{"id":128984,"date":"2026-08-12T07:11:27","date_gmt":"2026-08-12T07:11:27","guid":{"rendered":"https:\/\/logon.media\/?post_type=logon_article&p=128984"},"modified":"2026-08-12T07:11:27","modified_gmt":"2026-08-12T07:11:27","slug":"w-poszukiwaniu-swiatla","status":"publish","type":"logon_article","link":"https:\/\/logon.media\/pl\/logon_article\/w-poszukiwaniu-swiatla\/","title":{"rendered":"W poszukiwaniu \u015bwiat\u0142a"},"content":{"rendered":"

W ksi\u0105\u017cce \u201eNiewidomy muzyk\u201d ukrai\u0144ski pisarz i muzyk W\u0142adimir Korolenko pokazuje, \u017ce cz\u0142owiek mo\u017ce odnale\u017a\u0107 spe\u0142nienie w \u017cyciu, gdy przestaje koncentrowa\u0107 si\u0119 wy\u0142\u0105cznie na sobie i swoim cierpieniu, a rozpoznaje duchowy sens swojego istnienia.<\/em><\/p>\n

Biblia nie jest dla nas relacj\u0105 historyczn\u0105, widzimy w niej aktualne \u015bwiadectwo cz\u0142owieka poszukuj\u0105cego \u015bcie\u017cki prowadz\u0105cej wzwy\u017c. [\u2026] Chrze\u015bcija\u0144skie Misterium wtajemniczenia jest wydarzeniem szczeg\u00f3lnym.<\/em> [1]<\/p>\n

Nie jest \u0142atwo rozpozna\u0107 w Biblii przewodnik po w\u0142asnym \u017cyciu. J\u0119zyk symboli, w kt\u00f3rym zosta\u0142a napisana, do dzi\u015b pozwala na liczne warianty interpretacji. Wyja\u015bnia to powstanie r\u00f3\u017cnych nurt\u00f3w chrze\u015bcija\u0144stwa, a tak\u017ce nierzadkie odrzucanie Biblii, szczeg\u00f3lnie w naszych czasach. S\u0105 ludzie, kt\u00f3rzy m\u00f3wi\u0105 wieloma j\u0119zykami, zanurzaj\u0105 si\u0119 w r\u00f3\u017cnych kr\u0119gach kulturowych i potrafi\u0105 si\u0119 w nich odnale\u017a\u0107, a jednak nie s\u0105 w stanie dostrzec z w\u0142asnej perspektywy subtelno\u015bci i szczeg\u00f3lnych cech Biblii. Nic wi\u0119c dziwnego, \u017ce w odniesieniu do niej chaos wci\u0105\u017c narasta, mimo \u017ce Pismo to powinno jednoczy\u0107 narody.<\/p>\n

Fascynuj\u0105cy przyk\u0142ad rozumienia Nowego Testamentu jako pomocy w rozwoju w\u0142asnym przedstawia W\u0142adimir Korolenko (1853\u20131922) w swojej etiudzie Niewidomy muzyk<\/em>. Urodzony na Ukrainie Korolenko bierze czytelnika za r\u0119k\u0119 i niejako prowadzi go przez \u017cycie, pokazuj\u0105c, jak z niewidzenia mo\u017ce powsta\u0107 zdolno\u015b\u0107 widzenia, a z niewiedzy \u2014 zdolno\u015b\u0107 poznania. Nad tym utworem pracowa\u0142 przez ponad 30 lat: zmienia\u0142 go, uzupe\u0142nia\u0142 i mia\u0142 nadziej\u0119, \u017ce w ten spos\u00f3b coraz wyra\u017aniej przeka\u017ce czytelnikowi sens swojego przes\u0142ania. Korolenko zaprasza do niezwyk\u0142ego eksperymentu. Ani car, ani dyktatura Lenina, ani czteroletnie zes\u0142anie na Syberi\u0119, z czego rok sp\u0119dzony w wiecznym lodzie, ani wojny nie by\u0142y w stanie przy\u0107mi\u0107 zdobytej przez niego promiennej postawy wobec \u017cycia. Przeciwnie, najci\u0119\u017csze lata okre\u015bla\u0142 p\u00f3\u017aniej jako najlepsze i najrado\u015bniejsze lata swojego \u017cycia.<\/p>\n

W Niewidomym muzyku<\/em> przybli\u017ca czytelnikowi w\u0142asnego, promiennego Chrystusa w nast\u0119puj\u0105cy spos\u00f3b:<\/p>\n

