Wtedy powstaj\u0105 akordy \u2013 czasem cudownie harmonijne, czasem bole\u015bnie dysharmonijne. Rozpoznaj\u0119, \u017ce jestem zwi\u0105zany ze wszystkimi i wszystkim, jak m\u00f3wi Rainer Maria Rilke w jednym ze swych wierszy:<\/p>\n
Przez wszystkie istoty przenika jedna przestrze\u0144:
\nwewn\u0119trzna przestrze\u0144 \u015bwiata. Ptaki cicho
\nprzelatuj\u0105 przez nas. O, kto pragnie wzrasta\u0107,
\npatrz\u0119 na zewn\u0105trz, a we mnie ro\u015bnie drzewo.<\/p><\/blockquote>\n
Innymi s\u0142owy: wszystko, co wydaje si\u0119 by\u0107 tylko na zewn\u0105trz, znajduje si\u0119 jednocze\u015bnie w jednej wsp\u00f3lnej przestrzeni wewn\u0119trznej, kt\u00f3r\u0105 kszta\u0142tuj\u0105 tw\u00f3rcze si\u0142y duchowe. Tak, to w\u0142a\u015bnie tam przede wszystkim, tam jest w swym pierwotnym stanie, w swej pierwotnej mocy.<\/p>\n
Ale pe\u0142nia \u015bwiata duchowego chce si\u0119 ukaza\u0107, chce si\u0119 objawi\u0107. Ja r\u00f3wnie\u017c jestem jednym z jego przejaw\u00f3w. We mnie r\u00f3wnie\u017c ods\u0142ania si\u0119 ca\u0142e spektrum si\u0142. Z nich powsta\u0142y organy zmys\u0142\u00f3w. Dzi\u0119ki nim widz\u0119 osobliwo\u015bci rzeczy i si\u0142 z zewn\u0105trz. To, co wewn\u0119trzne, istotne, pierwotne, do\u015bwiadcza siebie z zewn\u0105trz, a nawet pozwala temu, co zewn\u0119trzne, w nas \u2013 ludziach \u2013 sta\u0107 si\u0119 pozornie niezale\u017cnym.<\/p>\n
Do\u015bwiadczam s\u0142o\u0144ca. Jest na zewn\u0105trz mnie. Moje oczy pozwalaj\u0105 jego obrazowi powsta\u0107 w moim m\u00f3zgu. Czuj\u0119, jak jego energia oddzia\u0142uje na mnie przez sk\u00f3r\u0119, jak jego \u015bwiat\u0142o rozja\u015bnia moj\u0105 psychik\u0119, jak przenika m\u00f3j cielesny organizm. Naukowcy m\u00f3wi\u0105, \u017ce wytwarza tam witamin\u0119 D i wiele innych rzeczy. Ale jednocze\u015bnie czuj\u0119 wewn\u0119trzne wezwanie, by \u2013 tak jak u Rilkego \u2013 patrze\u0107 na s\u0142o\u0144ce, ksi\u0119\u017cyc i gwiazdy podw\u00f3jnie \u015bwiadomie. Wtedy s\u0105 one od samego pocz\u0105tku we mnie \u2013 jako obszary wibracji, jako duchowo-duszne istoty. Ja z nich si\u0119 sk\u0142adam, tak jak one ze mnie i z wielu innych rzeczy.<\/p>\n
Ogarnia mnie przyt\u0142aczaj\u0105ce uczucie. Wszystko, co nap\u0142ywa do mnie poprzez oczy, uszy, w\u0119ch, smak i dotyk, jest cz\u0119\u015bci\u0105 mnie od zawsze. A teraz, poprzez moje zewn\u0119trzne zmys\u0142y, samo si\u0119 ods\u0142ania. Przeze mnie, poprzez cz\u0142owieka, jako\u015bci wplecione w wewn\u0119trzn\u0105 przestrze\u0144 \u015bwiata do\u015bwiadczaj\u0105 siebie. Wszystko, co w sferach wewn\u0119trznych jest jednym, w cz\u0142owieku staje naprzeciw siebie.<\/p>\n
Z zadziwieniem u\u015bwiadamiam sobie, \u017ce ca\u0142y wszech\u015bwiat jest dywanem barwnie utkanym z niezliczonych wibracji; a ka\u017cde stworzenie ma w nim swoje miejsce i poprzez swoje reakcje oddzia\u0142uje na ca\u0142y ten dywan.<\/p>\n
Samowykreowane wi\u0119zienie<\/strong><\/p>\nI tu zaczyna si\u0119 moje zadanie. Zadanie przebudzenia si\u0119 do tego, co jest. Co robi\u0119 z tym wszystkim, co do mnie nap\u0142yn\u0119\u0142o?<\/p>\n
