Pogoda ducha w pozornie beznadziejnej sytuacji? Pogoda ducha w dzisiejszej sytuacji ludzko\u015bci?<\/p>\n
Niewiele trzeba, by rado\u015b\u0107 mie\u0107, To dzieci\u0119ca piosenka*, kanon, kt\u00f3ry rozbrzmiewa \u017cywo i rado\u015bnie, gdy \u015bpiewaj\u0105 go dzieci\u0119ce g\u0142osy.<\/p>\n Tak wiele rzeczy czeka na nas, gdy przychodzimy na \u015bwiat. Lecz na pocz\u0105tku nasz wzrok nie skupia si\u0119 na rzeczach pojedynczych, na czym\u015b okre\u015blonym \u2013 si\u0119ga w dal, kieruje si\u0119 ku otwarto\u015bci. Czy kryje si\u0119 w tym po\u017cegnanie? Czy stamt\u0105d otrzymujemy pokarm na drog\u0119, kt\u00f3ra nie b\u0119dzie \u0142atwa? Przez kr\u00f3tki czas jeste\u015bmy jeszcze jedno\u015bci\u0105 z ca\u0142o\u015bci\u0105. I tak prze\u015bwituje przez nas co\u015b kr\u00f3lewskiego.<\/p>\n Sk\u0105d bierze si\u0119 blask w oczach ma\u0142ych dzieci? Patrzymy w nie i na chwil\u0119 zostajemy uwolnieni od codziennych trosk. To \u015bwiat\u0142o nie jest zamierzone ani wytworzone \u2013 ono po prostu jest. Co\u015b promieniuje przez ma\u0142ego cz\u0142owieka \u2013 si\u0142a, kt\u00f3ra poniesie go przez \u017cycie, si\u0142a \u201ez pogodnego nieba\u201d. Wielka g\u0142\u0119bia i przestrze\u0144 odsuwaj\u0105 si\u0119 w cie\u0144, gdy cz\u0142owiek sam staje si\u0119 wa\u017cny, gdy stawia siebie na pierwszym planie. Ale pozostaj\u0105 one przy nim.<\/p>\n Same dzieci nie s\u0105 przecie\u017c zawsze radosne. Owszem, bawi\u0105 si\u0119 w cudowny spos\u00f3b, z pe\u0142ni\u0105 fantazji odnosz\u0105 si\u0119 do wszystkiego, s\u0105 \u017cywymi, zdumiewaj\u0105cymi obrazami wielkiej gry \u015bwiata. Patrzenie na nie sprawia rado\u015b\u0107. Dzieci dokonuj\u0105 ogromnego, trudnego do poj\u0119cia dzie\u0142a: w zabawie wy\u0142aniaj\u0105 \u015bwiat z siebie, same si\u0119 nim staj\u0105 i przyjmuj\u0105 wszystko, co z niego do nich przychodzi. Dop\u00f3ki pogodny \u201eniebosk\u0142on\u201d w nich pozostaje otwarty, trwa obieg: niebo wchodzi przez nie do \u015bwiata, a one nios\u0105 wszystko, co przyjmuj\u0105 ze \u015bwiata, z powrotem ku niemu.<\/p>\n Z ich oczu promieniuje kr\u00f3lewska si\u0142a \u2013 si\u0142a ca\u0142o\u015bci, rado\u015b\u0107 \u017cycia ca\u0142o\u015bci, pogoda ducha nieustannego nowego pocz\u0105tku.<\/p>\n Niewiele trzeba, by rado\u015b\u0107 mie\u0107.<\/p>\n Wszystko ju\u017c przecie\u017c jest dane. Lecz spojrzenie na ca\u0142o\u015b\u0107 zamyka si\u0119. Okr\u0105g\u0142o\u015b\u0107 oczu si\u0119 zw\u0119\u017ca, zdumienie przechodzi w koncentracj\u0119. Na pierwszy plan wychodz\u0105 rzeczy pojedyncze. Konkret staje si\u0119 centrum uwagi, przes\u0142ania otwarto\u015b\u0107 \u2013 \u015bwiat staje si\u0119 t\u0142em i scen\u0105. Teraz trzeba si\u0119 czego\u015b nauczy\u0107. Bo jak istnie\u0107, b\u0119d\u0105c oddzielonym od \u017ar\u00f3d\u0142a? To zagra\u017ca \u017cyciu. Trzeba si\u0119 uzbroi\u0107, trenowa\u0107, by opanowa\u0107 rzeczy.