{"id":88455,"date":"2017-10-09T14:23:36","date_gmt":"2017-10-09T14:23:36","guid":{"rendered":"https:\/\/logon.media\/logon_article\/nachiketa-i-sztuka-umierania\/"},"modified":"2017-10-09T14:23:36","modified_gmt":"2017-10-09T14:23:36","slug":"nachiketa-i-sztuka-umierania","status":"publish","type":"logon_article","link":"https:\/\/logon.media\/pl\/logon_article\/nachiketa-i-sztuka-umierania\/","title":{"rendered":"Nachiketa i sztuka umierania"},"content":{"rendered":"

Je\u015bli mieliby\u015bmy wymieni\u0107 jedno do\u015bwiadczenie, kt\u00f3re konfrontuje nas z zagadnieniem roz\u0142\u0105ki, musia\u0142by to by\u0107 moment \u015bmierci. Jej zagadk\u0119 pr\u00f3buje rozwik\u0142a\u0107 w Upaniszadach ch\u0142opiec imieniem Nachiketa. Te poszukiwania doprowadzaj\u0105 go do poznania prawdziwej rzeczywisto\u015bci.<\/em><\/p>\n

Konfrontacja z tajemnic\u0105 \u015bmierci sprawia, \u017ce w jednej chwili nasze \u017cycie staje si\u0119 jakby nierealne. Czy mo\u017cemy nazwa\u0107 realnym istnienie, kt\u00f3re podlega ci\u0105g\u0142ym zmianom? O, z pewno\u015bci\u0105 do\u015bwiadczacie siebie i swojego \u017cycia jako rzeczywistych, lecz do\u015bwiadczenia te to tre\u015bci, kt\u00f3re same w sobie s\u0105 wzgl\u0119dne. Jest to egzystencja, w kt\u00f3rej l\u0119k przed \u015bmierci\u0105 ma swoj\u0105 podstaw\u0119 w obawie, \u017ce wszystko, co znamy w tym relatywnym \u015bwiecie, przestanie istnie\u0107.<\/p>\n

Gdy spojrzymy na to z g\u0142\u0119bszej perspektywy- z punktu widzenia naszej prawdziwej ja\u017ani, kt\u00f3ra nie jest wzgl\u0119dna, i u\u015bwiadomimy sobie, \u017ce nasze uwarunkowane \u017cycie jest w rzeczywisto\u015bci iluzj\u0105, pojawia si\u0119 pytanie o to, jaki jest zwi\u0105zek pomi\u0119dzy tymi dwoma?<\/p>\n

Czy \u015bmier\u0107 jest czym\u015b w rodzaju linii demarkacyjnej?<\/h3>\n

Hermes ujmuje to tak: „W tym \u015bwiecie nie istnia\u0142o nigdy, ani nigdy nie b\u0119dzie istnie\u0107 nic, co pozna\u0142oby \u015bmier\u0107. Wol\u0105 Ojca by\u0142o, by \u015bwiat by\u0142 \u017cywy, tak d\u0142ugo jak istnieje. Dlatego konieczne jest, \u017ce \u015bwiat jest Bogiem”.<\/p>\n

Jakie znaczenie ma nasze umieranie, widziane z tej hermetycznej perspektywy? Jan van Rijckenborgh wyja\u015bnia: „\u017bycie jest we wszystkim; jest \u017cywym oceanem atom\u00f3w. Ka\u017cde cia\u0142o jest cz\u0119\u015bci\u0105 tego \u017cycia. I dlatego wszystko, co \u017cyje, obdarzone jest tak\u017ce \u015bwiadomo\u015bci\u0105. I ka\u017cda \u015bwiadomo\u015b\u0107 posiada bezgraniczn\u0105 wewn\u0119trzn\u0105 bosk\u0105 moc. Dlatego, \u017ce atom jest \u017cyciem. A \u017cycie mo\u017cna wyt\u0142umaczy\u0107 jedynie poprzez jego pierwotne \u017ar\u00f3d\u0142o. Skoro twoje cielesne istnienie, twoja osobowo\u015b\u0107, jest zbiorem atom\u00f3w, konieczne jest, by twoj\u0105 najbardziej podstawow\u0105 istot\u0105 by\u0142 B\u00f3g. B\u00f3g objawi\u0142 si\u0119 w ciele”.<\/p>\n

