{"id":128312,"date":"2026-06-23T07:59:09","date_gmt":"2026-06-23T07:59:09","guid":{"rendered":"https:\/\/logon.media\/?post_type=logon_article&#038;p=128312"},"modified":"2026-06-23T07:59:09","modified_gmt":"2026-06-23T07:59:09","slug":"zywa-swiadomosc-i-duch-wspolpracy","status":"publish","type":"logon_article","link":"https:\/\/logon.media\/pl\/logon_article\/zywa-swiadomosc-i-duch-wspolpracy\/","title":{"rendered":"\u017bywa \u015bwiadomo\u015b\u0107 i duch wsp\u00f3\u0142pracy"},"content":{"rendered":"<p>K. S. rozmawia\u0142 dla LOGONU z Mukeshem Gupt\u0105 o \u015bwiadomo\u015bci.<!--more--><\/p>\n<p>Mukesh Gupta jest zapraszanym na ca\u0142ym \u015bwiecie m\u00f3wc\u0105 i pedagogiem z Indii, kt\u00f3ry od 25 lat po\u015bwi\u0119ca si\u0119 tematowi samopoznania.<\/p>\n<p>Szczeg\u00f3ln\u0105 inspiracj\u0119 czerpie z nauk Jiddu Krishnamurtiego oraz Buddy. Wyg\u0142osi\u0142 na ca\u0142ym \u015bwiecie ponad dwie\u015bcie wyk\u0142ad\u00f3w, prowadzi\u0142 odosobnienia i seminaria. Przed rozpocz\u0119ciem mi\u0119dzynarodowej dzia\u0142alno\u015bci wyk\u0142adowej przez dwadzie\u015bcia lat pracowa\u0142 w Fundacji Krishnamurtiego w Indiach (KFI). Jest za\u0142o\u017cycielem <em>School for Self-Inquiry<\/em>.<\/p>\n<p>K: Dzi\u0119kuj\u0119, \u017ce znalaz\u0142e\u015b czas, Mukeshu. Rozpocznijmy nasz\u0105 rozmow\u0119 od spojrzenia na obecn\u0105 sytuacj\u0119 ludzko\u015bci. Wydaje si\u0119, \u017ce \u017cyjemy w czasie g\u0142\u0119bokich kryzys\u00f3w; widzimy straszliwe wojny, niszczenie \u015brodowiska naturalnego i narastaj\u0105ce nier\u00f3wno\u015bci. Jak postrzegasz obecn\u0105 sytuacj\u0119 ludzko\u015bci?<\/p>\n<p>M: Dzi\u0119kuj\u0119 za zaproszenie do tej rozmowy. Kiedy widzimy stan Ziemi, stan ludzko\u015bci i istniej\u0105ce konflikty, pojawia si\u0119 pytanie, czy jako ludzko\u015b\u0107 naprawd\u0119 uczestniczymy w procesie uczenia si\u0119, w procesie g\u0142\u0119bokiego rozumienia samych siebie?<\/p>\n<p>Dla mnie stan \u015bwiata jest konsekwencj\u0105 naszego wewn\u0119trznego stanu. Dop\u00f3ki nosimy w sobie g\u0142\u0119boko zakorzenione konflikty, nie b\u0119dziemy zdolni po\u0142o\u017cy\u0107 kresu wojnom i degeneracji w \u015bwiecie zewn\u0119trznym. Dlaczego wi\u0119c nadal \u017cyjemy w ten spos\u00f3b? Mam poczucie, \u017ce ludzka \u015bwiadomo\u015b\u0107 przechodzi g\u0142\u0119boki kryzys. Jednak wi\u0119kszo\u015b\u0107 z nas tego nie uznaje. Pr\u00f3bujemy przekona\u0107 samych siebie, \u017ce wszystko jest w porz\u0105dku.<\/p>\n<p>K: Zdajesz si\u0119 sugerowa\u0107, \u017ce globalny stan ludzko\u015bci jest konsekwencj\u0105 psychologicznej rzeczywisto\u015bci, w kt\u00f3rej cz\u0142owiek \u017cyje. A wi\u0119c przyczyna i zasadnicze rozwi\u0105zanie tego kryzysu nie le\u017c\u0105 na poziomie zewn\u0119trznym?