<\/p>\n Czeka walka o \u017cycie \u2013 walka o zanikaj\u0105ce \u017cycie. Jak w niej wytrwa\u0107? Nie mo\u017cna w niej wygra\u0107. \u015awiat m\u00f3wi: zdobywaj wiedz\u0119, umiej\u0119tno\u015bci, stawiaj sobie cele, ucz si\u0119 sztuczek i strategii. Zaczynamy rozdziela\u0107 wibracje pocz\u0105tku, niesko\u0144czono\u015b\u0107 pierwotnego gruntu. Walczymy o w\u0142asny grunt, m\u00f3wimy o \u201ew\u0142asno\u015bci\u201d. \u00a0\u015awiadomo\u015b\u0107 ca\u0142o\u015bci, wola ca\u0142o\u015bci przekszta\u0142caj\u0105 si\u0119 w \u015bwiadomo\u015b\u0107 \u201eja\u201d i wol\u0119 \u201eja\u201d. Wysokie wibracje rado\u015bci, pogody ducha i \u017c\u0105dzy \u017cycia wykorzystujemy dla w\u0142asnych pragnie\u0144 i wyobra\u017ce\u0144. To, co wysokowibracyjne, ulega zag\u0119szczeniu. I tak sami si\u0119 zag\u0119szczamy \u2013 nasza przepuszczalno\u015b\u0107 maleje. \u201eNie bujaj w ob\u0142okach, st\u00f3j twardo na ziemi\u201d.<\/p>\n Kosmiczna rado\u015b\u0107 nieustannego pocz\u0105tku, \u015bwiat\u0142o wewn\u0119trznego s\u0142o\u0144ca dociera do nas ju\u017c tylko przefiltrowane. L\u0119ki i pragnienia, pochwa\u0142y i nagany, duma i przygn\u0119bienie stan\u0119\u0142y na jego drodze.<\/p>\n Przyszli\u015bmy na \u015bwiat bez imienia. I szybko je otrzymali\u015bmy. Teraz reagujemy na nie, bo oznacza nasze istnienie, potwierdza je, nadaje mu oficjalny charakter. \u201eTak, to ja\u201d \u2013 m\u00f3wimy, gdy s\u0142yszymy swoje imi\u0119. Ale czy naprawd\u0119 nim jestem?<\/p>\n Gramy w gr\u0119 \u017cycia. Ka\u017cdy to robi. Czasem lepiej, czasem gorzej. Kto gra g\u0142\u00f3wn\u0105 rol\u0119? Na to zwracamy uwag\u0119. Kto jest \u201ekr\u00f3lem\u201d? O dzieci\u0119cej piosence ju\u017c nie my\u015blimy.<\/p>\n Kto si\u0119 raduje \u2013 ten kr\u00f3lem jest.<\/p>\n Kr\u00f3lewsko\u015b\u0107 wci\u0105\u017c istnieje \u2013 lecz ukryta. Kr\u00f3l nadal wysy\u0142a przes\u0142ania. Odbieramy je \u2013 i dostosowujemy do siebie. Historia ludzko\u015bci pe\u0142na jest gry kr\u00f3l\u00f3w. Towarzysz\u0105 jej wojny i zniszczenie. Miliony s\u0142u\u017cy\u0142y swojemu \u201ekr\u00f3lowi\u201d \u2013 i nadal s\u0142u\u017c\u0105. Walcz\u0105 za niego, umieraj\u0105 za niego. Obraz kr\u00f3la, obraz w\u0142adzy g\u0142\u0119boko si\u0119 utrwala. A to, co si\u0119 utrwala, chce si\u0119 urzeczywistni\u0107. Ka\u017cdy chce kiedy\u015b by\u0107 kr\u00f3lem, chce panowa\u0107 \u2013 nad czymkolwiek.<\/p>\n A potem przychodzi \u015bmier\u0107 \u2013 i mo\u017ce wydarzy\u0107 si\u0119 cud. Gasn\u0105ce oczy porzucaj\u0105 pragnienia i zn\u00f3w kieruj\u0105 si\u0119 ku otwarto\u015bci, ku przestrzeni pocz\u0105tku. I w nich ja\u015bnieje \u2013 mimo najci\u0119\u017cszej sytuacji \u2013 pogoda ducha, \u201ez pogodnego nieba\u201d. Dusza opuszcza ciasnot\u0119 cia\u0142a, czyni krok w bezkres i zostaje przyj\u0119ta przez to, z czego przysz\u0142a.