Czym jest \u017cycie? Kim jestem? Te fundamentalne pytania znane s\u0105 prawdopodobnie wi\u0119kszo\u015bci ludzi; jednak sk\u0105d si\u0119 bior\u0105 i jak sobie z nimi radzimy?<\/p>\n
Cz\u0119sto palimy si\u0119, by jak najszybciej udzieli\u0107 na nie odpowiedzi.<\/p>\n
Na ca\u0142ym \u015bwiecie i w Internecie istnieje mn\u00f3stwo wyja\u015bnie\u0144 poruszaj\u0105cych te zagadnienia.<\/p>\n
Ka\u017cde z nich przepuszczone jest przez filtr okre\u015blonego \u015bwiatopogl\u0105du, ideologii lub tradycji.<\/p>\n
A kiedy jedna z tych odpowiedzi, kt\u00f3re uznali\u015bmy za prawdziwe, przestaje z nami rezonowa\u0107, cz\u0119sto w po\u015bpiechu szukamy kolejnej, by wybra\u0107 j\u0105 z niesko\u0144czonego katalogu wyja\u015bnie\u0144.<\/p>\n
Jednak\u017ce, je\u015bli bezustannie zaj\u0119ci jeste\u015bmy odpowiedziami, czy nie istnieje niebezpiecze\u0144stwo, \u017ce umknie nam istotna warto\u015b\u0107, jaka tkwi w pytaniu?<\/p>\n
<\/p>\n
Zadaj\u0105cy pytanie umys\u0142 zaanga\u017cowany jest, bez w\u0105tpienia, w zupe\u0142nie inny rodzaj aktywno\u015bci, ni\u017c umys\u0142 pe\u0142en odpowiedzi.<\/p>\n
Odpowied\u017a w naszym rozumieniu powi\u0105zana jest najcz\u0119\u015bciej ze s\u0142owami lub teoriami, poniewa\u017c nasz umys\u0142 funkcjonuje zazwyczaj w oparciu o poziom s\u0142\u00f3w i idei.<\/p>\n
I tu rodzi si\u0119 pytanie:<\/p>\n
Czy dost\u0119pny jest dla cz\u0142owieka wymiar, wyrastaj\u0105cy ponad wszelkie wyja\u015bnienia, b\u0119d\u0105cy bezpo\u015brednim kontaktem z prawd\u0105?<\/p>\n
Je\u015bli zanegujemy wszystkie automatyczne, odtworzone z pami\u0119ci odpowiedzi na to pytanie, bior\u0105c pod uwag\u0119 fakt, \u017ce odpowied\u017a zawiera w sobie zawsze wyja\u015bnienie, w\u00f3wczas pozostanie nam jedynie stan niewiedzy.<\/p>\n
Czym jest ten stan niewiedzy? Czy nie jest on w swej istocie pytaniem, obserwacj\u0105 i poznawaniem?<\/p>\n
<\/p>\n
W codziennym \u017cyciu, mamy zwyczaj m\u00f3wi\u0107:” Mam takie czy inne pytanie” lub „Oto moje pytanie”.<\/p>\n
Czy takie stwierdzenia s\u0105 jednak uzasadnione? Czy to jest tak, \u017ce \u015bwiadomie stawiamy sobie jakie\u015b zasadnicze pytania?<\/p>\n
Czy to nasza osobista wola je tworzy, lub nasze my\u015blenie planuje, \u017ce b\u0119dzie je mia\u0142o? Czy zatem s\u0105 one rzeczywi\u015bcie „moje”, czy te\u017c \u017cyj\u0105 swoim w\u0142asnym \u017cyciem?<\/p>\n
Je\u015bli chodzi o fundamentalne pytania, najprawdopodobniej dostrze\u017cemy, \u017ce nie tworzymy ich moc\u0105 swojej intencji.<\/p>\n
Patrz\u0105c na to obiektywnie, mo\u017cna stwierdzi\u0107, \u017ce one po prostu istniej\u0105 i nie wyp\u0142ywaj\u0105 z naszej woli.<\/p>\n
Powstaj\u0105 raczej wskutek spontanicznego kontaktu \u017cywego stanu niewiedzy z tym, co jest teraz, z „tym, co jest”.<\/p>\n
Dlatego fundamentalne pytania s\u0105 naturaln\u0105 ekspresj\u0105 samego \u017cycia. S\u0105 cz\u0119\u015bci\u0105 tw\u00f3rczej si\u0142y \u017cyciowej, kt\u00f3ra rozwija si\u0119 wed\u0142ug swojego w\u0142asnego wzoru i harmonii.<\/p>\n
Ziemia, drzewa, zwierz\u0119ta, gwiazdy, ca\u0142y kosmos, wibruj\u0105c w harmonii, jest tw\u00f3rcz\u0105 ekspresj\u0105 jednego \u017cycia. To samo dotyczy fundamentalnych pyta\u0144.<\/p>\n
S\u0105 one r\u00f3wnie\u017c kreacj\u0105 \u017cycia, jednak\u017ce na znacznie subtelniejszym poziomie. Kreacja nigdy si\u0119 nie ko\u0144czy; p\u0142ynie r\u00f3wnomiernie jak rzeka, wiecznie si\u0119 odnawia. Dlatego, jako uczestnicy tego tw\u00f3rczego procesu, do\u015bwiadczamy tw\u00f3rczych impuls\u00f3w, kt\u00f3re pojawiaj\u0105 si\u0119 w naszej \u015bwiadomo\u015bci.<\/p>\n
