{"id":89341,"date":"2019-01-11T14:29:18","date_gmt":"2019-01-11T14:29:18","guid":{"rendered":"https:\/\/logon.media\/logon_article\/sztuka-i-swiadomosc-jako-podroz-w-glab-siebie-czesc-2\/"},"modified":"2019-01-11T14:29:18","modified_gmt":"2019-01-11T14:29:18","slug":"sztuka-i-swiadomosc-jako-podroz-w-glab-siebie-czesc-2","status":"publish","type":"logon_article","link":"https:\/\/logon.media\/pl\/logon_article\/sztuka-i-swiadomosc-jako-podroz-w-glab-siebie-czesc-2\/","title":{"rendered":"Sztuka i \u015bwiadomo\u015b\u0107 jako podr\u00f3\u017c w g\u0142\u0105b siebie – cz\u0119\u015b\u0107 2"},"content":{"rendered":"

Dualizm i polaryzacja<\/strong><\/p>\n

W dw\u00f3ch tak zasadniczo r\u00f3\u017cni\u0105cych si\u0119 od siebie formach, jakimi s\u0105 ko\u0142o i kwadrat, kula i sze\u015bcian, kt\u00f3rych, na pierwszy rzut oka, nic ze sob\u0105 nie \u0142\u0105czy, dzia\u0142a odwieczne prawo, kt\u00f3re ma wp\u0142yw na wszystko, co istnieje, mianowicie prawo biegunowo\u015bci – jako dwa w jednym: si\u0142a \u017ce\u0144ska i m\u0119ska, dzie\u0144 i noc, czyli dwie strony jednego medalu. Ta \u017cywa zasada polaryzacji bywa bardzo cz\u0119sto mylona z dualizmem, antagonistycznie dziel\u0105cym dwie komplementarne wzgl\u0119dem siebie, lecz przeciwne zasady na dobr\u0105 i z\u0142\u0105.<\/p>\n

Dobro i z\u0142o<\/strong><\/p>\n

Z\u0142o nie jest r\u00f3wnowa\u017cnym przeciwie\u0144stwem dobra, lecz jego wt\u00f3rnym objawieniem. Tak jak \u015bmier\u0107 nie jest przeciwie\u0144stwem \u017cycia, lecz jego cz\u0119\u015bci\u0105. Nienawi\u015b\u0107 nie jest przeciwie\u0144stwem mi\u0142o\u015bci, lecz jej wt\u00f3rn\u0105 reakcj\u0105, kt\u00f3ra mo\u017ce urosn\u0105\u0107 i sta\u0107 si\u0119 pot\u0119\u017cn\u0105 si\u0142\u0105. Cie\u0144 nie jest r\u00f3wnowa\u017cnym przeciwie\u0144stwem \u015bwiat\u0142a, ale reakcj\u0105, kt\u00f3ra powstaje w nieprzezroczystym ciele. Spolaryzowanie na \u015bwiat\u0142o i cie\u0144 jest w\u0142a\u015bciwo\u015bci\u0105 ka\u017cdego g\u0119stego cia\u0142a, lecz nie dotyczy ono czystego \u015bwiat\u0142a.<\/p>\n

Polaryzacja, jako skuteczne prawo natury, zawiera dwie uzupe\u0142niaj\u0105ce si\u0119 si\u0142y, kt\u00f3rych dzia\u0142anie ukierunkowane jest na tr\u00f3jjedni\u0119 i zorientowane na wi\u0119ksz\u0105 ca\u0142o\u015b\u0107. I dopiero wtedy, gdy do akcji wkracza os\u0105d, kt\u00f3ry gloryfikuje jeden aspekt, nazywaj\u0105c go dobrym, oraz demonizuje drugi, nazywaj\u0105c go z\u0142ym, rozpoczyna si\u0119 bezowocna walka, blokuj\u0105ca tw\u00f3rcz\u0105 wsp\u00f3\u0142prac\u0119 i rado\u015b\u0107 z wzajemnego kontaktu i wt\u0142aczaj\u0105ca tryskaj\u0105c\u0105 witalno\u015bci\u0105 kreatywn\u0105 si\u0142\u0119 w tryby wojennej machiny.<\/p>\n

\u201eNale\u017cy wyra\u017anie odr\u00f3\u017cni\u0107 biegunowo\u015b\u0107, b\u0119d\u0105c\u0105 owocn\u0105 gr\u0105 dw\u00f3ch przeciwnych si\u0142, od zorientowanego antagonistycznie, destrukcyjnego dualizmu. Chodzi tu o dwujedni\u0119, opozycj\u0119, obj\u0119t\u0105 przez wy\u017csz\u0105 Jedno\u015b\u0107\u201d.[1]<\/a><\/p>\n

Przeciwne bieguny ko\u0142a i kwadratu wykorzystywane s\u0105 jako plany pi\u0119ter w wielu budynkach. Ponadto, istnieje zwi\u0105zek pomi\u0119dzy symbolik\u0105 ko\u0142a i kwadratu jako wiecznego, doskona\u0142ego bytu i dynamicznego rozwoju w czasie, jako nieba i ziemi.<\/p>\n

