Omawiane tematy maj\u0105 przewa\u017cnie charakter polityczny, spo\u0142eczny, kulturowy lub filozoficzny. Ka\u017cdy uczestnik dialogu ma swoje indywidualne do\u015bwiadczenie, wykszta\u0142cenie i wiedz\u0119. Jednak w trakcie dialogu grupa stara si\u0119 wypracowa\u0107 nowe spojrzenie na dany temat, co ostatecznie pozwoli ka\u017cdemu z uczestnik\u00f3w na g\u0142\u0119bsze zrozumienie danego zagadnienia.<\/p>\n
Chodzi r\u00f3wnie\u017c o zrozumienie stanowiska drugiej osoby. Na ko\u0144cu mo\u017ce pojawi\u0107 si\u0119 poczucie, \u017ce „tak to jest”, albo mo\u017ce pojawi\u0107 si\u0119 nowy wniosek lub wyrafinowana koncepcja. Ta koncepcja mo\u017ce przynie\u015b\u0107 ze sob\u0105 pewne uczucie wyniesienia i sta\u0107 si\u0119 now\u0105 podstaw\u0105 dla codziennych dzia\u0142a\u0144. Tak dzieje si\u0119 pod warunkiem, \u017ce uczestnicy dialogu s\u0105 gotowi spotka\u0107 si\u0119 w atmosferze otwarto\u015bci.<\/p>\n
Teraz pojawia si\u0119 pytanie, czy w opisywanym procesie dzieje si\u0119 co\u015b naprawd\u0119 nowego. Mo\u017cliwe, \u017ce wynik dialogu wydaje si\u0119 nowy, jak w nowej kompilacji starych rzeczy. To znaczy, \u017ce ka\u017cdy uczestnik wni\u00f3s\u0142 do dialogu jak\u0105\u015b cz\u0119\u015b\u0107 swoich pomys\u0142\u00f3w, a grupa tworzy z nich \u2018patchwork\u2019, kt\u00f3ry wydaje si\u0119 by\u0107 czym\u015b nowym, ale w zasadzie sk\u0142ada si\u0119 tylko ze starych rzeczy.<\/p>\n
Pytanie staje si\u0119 jeszcze bardziej fundamentalne, gdy rozwa\u017cymy, co dialog wnosi w \u017cycie poszczeg\u00f3lnych ludzi. Czy powoduje on, \u017ce nast\u0119puje w nas zmiana w ramach starego porz\u0105dku i wzorc\u00f3w? Czy u\u017cyjemy tych samych starych instrument\u00f3w, aby zmieni\u0107 nasz dotychczasowy wewn\u0119trzny \u015bwiat? Czy mo\u017ce dialog otwiera przed nami mo\u017cliwo\u015b\u0107 ca\u0142kowitego zrezygnowania ze starych narz\u0119dzi, by dzi\u0119ki temu zaistnia\u0142a mo\u017cliwo\u015b\u0107 powstania czego\u015b zupe\u0142nie innego, co nie jest rezultatem starego?<\/p>\n
To rozwa\u017canie sugeruje, \u017ce poprzez dialog mo\u017ce si\u0119 zdarzy\u0107 co\u015b, co le\u017cy poza zakresem starego, co\u015b, co jest zupe\u0142nie nowe i dlatego nieznane ka\u017cdemu z uczestnik\u00f3w dialogu. Czy jest to naprawd\u0119 mo\u017cliwe?<\/p>\n
Aby przestrze\u0144 stworzona w dialogu mi\u0119dzy lud\u017ami by\u0142a wype\u0142niona czym\u015b nowym, stare musi by\u0107 z tej przestrzeni ca\u0142kowicie usuni\u0119te. To znaczy, ca\u0142a struktura dawnych opinii, idei, koncepcji i przekona\u0144, kt\u00f3re stanowi\u0105 nasz psychologiczny \u015bwiat, z wy\u0142\u0105czeniem praktycznej, technicznej wiedzy codziennej. Ale co to znaczy, \u017ce stare si\u0119 ko\u0144czy?<\/p>\n
Aby stare zako\u0144czy\u0142o si\u0119 w psychologicznej przestrzeni dialogu mi\u0119dzy lud\u017ami, musi si\u0119 sko\u0144czy\u0107 w przestrzeni – lub u\u017cywaj\u0105c lepszego okre\u015blenia, w \u015bwiadomo\u015bci – indywidualnej osoby. Teraz mo\u017cna zapyta\u0107, jaki jest m\u00f3j stosunek do starej \u015bwiadomo\u015bci?<\/p>\n