Klasyczna, medyczna definicja \u015bmierci, sformu\u0142owana przez Bouchota w 1864 roku brzmia\u0142a: „Cz\u0142owieka uznaje si\u0119 za zmar\u0142ego, gdy jego serce przesta\u0142o bi\u0107.” Obecnie zasada ta obejmuje r\u00f3wnie\u017c zatrzymanie kr\u0105\u017cenia krwi na co najmniej pi\u0119\u0107 minut. Jednak\u017ce pojawienie si\u0119 wielu nowych metod spowodowa\u0142o, \u017ce lekarze nie s\u0105 ju\u017c w stanie precyzyjnie okre\u015bli\u0107, kiedy kto\u015b definitywnie nie \u017cyje. Niekt\u00f3rzy z nich trzymaj\u0105 si\u0119 tezy, \u017ce cz\u0142owiek jest martwy, gdy nie \u017cyje jego osobowo\u015b\u0107 i nie mo\u017ce ju\u017c zaistnie\u0107 \u017cadna \u015bwiadoma my\u015bl. Zaczynaj\u0105 wi\u0119c w zwi\u0105zku z tym monitorowa\u0107 aktywno\u015b\u0107 m\u00f3zgu bezpo\u015brednio po tym, jak cz\u0142owiek straci\u0142 przytomno\u015b\u0107.<\/p>\n

Co jednak mamy s\u0105dzi\u0107 o sytuacji, w kt\u00f3rej serce wci\u0105\u017c bije niezale\u017cnie od tego, \u017ce usta\u0142o oddychanie i nast\u0105pi\u0142a ca\u0142kowita \u015bmier\u0107 m\u00f3zgu, w\u0142\u0105cznie z jego pniem. Sytuacja ta przekracza \u015bpi\u0105czk\u0119, a ca\u0142y organizm mo\u017ce wci\u0105\u017c jeszcze funkcjonowa\u0107 tydzie\u0144 lub d\u0142u\u017cej. Znak\u00f3w zapytania pojawia si\u0119 jeszcze wi\u0119cej, gdy we\u017amiemy pod uwag\u0119 fakt, \u017ce wiele naszych gen\u00f3w wci\u0105\u017c pozostanie \u017cywa lub mo\u017ce zosta\u0107 przywr\u00f3cona do \u017cycia.<\/p>\n

Kr\u00f3tko m\u00f3wi\u0105c, z biologicznego punktu widzenia, precyzyjne okre\u015blenie momentu zgonu nie jest mo\u017cliwe, dlatego w \u015bwiecie medycznym jest obecnie mowa o ca\u0142ej serii pomniejszych \u015bmierci. Innymi s\u0142owy: umieramy krok po kroku. Co wi\u0119cej, to, co uwa\u017camy za moment \u015bmierci, uwarunkowane jest r\u00f3wnie\u017c naszymi pogl\u0105dami filozoficznymi i religijnymi. W rzeczywisto\u015bci nie jest to jednorazowy akt, lecz bardziej proces i dlatego staje si\u0119 on pal\u0105c\u0105 kwesti\u0105, bior\u0105c pod uwag\u0119 pobieranie organ\u00f3w do transplantacji. A co wi\u0119cej, czy nie powinni\u015bmy osobom zmar\u0142ym podawa\u0107 \u015brodk\u00f3w znieczulaj\u0105cych lub przeciwb\u00f3lowych?<\/p>\n

Seria pomniejszych \u015bmierci<\/h3>\n

Dla kogo\u015b, kto interesuje si\u0119 ezoteryczno-duchow\u0105 stron\u0105 \u017cycia, nie b\u0119dzie zaskoczeniem fakt, \u017ce tak naprawd\u0119 istnieje ca\u0142a seria pomniejszych \u015bmierci, poniewa\u017c nasze cia\u0142a fizyczne, eteryczne, astralne i mentalne maj\u0105 zupe\u0142nie inn\u0105 budow\u0119.<\/p>\n