<\/p>\n<p>M: Rzeczywi\u015bcie. A smutne jest to, \u017ce by\u0107 mo\u017ce stajemy si\u0119 coraz mniej wra\u017cliwi. Przyzwyczajamy si\u0119 do nienawi\u015bci i podzia\u0142\u00f3w; s\u0105 one normalizowane cho\u0107by przez ich codzienne powtarzanie w wiadomo\u015bciach.<\/p>\n<p>K: Czy ten proces utraty wra\u017cliwo\u015bci nie wynika r\u00f3wnie\u017c z tego, \u017ce jednostka nie jest zdolna naprawd\u0119 stawi\u0107 czo\u0142o wyzwaniom, kt\u00f3rym jest poddawana? Mam wra\u017cenie, \u017ce gdy wyzwanie staje si\u0119 zbyt wielkie, zbyt g\u0142\u0119bokie, cz\u0142owiek zaczyna nie\u015bwiadomie ignorowa\u0107 rzeczywisto\u015b\u0107 tego, \u201eco jest\u201d.<\/p>\n<p>M: To prawda, \u017ce m\u00f3zg ma tendencj\u0119 do ignorowania problem\u00f3w; ale oczywi\u015bcie nie jest to rozwi\u0105zanie. Ludzki umys\u0142 wynalaz\u0142 tak wiele dr\u00f3g ucieczki. Autorytet \u2013 religijny, psychologiczny czy polityczny \u2013 jest kolejn\u0105 form\u0105 ucieczki; pr\u00f3b\u0105 przerzucenia naszej odpowiedzialno\u015bci na jak\u0105\u015b zewn\u0119trzn\u0105 instancj\u0119. Wobec tego mo\u017cemy zapyta\u0107, czy mo\u017cliwe jest, aby\u015bmy jako jednostki stali si\u0119 \u015bwiadomi naszej pe\u0142nej odpowiedzialno\u015bci wobec ca\u0142o\u015bci. Uwa\u017cam za wa\u017cne dostrze\u017cenie, jak psychologicznie jeste\u015bmy zwi\u0105zani ze stanem \u015bwiata. Tym, czym jeste\u015bmy, oddzia\u0142ujemy na ca\u0142e spo\u0142ecze\u0144stwo. Dlatego samobadanie lub samopoznanie s\u0105 tak wa\u017cne. Je\u017celi nie rozumiemy samych siebie, to cokolwiek b\u0119dziemy robi\u0107, b\u0119dziemy tworzy\u0107 coraz wi\u0119kszy zam\u0119t.<\/p>\n<p>K: W dzisiejszych czasach mo\u017cna spotka\u0107 wiele os\u00f3b publicznych, kt\u00f3re pr\u00f3buj\u0105 dawa\u0107 ludziom nadziej\u0119. Nadziej\u0119 w tym sensie, \u017ce musimy jedynie odpowiednio si\u0119 postara\u0107, wykorzystuj\u0105c \u015brodki, kt\u00f3re znamy: poprzez zaanga\u017cowanie polityczne, rozwijanie \u017cyczliwo\u015bci, modlitw\u0119 albo zastosowanie najlepszych rozwi\u0105za\u0144 technologicznych, aby pewnego dnia zasadniczo rozwi\u0105za\u0107 ten ludzki kryzys. Jak ty to widzisz?<\/p>\n<p>M: Nadzieja i \u017cyczeniowe my\u015blenie nadal pozostaj\u0105 ograniczone. Dzia\u0142anie na zewn\u0105trz jest konieczne. Jednak kiedy jedynie \u017cywimy nadziej\u0119, odk\u0142adamy prawdziwe dzia\u0142anie na p\u00f3\u017aniej. Nadzieja zawsze zawiera obraz przysz\u0142o\u015bci, kt\u00f3ry sami projektujemy. Prawdziwe dzia\u0142anie pozostaje jednak nietkni\u0119te przez nadziej\u0119, nietkni\u0119te przez przesz\u0142o\u015b\u0107 i przysz\u0142o\u015b\u0107. Co zatem oznacza dzia\u0142a\u0107 z g\u0142\u0119bszej inteligencji \u017cycia? Musimy \u017cy\u0107 w pokoju teraz, a nie w przysz\u0142o\u015bci.