Ludzie cz\u0119sto maj\u0105 sk\u0142onno\u015b\u0107 do trzymania si\u0119 swoich projektowanych przekona\u0144, koncepcji i pomys\u0142\u00f3w z powodu niepewno\u015bci i strachu. Zwykle w umy\u015ble zachodzi sta\u0142y proces udoskonalania i dostosowywania tych poj\u0119\u0107 jako mechanizmu chroni\u0105cego to, co znane i daj\u0105ce poczucie bezpiecze\u0144stwa. Ale nawet je\u015bli mamy wgl\u0105d w ograniczenia i przekonania, kt\u00f3re s\u0105 zaanga\u017cowane w unikanie prawdy o tym, co jest, poprzez udawanie i projektowanie, nadal pozostaje pytanie, co to znaczy, \u017ce stara \u015bwiadomo\u015b\u0107 dobiega ko\u0144ca.<\/p>\n
Czy w umy\u015ble jest jaka\u015b instancja, kt\u00f3ra decyduje: „To jest stare, a to nowe. To mo\u017cna odsun\u0105\u0107, a to pozostaje”, kt\u00f3ra kontroluje umys\u0142? Czy mo\u017ce kontroler tak\u017ce jest cz\u0119\u015bci\u0105 starego i tylko wierzy, \u017ce jest od niego wolny? Kontroler jest z pewno\u015bci\u0105 cz\u0119\u015bci\u0105 starego, poniewa\u017c wszystko, co pojawia si\u0119 przed nami, oceniamy wed\u0142ug starych miar w odniesieniu do tego, co jest nowe lub lepsze. Ale stare nie mo\u017ce spowodowa\u0107 nowego. Nowe jest tam, gdzie nie ma starego.<\/p>\n
Co to znaczy, \u017ce stare si\u0119 ko\u0144czy? To, co si\u0119 dzieje, polega na tym, \u017ce dochodzimy do jakiego\u015b wewn\u0119trznego punktu, z kt\u00f3rego nie wiemy jak wyj\u015b\u0107. Albo maj\u0105 miejsce spekulacje \u2013 kt\u00f3re s\u0105 znowu form\u0105 projekcji – albo ko\u0144czy si\u0119 ka\u017cda pr\u00f3ba odpowiedzi czerpanej z ograniczonego zasobu naszej wiedzy. Nast\u0119pnie pojawia si\u0119 stan, w kt\u00f3rym pozostaje jedyna odpowied\u017a: „Nie wiem”. Dla wi\u0119kszo\u015bci ludzi na tym sprawa si\u0119 zamyka, a my\u015blenie kontynuuje swoj\u0105 prac\u0119 w innym kierunku. Ale dlaczego tak si\u0119 dzieje? Dlaczego uciekamy od faktu, \u017ce nie wiemy?<\/p>\n
Dla nieuwa\u017cnego umys\u0142u punkt ten wydaje si\u0119 punktem martwym, podczas gdy w rzeczywisto\u015bci jest to przej\u015bcie od zdezorientowanego umys\u0142u do umys\u0142u przebudzonego. Jaki jest stan naszego bytu i samopoczucia, gdy rozpoznajemy g\u0142\u0119boko w sobie, \u017ce „nie wiem”? Czy kiedykolwiek byli\u015bmy w kontakcie z tym stanem bez os\u0105du i w wielkiej prostocie?<\/p>\n
Ten g\u0142\u0119boki wgl\u0105d w fakt w\u0142asnej niewiedzy kryje w sobie pod\u015bwiadome uczucie strachu, wynikaj\u0105ce z dezorientacji i poczucia braku bezpiecze\u0144stwa. Zamiast trwa\u0107 w prawdziwo\u015bci tego faktu, umys\u0142 zwykle ucieka we wszelkiego rodzaju aktywno\u015bci, takie jak ucieczka w rozrywk\u0119, \u0107wiczenia lub mantramy, aby poradzi\u0107 sobie ze strachem. Jednak ten fundamentalny strach mo\u017ce by\u0107 g\u0142\u0119boko zrozumiany i przyj\u0119ty jedynie w cichej prawdziwo\u015bci \u015bwiadomo\u015bci, kt\u00f3ra nie ocenia. Wszystko inne pozostaje unikaniem tego, co jest, tego, kim jeste\u015bmy. Dop\u00f3ki ten l\u0119k nie zostanie wykorzeniony z najg\u0142\u0119bszych poziom\u00f3w, zawsze w nie\u015bwiadomo\u015bci istnieje ch\u0119\u0107 korzystania z wyja\u015bnie\u0144 i idei, udaj\u0105cych, \u017ce zapewniaj\u0105 nam bezpiecze\u0144stwo. Ten strach jest \u017ar\u00f3d\u0142em wewn\u0119trznego iluzorycznego prze\u015bwiadczenia, \u017ce „ja wiem”.<\/p>\n
