{"id":130356,"date":"2026-10-14T06:43:27","date_gmt":"2026-10-14T06:43:27","guid":{"rendered":"https:\/\/logon.media\/?post_type=logon_article&p=130356"},"modified":"2026-10-14T06:43:27","modified_gmt":"2026-10-14T06:43:27","slug":"noc-ma-tysiac-oczu","status":"publish","type":"logon_article","link":"https:\/\/logon.media\/pl\/logon_article\/noc-ma-tysiac-oczu\/","title":{"rendered":"Noc ma tysi\u0105c oczu"},"content":{"rendered":"

Noc ma tysi\u0105c oczu, a dzie\u0144 tylko jedno.<\/em><\/p>\n

Noc ma tysi\u0105c oczu,<\/em><\/p>\n

A dzie\u0144 tylko jedno;<\/em><\/p>\n

A jednak blask jasnego \u015bwiata ga\u015bnie<\/em><\/p>\n

Wraz z zachodz\u0105cym s\u0142o\u0144cem.<\/em><\/p>\n

 <\/p>\n

Umys\u0142 ma tysi\u0105c oczu,<\/em><\/p>\n

A serce tylko jedno:<\/em><\/p>\n

A jednak \u015bwiat\u0142o ca\u0142ego \u017cycia ga\u015bnie,<\/em><\/p>\n

Gdy mi\u0142o\u015b\u0107 dobiega ko\u0144ca.<\/em>[1]<\/p>\n

 <\/p>\n

Jest to opowie\u015b\u0107 o mi\u0142o\u015bci.<\/p>\n

Jest to opowie\u015b\u0107 o \u015bwietle i ciemno\u015bci.<\/p>\n

To wiersz o wielo\u015bci i jedno\u015bci.<\/p>\n

Nie jest to d\u0142ugi utw\u00f3r \u2014 sk\u0142ada si\u0119 zaledwie z o\u015bmiu wers\u00f3w podzielonych na dwie strofy. A jednak zawiera niezwykle sugestywne obrazy, tworz\u0105ce harmonijn\u0105 i wywa\u017con\u0105 ca\u0142o\u015b\u0107.<\/p>\n

Wszyscy poszukujemy mi\u0142o\u015bci. To, gdzie mo\u017cna j\u0105 odnale\u017a\u0107 i czym tak naprawd\u0119 jest, pozostaje dla nas tajemnic\u0105. Ma\u0142y Ksi\u0105\u017c\u0119 m\u00f3wi o swojej ukochanej r\u00f3\u017cy: \u201eLecz by\u0142em za m\u0142ody, aby umie\u0107 j\u0105 kocha\u0107\u2026\u201d.<\/p>\n

Zasada nieoznaczono\u015bci<\/strong><\/h3>\n

Na pocz\u0105tku XX wieku naukowcy ustalili, \u017ce zasada nieoznaczono\u015bci Heisenberga jest fundamentaln\u0105 w\u0142a\u015bciwo\u015bci\u0105 naszego \u015bwiata. Oznacza ona, \u017ce obserwator wp\u0142ywa na to, co obserwuje. Osoby ukierunkowane duchowo powiedzia\u0142yby, \u017ce rzeczywisto\u015b\u0107, kt\u00f3r\u0105 postrzegamy, zale\u017cy od naszej \u015bwiadomo\u015bci. Dla cz\u0142owieka \u017cyj\u0105cego w \u015bwiecie przyrody, w przestrzeni i czasie, s\u0142o\u0144ce jest \u017ar\u00f3d\u0142em \u017cycia. Dzi\u0119ki swojemu \u015bwiat\u0142u, ciep\u0142u i podtrzymuj\u0105cej \u017cycie sile stanowi pi\u0119kny symbol mi\u0142o\u015bci.<\/p>\n

W porz\u0105dku czasoprzestrzennym s\u0142o\u0144ce znajduje si\u0119 poza nami. Ze wzgl\u0119du na orbity i ruch obrotowy cia\u0142 niebieskich wszystko pozostaje w nieustannym ruchu. W pewnym momencie s\u0142o\u0144ce znika z naszego pola widzenia, by po jakim\u015b czasie ponownie si\u0119 pojawi\u0107. Kiedy \u015bwiat\u0142o s\u0142oneczne znika z pola naszej \u015bwiadomo\u015bci, otwieraj\u0105 si\u0119 tysi\u0105ce oczu nocy.<\/p>\n