W zamo\u017cnej rodzinie ziemia\u0144skiej rodzi si\u0119 niewidomy syn, Piotr Popielski. Otaczaj\u0105 go kochaj\u0105ca matka, troskliwy ojciec, wra\u017cliwa towarzyszka zabaw oraz wyrozumia\u0142a s\u0142u\u017cba. Dziecko otrzymuje wszystko, czego pragnie, z wyj\u0105tkiem jednego: mo\u017cliwo\u015bci widzenia. Zabawy, jazda konna, wycieczki \u2014 nic nie jest w stanie go pocieszy\u0107. Z jego fortepianu p\u0142yn\u0105 coraz smutniejsze melodie. Ogarni\u0119ty w\u0142asnym egocentryzmem niewidomy dostrzega beznadziejno\u015b\u0107 swojej sytuacji. Jego wuj Maksym, do\u015bwiadczony przez los weteran wojenny, zapoznaje go z niewidomymi \u017cebrakami przemierzaj\u0105cymi zakurzone wiejskie drogi. Piotr postanawia do nich do\u0142\u0105czy\u0107. Po d\u0142u\u017cszym czasie wraca oczyszczony, pogodny i bezgranicznie wdzi\u0119czny. Rozpocz\u0119\u0142o si\u0119 nowe \u017cycie. Po\u015blubia swoj\u0105 towarzyszk\u0119 zabaw. Ich wsp\u00f3lny syn WIDZI.<\/p>\n

Od tej pory jako utalentowany pianista zachwyca swoj\u0105 zdumion\u0105 i pe\u0142n\u0105 uwielbienia publiczno\u015b\u0107.<\/p>\n

Dlaczego pisarz W\u0142adimir Korolenko by\u0142 w swoich czasach tak popularny i dlaczego pozostaje aktualny r\u00f3wnie\u017c dzisiaj? Przede wszystkim dlatego, \u017ce jego bohaterowie aktywnie poszukuj\u0105; ich my\u015bli i dusze pozostaj\u0105 w nieustannym ruchu. Bohaterowie Korolenki nie zatrzymuj\u0105 si\u0119 w swoim rozwoju, lecz mimo trudno\u015bci i \u017cyciowych pr\u00f3b wci\u0105\u017c d\u0105\u017c\u0105 naprz\u00f3d. To nieustaj\u0105ce poszukiwanie ma zasadnicze znaczenie dla ka\u017cdego z nas. Jego ulubione postacie pozwalaj\u0105 nam dostrzec wewn\u0119trzne przezwyci\u0119\u017canie trudnych okoliczno\u015bci i odkry\u0107 w sobie co\u015b wznios\u0142ego i prawdziwego: g\u0142\u0119boki sens naszego istnienia.<\/p>\n

Niewidomy muzyk<\/em> jest przenikni\u0119ty pe\u0142nym napi\u0119cia poszukiwaniem ducha. W przedmowie do sz\u00f3stego wydania autor napisa\u0142:<\/p>\n

Podstawowym motywem psychologicznym tej etiudy jest instynktowna, naturalna sk\u0142onno\u015b\u0107 ku \u015bwiat\u0142u. To w\u0142a\u015bnie ona stanowi \u017ar\u00f3d\u0142o kryzysu psychicznego mojego bohatera, a tak\u017ce jego rozwi\u0105zanie<\/em>. [2]<\/p>\n

\u201e\u015awiat\u0142o\u201d jest poj\u0119ciem kluczowym w tym dziele. Korolenko u\u017cywa go nie tylko w znaczeniu d\u0105\u017cenia niewidomego ch\u0142opca, a p\u00f3\u017aniej m\u0142odego m\u0119\u017cczyzny, ku naturalnemu \u015bwiat\u0142u, lecz tak\u017ce dla wyra\u017cenia rozumienia \u015bwiat\u0142a duchowego.<\/p>\n

Korolenko niejako wciela si\u0119 w rol\u0119 naukowca, badacza. Dlatego nazwa\u0142 swoje dzie\u0142o etiud\u0105 (z francuskiego: \u201estudium\u201d, \u201ebadanie\u201d), nawi\u0105zuj\u0105c do etiud francuskich realist\u00f3w i naturalist\u00f3w drugiej po\u0142owy XIX wieku (Emila Zoli, Julesa i Edmonda Goncourt\u00f3w, Guy\u2019a de Maupassanta i innych). Podobnie jak francuscy pisarze, Korolenko bada\u0142 wp\u0142yw zewn\u0119trznych warunk\u00f3w \u017cycia na duchowy rozw\u00f3j cz\u0142owieka. O ile w tamtych dzie\u0142ach chodzi\u0142o przede wszystkim o niedostatek materialny, o tyle u Korolenki jest to cierpienie fizyczne \u2014 \u015blepota, z kt\u00f3r\u0105 musi zmaga\u0107 si\u0119 g\u0142\u00f3wny bohater.<\/p>\n

