{"id":126112,"date":"2026-03-11T14:48:15","date_gmt":"2026-03-11T14:48:15","guid":{"rendered":"https:\/\/logon.media\/logon_article\/skorupa-i-jadro\/"},"modified":"2026-03-11T14:50:22","modified_gmt":"2026-03-11T14:50:22","slug":"skorupa-i-jadro","status":"publish","type":"logon_article","link":"https:\/\/logon.media\/pl\/logon_article\/skorupa-i-jadro\/","title":{"rendered":"Skorupa i j\u0105dro"},"content":{"rendered":"

Jak pierwotny boski zarodek otacza si\u0119 coraz wi\u0119ksz\u0105 ilo\u015bci\u0105 pow\u0142ok. Dopiero po stworzeniu cz\u0142owieka wszystko sta\u0142o si\u0119 widoczne w \u015bwiecie.
\n<\/em>Heraklit i Zohar<\/em>, \u015bwi\u0119ta ksi\u0119ga kaba\u0142y<\/p>\n

<\/p>\n

Wsp\u00f3lny jest bowiem\u00a0pocz\u0105tek i koniec\u00a0na obwodzie\u00a0ko\u0142a.
\n<\/em>Heraklit<\/p>\n

Heraklit odwo\u0142uje si\u0119 do egipskiego archetypu w\u0119\u017ca, Uroborosa, kt\u00f3ry gryzie w\u0142asny ogon i swoim cia\u0142em tworzy idealne ko\u0142o, symbolizuj\u0105ce \u017cycie wieczne. Okr\u0105g symbolizuje nasze \u017cycie, kt\u00f3rego pocz\u0105tek i koniec spotykaj\u0105 si\u0119 w tym samym punkcie; w nim \u017cycie przechodzi w \u015bmier\u0107, a \u015bmier\u0107 prowadzi z kolei do nowych narodzin.<\/p>\n

Z jednej strony wskazuje to na to, \u017ce \u017cyjemy wiecznie, jednocze\u015bnie powoli umieraj\u0105c, a dzi\u0119ki temu powoli rodzi si\u0119 w nas nowe \u017cycie. Z drugiej strony Heraklit dostrzega przeciwie\u0144stwa w zjawiskach i obserwuje, jak nasza \u015bwiadomo\u015b\u0107 prze\u017cywa \u015bmier\u0107 i narodziny jako nie daj\u0105ce si\u0119 pogodzi\u0107, ostateczne przeciwie\u0144stwa.<\/p>\n

Ta sprzeczno\u015b\u0107 wynika z faktu, \u017ce dusza duchowa jest otoczona cielesno\u015bci\u0105. W niej zazwyczaj spoczywa \u015bwiadomo\u015b\u0107 cz\u0142owieka i dlatego cz\u0142owiek do\u015bwiadcza \u015bmierci jako wydarzenia prze\u0142omowego i przeciwie\u0144stwa narodzin. \u015awiat w swoich przejawach jest zatem dwuznaczny, a jednak jest wynikiem Jedno\u015bci. Heraklit twierdzi, \u017ce gdy dusza kieruje si\u0119 ku jednemu wewn\u0119trznemu duchowi boskiemu, uczy si\u0119 rozumie\u0107 nasz tajemniczy kosmos. W nim panuje element najbardziej podobny do boskiego ducha: kosmiczny ogie\u0144.<\/p>\n

Ogie\u0144 ten powstaje i p\u0142onie w przeciwstawnej grze p\u0142omieni, w kt\u00f3rej jednocze\u015bnie z rozb\u0142yskiem powoli ga\u015bnie. Jego \u017cycie jest umieraniem, jak twierdzi Heraklit, jest przemijaj\u0105c\u0105 wieczno\u015bci\u0105[1], gr\u0105 formy i wewn\u0119trznej tre\u015bci.<\/p>\n