<\/p>\n<p>K: Wydaje si\u0119, \u017ce to kurczowe trzymanie si\u0119 nadziei jest \u015bci\u015ble zwi\u0105zane z g\u0142\u0119bszym faktem rozpaczy obecnej w psychice. Staj\u0105c wobec \u015bwiata, ka\u017cdy cz\u0142owiek tworzy w swoim umy\u015ble pewien obraz samego siebie w \u015bwiecie. Jest to forma t\u0142umaczenia \u201etego, co jest\u201d na ograniczon\u0105 sfer\u0119 my\u015blenia. Gdy umys\u0142 czuje si\u0119 bezradny wobec tej samodzielnie stworzonej wizji, ma tendencj\u0119 do popadania w rozpacz. W odpowiedzi dodaje do tej naznaczonej rozpacz\u0105 wizji pozytywn\u0105 perspektyw\u0119, kt\u00f3r\u0105 sam projektuje i kt\u00f3ra obiecuje nadziej\u0119. Jednak zar\u00f3wno rozpacz, jak i nadzieja s\u0105 zwodnicze. \u0179r\u00f3d\u0142o tej dwoisto\u015bci le\u017cy w unikaniu bezpo\u015bredniego widzenia prawdy o \u201etym, co jest\u201d, poprzez tworzenie idei na temat \u201etego, co jest\u201d.<\/p>\n<p>M: Tak, mo\u017cemy powiedzie\u0107, \u017ce taka nadzieja jest reakcj\u0105 uwarunkowanego umys\u0142u. W odpowiedzi na \u201eto, co jest\u201d, poniewa\u017c cz\u0142owiek nie wie, co naprawd\u0119 powinien zrobi\u0107, pojawia si\u0119 projekcja oparta na za\u0142o\u017ceniach. A te za\u0142o\u017cenia s\u0105 ruchem odchodz\u0105cym od prawdy \u201etego, co jest\u201d. Obejmuje to samodzielnie tworzone idea\u0142y, utopie i tym podobne konstrukcje.<\/p>\n<p>K: Kiedy umys\u0142 tworzy wyobra\u017cenie o \u201etym, co jest\u201d, traci rzeczywisty kontakt z \u017cyw\u0105 prawd\u0105 \u201etego, co jest\u201d. Wydaje si\u0119, \u017ce ludzki umys\u0142 jest niemal niezdolny do \u017cycia z prostym faktem \u201etego, co jest\u201d i do bezpo\u015bredniego dzia\u0142ania.\u00a0Ca\u0142e jego dzia\u0142anie zdaje si\u0119 wyp\u0142ywa\u0107 z samodzielnie stworzonej idei \u2013 abstrakcji dotycz\u0105cej \u201etego, co jest\u201d, kt\u00f3ra jest wytworem wyobra\u017ani. My\u015bl\u0119, \u017ce jest to co\u015b, co ka\u017cdy mo\u017ce zaobserwowa\u0107 u siebie: niemal ca\u0142e nasze dzia\u0142anie, zar\u00f3wno wewn\u0119trzne, jak i zewn\u0119trzne, opiera si\u0119 na samodzielnie stworzonych ideach, kt\u00f3re s\u0105 fragmentaryczne i zasadniczo oparte na za\u0142o\u017ceniach.\u00a0A poniewa\u017c te idee s\u0105 fragmentaryczne, takie samo jest zwi\u0105zane z nimi dzia\u0142anie.\u00a0Czy istnieje dzia\u0142anie, kt\u00f3rego nie dotykaj\u0105 samodzielnie stworzone idee? Dzia\u0142anie, kt\u00f3re jest pe\u0142ne i ca\u0142kowite?<\/p>\n<p>M: Ludzki umys\u0142 ma ogromny potencja\u0142. Potrafi wys\u0142a\u0107 cz\u0142owieka na Ksi\u0119\u017cyc i tworzy\u0107 niezwyk\u0142e technologie. Dlaczego wi\u0119c psychologicznie nie potrafi zobaczy\u0107 i pozosta\u0107 przy fakcie \u201etego, co jest\u201d w codziennym \u017cyciu? Je\u015bli chodzi o sprawy psychologiczne i duchowe, dlaczego nie potrafimy dostrzec prostej prawdy \u201etego, co jest\u201d?