Trudna droga Piotra Popielskiego a\u017c do odkrycia \u015bwiata duchowego stanowi o\u015b fabu\u0142y dzie\u0142a. Historia ta opowiada nie tylko o fizycznych, lecz przede wszystkim o duchowych pr\u00f3bach cz\u0142owieka, kt\u00f3ry musi odnale\u017a\u0107 siebie i sens swojego istnienia. Biblia uczy nas przecie\u017c, \u017ce jeste\u015bmy widz\u0105cymi \u015blepcami i s\u0142ysz\u0105cymi g\u0142uchymi. Korolenko pokazuje, \u017ce cz\u0142owiek mo\u017ce odnale\u017a\u0107 spe\u0142nienie w \u017cyciu zawsze wtedy, gdy nie pozostaje skupiony na sobie, swoim cierpieniu i osobistych do\u015bwiadczeniach, lecz rozpoznaje duchowy sens swojego istnienia. Piotr odnalaz\u0142 siebie i swoje powo\u0142anie mi\u0119dzy innymi w muzyce, kt\u00f3ra mia\u0142a znaczenie nie tylko dla niego, lecz tak\u017ce dla otaczaj\u0105cych go ludzi. Ma\u0142\u017ce\u0144stwo z Ewelin\u0105 i narodziny syna, kt\u00f3ry nie jest niewidomy, lecz widzi, stanowi\u0105 dla niego wielk\u0105 nagrod\u0119 za jego trudne poszukiwania. Wewn\u0119trzne \u015bwiat\u0142o towarzyszy mu ju\u017c na zawsze i roz\u015bwietla jego \u017cycie w nowy spos\u00f3b.<\/p>\n

Dzie\u0142o ko\u0144czy si\u0119 koncertem fortepianowym Piotra przed wielk\u0105 publiczno\u015bci\u0105. Wuj Maksym s\u0142ucha swojego siostrze\u0144ca, kt\u00f3ry gra wspania\u0142e melodie, prawdziwe i szczere. Melodie, kt\u00f3re zawieraj\u0105 nie tylko rado\u015b\u0107 \u017cycia, lecz tak\u017ce b\u00f3l i cierpienie, kt\u00f3rych Piotr do\u015bwiadcza\u0142 wraz ze swoim narodem. I wuj Maksym dostrzega, \u017ce Piotr zmieni\u0142 si\u0119 w spos\u00f3b zasadniczy; sta\u0142 si\u0119 duchowo widz\u0105cy:<\/p>\n

Tak, dozna\u0142 ol\u015bnienia\u2026 zamiast \u015blepego i nieugaszalnego egoistycznego cierpienia nosi w duszy poczucie sensu; odczuwa zar\u00f3wno ludzki smutek, jak i rado\u015b\u0107; dozna\u0142 ol\u015bnienia i b\u0119dzie w stanie przypomina\u0107 nieszcz\u0119\u015bliwym o tym \u017cyciu pe\u0142nym rado\u015bci\u2026\u201d.\u00a0 A stary \u017co\u0142nierz pochyla\u0142 g\u0142ow\u0119 coraz ni\u017cej. Tutaj wykona\u0142 swoje zadanie i nie \u017cy\u0142 na tym \u015bwiecie na pr\u00f3\u017cno \u2013 m\u00f3wi\u0142a mu o tym ca\u0142a pot\u0119ga w\u0142adczych ton\u00f3w, kt\u00f3re rozbrzmiewa\u0142y w sali i panowa\u0142y nad t\u0142umem\u2026 <\/em>[3]<\/p>\n