W tym sensie Goethe napisa\u0142:<\/p>\n

Pozw\u00f3l, by pocz\u0105tek z ko\u0144cem<\/em>
\nZ\u0142\u0105czy\u0142y si\u0119 w jedno!<\/em>
\nSzybciej ni\u017c rzeczy same<\/em>
\nPrzemijaj przed nimi!<\/em>
\nDzi\u0119kuj, \u017ce \u0142aska Muz<\/em>
\nNie\u015bmiertelno\u015b\u0107 przyrzeka:<\/em>
\nTre\u015b\u0107 w twoim sercu,<\/em>
\nA form\u0119 w twoim duchu.<\/em><\/p>\n

Czy \u017cycie cz\u0142owieka przypomina pielgrzyma, kt\u00f3ry wiecznie porusza si\u0119 po kole mi\u0119dzy narodzinami a \u015bmierci\u0105, ko\u0142ysz\u0105c si\u0119 w ka\u017cdym punkcie jak wahad\u0142o?<\/p>\n

Kim jest ten pielgrzym i co go porusza?<\/p>\n

Pocz\u0105tek boskiego procesu stworzenia<\/strong><\/p>\n

Proces boskiego stworzenia makrokosmosu i mikrokosmosu jest obrazowo i \u017cywo przedstawiony w Zoharze<\/em> (\u201eKsi\u0119dze blasku\u201d, XIII w.), najcz\u0119\u015bciej czytanej ksi\u0119dze \u017cydowskiej mistyki, czyli kaba\u0142y[2]. M\u00f3wi ona o ludzkiej duszy, kt\u00f3ra w \u017cywej relacji z boskim duchem poszukuje tajemnicy \u017cycia.<\/p>\n

Decyduj\u0105c\u0105 rol\u0119 odgrywa tu zwi\u0105zek wewn\u0119trznej tre\u015bci \u017cycia z jego \u017cywymi pow\u0142okami.<\/p>\n

Na pocz\u0105tku \u2013 w g\u00f3rnej przestrzeni Kr\u00f3l odcisn\u0105\u0142 swoje pi\u0119tno: \u015bwiat\u0142o z ciemnej pierwotnej przestrzeni i wkroczy\u0142 do ukrytego z Niesko\u0144czono\u015bci. [\u2026] Ukryty w ukryciu, kt\u00f3ry pochodzi z tajemnicy Niesko\u0144czono\u015bci, uderza\u0142 rytmicznie w swoj\u0105 przestrze\u0144 sferyczn\u0105 [\u2026], a\u017c z uderzenia tego zab\u0142ysn\u0105\u0142 punkt, ukryty niebia\u0144ski. [\u2026] Nazywa si\u0119 \u201eReszit\u201d (pocz\u0105tek) i stanowi pierwsze ze wszystkich s\u0142\u00f3w, [\u2026] Reszit stworzy\u0142 pa\u0142ac pi\u0119kna i blasku, w kt\u00f3rym zasia\u0142 \u015bwi\u0119te, p\u0142odne ziarno dla zbawienia \u015bwiata. [\u2026] Tak wi\u0119c poprzez owo Reszit dzia\u0142a\u0142 tw\u00f3rczo Ukryty, kt\u00f3ry sam nie zosta\u0142 rozpoznany przez pow\u0142ok\u0119<\/em>.[3]<\/p>\n

Niesko\u0144czenie ukryte z Niesko\u0144czono\u015bci nazywane jest w kabale Ain Soph \u2013 niesko\u0144czon\u0105 Nico\u015bci\u0105. Jako Pradawny, Naj\u015bwi\u0119tszy, jako niepoznawalny potr\u00f3jny boski duch dzia\u0142a swoim \u015bwiat\u0142em (Aur) i jest pierwotnym \u017ar\u00f3d\u0142em boskiego stworzenia oraz wszystkich jego istot.<\/p>\n

Z ciemno\u015bci niesko\u0144czonej nico\u015bci wytryska pierwotne \u017ar\u00f3d\u0142o \u015bwiat\u0142a. Dla cz\u0142owieka oznacza to, \u017ce boskie \u015bwiat\u0142o objawia si\u0119 jedynie w tajemnicy ciemno\u015bci (nocy). Spoczywa w tej tajemnicy, aby nie zosta\u0142o nadu\u017cyte. Chroni si\u0119, ukrywaj\u0105c w tkankach duszy, kt\u00f3re w j\u0119zyku Zoharu<\/em> przedstawione s\u0105 w obrazach pow\u0142ok i skorup przybieraj\u0105cych form\u0119 szaty, p\u0142aszcza, a nawet pa\u0142acu.<\/p>\n