<br \/>\nCzy dlatego, \u017ce ten wymiar nie jest badany w naszej edukacji? Z powodu kultury, religii lub tradycji? Czy jeste\u015bmy wychowywani wy\u0142\u0105cznie poprzez idee, ideologie i koncepcje? Dlaczego nie uczymy si\u0119 wewn\u0119trznej obserwacji faktu \u201etego, co jest\u201d?<br \/>\nDorastamy otoczeni warstwami uwarunkowa\u0144 i obraz\u00f3w. Nigdy nie pytamy, kim jeste\u015bmy w g\u0142\u0119bszym sensie. Dlatego nigdy nie nawi\u0105zujemy kontaktu z prawdziw\u0105 istot\u0105 tego, czym jeste\u015bmy. \u017byjemy fa\u0142szyw\u0105 istot\u0105, fa\u0142szywymi warstwami. St\u0105d bierze si\u0119 podzia\u0142, konflikt i przemoc.<\/p>\n<p>K: Wydaje mi si\u0119, \u017ce aby m\u00f3c wewn\u0119trznie stan\u0105\u0107 wobec \u201etego, co jest\u201d, potrzebny jest g\u0142\u0119boki wgl\u0105d w natur\u0119 my\u015bli oraz w proces tworzenia obraz\u00f3w i idei, u kt\u00f3rego podstaw le\u017cy nie\u015bwiadome za\u0142o\u017cenie: \u201eja wiem\u201d. Jeste\u015bmy tak silnie uto\u017csamieni z egocentrycznym my\u015bleniem.<\/p>\n<p>M: Proces my\u015blenia jest zjawiskiem uniwersalnym. \u017byjemy z nim. Jest naszym dominuj\u0105cym narz\u0119dziem. Dlatego wa\u017cne jest przyjrzenie si\u0119 naturze my\u015bli. Czym jest zwyk\u0142e my\u015blenie? Z pozosta\u0142o\u015bci przesz\u0142ych wspomnie\u0144 i zmagazynowanych interpretacji do\u015bwiadcze\u0144 powstaj\u0105 projekcje przysz\u0142o\u015bci oraz przywo\u0142ywanie wra\u017ce\u0144 z przesz\u0142o\u015bci. Proces my\u015blenia jest zasadniczo bardzo ograniczonym narz\u0119dziem. My\u015bl posiada wielkie mo\u017cliwo\u015bci, zw\u0142aszcza w praktycznych sprawach zewn\u0119trznych, gdzie jest niezb\u0119dna. Jest r\u00f3wnie\u017c konieczna do komunikacji. Jednak to samo narz\u0119dzie jest wykorzystywane psychologicznie do rozwi\u0105zywania ludzkich problem\u00f3w poprzez analiz\u0119, projekcj\u0119, spekulacj\u0119 i wyci\u0105ganie wniosk\u00f3w. I w\u0142a\u015bnie tutaj pojawia si\u0119 sprzeczno\u015b\u0107, poniewa\u017c wi\u0119kszo\u015b\u0107 problem\u00f3w ludzko\u015bci \u2013 zar\u00f3wno globalnych, jak i indywidualnych \u2013 jest w rzeczywisto\u015bci tworzona przez psychologiczn\u0105 aktywno\u015b\u0107 samej my\u015bli.