyci\u0105ganie wewn\u0119trznych warto\u015bci na zewn\u0105trz, i tworzenie zewn\u0119trznego obrazu \u015bwiata, w kt\u00f3rym istoty wewn\u0119trzne obserwuj\u0105 siebie wzajemnie z zewn\u0105trz, jak obcy.<\/p>\n
\u201eTo si\u0119 zwie losem: by\u0107 wci\u0105\u017c wobec czego\u015b, i nigdy nic innego ni\u017c to wobec\u201d.[1]<\/a> Konfrontujemy si\u0119 ze sob\u0105 – a kiedy bardzo zbli\u017camy si\u0119 do siebie, cierpimy po\u015br\u00f3d ca\u0142ej tej b\u0142ogo\u015bci. Ten sam poeta pyta: \u201eCzy nie powinny si\u0119 dla nas sta\u0107 te dawne cierpienia bardziej owocne?\u201d[2]<\/a> I dochodzi do wniosku, \u017ce doprowadzaj\u0105 nas one do tego, by \u201eby\u0107 czym\u015b wi\u0119cej ni\u017c sob\u0105\u201d.<\/p>\n Co to jest to \u201ewi\u0119cej\u201d? Rzu\u0107my okiem na nasze spotkania. Zawsze s\u0105 one zwi\u0105zane z jak\u0105\u015b form\u0105 uwagi. Mamy otwarcie, drzwi do siebie, poniewa\u017c nie jeste\u015bmy istotami zamkni\u0119tymi. W ten spos\u00f3b si\u0119gamy daleko w siebie naszymi my\u015blami, uczuciami i psychik\u0105. Podczas g\u0142\u0119bszych spotka\u0144 rozwijaj\u0105 si\u0119 pewne psychologiczne przestrzenie, a dwoje ludzi tworzy wsp\u00f3ln\u0105 atmosfer\u0119.<\/p>\n Co\u015b wp\u0142ywa z obydwojga i miesza si\u0119 jedno z drugim. To jak mieszanie napoju, kt\u00f3rego ka\u017cdy z nich wypija po trochu. W ten spos\u00f3b wch\u0142aniamy si\u0119 nawzajem, przekszta\u0142camy siebie za pomoc\u0105 drugiego i patrzymy na siebie we wzajemnym odbiciu. Czasami jest cudownie, innym razem okropnie, ale zawsze dokonuje si\u0119 w nas jaka\u015b zmiana. Tylko czy w ten spos\u00f3b naprawd\u0119 osi\u0105gamy to \u201ebycie czym\u015b wi\u0119cej\u201d, o kt\u00f3rym m\u00f3wi Rilke?<\/p>\n Mo\u017cemy postrzega\u0107 siebie jako element uk\u0142adanki, ale jeste\u015bmy cz\u0119\u015bciami, kt\u00f3re nie ca\u0142kiem pasuj\u0105 do siebie. Wszyscy do\u015bwiadczaj\u0105 siebie jako ca\u0142o\u015bci i maj\u0105 racj\u0119, poniewa\u017c ka\u017cdy kszta\u0142tuje siebie samego. \u0141amig\u0142\u00f3wki ludzko\u015bci nie da si\u0119 jednak u\u0142o\u017cy\u0107 w ten spos\u00f3b, poniewa\u017c w tej indywidualnej pogoni nie jeste\u015bmy sk\u0142onni przyj\u0105\u0107 punktu widzenia og\u00f3lnej ca\u0142o\u015bci.<\/p>\n Ka\u017cde spotkanie z inn\u0105 osob\u0105 zawiera potencjaln\u0105 obietnic\u0119 jedno\u015bci. Ale zwykle pozostaje to niespe\u0142nion\u0105 obietnic\u0105, poniewa\u017c odczuwamy otch\u0142anie i nieodgadnione przepa\u015bci mi\u0119dzy nami, przed kt\u00f3rymi si\u0119 cofamy. S\u0105 one w nas, a wi\u0119c tak\u017ce s\u0105 obecne w relacjach z innymi. Czujemy si\u0119 zbyt s\u0142abi i niekompletni, aby ten dystans zasypa\u0107.<\/p>\n Pozostajemy wi\u0119c z naszymi l\u0119kami, zastrze\u017ceniami i z nasz\u0105 taktyk\u0105. Czujemy, \u017ce zniwelowanie otch\u0142ani, oczyszczenie dr\u00f3g jest w mocy istoty wy\u017cszej od nas. A jednak czasami dostrzegamy w sobie co\u015b, co rozpala si\u0119 jak wewn\u0119trzny b\u0142ysk \u015bwiat\u0142a, ukazuj\u0105cy nam istnienie pewnego potencja\u0142u, kt\u00f3ry nie zosta\u0142 jeszcze wykorzystany.<\/p>\n W ten spos\u00f3b jedno\u015b\u0107 konfrontuje si\u0119 z nami w tych o\u015bwieconych chwilach. Jest to bardzo prosty, niedostrzegalny, wszechobecny etap, na kt\u00f3rym odbywa si\u0119 ca\u0142e dzia\u0142anie, w\u0142\u0105czaj\u0105c w to nasze spotkania. Jedno\u015b\u0107 to jedyne \u017cycie, w kt\u00f3rym uczestniczymy. Jest to ca\u0142o\u015b\u0107, jedyna rzeczywisto\u015b\u0107, ta, kt\u00f3r\u0105 do\u015bwiadczamy jako zepsut\u0105.<\/p>\n Mo\u017cemy cz\u0119\u015bciej szuka\u0107 sposobu, w jaki jedno\u015b\u0107 roz\u015bwietla si\u0119 wewn\u0105trz nas. To wszechogarniaj\u0105ce j\u0105dro w nas wskazuje nam, jak zbli\u017cy\u0107 si\u0119 do niego, w jaki spos\u00f3b usun\u0105\u0107 wewn\u0119trzne przeszkody, rozpozna\u0107 i leczy\u0107 stare rany oraz wype\u0142ni\u0107 puste miejsca w naszej duszy. Je\u015bli zaanga\u017cujemy si\u0119 w uzdrowienie tej relacji z samymi sob\u0105, w\u00f3wczas nasze dobre intencje b\u0119d\u0105 mog\u0142y si\u0119 spe\u0142ni\u0107, a najwi\u0119ksze marzenie zrealizowa\u0107: b\u0119dziemy mogli spotka\u0107 si\u0119 z innymi z prawdziwie otwartym sercem.<\/p>\n <\/p>\n [1] Rainer Maria Rilke, \u201eElegia \u00f3sma\u201d w: \u201eElegie duinejskie i Sonety do Orfeusza\u201d, prze\u0142. Andrzej Lam, Warszawa 2011.<\/p>\n [2] Ibidem<\/em>, \u201eElegia pierwsza\u201d.<\/p>\n <\/p>\n","protected":false},"author":920,"featured_media":6411,"template":"","meta":{"_acf_changed":false},"tags":[],"category_":[110107],"tags_english_":[],"class_list":["post-89728","logon_article","type-logon_article","status-publish","has-post-thumbnail","hentry","category_-spiritsoul-pl"],"acf":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/logon_article\/89728","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/logon_article"}],"about":[{"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/logon_article"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/920"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media\/6411"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=89728"}],"wp:term":[{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=89728"},{"taxonomy":"category_","embeddable":true,"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/category_?post=89728"},{"taxonomy":"tags_english_","embeddable":true,"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/tags_english_?post=89728"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}
\n