J. van Rijckenborgh postrzega ten proces z jeszcze wy\u017cszej perspektywy. W „Pragnozie Egipskiej” pisze: „Istota ludzka, o kt\u00f3rej m\u00f3wi nauka powszechna i pisma \u015bwi\u0119te, jest zupe\u0142nie inn\u0105 istot\u0105 ni\u017c cielesny cz\u0142owiek, kt\u00f3ry jest b\u0142\u0119dnie postrzegany jako ten ostateczny. W rzeczywisto\u015bci jeste\u015bmy podw\u00f3jnymi istotami. Prawdziwy cz\u0142owiek w nas wo\u0142a o wyzwolenie – prawdziwy cz\u0142owiek, pozostaj\u0105cy wi\u0119\u017aniem cz\u0142owieka z natury. Je\u015bli stanie si\u0119 to my\u015bl\u0105 przewodni\u0105 w waszym \u017cyciu, oddacie sobie bardzo wielk\u0105 przys\u0142ug\u0119. Prawdziwy cz\u0142owiek, uwi\u0119ziony przez cz\u0142owieka z natury, jest \u017byciem i \u015awiat\u0142em. Jest Bogiem.”<\/p>\n

Ten spos\u00f3b podej\u015bcia odnajdujemy r\u00f3wnie\u017c w Upaniszadach, w kt\u00f3rych czytamy: „Samoistny B\u00f3g stworzy\u0142 narz\u0105dy zmys\u0142\u00f3w (w\u0142\u0105cznie z umys\u0142em), ukierunkowuj\u0105c je na zewn\u0105trz; dlatego cz\u0142owiek postrzega rzeczywisto\u015b\u0107 zewn\u0119trzn\u0105, a nie wewn\u0119trzn\u0105 Ja\u017a\u0144. Kilku m\u0105drych ludzi, pragn\u0105cych nie\u015bmiertelno\u015bci, zwr\u00f3ci\u0142o swe zmys\u0142y (w\u0142\u0105cznie z umys\u0142em) do wewn\u0105trz i u\u015bwiadomi\u0142o sobie wewn\u0119trzn\u0105 Ja\u017a\u0144”.<\/p>\n

Wszystkie systemy prowadz\u0105ce do wyzwolenia sugeruj\u0105, \u017ce powinni\u015bmy umrze\u0107 wzgl\u0119dem tej relatywnej i iluzorycznej egzystencji ju\u017c za \u017cycia, co oznacza \u017ce nie powinni\u015bmy czeka\u0107 z tym na fizyczn\u0105 \u015bmier\u0107. Z tego powodu, uczeni jeste\u015bmy koncentrowa\u0107 uwag\u0119 na naszej prawdziwej, rdzennej istocie i u\u015bwiadamia\u0107 sobie \u017ce w naszym uwarunkowanym \u017cyciu, my jako my, nie jeste\u015bmy sprawcami r\u00f3\u017cnych spraw i wydarze\u0144. Energia, kt\u00f3ra kieruje nasz\u0105 uwag\u0119 na wewn\u0119trzn\u0105 istot\u0119, pochodzi od tej w\u0142a\u015bnie wewn\u0119trznej istoty!<\/p>\n

Nachiketa<\/h3>\n

W Upaniszadach czytamy o ch\u0142opcu, kt\u00f3rego, pomimo m\u0142odego wieku, fascynowa\u0142a tajemnica \u017cycia i \u015bmierci. \u201cKim jestem? Dok\u0105d mnie to \u017cycie doprowadzi? Czy wszystko tu jest tymczasowe, czy istnieje co\u015b wewn\u0105trz mnie, co \u017cyje wiecznie?” Jak czytamy dalej, ojciec Nachikety z\u0142o\u017cy\u0142 bogom ofiar\u0119, poniewa\u017c „pragn\u0105\u0142 nagrody z nieba”.<\/p>\n

