My\u015bli p\u0142yn\u0105 przeze mnie nieprzerwanym strumieniem barw, d\u017awi\u0119k\u00f3w i kszta\u0142t\u00f3w. Czy to ja jestem ich tw\u00f3rc\u0105?<\/p>\n
Gdy siedz\u0119 w ciszy i obserwuj\u0119, widz\u0119 przep\u0142ywaj\u0105ce przeze mnie my\u015bli. Nie inicjuj\u0119 my\u015blenia, a mimo to ono ci\u0105gle nap\u0142ywa, jak gdyby z zewn\u0105trz. Nie jestem my\u015blicielem, a jednak my\u015blenie ci\u0105gle mi si\u0119 przytrafia. I gdy te my\u015bli pojawiaj\u0105 si\u0119 i znikaj\u0105, \u0142api\u0119 jedn\u0105 z nich – t\u0119, kt\u00f3ra wydaje mi si\u0119 wa\u017cniejsza od innych. Nazywam j\u0105 \u201emoj\u0105 my\u015bl\u0105\u201d. Uwa\u017cam si\u0119 za jej tw\u00f3rc\u0119 i jestem dumna z wp\u0142ywu, jaki wywiera. Czuj\u0119 si\u0119 zraniona, gdy jest \u017ale zrozumiana. Uto\u017csamiam si\u0119 z ni\u0105; ja i moja my\u015bl stajemy si\u0119 jedno\u015bci\u0105, poza kt\u00f3r\u0105 nic nie widz\u0119. Inne my\u015bli nazywam \u201etwoimi\u201d i z pasj\u0105 im si\u0119 przeciwstawiam. Widz\u0119, jak buduj\u0105 one coraz grubszy mur mi\u0119dzy nami.<\/p>\n
Widz\u0119 my\u015bli moich przodk\u00f3w. Nazywam je \u201emoj\u0105 przesz\u0142o\u015bci\u0105\u201d. Obwiniam je za sw\u00f3j wewn\u0119trzny b\u00f3l, lecz jednocze\u015bnie moja historia napawa mnie dum\u0105.<\/p>\n
Czytam i s\u0142ucham my\u015bli wielkich my\u015blicieli. Formuj\u0119 m\u00f3j intelekt jak plastelin\u0119, tak, by pasowa\u0142 do ich wzorc\u00f3w. S\u0142ucham przyjaci\u00f3\u0142, rozwa\u017cam ich opinie i wchodz\u0119 z nimi w coraz to nowe relacje. Odkrywamy wsp\u00f3lne modele i systemy, do kt\u00f3rych nale\u017c\u0105 nasze my\u015bli. Jeste\u015bmy ci\u0105gle zaj\u0119ci adaptowaniem i odnawianiem mentalnej budowli, budowli, kt\u00f3r\u0105 nazywamy nasz\u0105 to\u017csamo\u015bci\u0105. Jej \u015bciany staj\u0105 si\u0119 coraz grubsze, za\u015b przestrze\u0144, w kt\u00f3rej si\u0119 znajduj\u0119, staje si\u0119 coraz mniejsza. Budowla ta staje si\u0119 moj\u0105 rzeczywisto\u015bci\u0105.<\/p>\n
Gdy siedz\u0119 w ciszy i obserwuj\u0119, niemal nie widz\u0119 niczego, opr\u00f3cz jej mur\u00f3w. Widz\u0119 my\u015bli, kt\u00f3re nazywam moimi lub twoimi, dobrymi i z\u0142ymi, wa\u017cnymi i trywialnymi i im bardziej je naprawiam, tym mocniejsze si\u0119 staj\u0105 i tym silniej mnie trzymaj\u0105. I siedz\u0119 w ciemno\u015bciach, nie\u015bwiadoma po\u015br\u00f3d swojej w\u0142asnej biblioteki mentalnej, niemal\u017ce ton\u0105c w niezliczonych koncepcjach i ideach, kt\u00f3re gromadzi\u0142am przez lata.<\/p>\n
Gdy siedz\u0119 w ciszy i obserwuj\u0119, u\u015bwiadamiam sobie, \u017ce \u017cadna z nich nie jest mn\u0105, nie jest rzeczywista i nie ma znaczenia. Wracam do ci\u0105g\u0142ego ruchu, jakim jest \u017cycie. Wszystko, co nazwa\u0142em \u201eja\u201d z dum\u0105 lub rozpacz\u0105, moja tak pieczo\u0142owicie ukszta\u0142towana to\u017csamo\u015b\u0107 jest prawdopodobnie jedynie tymczasow\u0105 form\u0105, w kt\u00f3rej zdecydowa\u0142am si\u0119 siebie uwi\u0119zi\u0107. I gdy pozwalam odej\u015b\u0107 iluzjom m\u00f3wi\u0105cym, \u017ce te my\u015bli s\u0105 moje, widz\u0119, jak trac\u0105 swoj\u0105 ostro\u015b\u0107, staj\u0105 si\u0119 ja\u015bniejsze i bardziej przezroczyste.<\/p>\n