Wraz z odrzuceniem starej fundamentalnej my\u015bli „ja wiem” rozpoczyna si\u0119 g\u0142\u0119bokie uznanie niewiedzy. Niewiedza jest jednak przede wszystkim s\u0142owem. Niewiedz\u0119 trzeba pozna\u0107.<\/p>\n
Co oznacza niewiedza?<\/p>\n
Czy\u017c nie jest to wspania\u0142e zauwa\u017cy\u0107, \u017ce pytanie „Czym jest niewiedza?” prowadzi do niewiedzy? Dzieje si\u0119 tak, gdy odpowied\u017a na pytanie nie wy\u0142ania si\u0119 z zapami\u0119tanych wyja\u015bnie\u0144, lecz samo pytanie rozwija si\u0119 podczas cichego zg\u0142\u0119biania tematu. Czy taki stan niewiedzy nie powoduje, \u017ce umys\u0142 staje si\u0119 ca\u0142kowicie wra\u017cliwy?<\/p>\n
Nie jest to ju\u017c „ja wiem”, kt\u00f3re m\u00f3wi Tera\u017aniejszo\u015bci, czym ona jest. Raczej w niewiedzy, Tera\u017aniejszo\u015b\u0107 bez przeszk\u00f3d mo\u017ce komunikowa\u0107 si\u0119 z uwa\u017cnym umys\u0142em. Wymaga to od nas bezwarunkowego przyjmowania ka\u017cdego wznosz\u0105cego si\u0119 aspektu \u015bwiadomo\u015bci. To w\u0142a\u015bnie ta bezwarunkowo\u015b\u0107 jest atrybutem mi\u0142o\u015bci.<\/p>\n
Kiedy z mi\u0142o\u015bci\u0105 podchodzimy do ka\u017cdego aspektu bycia w czystej \u015bwiadomo\u015bci, proces przemiany i odnowy nast\u0119puje w prawdziwo\u015bci tego, co jest. Nasze przekonania na temat \u015bwiata, wyobra\u017cenia o nas samych, zgromadzone \u015brodki zabezpieczenia, idee i opinie trac\u0105 sw\u00f3j fundament. Nowym fundamentem jest prawdziwo\u015b\u0107 niewiedzy.<\/p>\n
Umys\u0142 staje si\u0119 prosty i cichy. Wewn\u0119trzne s\u0142yszenie i widzenie staj\u0105 si\u0119 wyostrzone. I niespodziewanie niemy „dialog” otwiera tw\u00f3rcze mo\u017cliwo\u015bci. Niewiedza jest teraz coraz to nowymi drzwiami prowadz\u0105cymi do tworzenia, kt\u00f3re rozkwita wci\u0105\u017c i wci\u0105\u017c na nowo.<\/p>\n
W ten spos\u00f3b, poprzez dialog w grupie ludzi otwiera si\u0119 mo\u017cliwo\u015b\u0107 wyra\u017cenia si\u0119 po\u015br\u00f3d nich czego\u015b zupe\u0142nie nowego. Niewiedza i dialog s\u0105 jednym.<\/p>\n","protected":false},"author":922,"featured_media":3647,"template":"","meta":{"_acf_changed":false},"tags":[],"category_":[110119,110107],"tags_english_":[],"class_list":["post-89257","logon_article","type-logon_article","status-publish","has-post-thumbnail","hentry","category_-zeitgeist-pl","category_-spiritsoul-pl"],"acf":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/logon_article\/89257","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/logon_article"}],"about":[{"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/logon_article"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/922"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media\/3647"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=89257"}],"wp:term":[{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=89257"},{"taxonomy":"category_","embeddable":true,"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/category_?post=89257"},{"taxonomy":"tags_english_","embeddable":true,"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/tags_english_?post=89257"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}