<br \/>\nKiedy wierzymy, \u017ce my\u015bl jest jedynym dost\u0119pnym narz\u0119dziem, pope\u0142niamy prawdopodobnie wielki b\u0142\u0105d. Wydaje si\u0119, \u017ce istnieje jeszcze jedna zdolno\u015b\u0107, naturalnie dost\u0119pna ka\u017cdemu z nas. Jest ni\u0105 \u015bwiadomo\u015b\u0107. W \u015bwiadomo\u015bci mo\u017cemy bada\u0107 natur\u0119 my\u015bli i poznawa\u0107 jej granice, jej w\u0142a\u015bciwe miejsce oraz obszary, gdzie nie ma zastosowania. \u015awiadomo\u015b\u0107 mo\u017ce by\u0107 kluczem. \u015awiadomo\u015b\u0107, kt\u00f3ra nie zale\u017cy od pami\u0119ci ani od my\u015bli. Tam, gdzie istnieje czysta \u015bwiadomo\u015b\u0107 \u201etego, co jest\u201d, pojawia si\u0119 poczucie pokoju i bezwarunkowej rado\u015bci.<br \/>\nMusimy by\u0107 \u015bwiadomi, \u017ce my\u015bl jest nadal procesem materialnym. Wszystko, co czyni my\u015bl, odbywa si\u0119 w obr\u0119bie materii. W obr\u0119bie pami\u0119ci. W obr\u0119bie czasu. Nie ma w niej nic boskiego. Jest tym, czym jest. A jednak na wiele sposob\u00f3w czcimy my\u015bl i jej idee.<\/p>\n<p>K: Nieustannie tworzymy idee na temat \u201etego, co jest\u201d, i uznajemy je za prawd\u0119. Taki spos\u00f3b \u017cycia oznacza, \u017ce nigdy nie wchodzimy w bezpo\u015bredni\u0105 relacj\u0119 z \u201etym, co jest\u201d. Idea emocji jest jedynie abstrakcj\u0105 emocji. Abstrakcja nie jest \u017cyw\u0105 emocj\u0105. Istnieje oddzielenie pomi\u0119dzy mn\u0105, \u017cyj\u0105cym w idei emocji, a samym faktem emocji. Kiedy wi\u0119c pytasz: \u201eczy mo\u017ce istnie\u0107 \u015bwiadomo\u015b\u0107 tego, co jest?\u201d, pytasz w istocie, czy ten proces tworzenia obraz\u00f3w i idei dotycz\u0105cych rzeczywisto\u015bci mo\u017ce si\u0119 zako\u0144czy\u0107. Zmuszamy si\u0119 do \u017cycia w fragmentarycznej przestrzeni w\u0142asnych martwych projekcji. Tymczasem prawda \u201etego, co jest\u201d jest ca\u0142o\u015bci\u0105, jest czym\u015b \u017cywym.<br \/>\nFundamentalna r\u00f3\u017cnica polega na tym, \u017ce w \u015bwiadomo\u015bci umys\u0142 staje si\u0119 zdolny do wej\u015bcia w bezpo\u015bredni\u0105 relacj\u0119 z prawd\u0105 \u201etego, co jest\u201d i do \u017cycia w bezpo\u015brednim, bezs\u0142ownym wgl\u0105dzie. W takim stanie prawda mo\u017ce komunikowa\u0107 si\u0119 z umys\u0142em. Prawda mo\u017ce dzia\u0142a\u0107 w umy\u015ble. To prawda jest czynnikiem wyzwalaj\u0105cym.<br \/>\nMam poczucie, \u017ce w umy\u015ble, kt\u00f3ry dotkn\u0105\u0142 cho\u0107by jednego aspektu prawdy, zaczyna rozwija\u0107 si\u0119 g\u0142\u0119bsza inteligencja jako cz\u0119\u015b\u0107 dzia\u0142ania samej prawdy.<\/p>\n<p>M: A prawda jest w tej \u017cywej chwili. Prawda jest t\u0105 \u017cyw\u0105 \u015bwiadomo\u015bci\u0105. T\u0105 \u017cyw\u0105 uwag\u0105. T\u0105 \u017cyw\u0105 jako\u015bci\u0105 s\u0142uchania. Prawda jest obecna w tej \u017cywej jako\u015bci czystej obserwacji. Jak powiedzia\u0142e\u015b, nie jest abstrakcj\u0105 ani ide\u0105. Dzi\u0119ki tej jako\u015bci \u015bwiadomo\u015bci mo\u017cna dostrzec, jak uwarunkowany umys\u0142 przyzwyczai\u0142 si\u0119 do tworzenia abstrakcji i idei o