Rozw\u00f3j duchowy, przed kt\u00f3rym stoi ludzko\u015b\u0107, prowadzi od wiary do wy\u017cszej wiedzy. Oznacza on przemian\u0119 \u015bwiadomo\u015bci, kt\u00f3ra jest czym\u015b wi\u0119cej ni\u017c tylko rozszerzeniem tej \u015bwiadomo\u015bci, z kt\u00f3r\u0105 wyruszyli\u015bmy w drog\u0119.\u00a0Przemiana ta prowadzi jednak w pustk\u0119 i przez pustk\u0119, przez niewiedz\u0119.<\/p>\n
<\/p>\n
We wszystkich epokach nauki duchowe przekazywa\u0142y nam wiedz\u0119 o drogach rozwoju i wy\u017cszych stanach istnienia, kt\u00f3re s\u0105 w nas zakodowane. Kto jest otwarty na te nauki, nie tylko przyswaja sobie wiedz\u0119 \u201ez drugiej r\u0119ki\u201d, ale czasami do\u015bwiadcza kontaktu, kt\u00f3ry otwiera przed nim konkretn\u0105 wewn\u0119trzn\u0105 wiedz\u0119, przypominaj\u0105c\u0105 rozpoznanie czego\u015b znanego od dawna. Dlatego r\u00f3\u017cokrzy\u017cowcy m\u00f3wi\u0105 tu o przebudzeniu pierwotnej pami\u0119ci, prawspomnienia. Ta wewn\u0119trzna wiedza mo\u017ce by\u0107 r\u00f3wnie\u017c okre\u015blana jako gnoza. Lecz gnoza nie jest tylko wiedz\u0105 \u2014 jest tak\u017ce mi\u0142o\u015bci\u0105 i si\u0142\u0105: jest no\u015bnikiem \u017cywego procesu odnowy.<\/p>\n
Tej \u017cywotno\u015bci nasze \u201eja\u201d nie oddaje sprawiedliwo\u015bci zawsze wtedy, gdy chce gromadzi\u0107 wiedz\u0119 \u2014 nawet je\u015bli kieruje si\u0119 przy tym logicznym rozumowaniem, \u017ce tak zdobyta wiedza mo\u017ce i powinna coraz bardziej rozprzestrzenia\u0107 si\u0119 w naszej \u015bwiadomo\u015bci, pog\u0142\u0119bia\u0107 i r\u00f3\u017cnicowa\u0107, a\u017c stanie si\u0119 dos\u0142ownie wiedz\u0105 o wszystkim. Jednak trzymanie si\u0119 jej pr\u0119dzej czy p\u00f3\u017aniej zamyka \u017ar\u00f3d\u0142o \u017cywej m\u0105dro\u015bci. To, co \u017cywe i rozpoznane jako prawda, staje si\u0119 kruche, bez \u017cycia, a nawet nieinteresuj\u0105ce. By\u0107 mo\u017ce zaczynamy w to w\u0105tpi\u0107. (Albo krystalizujemy to w dogmat i pr\u00f3bujemy niejako podtrzymywa\u0107 t\u0119 wiedz\u0119 przy \u017cyciu ogniem w\u0142asnej woli \u2014 o ile jest ona jeszcze \u017cywa\u2026)<\/p>\n
Gdy otwiera si\u0119 w nas wspomniane \u017ar\u00f3d\u0142o, kt\u00f3re sprawia, \u017ce gnoza staje si\u0119 p\u0142odnym potencja\u0142em uniwersalnym, w\u00f3wczas nap\u0142ywa do nas si\u0142a, kt\u00f3ra ma o\u017cywi\u0107 wewn\u0119trznego cz\u0142owieka. \u201eJa\u201d, kt\u00f3re \u2014 mimowolnie \u2014 traktuje si\u0142\u0119 i wiedz\u0119 jako swoj\u0105 w\u0142asno\u015b\u0107, staje jakby pomi\u0119dzy i wci\u0105\u017c na nowo zamyka to jedyne \u017ar\u00f3d\u0142o, z kt\u00f3rego mo\u017ce p\u0142yn\u0105\u0107 \u017cywa wiedza. A ona powinna p\u0142yn\u0105\u0107 \u2014 do ca\u0142ej naszej istoty i ca\u0142ego naszego \u017cycia. Gdy serce si\u0119 zamyka, ko\u0144czy si\u0119 prze\u017cywana wi\u0119\u017a ze \u0179r\u00f3d\u0142em, kt\u00f3re w istocie jest \u015bwiat\u0142em (a zatem i wiedz\u0105).<\/p>\n