Gwiazdy magicznie migocz\u0105 na firmamencie. Noc jest pogodna, lecz zimna \u2014 brakuje mi\u0142o\u015bci. Spogl\u0105damy w przesz\u0142o\u015b\u0107. Gwiazdozbiory ukazuj\u0105 nam obrazy minionych czas\u00f3w, poniewa\u017c ich \u015bwiat\u0142o musia\u0142o przeby\u0107 ogromn\u0105 odleg\u0142o\u015b\u0107, zanim do nas dotar\u0142o. W ciemno\u015bciach nocy oddzia\u0142uj\u0105 na nas si\u0142y naszej pod\u015bwiadomo\u015bci. Gdy wschodzi s\u0142o\u0144ce, powraca mi\u0142o\u015b\u0107 i rodzi si\u0119 nowy dzie\u0144. Jednak o zachodzie s\u0142o\u0144ca mi\u0142o\u015b\u0107 ponownie wymyka si\u0119 nam z r\u0105k.<\/p>\n

Wieczna mi\u0142o\u015b\u0107<\/strong><\/h3>\n

Czy zatem wieczna mi\u0142o\u015b\u0107 nie istnieje? Planety, a wraz z nimi r\u00f3wnie\u017c my, kr\u0105\u017c\u0105 wok\u00f3\u0142 s\u0142o\u0144ca po rozleg\u0142ych orbitach. Znajdujemy si\u0119 na zewn\u0119trznym kr\u0119gu. Z nadziej\u0105 spogl\u0105damy ku centrum \u2014 ku s\u0142o\u0144cu \u2014 i t\u0119sknimy za \u015bwiat\u0142em, ciep\u0142em oraz mi\u0142o\u015bci\u0105. Mi\u0119dzy nami a przedmiotem naszej t\u0119sknoty istnieje pewna relacja, pewna czasoprzestrzenna nieoznaczono\u015b\u0107. Wraz z nasz\u0105 planet\u0105 odwracamy si\u0119 plecami do s\u0142o\u0144ca i zapada ciemno\u015b\u0107.<\/p>\n

Wszystko wygl\u0105da\u0142oby inaczej, gdyby\u015bmy nie znajdowali si\u0119 na zewn\u0119trznym kr\u0119gu, lecz w samym centrum. Gdyby\u015bmy zjednoczyli si\u0119 ze s\u0142o\u0144cem. Umys\u0142 ma tysi\u0105c oczu \u2014 nale\u017cy do zewn\u0119trznego kr\u0119gu \u2014 a serce ma tylko jedno: stanowi centrum.<\/p>\n

Pierwsza mi\u0142o\u015b\u0107<\/strong><\/h3>\n

Cz\u0142owiek jest tajemnic\u0105, mikrokosmosem, wszech\u015bwiatem w miniaturze. W centrum naszego istnienia r\u00f3wnie\u017c znajduje si\u0119 s\u0142o\u0144ce, lecz ma ono natur\u0119 duchow\u0105. Nie znamy tej pierwotnej zasady duchowej, nie jeste\u015bmy jej \u015bwiadomi. Biblia m\u00f3wi: \u201eMam ci jednak za z\u0142e to, \u017ce porzuci\u0142e\u015b swoj\u0105 pierwsz\u0105 mi\u0142o\u015b\u0107\u201d.[2] Poszukujemy mi\u0142o\u015bci na zewn\u0119trznym kr\u0119gu. Odnajdujemy j\u0105, a potem zn\u00f3w tracimy, podczas gdy zapomnieli\u015bmy o naszej prawdziwej mi\u0142o\u015bci \u2014 o pierwszej mi\u0142o\u015bci.<\/p>\n