<\/p>\n
W \u015bwiecie s\u0142\u00f3w i teorii, to stwierdzenie mo\u017ce zabrzmie\u0107 g\u0142upio. Przywykli\u015bmy do tego, \u017ce odpowiedzi na pytania przychodz\u0105 do nas z zewn\u0105trz, od kogo\u015b, kto nam udziela wyja\u015bnie\u0144; czy to od nauczycieli w szkole, ekspert\u00f3w, czy kap\u0142an\u00f3w. Jest to w\u0142a\u015bciwe, gdy odnosi si\u0119 do praktycznej wiedzy \u015bwiata zewn\u0119trznego.<\/p>\n
Jednak\u017ce w sferze wewn\u0119trznej stanowi czynnik uniemo\u017cliwiaj\u0105cy rozw\u00f3j \u015bwiadomo\u015bci; hamuj\u0105cy aktywno\u015b\u0107 tej g\u0142\u0119bokiej jako\u015bci, kt\u00f3ra pyta, rozumie, oddycha, \u017cyje i kwitnie.<\/p>\n
My, ludzie, jeste\u015bmy cz\u0119sto do tego stopnia przyzwyczajeni do ch\u0142oni\u0119cia odpowiedzi i s\u0142\u00f3w, \u017ce na bardzo g\u0142\u0119bokim, pod\u015bwiadomym poziomie wierzymy, i\u017c nie jeste\u015bmy w stanie znale\u017a\u0107 swojej w\u0142asnej prawdy. I to jest przyczyna, dla kt\u00f3rej tak kurczowo trzymamy si\u0119 odpowiedzi i teorii.<\/p>\n
<\/p>\n
Mo\u017cna na przyk\u0142ad powiedzie\u0107, \u017ce nasiono drzewa niesie w sobie pytanie dotycz\u0105ce tego, czym jest drzewo.<\/p>\n
Nasiono potrzebuje przestrzeni, ciszy, powietrza, wody, ziemi i \u015bwiat\u0142a, aby drzewo sta\u0142o si\u0119 rzeczywisto\u015bci\u0105. Jednocze\u015bnie stworzone zostaj\u0105 wszelkie warunki kt\u00f3re umo\u017cliwiaj\u0105 realizacj\u0119 tego tw\u00f3rczego impulsu zawartego w pytaniu o to, czym jest drzewo.<\/p>\n
Tak samo jest z cz\u0142owiekiem. W ka\u017cdym swym przejawie, \u017cycie pyta samo o siebie. W chwili obecnej, \u017caden aspekt \u017cycia nie jest oddzielony od innego aspektu.<\/p>\n
Zatem, \u017cycie pyta samo o siebie r\u00f3wnie\u017c za po\u015brednictwem cz\u0142owieka: Czym jest \u017cycie? Czym jest prawda? Te pytania wibruj\u0105 w ca\u0142ym stworzeniu.<\/p>\n
Pytanie „czym jest \u017cycie” ubiera si\u0119 w szat\u0119 utkan\u0105 ze s\u0142\u00f3w. Nabiera formy i kszta\u0142tu. Czy\u017c jednak nie kryje si\u0119 za ni\u0105 szerszy, wszechobecny, d\u0105\u017c\u0105cy do poznania impuls?<\/p>\n
Kilka s\u0142\u00f3w uk\u0142adaj\u0105cych si\u0119 w konkretne pytanie, jest materializacj\u0105 tego g\u0142\u0119bokiego poziomu, kt\u00f3ry przedziera si\u0119 przez wszystkie aspekty naszego \u017cycia i dociera a\u017c na sam d\u00f3\u0142 do warstwy naszych my\u015bli. To pytanie w swej istocie wykracza poza granice tych trzech s\u0142\u00f3w: „Czym jest \u017cycie?”.<\/p>\n
S\u0142owa te s\u0105 jedynie wierzcho\u0142kiem g\u00f3ry lodowej; za nimi ukrywa si\u0119 pot\u0119\u017cny, stw\u00f3rczy impuls \u017cycia. \u015awiadomo\u015b\u0107 tego pytania, zastanawianie si\u0119 nad nim, stwarza przestrze\u0144 dla pierwotnego, czystego, tw\u00f3rczego ruchu.<\/p>\n
Ka\u017cde pytanie mo\u017cna rozumie\u0107 jako otwarcie drzwi. \u017bycie otwiera w cz\u0142owieku drzwi, dotyka go lekko i zaprasza do zabawy.<\/p>\n
I co si\u0119 dzieje, gdy te drzwi nie zostaj\u0105 zabarykadowane powierzchownymi s\u0142owami, subiektywnymi spekulacjami, skleconymi napr\u0119dce wyja\u015bnieniami?<\/p>\n
Czy\u017c dzi\u0119ki temu \u00f3w tw\u00f3rczy ruch nie zyskuje przestrzeni, kt\u00f3rej potrzebuje, aby poszerzy\u0107 i pog\u0142\u0119bi\u0107 ludzk\u0105 \u015bwiadomo\u015b\u0107? Obecno\u015b\u0107 w nas fundamentalnego pytania nie wymaga \u017cadnego wysi\u0142ku. I tak samo \u017cadnego wysi\u0142ku nie wymaga rozw\u00f3j tego pytania. W cichej uwa\u017cno\u015bci, to co prawdziwe, to co absolutne i \u015bwi\u0119te, mo\u017ce si\u0119 zacz\u0105\u0107 wyra\u017ca\u0107 w \u015bwiadomo\u015bci cz\u0142owieka.<\/p>\n