<\/p>\n Ale w naszym \u017cyciu stworzyli\u015bmy chmury. Towarzysz\u0105 nam one i zaciemniaj\u0105 dusz\u0119. Stali\u015bmy si\u0119 wynikiem tego, co czynili\u015bmy, chcieli\u015bmy, my\u015bleli\u015bmy, czuli\u015bmy. Zewn\u0119trzny kostium zosta\u0142 zdj\u0119ty, lecz wewn\u0119trzny nosimy nadal. S\u0142o\u0144ce ca\u0142o\u015bci przenika nas \u2013 teraz jeste\u015bmy bardzo przepuszczalni. I w jego \u015bwietle odbija si\u0119 nasze \u017cycie. Z zadziwieniem, a mo\u017ce i dr\u017ceniem pojawiaj\u0105 si\u0119 pytania: To zrobi\u0142em? To przeze mnie powsta\u0142o? To ze mnie wp\u0142yn\u0119\u0142o do innych ludzi i do \u015bwiata? Tyle mnie jeszcze jest w \u015bwiecie?<\/p>\n I tak dusza kiedy\u015b wraca na scen\u0119 \u015bwiata. Gra jeszcze si\u0119 nie sko\u0144czy\u0142a. Wszystko, co od niej pochodzi i co ziemia dla niej przechowa\u0142a, wychodzi jej naprzeciw. Lecz najpierw zn\u00f3w jest dzieckiem \u2013 i mo\u017ce zn\u00f3w \u015bpiewa\u0107, w innym j\u0119zyku, w innym kraju, odpowiadaj\u0105cym temu dawnemu:<\/p>\n Niewiele trzeba, by rado\u015b\u0107 mie\u0107, Pojawia si\u0119 przeczucie: ta piosenka nie tylko wzbudza rado\u015b\u0107, lecz porusza co\u015b nie\u015bwiadomego \u2013 ukryt\u0105, nierozwini\u0119t\u0105 wiedz\u0119. Staje si\u0119 impulsem \u2013 impulsem wzrostu.<\/p>\n A jednak czasem odzywa si\u0119 inny g\u0142os \u2013 zak\u0142\u00f3caj\u0105cy, zmuszaj\u0105cy nas po\u015br\u00f3d wa\u017cnych spraw do zatrzymania si\u0119. Zatrzymujemy si\u0119, patrzymy w otwarto\u015b\u0107, s\u0142uchamy. Co mnie tu niepokoi? Wracamy do zaj\u0119\u0107. Ale: co ja w\u0142a\u015bciwie robi\u0119? Co si\u0119 dzieje? I pojawia si\u0119 niepok\u00f3j: nie nazywamy rzeczy ich prawdziwymi imionami. Wszystko, co si\u0119 dzieje, co\u015b znaczy. Ale co? Jakie jest prawdziwe imi\u0119 rzeczy? Jakie jest moje prawdziwe imi\u0119?<\/p>\n Rozmy\u015blam, marz\u0119 \u2013 i ju\u017c nie utwierdzam si\u0119 tak bardzo. Nagle pojawiaj\u0105 si\u0119 przeb\u0142yski: z przysz\u0142o\u015bci, mojej przysz\u0142o\u015bci? z przesz\u0142o\u015bci, mojej przesz\u0142o\u015bci?<\/p>\n Kto si\u0119 raduje \u2013 ten kr\u00f3lem jest.<\/p>\n Pojawiaj\u0105 si\u0119 osobliwe wgl\u0105dy, kt\u00f3re przynosz\u0105 rado\u015b\u0107. Nadal gram w t\u0119 gr\u0119, ucz\u0119 si\u0119 swoich r\u00f3l. Ale wewn\u0119trznie staj\u0119 si\u0119 kim\u015b innym, czym\u015b w rodzaju obcego cia\u0142a. Nie jestem tylko postaci\u0105 w przedstawieniu. Ona wprawdzie mnie zajmuje, w pewien spos\u00f3b pozbawia dziedzictwa kr\u00f3lewsko\u015bci, kr\u00f3lestwa \u015bwiat\u0142a, z kt\u00f3rego otrzymuj\u0119 tylko niejasne przeb\u0142yski \u2013 i to rzadko. Lecz ba\u015bnie, legendy, filozofie i duchowe nauki przemawiaj\u0105 do mnie w szczeg\u00f3lny spos\u00f3b. Ka\u017cdy z nas jest kr\u00f3lem bez ziemi. Jeste\u015bmy jak na otwartym morzu, rzucani tam i z powrotem. A potem \u2013 je\u015bli sprzyja los \u2013 ukazuje si\u0119 l\u0105d. Pojawia si\u0119 osobliwa my\u015bl: czy re\u017cyserzy tej gry, kt\u00f3rzy mn\u0105 kieruj\u0105, kt\u00f3rzy jak obcy w\u0142adcy zajmuj\u0105 moje wewn\u0119trzne terytorium \u2013 czy przychodz\u0105 do mnie, bo w g\u0142\u0119bi oczekuj\u0105 czego\u015b zupe\u0142nie innego ni\u017c moje podda\u0144stwo? Czy szukaj\u0105 wyzwolenia i potrzebuj\u0105 do tego drugiego cz\u0142owieka?