S\u0105 ludzie, kt\u00f3rzy pod wp\u0142ywem b\u00f3lu i cierpienia wywo\u0142anych nieko\u0144cz\u0105cymi si\u0119 kr\u0119gami \u017cycia t\u0119skni\u0105 za powrotem do swojej pierwszej mi\u0142o\u015bci. Okazuje si\u0119 jednak, \u017ce nie jest to \u0142atwe. Chocia\u017c nasza prawdziwa mi\u0142o\u015b\u0107 nieustannie nas przyzywa i zaprasza, nie s\u0142yszymy jej g\u0142osu. A przynajmniej nie potrafimy w\u0142a\u015bciwie zrozumie\u0107 ani przetworzy\u0107 impulsu, kt\u00f3ry nas dotyka. Biegamy po ca\u0142ym \u015bwiecie w poszukiwaniu mi\u0142o\u015bci. By\u0107 mo\u017ce jest to tragiczne, lecz zarazem nieuniknione, poniewa\u017c wci\u0105\u017c brakuje nam odpowiedniego cia\u0142a, kt\u00f3re mog\u0142oby us\u0142ysze\u0107 przyzywaj\u0105cy g\u0142os. Duchowe s\u0142o\u0144ce potrzebuje odpowiedniego no\u015bnika, aby m\u00f3c objawi\u0107 si\u0119 w osobowo\u015bci w czysty spos\u00f3b. Tym \u0142\u0105cz\u0105cym cia\u0142em jest dusza. To ona jest pojazdem, kt\u00f3ry \u201estoi po\u015brodku\u201d, pozostaj\u0105c zwi\u0105zanym zar\u00f3wno z Duchem, jak i z cia\u0142em. Widzimy przed sob\u0105 cz\u0142owieka doskona\u0142ego: tr\u00f3jjedni\u0119 Ducha, Duszy i cia\u0142a. To cz\u0142owiek, kt\u00f3ry odnalaz\u0142 swoj\u0105 pierwsz\u0105 mi\u0142o\u015b\u0107.<\/p>\n

Dusza<\/strong><\/h3>\n

Z filozoficznego punktu widzenia koncepcja tr\u00f3jjedni nie jest skomplikowana. Znacznie wi\u0119ksze wyzwanie stanowi jej urzeczywistnienie w praktyce. Dlaczego tak niewielu ludzi odnajduje swoj\u0105 pierwsz\u0105 mi\u0142o\u015b\u0107, skoro wszyscy jej poszukujemy? Problem tkwi w duszy. Dusza musi przej\u015b\u0107 proces odnowy, oczyszczenia i przemiany. W j\u0119zyku mistycznym nazywa si\u0119 to odrodzeniem duszy. Stare ust\u0119puje miejsca nowemu. Nowa Dusza, r\u00f3\u017cni\u0105ca si\u0119 od starej w spos\u00f3b zasadniczy i strukturalny, przyodzieje si\u0119 w szat\u0119 ognia. Dopiero dzi\u0119ki temu ognistemu cia\u0142u mo\u017cliwe staje si\u0119 zbli\u017cenie do duchowego s\u0142o\u0144ca i jego zrozumienie. Jest to przemiana naszej \u015bwiadomo\u015bci, a zarazem wej\u015bcie w inn\u0105 rzeczywisto\u015b\u0107.<\/p>\n

Dusza naturalna, \u017cyj\u0105ca w znanych nam trzech wymiarach, poszukuje mi\u0142o\u015bci poza sob\u0105 \u2014 w przestrzeni i czasie. Jednak noc ma tysi\u0105c oczu, a wszystkie one kr\u0105\u017c\u0105 wok\u00f3\u0142 nas. Widzimy obraz oddzielenia, rozbicia i dysharmonii. Noc jest zimna. Niezwyk\u0142\u0105 w\u0142a\u015bciwo\u015bci\u0105 wszech\u015bwiata jest to, \u017ce nieustannie odzwierciedla on nas samych. Nasza \u015bwiadomo\u015b\u0107 okre\u015bla nasz\u0105 rzeczywisto\u015b\u0107. Je\u015bli jeste\u015bmy wewn\u0119trznie rozbici i nie stanowimy jedno\u015bci Ducha, Duszy i cia\u0142a, w\u00f3wczas r\u00f3wnie\u017c wszech\u015bwiat jawi nam si\u0119 jako rozcz\u0142onkowany. Tysi\u0105ce oczu nocy wpatruj\u0105 si\u0119 w nas.<\/p>\n

Jak mo\u017cemy przezwyci\u0119\u017cy\u0107 ten stan oddzielenia?<\/p>\n

Jak mo\u017cemy na nowo odnale\u017a\u0107 nasz\u0105 pierwsz\u0105 mi\u0142o\u015b\u0107?<\/p>\n