W wi\u0119kszo\u015bci przypadk\u00f3w natychmiast sortuj\u0119 wszystko do moich licznych szufladek, stworzonych przez uwarunkowania i przekonania.<\/p>\n
Na szufladkach widniej\u0105 napisy: \u201eDobre dla mnie\u201d, \u201eZ\u0142e dla mnie\u201d, \u201eWarte poznania\u201d, \u201e\u015amieci\u201d, \u201ePrzyjemne\u201d, \u201eNieprzyjemne\u201d, \u201eBolesne\u201d, \u201eWa\u017cne\u201d, a na jednej napisane jest: \u201eNatychmiast zapomnie\u0107!\u201d.<\/p>\n
To, gdzie co\u015b umieszcz\u0119, okre\u015bla prawo rezonansu. Podobne wibracje trafiaj\u0105 do podobnych szufladek, dysonanse s\u0105 odrzucane lub odk\u0142adane do odpowiedniej szufladki. W ten spos\u00f3b tworz\u0119 wok\u00f3\u0142 siebie elektromagnetyczne pole wibracji, kt\u00f3re zmusza mnie do okre\u015blonego sposobu postrzegania i dzia\u0142ania.<\/p>\n
Tylko to, co pasuje do tego pola, budzi moje zainteresowanie. Tylko to, na czym skupiam moj\u0105 uwag\u0119, dostrzegam. Reszta zostaje wymazana. Tak buduj\u0119 i utrzymuj\u0119 moje w\u0142asne wi\u0119zienie. Nawet najpi\u0119kniejszy d\u017awi\u0119k, jaki mog\u0119 wyda\u0107, niczego nie zmienia. On jedynie upi\u0119ksza wi\u0119zienny mur.<\/p>\n
Na YouTube jest wideo, kt\u00f3re mnie g\u0142\u0119boko poruszy\u0142o, bo tak jasno ukazuje nasz\u0105 \u015blepot\u0119. Widz otrzymuje zadanie policzenia poda\u0144 pi\u0142ki mi\u0119dzy zawodnikami dru\u017cyny koszykarskiej. Na ko\u0144cu filmu pada pytanie: czy widzia\u0142e\u015b nied\u017awiedzia, kt\u00f3ry przeszed\u0142 przez boisko? Wi\u0119kszo\u015b\u0107 widz\u00f3w go nie zauwa\u017cy\u0142a. Dopiero gdy przy ponownym odtworzeniu skupimy uwag\u0119 na nied\u017awiedziu, widzimy, jak spokojnie przechodzi przez parkiet. [1]<\/p>\n
To dowodzi, \u017ce postrzegamy tylko to, na czym skupiona jest nasza uwaga.<\/p>\n
Tak\u017ce Lao Tse m\u00f3wi w 12. rozdziale Tao Te King<\/em> o tym wi\u0119zieniu:<\/p>\nPi\u0119\u0107 barw o\u015blepia oko.
\nPi\u0119\u0107 d\u017awi\u0119k\u00f3w og\u0142usza ucho.
\nPi\u0119\u0107 smak\u00f3w psuje smak.
\nSzalony galop i pogo\u0144 wiod\u0105 ludzkie serce na manowce.
\nTrudne do pozyskania dobra popychaj\u0105 cz\u0142owieka do zgubnych czyn\u00f3w.
\nDlatego m\u0119drzec czyni u\u017cytek ze swej wewn\u0119trznej istoty,
\na nie ze swych oczu.<\/p>\n
Odrzuca on wszystko, co przychodzi z zewn\u0105trz,
\ni pragnie tego, co wewn\u0105trz \u2013 w kr\u00f3lestwie serca.
\nW ten spos\u00f3b rozrywa \u0142a\u0144cuch przyczyn i skutk\u00f3w.<\/p><\/blockquote>\n
T\u0119sknota za Wszech\u015bwiatem<\/strong><\/p>\nOgarnia mnie wielka t\u0119sknota. Wiem, \u017ce istniej\u0105 znacznie pot\u0119\u017cniejsze wibracje \u2013 pi\u0119kne, \u015bwietliste, wznios\u0142e ponad wszystko, co materialne. Promienie duchowego, wiecznego \u0142adu. Mog\u0119 je odczu\u0107, gdy zanurzam si\u0119 g\u0142\u0119boko w siebie. Pochodz\u0105 z tego kr\u00f3lestwa serca, o kt\u00f3rym m\u00f3wi Lao Tse.<\/p>\n
Niemiecka poetka Gertrud von le Fort opisuje to tak:<\/p>\n
Mam tak pot\u0119\u017cne sny.