W ten spos\u00f3b Piotr Popielski pod\u0105\u017cy\u0142 na sw\u00f3j spos\u00f3b drog\u0105 cierpienia, drog\u0105 Chrystusa, i dotar\u0142 do nowej \u015bwiadomo\u015bci, do jasno\u015bci i pogody ducha. Otworzy\u0142 si\u0119 przed nim bardziej rozleg\u0142y wymiar \u017cycia \u2014 \u017cycie dla dobra ludzko\u015bci. Sztuka i tw\u00f3rczo\u015b\u0107 mog\u0105 by\u0107 \u015bwiadkami \u015bwiat\u0142a i pot\u0119\u017cnymi jego \u017ar\u00f3d\u0142ami. Odnalaz\u0142szy \u015bwiat\u0142o w sobie, Piotr zaczyna nie\u015b\u0107 je innym ludziom, kt\u00f3rzy fizycznie widz\u0105, lecz duchowo s\u0105 \u015blepi. W ten spos\u00f3b Korolenko potwierdza ide\u0119, \u017ce na \u015bwiecie b\u0119dzie wi\u0119cej \u015bwiat\u0142a i prawdy, je\u015bli ludzie poprzez sztuk\u0119 swojego \u017cycia b\u0119d\u0105 budzi\u0107 serca i wzywa\u0107 je ku prawdzie i \u015bwiat\u0142u.<\/p>\n

Ka\u017cdy artysta wie, \u017ce tworzy swoje najlepsze dzie\u0142a tylko wtedy, gdy jego duch jest ca\u0142kowicie oddany dzie\u0142u chwili i zostaje przez to dzie\u0142o poch\u0142oni\u0119ty. Wtedy jest zdolny odda\u0107 ca\u0142\u0105 swoj\u0105 si\u0142\u0119, a co wi\u0119cej \u2014 przyci\u0105ga do siebie wy\u017csz\u0105 si\u0142\u0119, poniewa\u017c si\u0142a otrzymana w ten spos\u00f3b pozostaje na zawsze. <\/em>[4]<\/p>\n

W ka\u017cdym cz\u0142owieku ukryte s\u0105 niewypowiedziane skarby, kt\u00f3re mo\u017ce on wydoby\u0107 i dzi\u0119ki nim tw\u00f3rczo pracowa\u0107 duchowo, poniewa\u017c taki jest prawdziwy sens naszego istnienia.<\/p>\n

W ka\u017cdym cz\u0142owieku mo\u017ce wydarzy\u0107 si\u0119 cud, w sercu mo\u017ce przebudzi\u0107 si\u0119 nowy cz\u0142owiek. Nie \u015blepe przywi\u0105zanie ducha, lecz \u015bwiadome, czujne istnienie w duchu czeka na cz\u0142owieka. Powinien sta\u0107 si\u0119 WIDZ\u0104CY. Jakob B\u00f6hme wyra\u017ca to nast\u0119puj\u0105co:<\/p>\n

Niebo jest wsz\u0119dzie, przenika ca\u0142y \u015bwiat i jednocze\u015bnie pozostaje poza nim, bez podzia\u0142\u00f3w, miejsca ani lokalizacji, i dzia\u0142a wy\u0142\u0105cznie poprzez boskie objawienie w samym sobie; a w tym, co do niego wkracza, lub w tym, w czym si\u0119 objawia, objawia si\u0119 B\u00f3g. Niebo bowiem nie jest niczym innym jak objawieniem wiecznego JEDNEGO, w kt\u00f3rym wszystko dzia\u0142a i pragnie w cichej mi\u0142o\u015bci<\/em>. [4]<\/p>\n

Nadszed\u0142 czas na nowy obraz cz\u0142owieka. Nadszed\u0142 czas na nowy realizm<\/em>. [5]<\/p>\n

______________________________________<\/p>\n

[1] Jan van Rijckenborgh i Catharose de Petri, Powszechna Gnoza<\/em>, r. 15.<\/p>\n

[2] W\u0142adimir G. Korolenko, Szkice i opowiadania<\/em>.<\/p>\n

[3] Prentice Mulford, Ausgew\u00e4hlte Texte<\/em>, 1986.<\/p>\n

[4] Glaube und Tat. Eine Auswahl aus dem Gesamtwerk <\/em>von Jakob Boehme, Berlin, 1976.<\/p>\n

[5] Rutger Bregman, Im Grunde gut: Eine neue Geschichte der Menschheit<\/em>, 2023.<\/p>\n

 <\/p>\n","protected":false},"author":917,"featured_media":110512,"template":"","meta":{"_acf_changed":false},"tags":[],"category_":[111060],"tags_english_":[],"class_list":["post-128984","logon_article","type-logon_article","status-publish","has-post-thumbnail","hentry","category_-art-pl-2"],"acf":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/logon_article\/128984","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/logon_article"}],"about":[{"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/logon_article"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/917"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media\/110512"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=128984"}],"wp:term":[{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=128984"},{"taxonomy":"category_","embeddable":true,"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/category_?post=128984"},{"taxonomy":"tags_english_","embeddable":true,"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/tags_english_?post=128984"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}