Jego ofiara jednak, sk\u0142ada\u0142a si\u0119 g\u0142\u00f3wnie z kr\u00f3w, kt\u00f3re by\u0142y tak stare, \u017ce nie by\u0142y ju\u017c w stanie je\u015b\u0107, pi\u0107, cieli\u0107 si\u0119, czy dawa\u0107 mleko. Sk\u0105pstwo okazane przez ojca zasmuci\u0142o Nachiket\u0119. Dlatego pewnego dnia zapyta\u0142 go: „Jak\u0105 warto\u015b\u0107 ma twoja ofiara?” To krytyczne pytanie rozz\u0142o\u015bci\u0142o ojca. „Jak \u015bmiesz podwa\u017ca\u0107 to, co robi\u0119!”- wykrzykn\u0105\u0142, lecz Nachiketa, niezra\u017cony, zada\u0142 kolejne pytanie: „Ojcze, komu dasz mnie jako datek?” Po czym zada\u0142 mu to pytanie ponownie. I jeszcze raz. Za trzecim razem, ojciec odpowiedzia\u0142 rozgniewany: „Dam ci\u0119 Jamie, bogu \u015bmierci!” Nachiketa wyruszy\u0142 wi\u0119c w podr\u00f3\u017c do Jamy, pana \u015bmierci.<\/p>\n

Gdy uznamy, \u017ce historia ta dotyczy nas samych, zrozumiemy, \u017ce posta\u0107 ojca jest symbolem naturalnego cz\u0142owieka w nas. Tego, kt\u00f3ry uznaje zewn\u0119trzne formy, lecz utraci\u0142 kontakt ze \u017ar\u00f3d\u0142em duchowej inspiracji. Nasza zewn\u0119trzna istota mo\u017ce zaoferowa\u0107 Bogu jedynie „stare krowy”, z kt\u00f3rych usz\u0142o ca\u0142e prawdziwe \u017cycie.<\/p>\n

W swym uwarunkowanym stanie \u017cycia, rz\u0105dzony przez zmys\u0142y i zdezorientowany przez ilo\u015bciowe i jako\u015bciowe przejawy swego czasoprzestrzennego \u017cycia, nie jest zdolny do obserwacji wewn\u0119trznego, duchowego \u015bwiata. W tym kontek\u015bcie uderzaj\u0105ce jest znaczenie imienia „Nachiketa”, kt\u00f3re mo\u017cna przet\u0142umaczy\u0107 jako „To, co nie jest postrzegane”.<\/p>\n

Nachiketa jako symbol duchowej istoty wewn\u0105trz nas<\/h3>\n

Kiedy cz\u0142owiek jest w stanie us\u0142ysze\u0107 wezwanie wewn\u0119trznej duchowej ja\u017ani, czyli, gdy zareaguje na potr\u00f3jny impuls, jest to jak narodziny wewn\u0119trznego syna, przez kt\u00f3rego przekazywana jest wiedza o \u017cyciu i \u015bmierci. I tak historia m\u00f3wi o przybyciu syna do siedziby Jamy, kt\u00f3ry w tamtej chwili przebywa\u0142 w innym miejscu. Nachiketa musia\u0142 wi\u0119c czeka\u0107 na niego trzy dni bez jedzenia i wody.<\/p>\n

Gdy Jama wreszcie przyby\u0142 do domu, poczu\u0142 si\u0119 winny i zawo\u0142a\u0142 do niego: „O Brahmo, poniewa\u017c jako czcigodny go\u015b\u0107 czeka\u0142e\u015b w mym domu trzy noce bez jedzenia, mo\u017cesz mnie prosi\u0107 o spe\u0142nienie trzech \u017cycze\u0144, po jednym za ka\u017cd\u0105 noc”.<\/p>\n

Symbolicznie oznacza to, \u017ce Nachiketa powstrzyma\u0142 si\u0119 na trzy dni od ulegania pokusom, tak jak Jezus podczas kuszenia na pustyni. Trzy impulsy pochodz\u0105ce z wewn\u0119trznego duchowego \u015bwiata objawi\u0142y si\u0119 w nim jako: ideacja, medytacja i urzeczywistnienie. Jama nie mia\u0142 \u017cadnego problemu ze spe\u0142nieniem pierwszego \u017cyczenia Nachikety.<\/p>\n