Wszyscy jeste\u015bmy dzie\u0107mi boskiego \u015bwiat\u0142a<\/strong><\/p>\n

W Zoharze<\/em> czytamy:<\/p>\n

Rzek\u0142 B\u00f3g: Niech stanie si\u0119 \u015bwiat\u0142o \u2013 i sta\u0142o si\u0119 \u015bwiat\u0142o. [\u2026]
\nPierwsze \u201estanie si\u0119\u201d odnosi si\u0119 do tego \u015bwiata, drugie \u201esta\u0142o si\u0119\u201d do \u015bwiata przysz\u0142ego.<\/em><\/p>\n

Jest to \u015bwiat\u0142o, kt\u00f3re Naj\u015bwi\u0119tszy stworzy\u0142 na pocz\u0105tku \u2013 zwane \u015bwiat\u0142em prapocz\u0105tku. To \u015bwiat\u0142o ukaza\u0142 Naj\u015bwi\u0119tszy pracz\u0142owiekowi i ten ogl\u0105da\u0142 w nim \u015bwiat od pocz\u0105tku a\u017c do ko\u0144ca.<\/em><\/p>\n

Poj\u0119cie pracz\u0142owieka odnosi si\u0119 do Pierwszego Cz\u0142owieka, kt\u00f3ry powsta\u0142 niegdy\u015b jako obraz Boga. M\u00f3g\u0142 on patrze\u0107 z poziomu \u015bwiat\u0142a. Jednak wskutek p\u00f3\u017aniejszych wydarze\u0144 \u015bwiat\u0142o pozostaje ukryte i przechowywane a\u017c do dnia przysz\u0142ego \u015bwiata [\u2026] A to przysz\u0142e \u015bwiat\u0142o musi wyj\u015b\u0107 z ciemno\u015bci, w kt\u00f3rej pow\u0142okach zosta\u0142o odci\u015bni\u0119te.<\/p>\n

Dalej czytamy:<\/p>\n

\u015awiat\u0142o stworzy\u0142o dzie\u0144, a ciemno\u015b\u0107 noc. W tej formie B\u00f3g m\u00f3g\u0142 ponownie po\u0142\u0105czy\u0107 je w jedn\u0105 ca\u0142o\u015b\u0107, [\u2026] tak \u017ce dzie\u0144 i noc mo\u017cna nazwa\u0107 jednym. [\u2026] Nie ma \u015bwiat\u0142a bez ciemno\u015bci i nie ma ciemno\u015bci bez \u015bwiat\u0142a; i chocia\u017c r\u00f3\u017cni\u0105 si\u0119 one natur\u0105, tworz\u0105 w ten spos\u00f3b jedno\u015b\u0107: \u201ejeden dzie\u0144\u201d<\/em>.[4]<\/p>\n

Tak wi\u0119c stworzenie \u015bwiata \u201ew siedmiu dniach\u201d dokona\u0142o si\u0119 z siedmiorakiego boskiego \u015bwiat\u0142a.<\/p>\n

W ten spos\u00f3b \u015bwiat zosta\u0142 stworzony \u201ew siedem dni\u201d z siedmiorakiego boskiego \u015bwiat\u0142a. Wtedy bowiem Naj\u015bwi\u0119tszy umie\u015bci\u0142 na ziemi ca\u0142e zast\u0119py istot rosn\u0105cych. [\u2026] Dopiero po stworzeniu cz\u0142owieka wszystko sta\u0142o si\u0119 widoczne na \u015bwiecie<\/em>.[5]<\/p>\n

Stw\u00f3rca stworzy\u0142 sobie pa\u0142ac z boskiego \u015bwiat\u0142a dla swojej chwa\u0142y i dla dobra stworzenia. Ten preegzystuj\u0105cy tron Boga zawiera w sobie wszystkie formy stworzenia w spos\u00f3b przyk\u0142adowy.[6]<\/p>\n

