{"id":130010,"date":"2026-09-29T18:09:27","date_gmt":"2026-09-29T18:09:27","guid":{"rendered":"https:\/\/logon.media\/?post_type=logon_article&p=130010"},"modified":"2026-09-29T18:09:27","modified_gmt":"2026-09-29T18:09:27","slug":"list-do-smierci","status":"publish","type":"logon_article","link":"https:\/\/logon.media\/pl\/logon_article\/list-do-smierci\/","title":{"rendered":"List do \u015amierci"},"content":{"rendered":"

Czasami si\u0119 ciebie boj\u0119, bo mo\u017cesz odebra\u0107 mi to, co sta\u0142o si\u0119 bliskie mojemu sercu, co pokocha\u0142am, i straszliwie boj\u0119 si\u0119 b\u00f3lu\u2026
\n<\/em>\u2026 jaki to rozdarcie mo\u017ce spowodowa\u0107. A jednak jeste\u015b moim najwi\u0119kszym nauczycielem, a umieranie jest sensem mojego \u017cycia.<\/em><\/p>\n

Droga \u015amierci,<\/p>\n

Jeste\u015b moim najcenniejszym nauczycielem, wiern\u0105 towarzyszk\u0105 od chwili moich narodzin, moim ostatecznym przeznaczeniem w tym \u017cyciu i moj\u0105 inspiracj\u0105 do \u017cycia.<\/p>\n

Wielu ludzi, je\u015bli nie wi\u0119kszo\u015b\u0107, straszliwie si\u0119 ciebie boi i najcz\u0119\u015bciej ja r\u00f3wnie\u017c jestem jednym z nich. Odbierasz nam to, co kochamy, niszczysz to, co zbudowali\u015bmy, szarpiesz \u0142a\u0144cuchami naszych przywi\u0105za\u0144 \u2026 i nie b\u0119d\u0119 ci\u0119 ok\u0142amywa\u0107: to strasznie boli. Wi\u0119kszo\u015b\u0107 z nas jest przekonana, \u017ce ledwo jest w stanie przetrwa\u0107 ten b\u00f3l. Dlatego nie lubimy o tobie rozmawia\u0107. Napawasz nas l\u0119kiem. Istnieje \u017cycie przed utrat\u0105 i \u017cycie po niej. To punkt zwrotny, r\u00f3wnie\u017c punkt zwrotny w poznaniu. Chwila kryzysu, kt\u00f3rej ze wszystkich si\u0142 pr\u00f3bujemy unikn\u0105\u0107.<\/p>\n

A jednak przynosisz tak\u017ce wyzwolenie, a czasem ulg\u0119. Kiedy \u017cycie staje si\u0119 nie do zniesienia, jeste\u015b drzwiami do lepszego miejsca, naszym sekretnym biletem umo\u017cliwiaj\u0105cym ucieczk\u0119. My, ludzie, mamy bardzo subiektywne spojrzenie na ciebie. Kiedy odbierasz nam rzeczy, kt\u00f3rych chcieli\u015bmy si\u0119 pozby\u0107, bijemy ci brawo. Kiedy zabierasz cz\u0142owieka, kt\u00f3ry przez d\u0142ugi czas cierpia\u0142, dzi\u0119kujemy ci. Ale kiedy odbierasz nam rzeczy lub ludzi, kt\u00f3rych kurczowo si\u0119 trzymamy, nienawidzimy ci\u0119, przeklinamy. I boimy si\u0119 ciebie.<\/p>\n

Chcemy by\u0107 twoimi panami, chcemy, \u017ceby\u015b przestrzega\u0142a naszych zasad. Ale ty si\u0119 nie uginasz i nie wy\u015bwiadczasz przys\u0142ug. Z tob\u0105 nie mo\u017cna negocjowa\u0107. Kiedy nadejdzie w\u0142a\u015bciwy czas, zabierasz to, co musi odej\u015b\u0107. Robisz miejsce na co\u015b nowego.<\/p>\n

Czasami si\u0119 ciebie boj\u0119, bo mo\u017cesz odebra\u0107 mi to, co sta\u0142o si\u0119 bliskie mojemu sercu, co pokocha\u0142am\u2026 i straszliwie boj\u0119 si\u0119 b\u00f3lu, jaki to rozdarcie mo\u017ce spowodowa\u0107.<\/p>\n