Nachiketa chcia\u0142, by jego ojciec uspokoi\u0142 si\u0119 i przyj\u0105\u0142 go z rado\u015bci\u0105 z powrotem w domu. Oznacza to, \u017ce ziemski cz\u0142owiek do\u015bwiadcza wewn\u0119trznego poruszenia, otwiera si\u0119 na pochodz\u0105ce z g\u0142\u0119bi impulsy i uznaje wewn\u0119trzny g\u0142os. Proces ten odbywa si\u0119 bez udzia\u0142u egotycznej \u015bwiadomo\u015bci.<\/p>\n

Drugie \u017cyczenie dotyczy\u0142o ch\u0119ci poznania \u015bcie\u017cki prowadz\u0105cej do nieba i sposobu na rozpalenie wewn\u0119trznego ognia. Je r\u00f3wnie\u017c Jama by\u0142 w stanie spe\u0142ni\u0107 bez wahania.<\/p>\n

\u015acie\u017cka ta polega bowiem na po\u015bwi\u0119ceniu i samooddaniu, kt\u00f3re umo\u017cliwiaj\u0105 pokonanie staro\u015bci i \u015bmierci poprzez \u015bwiadome po\u0142\u0105czenie ze \u015bwiat\u0142em \u017ar\u00f3d\u0142a.<\/p>\n

„Oto moja prawdziwa istota” u\u015bwiadamia sobie ci\u0105gle od nowa Nachiketa. Ten o\u015bwiecony wgl\u0105d nie wystarcza jednak\u017ce do przekroczenia granicy.<\/p>\n

Dlatego Nachiketa wyra\u017ca sw\u0105 trzeci\u0105 pro\u015bb\u0119: „Ludzie maj\u0105 mn\u00f3stwo w\u0105tpliwo\u015bci dotycz\u0105cych tego, co dzieje si\u0119, gdy widzialny cz\u0142owiek umiera. Niekt\u00f3rzy m\u00f3wi\u0105, \u017ce wci\u0105\u017c \u017cyje w innej przestrzeni. Inni za\u015b, \u017ce przestaje istnie\u0107. Powiedz mi, co jest po drugiej stronie? Gor\u0105co pragn\u0119 to wiedzie\u0107. Takie jest moje trzecie \u017cyczenie!”<\/p>\n

W rzeczywisto\u015bci Nachiketa zadaje tu najbardziej kluczowe pytanie ze wszystkich. Pyta, czy istnieje w cz\u0142owieku co\u015b sta\u0142ego, wiecznego. Lub innymi s\u0142owy – czy cz\u0142owiek jest jedynie tymczasowym zjawiskiem, z kt\u00f3rego nic nie pozostaje? Pragnie on wiedzy dotycz\u0105cej swej prawdziwej ja\u017ani, istniej\u0105cej ponad \u017cyciem i \u015bmierci\u0105, a tym samym znajduj\u0105cej si\u0119 poza zasi\u0119giem Jamy.<\/p>\n

Jama wi\u0119c b\u0142aga go:<\/p>\n

„Od wiek\u00f3w nawet bogowie nie mieli w tym wzgl\u0119dzie pewno\u015bci, poniewa\u017c nie jest to \u0142atwy temat, a przeciwnie – niejasny. Wybierz inne pytanie, Nachiketo, b\u0142agam ci\u0119 i nie nalegaj na odpowied\u017a. Zwolnij mnie z odpowiedzi na to ostatnie pytanie!”<\/p>\n

Ten fragment wskazuje na to, \u017ce uwarunkowany stan zostanie wkr\u00f3tce rozpuszczony, a scenariusze dotycz\u0105ce \u017cycia i \u015bmierci s\u0105 teraz jasne.<\/p>\n

Wszelkie przyjemno\u015bci<\/h3>\n

Jama zaoferowa\u0142 mu wszelkiego rodzaju \u015bwiatowe rado\u015bci i przyjemno\u015bci, niezmierzone bogactwo i tyle lat \u017cycia na ziemi, ile tylko zapragnie, w zamian za to, \u017ce nie b\u0119dzie musia\u0142 odpowiada\u0107 na to jedno, jedyne pytanie.<\/p>\n