Gdy cz\u0142owiek sta\u0142 si\u0119 istot\u0105 widzialn\u0105, wszystko sta\u0142o si\u0119 widzialne. Lecz gdy cz\u0142owiek popad\u0142 w win\u0119, wszystko zn\u00f3w wycofa\u0142o si\u0119 ze \u015bwiata i ziemia pogr\u0105\u017cy\u0142a si\u0119 w ciemno\u015bci<\/em>.[7]<\/p>\n

Od tego momentu ludzka \u015bwiadomo\u015b\u0107 do\u015bwiadcza\u0142a siebie jako uwi\u0119zionej w \u015bwiecie przeciwie\u0144stw \u015bwiat\u0142a i ciemno\u015bci, kt\u00f3re \u2013 jak m\u00f3wi\u0105 inne tradycje \u2013 wprawi\u0142y w ruch ko\u0142o narodzin i \u015bmierci.<\/p>\n

Przypowie\u015b\u0107 o orzechu<\/strong><\/p>\n

W Zoharze<\/em> budowa boskiego stworzenia por\u00f3wnana jest do orzecha:<\/p>\n

Gdy prastare \u015bwiat\u0142o zosta\u0142o ukryte, stworzono skorup\u0119 dla j\u0105dra, a ta skorupa rozszerzy\u0142a si\u0119 i zrodzi\u0142a z siebie inne skorupy. [\u2026] Kr\u00f3l Salomon wzi\u0105\u0142 orzech i przyjrza\u0142 si\u0119 jego skorupom. U\u015bwiadomi\u0142 sobie wtedy, \u017ce wszystkie ludzkie \u017c\u0105dze odpowiadaj\u0105 skorupom orzecha; d\u0105\u017c\u0105 one tylko do tego, by przylgn\u0105\u0107 do cz\u0142owieka i uczyni\u0107 go nieczystym. [\u2026] Jednak Naj\u015bwi\u0119tszy musia\u0142 stworzy\u0107 wszystko na \u015bwiecie, aby doprowadzi\u0107 \u015bwiat do doskona\u0142o\u015bci. Wszystko ma wewn\u0105trz j\u0105dro, pokryte licznymi skorupami. Tak jest z ca\u0142ym \u015bwiatem \u2013 na g\u00f3rze i na dole \u2013 od g\u0142owy, tajemnicy najwy\u017cszego punktu, a\u017c po koniec wszystkich stopni: wszystkie s\u0105 jedn\u0105 szat\u0105 na drugiej, jednym j\u0105drem w drugim, jedn\u0105 skorup\u0105 wok\u00f3\u0142 drugiej<\/em>.[8]<\/p>\n

R\u00f3\u017cne dusze cz\u0142owieka<\/strong><\/p>\n

Obraz orzecha i nachodz\u0105cych na siebie skorup odnosi si\u0119 do stopniowego rozwoju \u017cycia w kosmosie. Mo\u017cna go r\u00f3wnie\u017c odnie\u015b\u0107 do ma\u0142ego kosmosu \u2013 cz\u0142owieka.<\/p>\n

J\u0105dro stworzenia, kt\u00f3re jest jedno\u015bci\u0105 potr\u00f3jnego pierwotnego \u017ar\u00f3d\u0142a boskiego \u015bwiat\u0142a (w literaturze ezoterycznej nazywane tak\u017ce bosk\u0105 monad\u0105) \u2013 dzia\u0142a we wszystkich rozwijaj\u0105cych si\u0119 jednostkach \u017cycia. Z niego stopniowo rozwijaj\u0105 si\u0119 subtelne, a w ko\u0144cu tak\u017ce grubomaterialne pow\u0142oki wok\u00f3\u0142 poszczeg\u00f3lnych monad duszy. Najbardziej zewn\u0119trzna, twarda pow\u0142oka symbolizuje fizyczne cia\u0142o cz\u0142owieka.<\/p>\n

Poni\u017cszy schemat, oparty na trzech duszach cz\u0142owieka, o kt\u00f3rych mowa w Zoharze<\/em>, mo\u017ce to wyja\u015bni\u0107:<\/p>\n