A jednak jeste\u015b moim najwi\u0119kszym nauczycielem, a umieranie jest sensem mojego \u017cycia.<\/p>\n

Kiedy przysz\u0142am na ten \u015bwiat, narodzi\u0142am si\u0119 w przywi\u0105zaniu, w \u201eniewoli\u201d, w zale\u017cno\u015bci. Ale moje wzrastanie jest r\u00f3wnie\u017c moim umieraniem. Z twoj\u0105 pomoc\u0105 mog\u0119 ka\u017cdego dnia pu\u015bci\u0107 jedn\u0105 wi\u0119\u017a, ka\u017cdego dnia rozwi\u0105za\u0107 kolejn\u0105 ni\u0107, spojrze\u0107 na ka\u017cd\u0105 my\u015bl z wi\u0119kszego dystansu\u2026 Ka\u017cdego dnia mog\u0119 oddycha\u0107 odrobin\u0119 l\u017cej, czu\u0107 w sobie wi\u0119cej przestrzeni.<\/p>\n

Im bardziej anga\u017cuj\u0119 si\u0119 w rol\u0119 twojego ucznia, tym mniej boj\u0119 si\u0119 twojego panowania.<\/p>\n

\u015amier\u0107 nie rozdziela, \u015bmier\u0107 jednoczy, \u017cycie jest tym, co gwa\u0142townie nas rozdziela.<\/em><\/p><\/blockquote>\n

Heinrich Heine<\/p>\n

W \u017cyciu przyjmujemy fizyczn\u0105 posta\u0107, ubieramy si\u0119 w cielesny kostium, kt\u00f3ry oddziela nas od wszystkich innych. Nagle sta\u0142am si\u0119 kim\u015b odr\u0119bnym, osobn\u0105, cz\u0119sto bardzo samotn\u0105 istot\u0105, to\u017csamo\u015bci\u0105 zbudowan\u0105 na oddzieleniu.<\/p>\n

A gdy dorasta\u0142am jako odr\u0119bna osoba, zacz\u0119\u0142am gromadzi\u0107 cechy charakteru, opinie, przekonania i warto\u015bci, aby zdefiniowa\u0107 siebie jako cz\u0142owieka. Ale ta osoba, ta to\u017csamo\u015b\u0107, jest nieustaj\u0105cym procesem. Niemal ka\u017cdego dnia wyrastam ze swojego dawnego \u201eja\u201d i wchodz\u0119 w nowe \u201eja\u201d. Czasami ten proces jest tak powolny i subtelny, \u017ce niemal wydaje si\u0119, jakby \u017cycie by\u0142o czym\u015b sta\u0142ym. \u017bycie wydaje si\u0119 stabilne. \u015amier\u0107 zdaje si\u0119 by\u0107 daleko. To zewn\u0119trzna wersja \u201eodnalezienia swojego miejsca w \u017cyciu\u201d.<\/p>\n

Innym razem czuj\u0119, jak zrzucam star\u0105 sk\u00f3r\u0119 i tak szybko dorastam do nowego cz\u0142owieka, \u017ce dr\u0119cz\u0105 mnie b\u00f3le wzrostowe. A w tych b\u00f3lach mo\u017cna r\u00f3wnie\u017c poczu\u0107 \u017ca\u0142ob\u0119. Op\u0142akuj\u0119 osob\u0119, kt\u00f3r\u0105 by\u0142am. Ale w moim smutku jest r\u00f3wnie\u017c wdzi\u0119czno\u015b\u0107 za lekcj\u0119: kiedy op\u0142akuj\u0119 swoj\u0105 dawn\u0105 posta\u0107, dostrzegam, \u017ce nigdy nie by\u0142a ona moj\u0105 prawdziw\u0105 to\u017csamo\u015bci\u0105. \u017be wszystko, co nas oddziela, jest przemijaj\u0105ce, jest iluzj\u0105, z\u0142udnym poczuciem bezpiecze\u0144stwa.<\/p>\n

A kiedy zewn\u0119trzna wersja \u201eodnalezienia swojego miejsca w \u017cyciu\u201d wymyka mi si\u0119 z r\u0105k, docieram do g\u0142\u0119bszego miejsca poznania, docieram do \u015bmierci, do ciebie, do nie-to\u017csamo\u015bci.<\/p>\n