wszystkim. Mo\u017cna tak\u017ce dostrzec sam fakt tworzenia obraz\u00f3w i nie czyni\u0107 z niego problemu \u2013 po prostu go widzie\u0107. W ten spos\u00f3b mo\u017cna obserwowa\u0107 tendencj\u0119 umys\u0142u do uto\u017csamiania si\u0119 z ograniczaj\u0105c\u0105 my\u015bl\u0105 poprzez proces tworzenia obraz\u00f3w i abstrakcji. W tym znajduje si\u0119 bezpo\u015bredni wgl\u0105d w prawd\u0119 \u201etego, co jest\u201d, wolny od wniosk\u00f3w. W obserwowaniu ruchu umys\u0142u nie ma wyboru, a wi\u0119c nie ma r\u00f3wnie\u017c wybieraj\u0105cego. Zwykle niemal wszystkie nasze psychologiczne wybory wynikaj\u0105 z uwarunkowa\u0144. Tutaj istnieje jedynie \u015bwiadomo\u015b\u0107 ca\u0142ego tego nawykowego procesu wybierania. Sama ta \u015bwiadomo\u015b\u0107 jest wolna od wyboru. Ta \u015bwiadomo\u015b\u0107 nie nale\u017cy do przysz\u0142o\u015bci. Nie jest nawet metod\u0105. Jest tu i teraz. Oczywi\u015bcie w codziennym \u017cyciu musimy dokonywa\u0107 wybor\u00f3w. Na poziomie fizycznym jest to naturalne. M\u00f3wimy jednak o wymiarze psychologicznym, wewn\u0119trznym. \u015awiadomo\u015b\u0107 bez wyboru mog\u0142aby by\u0107 bardzo naturaln\u0105 jako\u015bci\u0105 naszego istnienia, lecz nigdy o ni\u0105 nie pytali\u015bmy. Przywykli\u015bmy zadawa\u0107 pytania pochodz\u0105ce jedynie z my\u015bli, zrodzone z przesz\u0142o\u015bci. Takie pytania s\u0105 tak samo ograniczone jak ich \u017ar\u00f3d\u0142o. Czy mo\u017cemy zatem naturalnie postawi\u0107 g\u0142\u0119bsze pytanie? Pytanie fundamentalne? Jestem pewien, \u017ce sam tego do\u015bwiadczy\u0142e\u015b. W\u00f3wczas, pytaj\u0105c wsp\u00f3lnie, mo\u017cemy wyruszy\u0107 w podr\u00f3\u017c wsp\u00f3\u0142pracy, wsp\u00f3lnego dzia\u0142ania, mi\u0142o\u015bci i wsp\u00f3\u0142czucia.<\/p>\n<p>K: Wydaje si\u0119, \u017ce podstawowym za\u0142o\u017ceniem ludzi jest przekonanie, i\u017c wsp\u00f3\u0142praca zawsze musi opiera\u0107 si\u0119 na wsp\u00f3lnym przekonaniu, wsp\u00f3lnej idei lub wsp\u00f3lnym celu, wok\u00f3\u0142 kt\u00f3rego mo\u017cna si\u0119 zjednoczy\u0107. Tak dotychczas wygl\u0105da\u0142 mechanizm wsp\u00f3lnego dzia\u0142ania. Je\u015bli jednak tak si\u0119 dzieje, dzia\u0142anie grupy jest zdeterminowane przez ide\u0119 lub przekonanie, kt\u00f3re jej cz\u0142onkowie podzielaj\u0105. Ich umys\u0142y s\u0105 przez nie ograniczone, nawet bardzo subtelnie. Dlatego dzia\u0142anie p\u0142yn\u0105ce z pe\u0142ni nie znajduje w nich przestrzeni. Pytamy wi\u0119c: czy mo\u017cliwa jest wsp\u00f3\u0142praca bez idei, bez motywu, bez z g\u00f3ry okre\u015blonej woli? Czy mo\u017ce wtedy pojawi\u0107 si\u0119 mi\u0119dzy lud\u017ami nieuwarunkowane dzia\u0142anie, kt\u00f3re jest pe\u0142ne?