Ludzkie oczy zawsze postrzega\u0142y najbardziej pierwotn\u0105 form\u0119 okr\u0119gu jako gwiazd\u0119 s\u0142oneczn\u0105. Nie jest ona w \u017cadnym wypadku form\u0105 nieruchom\u0105, lecz wr\u0119cz przeciwnie – niezwykle dynamiczn\u0105. Jest tocz\u0105cym si\u0119 niebia\u0144skim wozem. Emanuj\u0105ce z niego promienie s\u0105 wektorami si\u0142y, \u015bwiat\u0142a i ciep\u0142a.<\/p>\n

Z przeciwnie spolaryzowanych biegun\u00f3w ko\u0142a i linii prostej, kt\u00f3re zaczynaj\u0105 skutecznie oddzia\u0142ywa\u0107 w S\u0142o\u0144cu i staj\u0105 si\u0119 widoczne, bior\u0105 sw\u00f3j pocz\u0105tek wszystkie formy zar\u00f3wno \u015bwiata natury, jak i kultury. Ko\u0142o i linia prosta s\u0105 matk\u0105 i ojcem wszelkich form. Linia prosta rodzi si\u0119 z ko\u0142a. Gdy ko\u0142o po\u0142\u0105czy si\u0119 z lini\u0105 prost\u0105 powstaj\u0105 podstawowe formy ewolucyjne. Najpierw pojawia si\u0119 jajo, jako kula o tendencji kierunkowej, a nast\u0119pnie r\u00f3\u017cne rodzaje spiral, kt\u00f3re manifestuj\u0105 si\u0119 jako podw\u00f3jne helisy, muszle \u015blimak\u00f3w, czy galaktyki.<\/p>\n

Forma jako ekspresja si\u0142y<\/strong><\/p>\n

Pomi\u0119dzy formami p\u0142ynnymi a sta\u0142ymi, np. pomi\u0119dzy wirem wodnym a skorup\u0105 \u015blimaka, mo\u017cna odnale\u017a\u0107 wzajemne zale\u017cno\u015bci. W formach sta\u0142ych energia i ruch, z kt\u00f3rych powsta\u0142y, ulegaj\u0105 zatrzymaniu. Formy te pokazuj\u0105 dok\u0142adnie, jakie si\u0142y je stworzy\u0142y.<\/p>\n

Szwajcarski lekarz, malarz i naukowiec, Hans Jenny ukaza\u0142 to powi\u0105zanie pomi\u0119dzy niewidzialn\u0105 energi\u0105, wibracj\u0105 a widzialnymi formami bardzo przekonuj\u0105co w swoich eksperymentach, kt\u00f3re okre\u015bli\u0142 mianem \u201ecymatyki\u201d. Wibracje o okre\u015blonych cz\u0119stotliwo\u015bciach wytwarzaj\u0105 w podatnych substancjach (np. w wodzie) stoj\u0105ce fale, charakteryzuj\u0105ce si\u0119 cz\u0119sto zadziwiaj\u0105c\u0105 geometryczn\u0105 precyzj\u0105 i imponuj\u0105cym, z\u0142o\u017conym porz\u0105dkiem. Niekt\u00f3re z tych wibruj\u0105cych figur podobne s\u0105 do kwiat\u00f3w, inne do szkielet\u00f3w lub konkretnych narz\u0105d\u00f3w. Na zdj\u0119ciach potraktowanej d\u017awi\u0119kiem wody, wykonanych przez Hansa Jenny i Aleksandra Lauterwassera widzimy jasno, jak bardzo d\u017awi\u0119k i forma przenikaj\u0105 si\u0119 wzajemnie. Mo\u017cna by je nazwa\u0107 \u017cywymi, wodnymi, obrazkowymi metaforami \u201euciele\u015bnienia\u201d stw\u00f3rczego S\u0142owa i pierwotnego d\u017awi\u0119ku \u201ebindu\u201d, za pomoc\u0105 kt\u00f3rych zosta\u0142 stworzony wszech\u015bwiat.<\/p>\n

Zwi\u0105zek pomi\u0119dzy formami p\u0142ynnymi a sta\u0142ymi ukaza\u0142 r\u00f3wnie\u017c Theodor Schwenk w ksi\u0105\u017cce \u201eDas Sensible Chaos\u201d (Wra\u017cliwy Chaos) z 1965 r. Ksi\u0105\u017cka ta przedstawia dok\u0142adnie, \u017ce to, co widzialne jest wyrazem tego, co niewidzialne. Po jej przeczytaniu oczywiste staje si\u0119 postrzeganie ptaka jako zag\u0119szczonego powietrza, ryby jako zag\u0119szczonej wody, a w\u0119\u017ca jako zag\u0119szczonej ziemi. Czym w takim razie jest cz\u0142owiek? Skompresowanym kosmosem? Dwuno\u017cnym wszech\u015bwiatem? Tak naprawd\u0119, ka\u017cdy cz\u0142owiek, pod sklepieniem swej czaszki, kryje ca\u0142y wszech\u015bwiat. Jest on utrzymywany w ca\u0142o\u015bci przez szkielet, kt\u00f3rego proporcje odnosz\u0105 si\u0119 do harmonicznego prawa – do z\u0142otego podzia\u0142u.<\/p>\n

