A zatem sk\u0105d pochodz\u0105 l\u0119k, troska, strach\u2026? Postawmy tez\u0119, \u017ce \u2013 na poz\u00f3r paradoksalnie \u2013 zar\u00f3wno z przesz\u0142o\u015bci, jak i z \u2026 przysz\u0142o\u015bci.<\/p>\n
Z przesz\u0142o\u015bci, gdy\u017c ka\u017cdy z nas niesie sw\u00f3j baga\u017c \u201enegatywnych\u201d do\u015bwiadcze\u0144, kt\u00f3re swego czasu wywo\u0142a\u0142y u niego lub u niej uczucia b\u00f3lu i cierpienia. Albo te\u017c dowiedzieli\u015bmy si\u0119 o takich sytuacjach od innych i sami nie chcemy ich do\u015bwiadcza\u0107.<\/p>\n
I wtedy w\u0142a\u015bnie w\u0142\u0105czaj\u0105 si\u0119 uczucia l\u0119ku, troski, i strachu, gdy\u017c nie chcemy do\u015bwiadcza\u0107 b\u00f3lu i cierpienia ponownie, w \u2026 przysz\u0142o\u015bci. Staramy si\u0119 zatem post\u0119powa\u0107 tak, aby takich sytuacji unikn\u0105\u0107. Cz\u0119sto wykorzystujemy w tym celu sprawdzone stereotypy i schematy, kt\u00f3re \u201esprawdzi\u0142y si\u0119\u201d w przesz\u0142o\u015bci lub w post\u0119powaniu innych ludzi.<\/p>\n
Tu pojawia si\u0119 jednak istotna niewiadoma, a mianowicie wraz z up\u0142ywem czasu zmieniamy si\u0119 zar\u00f3wno my sami, jak te\u017c i nasze otoczenie. Recepty na \u017cycie, kt\u00f3re niegdy\u015b ca\u0142kiem dobrze si\u0119 sprawdza\u0142y, wcale nie musz\u0105 sprawdza\u0107 si\u0119 w przysz\u0142o\u015bci. Rzeka \u017cycia p\u0142ynie nieustannie, \u015bwiat si\u0119 zmienia\u2026<\/p>\n
Patrz\u0105c z nieco innej perspektywy l\u0119k, troska, i strach s\u0105 powi\u0105zane z naszymi oczekiwaniami wobec przysz\u0142o\u015bci. Chcieliby\u015bmy u\u0142o\u017cy\u0107 sobie \u017cycie zgodnie z naszymi oczekiwaniami, spe\u0142ni\u0107 si\u0119 w nim, osi\u0105gn\u0105\u0107 sta\u0142\u0105 harmoni\u0119 i szcz\u0119\u015bcie. Dotyczy to zar\u00f3wno nas samych, ale te\u017c dokonujemy projekcji naszych oczekiwa\u0144 na bliskich oraz otoczenie, w kt\u00f3rym funkcjonujemy. Cz\u0119sto za wszelk\u0105 cen\u0119 chcemy utrzyma\u0107 nasz\u0105 \u201estref\u0119 komfortu\u201d, w kt\u00f3rej czujemy si\u0119 przyjemnie, niezagro\u017ceni.<\/p>\n
\u017bycie polega jednak na tym, \u017ce zmusza nas do dzia\u0142ania w interakcji z naszym otoczeniem. Najprostszym, ale mo\u017ce te\u017c i najbardziej znamiennym przyk\u0142adem jest tu proces oddychania \u2013 aby \u017cy\u0107, musimy wdycha\u0107 powietrze z naszego otoczenia.<\/p>\n
Ot\u00f3\u017c nasza interakcja z otoczeniem do\u015b\u0107 cz\u0119sto nie spe\u0142nia naszych oczekiwa\u0144. Ekspedientka w sklepie nie zawsze jest uprzejma, mimo \u017ce my staramy si\u0119 by\u0107 dla niej mili i cierpliwie czekamy w kolejce. Kierowca autobusu zamkn\u0105\u0142 nam drzwi przed nosem i odjecha\u0142, gdy my byli\u015bmy ju\u017c tu\u017c, tu\u017c. W pracy szef stawia kolejne wymagania i zadania, i nie pozwala odetchn\u0105\u0107. A po powrocie do domu okazuje si\u0119, \u017ce s\u0105siad zza \u015bciany na ca\u0142y g\u0142os ustawi\u0142 telewizor i w\u0142a\u015bnie ogl\u0105da mecz Ligi Mistrz\u00f3w.<\/p>\n
Takie przyk\u0142ady mo\u017cna mno\u017cy\u0107 bez ko\u0144ca. W ma\u0142ej dawce wywo\u0142uj\u0105 one w nas frustracj\u0119 i z\u0142o\u015b\u0107. Gdy zaczynaj\u0105 si\u0119 powtarza\u0107 i nawarstwia\u0107 \u2013l\u0119k, trosk\u0119, strach, \u017ce wraz z nastaniem nowego dnia zn\u00f3w b\u0119dziemy konfrontowani z naszym otoczeniem. I gdzie tu miejsce na nasz\u0105 stref\u0119 komfortu?<\/p>\n