W \u017cyciu moja uwaga by\u0142a kierowana ku temu, by rozpozna\u0107, kim jestem. W poszukiwaniu odpowiedzi przyjmowa\u0142am wiele to\u017csamo\u015bci. Ale kiedy wyrastam z kolejnych starych pow\u0142ok, ty, ukochana \u015amierci, uczysz mnie, kim nie jestem. Prowadzisz mnie w mojej podr\u00f3\u017cy, podczas kt\u00f3rej porzucam dawne to\u017csamo\u015bci, towarzyszysz mi na drodze wyj\u015bcia z iluzji.<\/p>\n

Umieram ka\u017cdego dnia \u2014 \u015bwiadomie i dobrowolnie \u2014 i przygotowuj\u0119 si\u0119 na ostatnie przej\u015bcie: \u015bmier\u0107 fizyczn\u0105. Dla tych, kt\u00f3rzy wierz\u0105, \u017ce materia jest ultima ratio<\/em>, \u015bmier\u0107 fizyczna jest fundamentalnym zagro\u017ceniem, ponur\u0105 groz\u0105, ostatecznym zniszczeniem. Jest ko\u0144cem \u015bwiata. Ale dla mnie \u015bmier\u0107 fizyczna \u2014 cho\u0107 r\u00f3wnie\u017c dla mnie jest ko\u0144cem \u015bwiata, kt\u00f3ry zna\u0142am \u2014 jest przygod\u0105, przej\u015bciem, ujawnieniem si\u0119 czego\u015b, co by\u0142o obecne przez ca\u0142y czas\u2026 mojej prawdziwej, niezwi\u0105zanej niczym to\u017csamo\u015bci.<\/p>\n

Mam nadziej\u0119, \u017ce przej\u015bcie, kiedy b\u0119d\u0119 opuszcza\u0142a moje fizyczne cia\u0142o, dokona si\u0119 \u0142agodnie i niemal niezauwa\u017calnie, poniewa\u017c moja to\u017csamo\u015b\u0107, centrum mojej \u015bwiadomo\u015bci, nie znajduje si\u0119 ju\u017c w obszarze fizycznym. Poniewa\u017c, umieraj\u0105c, puszczam ostateczny dow\u00f3d oddzielenia, kt\u00f3ry \u017cycie na tej ziemi narzuci\u0142o mi \u2014 cia\u0142o, materialne uciele\u015bnienie odr\u0119bno\u015bci.<\/p>\n

Umieraj\u0105c ka\u017cdego dnia, \u015bwiadomie i z w\u0142asnej woli, umar\u0142am ju\u017c ca\u0142kowicie za \u017cycia. Nie nale\u017c\u0105c ju\u017c do tego \u015bwiata, nie b\u0119d\u0105c ju\u017c przywi\u0105zan\u0105 do tego \u015bwiata, obna\u017cona przez proces umierania, kawa\u0142ek po kawa\u0142ku, a\u017c nie pozostanie nic poza tym, co jest prawdziwe \u2014 poprzez \u015bmier\u0107 odnalaz\u0142am \u017cycie.<\/p>\n

Droga \u015amierci, Mistrzyni i Towarzyszko,<\/p>\n

dzi\u0119kuj\u0119 ci za twoje lekcje. Dzi\u0119kuj\u0119, \u017ce nauczy\u0142a\u015b mnie, jak naprawd\u0119 odnale\u017a\u0107 \u017cycie.<\/p>\n

Z serdecznymi pozdrowieniami,
\ncz\u0142owiek b\u0119d\u0105cy w drodze<\/p>\n","protected":false},"author":917,"featured_media":108076,"template":"","meta":{"_acf_changed":false},"tags":[],"category_":[110107],"tags_english_":[],"class_list":["post-130010","logon_article","type-logon_article","status-publish","has-post-thumbnail","hentry","category_-spiritsoul-pl"],"acf":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/logon_article\/130010","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/logon_article"}],"about":[{"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/logon_article"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/917"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media\/108076"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=130010"}],"wp:term":[{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=130010"},{"taxonomy":"category_","embeddable":true,"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/category_?post=130010"},{"taxonomy":"tags_english_","embeddable":true,"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/tags_english_?post=130010"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}