Gdy strumie\u0144 wysycha, uczymy si\u0119, \u017ce nie mo\u017cemy go ponownie uruchomi\u0107 si\u0142\u0105 woli. Chcemy zn\u00f3w zosta\u0107 dotkni\u0119ci, lecz nie potrafimy przyci\u0105gn\u0105\u0107 gnozy. Nie mo\u017cemy nic zrobi\u0107 poza wyciszeniem si\u0119 i otwarciem. Musimy przyzna\u0107, \u017ce nie rozporz\u0105dzamy ani si\u0142\u0105, ani wiedz\u0105. Stoj\u0105c nie\u015bwiadomi i z pustymi r\u0119kami, zn\u00f3w stajemy si\u0119 podatnymi na dotkni\u0119cie, poniewa\u017c na chwil\u0119 \u2014 by\u0107 mo\u017ce jeszcze nie\u015bwiadomie \u2014 oddali\u015bmy kontrol\u0119.<\/p>\n
Ukryty w nas cz\u0142owiek wewn\u0119trzny nie mo\u017ce na pocz\u0105tku dzia\u0142a\u0107 w spos\u00f3b konkretny, ale gnoza jako wszechogarniaj\u0105ca si\u0142a mo\u017ce nas poruszy\u0107, podnie\u015b\u0107 na duchu, nakarmi\u0107 i sprawi\u0107, \u017ce coraz bardziej u\u015bwiadamiamy sobie, i\u017c tylko poprzez oddanie mo\u017cemy pod\u0105\u017ca\u0107 \u015bcie\u017ck\u0105, kt\u00f3ra otworzy drog\u0119 dla prawdziwego cz\u0142owieka w nas. Serce, kt\u00f3re wytrwa w ciszy i otworzy si\u0119, dowodzi wiary; mo\u017ce ono przyjmowa\u0107 w niewiedzy, niejako w prostocie.<\/p>\n
W ten spos\u00f3b ponownie dosi\u0119ga nas odnawiaj\u0105cy strumie\u0144 si\u0142y, kt\u00f3ry przynosi wi\u0119ksze i g\u0142\u0119bsze poznanie\u2026 i tak \u201eja\u201d w pewnym momencie zn\u00f3w si\u0119ga po to pi\u0119kno, t\u0119 przestrze\u0144, t\u0119 wiedz\u0119, aby zbudowa\u0107 lepsze \u201eja\u201d \u2014 po czym musi stwierdzi\u0107, \u017ce \u017cywy strumie\u0144 zn\u00f3w wysech\u0142.<\/p>\n
Ten cykl wiary, wiedzy i przekraczania pustki poci\u0105ga za sob\u0105 proces, w kt\u00f3rym wsp\u00f3lnie buduje si\u0119 to, co nowe i niszczy stare. Ca\u0142a nasza istota zostaje oczyszczona, uczy si\u0119 odpuszcza\u0107, a w ko\u0144cu nawet dotychczasowe ja. Wiedza zwi\u0105zana z tymi do\u015bwiadczeniami wydaje si\u0119 mniej lub bardziej bezu\u017cyteczna, ale na tej drodze jest niezb\u0119dna. Lao Tse opisuje cz\u0119\u015b\u0107 tego w rozdziale 20 Tao Te King<\/em>:<\/p>\n Porzu\u0107 swoj\u0105 uczono\u015b\u0107, a opuszcz\u0105 ci\u0119 troski. [\u2026] Na tej drodze zewn\u0119trzna wiedza, bystro\u015b\u0107 umys\u0142u i zewn\u0119trzne cele trac\u0105 na sile i znaczeniu. Z punktu widzenia ziemskiego biegu rzeczy taki cz\u0142owiek wydaje si\u0119 zagubiony, poniewa\u017c poddaje si\u0119 biegowi losu \u2014 i intuicji, kt\u00f3r\u0105 otrzymuje od swojej matki, gnozy. Sam nie snuje plan\u00f3w; robi miejsce temu, co chce nap\u0142yn\u0105\u0107 i objawi\u0107 si\u0119. \u017byje w cichej jedno\u015bci, bez oczekiwa\u0144. Czasem mo\u017ce czu\u0107 si\u0119 bezwarto\u015bciowy, lecz w oddaniu si\u0119 temu nieprzewidywalnemu procesowi le\u017cy jego odwaga. Dlatego mo\u017ce powiedzie\u0107: \u201eTylko ja jestem nierozwa\u017cny\u201d.<\/p>\n W pustce nasze koncepcje, nasze pragnienia i nasze narz\u0119dzia, za pomoc\u0105 kt\u00f3rych dot\u0105d kierowali\u015bmy \u017cyciem, ulegaj\u0105 unicestwieniu. Jak mo\u017cna sta\u0107 si\u0119 pustym? W\u0142a\u015bciwie wcale nie mo\u017cna \u2014 pustka jest przeciwie\u0144stwem naszego istnienia; pojawia si\u0119 dopiero wtedy, gdy ca\u0142e nasze d\u0105\u017cenie i dzia\u0142anie\u2026 trafia w pr\u00f3\u017cni\u0119, ko\u0144czy si\u0119 i w danej chwili nie pozostaje nam nic do zrobienia, chcenia, my\u015blenia, pragnienia lub l\u0119ku. Do\u015bwiadczamy ko\u0144ca, kt\u00f3ry jest nowym pocz\u0105tkiem. \u0179r\u00f3d\u0142o otwiera si\u0119 ponownie.