<\/p>\n<p>M: Zdecydowanie tak. Wsp\u00f3\u0142praca oparta na egoizmie, strachu czy autorytecie jest w rzeczywisto\u015bci fa\u0142szywym procesem. Pr\u0119dzej czy p\u00f3\u017aniej za\u0142amie si\u0119 i b\u0119dzie podtrzymywa\u0107 zam\u0119t. Czy mo\u017cemy zbada\u0107 g\u0142\u0119bszy wymiar wsp\u00f3\u0142pracy? Wsp\u00f3\u0142pracy wyp\u0142ywaj\u0105cej z ca\u0142kowitej troski o ca\u0142\u0105 ludzko\u015b\u0107? Je\u017celi chcemy \u017cy\u0107 szcz\u0119\u015bliwie i pokojowo razem na tej Ziemi, wsp\u00f3\u0142praca jest konieczna. Je\u015bli nie dostrze\u017cemy jej wielkiej si\u0142y i pi\u0119kna, b\u0119dziemy si\u0119 wzajemnie niszczy\u0107. Uczmy si\u0119 wi\u0119c wsp\u00f3\u0142pracy. Gdy jeste\u015bmy uwa\u017cni, wsp\u00f3\u0142praca pojawia si\u0119 naturalnie. Gdy nasze oczy s\u0105 otwarte, gdy nasze serca s\u0105 otwarte, gdy istnieje g\u0142\u0119bokie s\u0142uchanie \u2013 wsp\u00f3\u0142praca ju\u017c si\u0119 dokonuje.<\/p>\n<p>Obejmuje ona g\u0142\u0119bok\u0105 przyja\u017a\u0144, woln\u0105 od hierarchii i autorytetu. W mi\u0142o\u015bci nie ma autorytetu. W mi\u0142o\u015bci nie ma strachu. W mi\u0142o\u015bci nie ma os\u0105du. Pozw\u00f3lmy wi\u0119c rozkwita\u0107 tej przestrzeni mi\u0142o\u015bci, kt\u00f3ra jest przestrzeni\u0105 czystej \u015bwiadomo\u015bci \u2013 lub, jak czasem j\u0105 nazywam, wsp\u00f3\u0142czuj\u0105cej uwagi. Mam poczucie, \u017ce mo\u017ce to by\u0107 jedyna droga do ocalenia naszej planety. Naprawd\u0119 \u017cy\u0107 we wsp\u00f3\u0142pracy z ca\u0142ym \u015bwiatem natury. Wtedy jeste\u015bmy po\u0142\u0105czeni ze wszystkim. I w\u0142a\u015bnie to jest sztuka \u017cycia.<\/p>\n<p>K: Dzi\u0119kuj\u0119, Mukeshu!<\/p>\n<p>M: Dzi\u0119kuj\u0119, Konstantinie.<\/p>\n<p>&nbsp;<\/p>\n","protected":false},"author":917,"featured_media":109131,"template":"","meta":{"_acf_changed":false},"tags":[],"category_":[110107],"tags_english_":[],"class_list":["post-128312","logon_article","type-logon_article","status-publish","has-post-thumbnail","hentry","category_-spiritsoul-pl"],"acf":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/logon_article\/128312","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/logon_article"}],"about":[{"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/logon_article"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/917"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media\/109131"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=128312"}],"wp:term":[{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=128312"},{"taxonomy":"category_","embeddable":true,"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/category_?post=128312"},{"taxonomy":"tags_english_","embeddable":true,"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/tags_english_?post=128312"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}