„Wybierz syn\u00f3w i wnuk\u00f3w, kt\u00f3rzy b\u0119d\u0105 \u017cyli sto lat. Wybierz s\u0142onie, konie, stada byd\u0142a i z\u0142oto. Wybierz pot\u0119\u017cne kr\u00f3lestwo na Ziemi i \u017cyj w nim, ile chcesz. Wybierz bogactwo i d\u0142ugie \u017cycie. O Nachiketo, zosta\u0144 kr\u00f3lem ca\u0142ej Ziemi. Sprawi\u0119, \u017ce b\u0119dziesz si\u0119 cieszy\u0142 wszystkim, czego dusza zapragnie. Wybierz kt\u00f3rekolwiek pragnienie, spo\u015br\u00f3d tych, kt\u00f3rych zaspokojenie jest tak trudne w \u015bwiecie \u015bmiertelnik\u00f3w: oto pi\u0119kne dziewice, wraz rydwanami i instrumentami muzycznymi, niedost\u0119pne dla m\u0119\u017cczyzn. Wszystko to b\u0119dzie twoje, b\u0119dzie czeka\u0107 na ciebie. Lecz nie pytaj mnie o \u015bmier\u0107”.<\/p>\n

Nic, absolutnie nic nie mog\u0142o jednak powstrzyma\u0107 Nachikety od zadania najwa\u017cniejszego pytania: „Zdrad\u017a mi tajemnic\u0119 nie\u015bmiertelno\u015bci!”<\/p>\n

„Wszystko bowiem, co oferujesz, o Jamo, to rozrywki, kt\u00f3re jutro znikn\u0105. Pozbawiaj\u0105 one narz\u0105dy zmys\u0142\u00f3w \u017cywotno\u015bci. Nawet najd\u0142u\u017csze \u017cycie jest tak naprawd\u0119 kr\u00f3tkie. Zatrzymaj dla siebie swe konie, ta\u0144ce i syn\u00f3w. Bogactwo nigdy nie uczyni cz\u0142owieka szcz\u0119\u015bliwym. Ktokolwiek ci\u0119 ujrzy, nie b\u0119dzie mia\u0142 nic. \u017byjemy tak d\u0142ugo, jak nam pozwolisz. \u017byczenie, kt\u00f3rego spe\u0142nienia pragn\u0119, pozostaje to samo. Jest to najskrytsze pragnienie i dlatego \u017cadne inne nie zostanie wybrane przez Nachiket\u0119”.<\/p>\n

Gdy Nachiketa po raz trzeci wyrzek\u0142 swoje trzecie \u017cyczenie, pan \u015bmierci musia\u0142 si\u0119 podda\u0107.<\/p>\n

Podziwia\u0142 tego ciekawego, m\u0142odego cz\u0142owieka za absolutne oddanie prawdzie. Chcia\u0142 si\u0119 jednak ca\u0142kowicie upewni\u0107, \u017ce jest on uczciwy i szczery i \u017ce jego pytanie nie wynika jedynie z potrzeby wykazania si\u0119 odwag\u0105 lub wyuczon\u0105 wiedz\u0105. Teraz, gdy mia\u0142 pewno\u015b\u0107, \u017ce Nachiketa jest w pe\u0142ni got\u00f3w, by otrzyma\u0107 t\u0119 wiedz\u0119, zwr\u00f3ci\u0142 si\u0119 do niego:<\/p>\n

„O Nachiketo, po szczerej i prawdziwej kontemplacji, wyrzek\u0142e\u015b si\u0119 tych wszystkich cennych i atrakcyjnych obiekt\u00f3w po\u017c\u0105dania, kt\u00f3re mia\u0142e\u015b na wyci\u0105gni\u0119cie r\u0119ki. Nie chadzasz g\u0142upimi \u015bcie\u017ckami, pe\u0142nymi bogactwa, na kt\u00f3rych wiele os\u00f3b si\u0119 pogr\u0105\u017ca. Oby wszyscy poszukuj\u0105cy byli tacy, jak ty!”<\/p>\n