<\/p>\n Jak bardzo wewn\u0119trzne s\u0142o\u0144ce przenika sprawy \u015bwiata \u2013 tak\u017ce jego ciemno\u015bci! \u015awieci w delikatno\u015bci kwiatu, w u\u015bmiechu cz\u0142owieka, w \u015bpiewie ptaka. Ale mo\u017ce \u015bwieci\u0107 tak\u017ce przez zaci\u015bni\u0119te oczy. I nagle oczy otwieraj\u0105 si\u0119.<\/p>\n Wewn\u0119trzne \u015bwiat\u0142o mo\u017ce przenika\u0107 cierpienie, smutek, b\u00f3l, b\u0142\u0105d. Traktuje je jak surowce \u2013 i tworzy z nich co\u015b nowego: m\u0105dro\u015b\u0107, wgl\u0105d, dobro\u0107. Bez nas to si\u0119 nie dokona. Jeste\u015bmy przygotowywani \u2013 mamy wsp\u00f3\u0142dzia\u0142a\u0107 w naszej przemianie, wsp\u00f3\u0142dzia\u0142a\u0107 w ca\u0142o\u015bci, przemienia\u0107 ci\u0119\u017car w lekko\u015b\u0107. Udaje si\u0119 to w wibracji rado\u015bci.<\/p>\n I nagle \u2013 po\u015br\u00f3d trudno\u015bci \u2013 pojawia si\u0119 ta rado\u015b\u0107. Jak z\u0142odziej. Czy to nie niestosowne? Pogoda ducha w tej sytuacji? Pogoda ducha w pozornej beznadziei? Pogoda ducha w dzisiejszej sytuacji ludzko\u015bci? To wydaje si\u0119 nieodpowiedzialne, wr\u0119cz szalone, budzi potrz\u0105sanie g\u0142ow\u0105.<\/p>\n Przez otwarte serce wnika \u015bwiat\u0142o i przynosi rado\u015b\u0107. Zawiera zadania. Jak mam je wype\u0142ni\u0107?<\/p>\n Niewiele trzeba, by rado\u015b\u0107 mie\u0107.<\/p>\n ___________________________<\/p>\n * Froh zu sein bedarf es wenig,
\nkto si\u0119 raduje \u2013 ten kr\u00f3lem jest!<\/em><\/p>\n
\nkto si\u0119 raduje \u2013 ten kr\u00f3lem jest!<\/p>\n
\nund wer froh ist, ist ein K\u00f6nig. <\/em>(oryg. niemiecki tekst)\u00a0<\/em><\/p>\n","protected":false},"author":917,"featured_media":109103,"template":"","meta":{"_acf_changed":false},"tags":[],"category_":[110107],"tags_english_":[],"class_list":["post-126515","logon_article","type-logon_article","status-publish","has-post-thumbnail","hentry","category_-spiritsoul-pl"],"acf":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/logon_article\/126515","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/logon_article"}],"about":[{"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/logon_article"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/917"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media\/109103"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=126515"}],"wp:term":[{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=126515"},{"taxonomy":"category_","embeddable":true,"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/category_?post=126515"},{"taxonomy":"tags_english_","embeddable":true,"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/tags_english_?post=126515"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}