Z\u0142oty podzia\u0142<\/strong><\/p>\n

Jest to prawo geometrii dotycz\u0105ce zadziwiaj\u0105cych w\u0142a\u015bciwo\u015bci i proporcji liczbowych, wyst\u0119puj\u0105cych w bogatej r\u00f3\u017cnorodno\u015bci form \u015bwiata natury. Prawa te mo\u017cna bardzo wyra\u017anie dostrzec w kwiatach, kt\u00f3rych zr\u00f3\u017cnicowane formy s\u0105 odzwierciedleniem trajektorii planetarnych. Te ostatnie obrazuje w swej ksi\u0105\u017cce \u201e<\/a>Die Signatur der Sph\u00e4ren\u201d (Sygnatura sfer), Hartmut Warm.<\/p>\n

Ukazuje on, \u017ce Ziemia i Wenus kre\u015bl\u0105 na niebie precyzyjny pentagram, b\u0119d\u0105cy \u015bladem ich niewidzialnego ruchu wok\u00f3\u0142 S\u0142o\u0144ca i wok\u00f3\u0142 siebie nawzajem, na przestrzeni o\u015bmiu lat. Trudno jest naukowo udowodni\u0107, \u017ce ruchy planet maj\u0105 wp\u0142yw na kszta\u0142towanie si\u0119 ziemskich form, jednak\u017ce manifestuj\u0105 to i udowadniaj\u0105 wyst\u0119puj\u0105ce korelacje: je\u015bli patrzymy na kwiaty, patrzymy jednocze\u015bnie na kosmos, z kt\u00f3rego si\u0142ami i rytmami kwiaty wsp\u00f3\u0142dzia\u0142aj\u0105.<\/p>\n

W z\u0142otym podziale mniejsza cz\u0119\u015b\u0107 (minor) pozostaje w takim samym stosunku do cz\u0119\u015bci wi\u0119kszej (maior), jak ta ostatnia w odniesieniu do ca\u0142o\u015bci. Oznacza to, \u017ce minor i maior s\u0105 podzielone w taki spos\u00f3b, \u017ce zawieraj\u0105 w sobie ca\u0142o\u015b\u0107. \u017baden inny punkt obecny w linii nie mo\u017ce tego dokona\u0107. Obok z\u0142otej proporcji, istnieje drugie uniwersalne prawo podzia\u0142u – symetria. Czysta symetria jest pierwotnym podzia\u0142em. Jest on zawsze identyczny z samym sob\u0105 i dlatego w jego wyniku nigdy nie powstanie \u017caden rozw\u00f3j. Z\u0142oty podzia\u0142, w przeciwie\u0144stwie do symetrii, dzieli si\u0119 w taki spos\u00f3b, \u017ce proporcje pozostaj\u0105 te same. Dzi\u0119ki temu rozw\u00f3j jest mo\u017cliwy za spraw\u0105 dynamicznej interakcji pomi\u0119dzy jako\u015bci\u0105 a ilo\u015bci\u0105. W ten spos\u00f3b z\u0142oty podzia\u0142 nie powoduje wypadni\u0119cia z ca\u0142o\u015bci i mo\u017ce post\u0119powa\u0107 w niesko\u0144czono\u015b\u0107.<\/p>\n

Natura stosuje zar\u00f3wno symetri\u0119, jak i \u201esta\u0142y podzia\u0142\u201d (jak nazywany jest r\u00f3wnie\u017c z\u0142oty podzia\u0142). Najczystsz\u0105 form\u0105 tego harmoniczno-dynamicznego porz\u0105dku jest pentagram.[2]<\/a><\/p>\n

(cdn.)<\/p>\n

 <\/p>\n

\n

[1]<\/a> Heinrich Beltinger, \u201ePolarit\u00e4t als Weltgesetz\u201d (Polaryzacja jako prawo \u015bwiata)<\/p>\n

[2]<\/a> Andreas Beutel i Ursula Korb, \u201eHeilige Geometrie und das Geheimnis der Zahlen\u201d, Stiftung Rosenkreuz, Birnbach 2010 (\u015awi\u0119ta geometria i tajemnica liczb)<\/p>\n

 <\/p>\n","protected":false},"author":920,"featured_media":108384,"template":"","meta":{"_acf_changed":false},"tags":[],"category_":[111060,110068],"tags_english_":[],"class_list":["post-89341","logon_article","type-logon_article","status-publish","has-post-thumbnail","hentry","category_-art-pl-2","category_-art-pl"],"acf":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/logon_article\/89341","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/logon_article"}],"about":[{"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/logon_article"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/920"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media\/108384"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=89341"}],"wp:term":[{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=89341"},{"taxonomy":"category_","embeddable":true,"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/category_?post=89341"},{"taxonomy":"tags_english_","embeddable":true,"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/tags_english_?post=89341"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}