Jak mo\u017cemy po\u0142o\u017cy\u0107 kres zasadzie nieoznaczono\u015bci w\u0142a\u015bciwej porz\u0105dkowi czasoprzestrzennemu?<\/p>\n

Z\u0142oty klucz<\/strong><\/h3>\n

W codziennym \u017cyciu ludzie m\u00f3wi\u0105, \u017ce aby zwi\u0105zek by\u0142 udany, mi\u0142o\u015b\u0107 musi wyp\u0142ywa\u0107 z obu stron. To zrozumia\u0142e. Jest to r\u00f3wnie\u017c podstawa zasady nieoznaczono\u015bci, poniewa\u017c mi\u0119dzy partnerami istnieje wzajemna zale\u017cno\u015b\u0107. Zakochani kr\u0105\u017c\u0105 wok\u00f3\u0142 siebie po bli\u017cszych lub dalszych orbitach, wch\u0142aniaj\u0105c wzajemnie swoj\u0105 energi\u0119. Istnieje mi\u0119dzy nimi relacja.<\/p>\n

Mi\u0142o\u015b\u0107 ziemska jest czym\u015b wspania\u0142ym, ma jednak swoj\u0105 ciemn\u0105 stron\u0119: powoduje r\u00f3wnie\u017c wiele cierpienia i smutku. Pr\u0119dzej czy p\u00f3\u017aniej jedno z partner\u00f3w zostaje wytr\u0105cone ze swojej orbity. Dzieje si\u0119 tak z powodu choroby lub \u015bmierci, pojawienia si\u0119 innej osoby albo stopniowego zanikania uczucia. W\u00f3wczas nasze zewn\u0119trzne s\u0142o\u0144ce ga\u015bnie.<\/p>\n

Mi\u0142o\u015b\u0107 w duchowym znaczeniu tego s\u0142owa wskazuje na co\u015b zupe\u0142nie innego.<\/p>\n

Jezus Chrystus powiedzia\u0142: \u201eMi\u0142ujcie waszych nieprzyjaci\u00f3\u0142 i m\u00f3dlcie si\u0119 za tych, kt\u00f3rzy was prze\u015bladuj\u0105\u201d.[3]<\/p>\n

Mamy tu do czynienia z jednostronn\u0105 relacj\u0105 \u2014 z mi\u0142o\u015bci\u0105, kt\u00f3ra nigdy nie opuszcza, i ze s\u0142o\u0144cem, kt\u00f3re nigdy nie zachodzi.<\/p>\n

Jest to mi\u0142o\u015b\u0107, kt\u00f3ra mo\u017ce wyp\u0142ywa\u0107 jedynie z odrodzonej duszy.<\/p>\n

W publikacji wydanej z okazji setnej rocznicy powstania Z\u0142otego R\u00f3\u017cokrzy\u017ca przytoczono s\u0142owa Jana van Rijckenborgha dotycz\u0105ce pierwszego z\u0142otego klucza \u2014 klucza wsp\u00f3\u0142czucia i mi\u0142o\u015bci:<\/p>\n

\u201eA je\u015bli kto\u015b uwa\u017ca, \u017ce dzi\u0119ki temu kluczowi nie zajdzie daleko albo \u017ce jest on ca\u0142kowicie bezu\u017cyteczny w naszym porz\u0105dku \u015bwiata, odpowiadamy: ten z\u0142oty klucz jest jedn\u0105 z najpot\u0119\u017cniejszych broni, jakie cz\u0142owiek kiedykolwiek b\u0119dzie m\u00f3g\u0142 posi\u0105\u015b\u0107\u201d.<\/p>\n