To, co nieobjawione<\/h3>\n

A potem… potem wreszcie naucza Nachiket\u0119 s\u0142owami:<\/p>\n

\u201cM\u0105dry cz\u0142owiek, kt\u00f3ry dzi\u0119ki kontemplacji w\u0142asnej ja\u017ani, poznaje Boga jako Jedynego, trudnego do zobaczenia i do\u015bwiadczenia, bo Nieobjawionego; Boga, kt\u00f3ry jest ukryty, przebywa w duchu i spoczywa w ciele – taki cz\u0142owiek pozostaje prawdziwie oboj\u0119tny na wszelkie smutki i rado\u015bci. Mniejsza od ma\u0142ego i wi\u0119ksza od wielkiego jest Boska Esencja ukryta w sercach wszystkich \u017cyj\u0105cych istot. Ten, kto wolny jest od po\u017c\u0105da\u0144, postrzega majestat Ja\u017ani moc\u0105 swych wyciszonych zmys\u0142\u00f3w oraz umys\u0142u i wolny jest od smutku.”<\/p>\n

Tak, Jama zmuszony by\u0142 ods\u0142oni\u0107 przed Nachiket\u0105 najwy\u017csz\u0105 wiedz\u0119:<\/p>\n

\u201cTej nie\u015bmiertelnej Ja\u017ani nie osi\u0105ga si\u0119 dzi\u0119ki studiom lub g\u0142\u0119bokim rozmy\u015blaniom, dzi\u0119ki przemowom, s\u0142uchaniu lub s\u0142yszeniu. Temu, kto nie pragnie niczego, pr\u00f3cz Ja\u017ani, Boska Ja\u017a\u0144 uka\u017ce si\u0119 w swej najwznio\u015blejszej postaci. Jej odnalezienie wymaga od poszukiwacza prawdy absolutnego oddania jedynemu celowi. Ten, kto w jednoznacznym ukierunkowaniu, oddaje ca\u0142ego siebie, zyskuje ca\u0142kowit\u0105 pewno\u015b\u0107, \u017ce g\u0142\u0119boko w jego wn\u0119trzu znajduje si\u0119 nie\u015bmiertelna Ja\u017a\u0144. Ten, kto odkrywa Bosk\u0105 Istot\u0119 w swym sercu, odnajduje w sobie spok\u00f3j i cisz\u0119, kt\u00f3rych szuka. Dostrzega najwy\u017csz\u0105 Ja\u017a\u0144 we wszystkim, co \u017cyje i co si\u0119 porusza. Taki s\u0142uga Ja\u017ani staje si\u0119 jednym z Bosk\u0105 Pe\u0142ni\u0105”.<\/p>\n

Celem jest Ja\u017a\u0144, wewn\u0119trzna Istota, kt\u00f3rej osobowo\u015b\u0107 nie zna.<\/p>\n

Kiedy serce istoty ludzkiej udaje si\u0119 na spoczynek<\/h3>\n

Istota mo\u017ce odnale\u017a\u0107 siebie bez przeszk\u00f3d ze strony uwarunkowanej osobowo\u015bci. Nie mo\u017ce by\u0107 inaczej, poniewa\u017c strza\u0142a i jej cel istniej\u0105 nierozdzielnie. I tak, po g\u0142\u0119bokim rozwoju \u015bwiadomo\u015bci ucznia, Pan \u015bmierci okazuje si\u0119 by\u0107 pot\u0119\u017cnym m\u0119drcem, kamieniem probierczym, lecz jednocze\u015bnie przyjacielem na \u015bcie\u017cce przebudzenia. Jest tw\u00f3rc\u0105 i niszczycielem, m\u0119drcem i tym, kt\u00f3ry wie. Procesy tworzenia i niszczenia wskazuj\u0105 na fakt, \u017ce w \u015bwiecie, o kt\u00f3rym m\u00f3wi\u0142 Hermes w powy\u017cszym cytacie, wszystko jest zawsze nowe, w przeciwie\u0144stwie do naszego \u017cycia. Jeste\u015bmy skrystalizowanymi incydentami w \u015bwiecie wiecznej rozpuszczalno\u015bci.<\/p>\n

I to jest przyczyn\u0105, dla kt\u00f3rej mikrokosmos, dzi\u0119ki tym niszcz\u0105cym i odnawiaj\u0105cym si\u0142om, jest w stanie ci\u0105gle od nowa dostarcza\u0107 wewn\u0119trznej duchowej istocie nowych szans na wspania\u0142y proces transfiguracji. „\u015amier\u0107”, m\u00f3wi Hermes, „dotyczy losu i destrukcji, ale nic, co istnieje we wszech\u015bwiecie, nie zostanie zniszczone!”<\/p>\n