Wsp\u00f3lnym elementem tych wszystkich sytuacji s\u0105 NASZE oczekiwania wobec otoczenia. Nasi bliscy, nasi znajomi, nasi wsp\u00f3\u0142pracownicy, w og\u00f3lno\u015bci ka\u017cdy, z kim mamy do czynienia, powinien post\u0119powa\u0107 tak, aby\u015bmy to MY byli zadowoleni, tak, aby spe\u0142nione by\u0142y NASZE oczekiwania i wymagania. Je\u015bli nie \u2013 staj\u0105 si\u0119 oni naszymi mniejszymi lub wi\u0119kszymi wrogami, przeszkadzaj\u0105cymi nam w osi\u0105gni\u0119ciu NASZEJ strefy komfortu. Je\u015bli czujemy, \u017ce wroga mo\u017cemy pokona\u0107 i si\u0142\u0105 zaprowadzi\u0107 pok\u00f3j, NASZ pok\u00f3j, tak te\u017c i na og\u00f3\u0142 czynimy. Je\u015bli natomiast wr\u00f3g jest zdecydowanie silniejszy (np. szef w pracy) wycofujemy si\u0119 i zaczynamy do\u015bwiadcza\u0107\u2026 l\u0119ku, troski i strachu\u2026 przed silniejszym wrogiem, przed czym\u015b przez nas niekontrolowanym.<\/p>\n
Czy\u017c taka postawa \u017cyciowa nie jest egocentryzmem, egoizmem? Jak najbardziej jest, i to w swej powszechnej postaci. Winni s\u0105 inni, nie MY. Inni, poniewa\u017c nie spe\u0142niaj\u0105 NASZYCH oczekiwa\u0144.<\/p>\n
Czy mamy szans\u0119 cho\u0107 troch\u0119 rozsup\u0142a\u0107 ten gordyjski w\u0119ze\u0142? Powodem naszego stresu i niezadowolenia jest to, \u017ce nie widzimy rzeczy (i siebie) takich, jakimi s\u0105 tu i teraz. Co wiemy o osobach z naszego otoczenia, z kt\u00f3rymi w\u0142a\u015bnie si\u0119 stykamy? Cz\u0119sto praktycznie nic. A by\u0107 mo\u017ce prze\u017cywaj\u0105 one tu i teraz jak\u0105\u015b swoj\u0105 traum\u0119\u2026<\/p>\n
Gdyby\u015bmy spr\u00f3bowali spogl\u0105da\u0107 na wszystko i wszystkich bez NASZYCH oczekiwa\u0144, bez por\u00f3wnywania, przyjmowa\u0107 z \u017cyczliwo\u015bci\u0105 ka\u017cdego takim jakim jest tu i teraz, to by\u0107 mo\u017ce uda\u0142oby si\u0119 nam znacznie cz\u0119\u015bciej i na coraz d\u0142u\u017cej do\u015bwiadcza\u0107 ciszy i spokoju. Stan\u00f3w bez l\u0119ku, bez troski, bez strachu\u2026 A przez to nasza strefa komfortu uleg\u0142aby znacznemu poszerzeniu i \u2026 pog\u0142\u0119bieniu.<\/p>\n
I mo\u017ce wtedy odkryliby\u015bmy, \u017ce to co jest tu i teraz, to dok\u0142adnie to, co tu i teraz by\u0107 powinno.<\/p>\n","protected":false},"author":917,"featured_media":4017,"template":"","meta":{"_acf_changed":false},"tags":[],"category_":[110119],"tags_english_":[],"class_list":["post-89386","logon_article","type-logon_article","status-publish","has-post-thumbnail","hentry","category_-zeitgeist-pl"],"acf":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/logon_article\/89386","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/logon_article"}],"about":[{"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/logon_article"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/917"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media\/4017"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=89386"}],"wp:term":[{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=89386"},{"taxonomy":"category_","embeddable":true,"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/category_?post=89386"},{"taxonomy":"tags_english_","embeddable":true,"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/tags_english_?post=89386"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}