Czy zatem mi\u0142o\u015b\u0107 jest broni\u0105?<\/p>\n

Po pierwsze, w tym sensie, \u017ce czyni niewra\u017cliwym na zranienie tego, kto j\u0105 emanuje. B\u00f3g jest mi\u0142o\u015bci\u0105, dlatego Boga nie mo\u017cna zrani\u0107. Bo\u017ca mi\u0142o\u015b\u0107 nie zna ani wi\u0119kszej, ani mniejszej miary i nie oczekuje niczego w zamian. Po drugie, mi\u0142o\u015b\u0107 potrafi zamkn\u0105\u0107 tysi\u0105c oczu nocy. Oznacza to, \u017ce mi\u0142o\u015b\u0107 mo\u017ce otuli\u0107 nasze astralne \u201eja\u201d i nasz auryczny firmament, roz\u015bwietli\u0107 je, a nast\u0119pnie przemieni\u0107. Zimne oczy nocy zostaj\u0105 poch\u0142oni\u0119te przez z\u0142ote promienie wewn\u0119trznego s\u0142o\u0144ca. Astralne \u201eja\u201d przypomina lustro, kt\u00f3re rozpad\u0142o si\u0119 na kawa\u0142ki. Rezultatem s\u0105 nieporozumienia, konflikty i ch\u0142\u00f3d. Chaotyczne promienie nie potrafi\u0105 si\u0119 po\u0142\u0105czy\u0107. Mi\u0142o\u015b\u0107 ma moc uzdrawiania i przemieniania astralnego \u201eja\u201d. Kiedy wschodzi wewn\u0119trzne s\u0142o\u0144ce duchowej mi\u0142o\u015bci, nasz firmament zaczyna odbija\u0107 jego z\u0142ote \u015bwiat\u0142o. W\u00f3wczas rodz\u0105 si\u0119 tysi\u0105ce oczu nowego dnia. S\u0105 one harmonijnymi i uporz\u0105dkowanymi odbiciami wewn\u0119trznego s\u0142o\u0144ca duchowego. Rodz\u0105 si\u0119 nowe niebiosa, a lustro ponownie staje si\u0119 ca\u0142e.<\/p>\n

Aby dusza cz\u0142owieka mog\u0142a sta\u0107 si\u0119 nie\u015bmiertelna i aby nie mo\u017cna jej by\u0142o zrani\u0107, musi zjednoczy\u0107 si\u0119 z centralnym, mikrokosmicznym s\u0142o\u0144cem duchowym. Ze swoj\u0105 pierwsz\u0105 mi\u0142o\u015bci\u0105. Ta centralna zasada duchowa jest r\u00f3wnie\u017c si\u0142\u0105, kt\u00f3ra zasila wszech\u015bwiat. \u201eB\u00f3g jest ko\u0142em, kt\u00f3rego \u015brodek jest wsz\u0119dzie, a obw\u00f3d nigdzie\u201d.<\/p>\n

Czy zatem ponownie mamy do czynienia z zale\u017cno\u015bci\u0105 \u2014 w tym przypadku zale\u017cno\u015bci\u0105 duszy od Ducha? Tak, ale ta zale\u017cno\u015b\u0107 pozostaje wy\u0142\u0105cznie w r\u0119kach duszy. Dusza mo\u017ce zwr\u00f3ci\u0107 si\u0119 ku duchowemu s\u0142o\u0144cu albo tego nie uczyni\u0107. Bo\u017ca mi\u0142o\u015b\u0107 nigdy nie s\u0142abnie. Nie zna pocz\u0105tku ani ko\u0144ca, nie stawia warunk\u00f3w i niczego nie \u017c\u0105da. Dusza, czyli nasza \u015bwiadomo\u015b\u0107, ma wolno\u015b\u0107 wyboru: mo\u017ce wybra\u0107 tysi\u0105c oczu nocy albo centralne duchowe serce, kt\u00f3rym jest mi\u0142o\u015b\u0107.<\/p>\n

________________________________________<\/p>\n

[1] Francis William Bourdillon, The Night Has a Thousand Eyes<\/em> (Noc ma tysi\u0105c oczu).<\/p>\n

[2] Apokalipsa Jana 2,4.<\/p>\n

[3] Ewangelia Mateusza 5,44.<\/p>\n","protected":false},"author":917,"featured_media":113452,"template":"","meta":{"_acf_changed":false},"tags":[],"category_":[110107],"tags_english_":[],"class_list":["post-130356","logon_article","type-logon_article","status-publish","has-post-thumbnail","hentry","category_-spiritsoul-pl"],"acf":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/logon_article\/130356","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/logon_article"}],"about":[{"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/logon_article"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/917"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media\/113452"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=130356"}],"wp:term":[{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=130356"},{"taxonomy":"category_","embeddable":true,"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/category_?post=130356"},{"taxonomy":"tags_english_","embeddable":true,"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/tags_english_?post=130356"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}