To, co z\u0142o\u017cone, rozpadnie si\u0119 na cz\u0119\u015bci, kt\u00f3re same w sobie s\u0105 zupe\u0142ne i ca\u0142kowite. Nasza prawdziwa istota nie jest z\u0142o\u017cona, lecz znajduje si\u0119 poza \u017cyciem i \u015bmierci\u0105 i jest zawsze nowa.<\/p>\n

A wracaj\u0105c do tematu fizycznej \u015bmierci, mo\u017ce si\u0119 w nas narodzi\u0107 pytanie:<\/p>\n

Czy to oznacza, \u017ce nie mamy ju\u017c prawa odczuwa\u0107 smutku, gdy kto\u015b, kogo kochamy, odchodzi? Oczywiste jest, \u017ce tam, gdzie by\u0142o uczucie i mi\u0142o\u015b\u0107, tam pojawia si\u0119 b\u00f3l i smutek.<\/p>\n

Energetyczne po\u0142\u0105czenie pomi\u0119dzy nami a osob\u0105 zmar\u0142\u0105 zosta\u0142o zerwane i potrzebujemy czasu, aby doj\u015b\u0107 do siebie. Zerwana wi\u0119\u017a jest jak rana, kt\u00f3ra potrzebuje si\u0119 zagoi\u0107. Mi\u0142o\u015b\u0107 do kogo\u015b lub czego\u015b i \u017cal, kt\u00f3ry wyst\u0119puje po utracie tego, to procesy zachodz\u0105ce w czasie rzeczywistym tego relatywnego \u015bwiata.<\/p>\n

Nasza wewn\u0119trzna istota znajduje si\u0119 jednak poza i ponad wzgl\u0119dnym i z\u0142o\u017conym stanem rzeczy. Patrzy z mi\u0142o\u015bci\u0105 na wszystko, co pojawia si\u0119 i znika. Dusza wie, \u017ce „g\u0142\u0119bokie poczucie straty nie mo\u017ce by\u0107 wype\u0142nione przez nikogo innego jak tylko przez Tego Innego”, nieuwarunkowan\u0105, wewn\u0119trzn\u0105 istot\u0119. To odkrycie jest totalnie uzdrawiaj\u0105ce i \u017cyciodajne.<\/p>\n

Historia Jamy i Nachikety w Upaniszadach ko\u0144czy si\u0119 s\u0142owami:<\/p>\n

\n

Ten Inny wewn\u0105trz nas jest jak ogie\u0144 bez dymu. Jest ukryty w ka\u017cdym cz\u0142owieku, w g\u0142\u0119bokiej jaskini jego serca. Jest ostatecznym w\u0142adc\u0105 czasu. Rz\u0105dzi tera\u017aniejszo\u015bci\u0105, przysz\u0142o\u015bci\u0105 i przesz\u0142o\u015bci\u0105. Jest niezmienny, zawsze taki sam, a wszystko, co istnieje, jest Nim.<\/p>\n<\/blockquote>\n

Przez sw\u0105 niewiedz\u0119 i gotowo\u015b\u0107 na \u015bmier\u0107, Nachiketa odnalaz\u0142 w swym wn\u0119trzu Tego Jedynego, Brahm\u0119, i zosta\u0142 uwolniony od nami\u0119tno\u015bci i \u015bmierci.<\/p>\n

 <\/p>\n

 <\/p>\n","protected":false},"author":936,"featured_media":2091,"template":"","meta":{"_acf_changed":false},"tags":[],"category_":[110107],"tags_english_":[],"class_list":["post-88455","logon_article","type-logon_article","status-publish","has-post-thumbnail","hentry","category_-spiritsoul-pl"],"acf":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/logon_article\/88455","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/logon_article"}],"about":[{"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/logon_article"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/936"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media\/2091"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=88455"}],"wp:term":[{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=88455"},{"taxonomy":"category_","embeddable":true,"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/category_?post=88455"},{"taxonomy":"tags_english_","embeddable":true,"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/tags_english_?post=88455"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}