<\/p>\n
Czy stopniowe ods\u0142anianie si\u0119 tego, co \u015bwi\u0119te mo\u017ce nast\u0105pi\u0107 w chwili obecnej, podczas uwa\u017cnej obserwacji procesu, kt\u00f3ry w nas zachodzi?<\/p>\n
Czy w ten spos\u00f3b mo\u017cemy stwierdzi\u0107, czy to, co s\u0142yszymy jest zgodne z prawd\u0105?<\/p>\n
To pytanie nie wymaga analizy intelektualnej. Aby dowiedzie\u0107 si\u0119, co jest dla nas prawd\u0105, potrzebujemy jedynie cichej obserwacji, s\u0142uchania wolnego od cienia os\u0105d\u00f3w, konkluzji czy wiedzy z przesz\u0142o\u015bci.<\/p>\n
Pytanie i dociekanie, obserwacja i s\u0142uchanie s\u0105 cz\u0119\u015bci\u0105 najg\u0142\u0119bszej i najbardziej naturalnej jako\u015bci wpisanej w \u017cycie, a tym samym w cz\u0142owieka.<\/p>\n
Rozkwita, gdy znajdujemy si\u0119 w prostocie owego „nie wiem”. Ten stan niewiedzy jest kluczem, kt\u00f3ry pozwala boskiej kreacji w nas rozwin\u0105\u0107 skrzyd\u0142a.<\/p>\n
Gdy pojawia si\u0119 cho\u0107by najsubtelniejsze „wiem”, nic nowego nie mo\u017ce si\u0119 przed nami ods\u0142oni\u0107. Istot\u0105 „ja wiem” jest brak uwa\u017cno\u015bci.<\/p>\n
U pod\u0142o\u017ca procesu ods\u0142aniania si\u0119 tej \u015bwiadomo\u015bci w cz\u0142owieku, le\u017cy absolutna wolno\u015b\u0107 od autorytetu.<\/p>\n
Tak uwa\u017cny umys\u0142 rodzi pytanie i tworzy natychmiastowy ruch udzielaj\u0105cy odpowiedzi, bazuj\u0105cy na po\u0142\u0105czeniu ze \u015bwiat\u0142em, wod\u0105, ziemi\u0105, powietrzem- z wszystkim.<\/p>\n
Sedno tej odpowiedzi nie tkwi w s\u0142owach, koncepcjach, czy abstrakcyjnych ideach, lecz w bezpo\u015bredniej i post\u0119puj\u0105cej manifestacji prawdy w cz\u0142owieku.<\/p>\n
Na tym polega bycie podatnym gruntem dla stw\u00f3rczych proces\u00f3w \u017cyciowych. Gdy struny gitary zostaj\u0105 poruszone, odpowiedzi\u0105 ca\u0142ego wprawionego w rezonans instrumentu, mo\u017ce by\u0107 wspania\u0142y d\u017awi\u0119k. Je\u015bli instrument ma wibrowa\u0107, musi by\u0107 ca\u0142kowicie nieporuszony, neutralny, receptywny, innymi s\u0142owy- uwa\u017cnie s\u0142uchaj\u0105cy.<\/p>\n
Czy jest mo\u017cliwe, aby sta\u0107 si\u0119 takim uwa\u017cnie s\u0142uchaj\u0105cym cz\u0142owiekiem, w oparciu o stan ci\u0105g\u0142ej niewiedzy? Je\u015bli jest to fundamentalne pytanie obecne w naszym wn\u0119trzu, \u017caden wysi\u0142ek nie jest potrzebny, aby mog\u0142o w nas rozkwitn\u0105\u0107.<\/p>\n","protected":false},"author":920,"featured_media":2611,"template":"","meta":{"_acf_changed":false},"tags":[],"category_":[110119,110107],"tags_english_":[],"class_list":["post-88812","logon_article","type-logon_article","status-publish","has-post-thumbnail","hentry","category_-zeitgeist-pl","category_-spiritsoul-pl"],"acf":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/logon_article\/88812","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/logon_article"}],"about":[{"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/logon_article"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/920"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media\/2611"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=88812"}],"wp:term":[{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=88812"},{"taxonomy":"category_","embeddable":true,"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/category_?post=88812"},{"taxonomy":"tags_english_","embeddable":true,"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/tags_english_?post=88812"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}