<\/p>\n U\u015bwiadomienie sobie, \u017ce poprzez niewiedz\u0119, a nawet nieistnienie \u201eja\u201d, mo\u017ce objawi\u0107 si\u0119 w nas to, co uniwersalne, pog\u0142\u0119bia si\u0119 na tej drodze coraz bardziej. Staje si\u0119 \u015bwiadomym stanem bytu. To, \u017ce droga do prawdziwej, wszechstronnej wiedzy wewn\u0119trznej prowadzi przez pustk\u0119, jest znamienne: nowe bowiem, powstaj\u0105ce w ten spos\u00f3b, jest wyrazem wszech\u0142\u0105czno\u015bci i jedno\u015bci, i w \u017cadnym razie nie jest magazynem wiedzy, jakkolwiek wznios\u0142a by ona by\u0142a. W toku tego rozwoju punkt ci\u0119\u017cko\u015bci \u015bwiadomo\u015bci przesuwa si\u0119 z \u201eja\u201d na wewn\u0119trznego cz\u0142owieka, nasze uniwersalne Ja.<\/p>\n Wraz z tym proces wiary, dotkni\u0119cia, poznania oraz przej\u015bcia przez niewiedz\u0119, a w ko\u0144cu przez nieistnienie, przechodzi w nowe istnienie. W uniwersalnym Ja z tego kr\u0119gu powstaje \u017cywa, zr\u00f3wnowa\u017cona tr\u00f3jnia. Pustka ukazuje si\u0119 zarazem jako najg\u0142\u0119bsze Ja i jako \u017ar\u00f3d\u0142o wszystkiego, wiara rozwija si\u0119 w powszechn\u0105 \u0142\u0105czno\u015b\u0107 i powszechn\u0105 mi\u0142o\u015b\u0107. Z tej powszechnej \u0142\u0105czno\u015bci, kt\u00f3ra jest prawdziw\u0105 jedno\u015bci\u0105, p\u0142ynie g\u0142\u0119boka m\u0105dro\u015b\u0107, kt\u00f3ra wszystko zna i wszystko obejmuje.<\/p>\n ______________________________<\/p>\n [1] Tao Te King<\/em>, w przek\u0142adzie Gia Fu Fenga i Jane English, Monachium 1972.<\/p>\n <\/p>\n","protected":false},"author":917,"featured_media":113824,"template":"","meta":{"_acf_changed":false},"tags":[],"category_":[110107],"tags_english_":[],"class_list":["post-125478","logon_article","type-logon_article","status-publish","has-post-thumbnail","hentry","category_-spiritsoul-pl"],"acf":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/logon_article\/125478","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/logon_article"}],"about":[{"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/logon_article"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/917"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media\/113824"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=125478"}],"wp:term":[{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=125478"},{"taxonomy":"category_","embeddable":true,"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/category_?post=125478"},{"taxonomy":"tags_english_","embeddable":true,"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/tags_english_?post=125478"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}
\nInni znale\u017ali to, czego szukali.
\nLecz tylko ja zdaj\u0119 si\u0119 by\u0107 zagubiony.
\nMam serce g\u0142upca! Jakie\u017c to zagmatwane!
\nInni s\u0105 ja\u015bni,
\nLecz tylko ja jestem ot\u0119pia\u0142y.
\nInni s\u0105 przenikliwi.
\nJa dryfuj\u0119 jak fale na morzu,
\nNiesiony wiatrem i bez kierunku.
\nInni maj\u0105 co\u015b do zrobienia,
\nAle tylko ja jestem nierozwa\u017cny i czuj\u0119 si\u0119 bezwarto\u015bciowy.
\nJestem inny.
\n\u017bywi mnie moja matka. [1]<\/p><\/blockquote>\n