Zawsze my\u015bla\u0142am, \u017ce nadejdzie chwila, w kt\u00f3rej przestan\u0119 my\u015ble\u0107; chwila g\u0142\u0119bokiego zanurzenia si\u0119, w kt\u00f3rej wszystkie my\u015bli po prostu si\u0119 ulotni\u0105. Jednak mimo \u017ce usilnie pr\u00f3bowa\u0142am je odstraszy\u0107, my\u015blenie, przyswajanie, uto\u017csamianie si\u0119 po prostu nie mia\u0142o ko\u0144ca. Nigdy nie przesta\u0142am.<\/p>\n
Gdy siedz\u0119 cicho i obserwuj\u0119, u\u015bwiadamiam sobie, \u017ce nie musz\u0119 sprawia\u0107, by usun\u0105\u0107 my\u015bli \u201eze swojego pola widzenia\u201d. S\u0105 one tym, czym s\u0105 – ci\u0105g\u0142ym strumieniem obraz\u00f3w, koncepcji, wyja\u015bnie\u0144, opinii. Nie jestem ju\u017c jednak ani ich tw\u00f3rc\u0105, ani niewolnikiem. Jestem po prostu obserwatorem, kt\u00f3ry \u0142askawie patrzy na nieko\u0144cz\u0105ce si\u0119 poruszenia \u017cycia. Siedz\u0119 i obserwuj\u0119, u\u015bwiadamiaj\u0105c sobie, \u017ce nie da si\u0119 mnie zawrze\u0107 w \u017cadnej koncepcji, wyja\u015bni\u0107 w \u017caden logiczny spos\u00f3b, \u017ce znajduj\u0119 si\u0119 poza jak\u0105kolwiek opini\u0105.<\/p>\n
Gdy siedz\u0119 w ciszy i obserwuj\u0119, nie mog\u0119 si\u0119 d\u0142u\u017cej identyfikowa\u0107 z tak\u0105, czy inn\u0105 my\u015bl\u0105. One przychodz\u0105 i odchodz\u0105, a ja nie przejmuj\u0119 si\u0119 ju\u017c ich istnieniem, bo nie przywi\u0105zuj\u0119 si\u0119 do nich i nie uzale\u017cniam od ich ogranicze\u0144. Pozwalam im p\u0142yn\u0105\u0107, a one staj\u0105 si\u0119 l\u017cejsze, trac\u0105 swoj\u0105 sztywno\u015b\u0107, ich ciemne barwy rozja\u015bniaj\u0105 si\u0119. Twarde niegdy\u015b \u015bciany zmieniaj\u0105 si\u0119 w lekkie, \u015bwietliste ob\u0142oki, kt\u00f3re wiruj\u0105 wok\u00f3\u0142 mnie niczym \u0142agodny wietrzyk.<\/p>\n
Gdy siedz\u0119 w ciszy i obserwuj\u0119, widz\u0119 jak mentalna budowla, kt\u00f3r\u0105 wznios\u0142am wok\u00f3\u0142 siebie, powoli zatraca kontury i po raz pierwszy od bardzo d\u0142ugiego czasu znowu widz\u0119 niebo mojego w\u0142asnego wewn\u0119trznego wszech\u015bwiata. Daleka od to\u017csamo\u015bci, kt\u00f3r\u0105 utka\u0142am w wyobra\u017ani, u\u015bwiadamiam sobie, \u017ce jestem niesko\u0144czona.<\/p>\n","protected":false},"author":922,"featured_media":2429,"template":"","meta":{"_acf_changed":false},"tags":[],"category_":[110107,110068],"tags_english_":[],"class_list":["post-88683","logon_article","type-logon_article","status-publish","has-post-thumbnail","hentry","category_-spiritsoul-pl","category_-art-pl"],"acf":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/logon_article\/88683","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/logon_article"}],"about":[{"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/logon_article"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/922"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media\/2429"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=88683"}],"wp:term":[{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=88683"},{"taxonomy":"category_","embeddable":true,"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/category_?post=88683"},{"taxonomy":"tags_english_","embeddable":true,"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/tags_english_?post=88683"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}