\nDobrze znam ich pragnienie:
\nnoc\u0105 przez szerokie przestrzenie
\nka\u017cde \u017ar\u00f3d\u0142o szuka morza.<\/p><\/blockquote>\n
Jestem kropl\u0105 szukaj\u0105c\u0105 tego morza. Kiedy kropla wyp\u0142ywa ze \u017ar\u00f3d\u0142a ku \u015bwiat\u0142u dnia, ma ju\u017c za sob\u0105 d\u0142ug\u0105 drog\u0119 przez piasek, ziemi\u0119 i ska\u0142\u0119. Ale gdy raz odda si\u0119 potokowi, nie ma ju\u017c odwrotu. Zawsze by\u0142a cz\u0119\u015bci\u0105 morza i jej rezonans niepowstrzymanie prowadzi j\u0105 przez rzek\u0119 i strumie\u0144 ku morzu, ku zjednoczeniu ze swoim pocz\u0105tkiem.<\/p>\n
Podr\u00f3\u017c wody przez mroki ziemi przypomina moje do\u015bwiadczenia w \u015bwiecie materialnym. Oczyszczaj\u0105 mnie, usuwaj\u0105 ca\u0142y brud i wszystko, co mnie powstrzymuje przed wzniesieniem si\u0119 i oddaniem si\u0119 \u017ar\u00f3d\u0142u, kt\u00f3re poci\u0105ga mnie ku \u015bwiat\u0142u i przekazuje boskiemu nurtowi, jednocz\u0105cemu mnie z moim pocz\u0105tkiem.<\/p>\n
W Corpus Hermeticum<\/em>, w Ksi\u0119dze Drugiej, Pymander m\u00f3wi do Hermesa o tym procesie:<\/p>\n78. Je\u015bli sam nie staniesz si\u0119 podobny Bogu, nie zdo\u0142asz Go zrozumie\u0107, albowiem tylko podobne rozumie podobne.
\n79. Wzro\u015bnij wi\u0119c do bezmiernej wielko\u015bci, wydob\u0105d\u017a si\u0119 ze wszystkich cia\u0142, wznie\u015b si\u0119 ponad wszelki czas, sta\u0144 si\u0119 wieczno\u015bci\u0105. Zrozumiesz wtedy Boga.
\n80. Niech przeniknie ci\u0119 my\u015bl, \u017ce nic nie jest dla ciebie niemo\u017cliwe, uwa\u017caj siebie za nie\u015bmiertelnego i zdolnego wszystko rozumie\u0107, wszelk\u0105 sztuk\u0119, wszelk\u0105 wiedz\u0119, rodzaj wszystkiego, co \u017cyje.
\n81. Sta\u0144 si\u0119 wy\u017cszy nad wszelkie wysoko\u015bci i g\u0142\u0119bszy ni\u017c wszelkie g\u0142\u0119biny.
\n82. Zbierz w sobie percepcj\u0119 wszystkiego, co stworzone: ognia i wody, suchego i wilgotnego i pomy\u015bl, \u017ce jeste\u015b w \u015brodku i r\u00f3wnocze\u015bnie wsz\u0119dzie: na ziemi, w morzu, w powietrzu; \u017ce jeste\u015b jeszcze ca\u0142kowicie niestworzony, \u017ce znajdujesz si\u0119 w \u0142onie matki, \u017ce jeste\u015b m\u0142odzie\u0144cem, starcem, \u017ce umar\u0142e\u015b, \u017ce jeste\u015b po tamtej stronie \u015bmierci. Je\u015bli mo\u017cesz ogarn\u0105\u0107 to wszystko naraz w twej \u015bwiadomo\u015bci: czasy, miejsca, wydarzenia, w\u0142a\u015bciwo\u015bci i rozmiar, to mo\u017cesz zrozumie\u0107 Boga.
\n83. Je\u015bli jednak trzymasz tw\u0105 dusz\u0119 uwi\u0119zion\u0105 w ciele, je\u015bli stale przyt\u0142aczasz j\u0105 i m\u00f3wisz ci\u0105gle: Nic nie rozumiem, niczego nie mog\u0119, l\u0119kam si\u0119 morza, nie jestem zdolny wznie\u015b\u0107 si\u0119 do nieba; nie wiem, czym by\u0142em, ani czym b\u0119d\u0119\u201d \u2013 to c\u00f3\u017c mo\u017cesz wtedy mie\u0107 wsp\u00f3lnego z Bogiem? [2]<\/p><\/blockquote>\n
To niezwyk\u0142e i pot\u0119\u017cne przes\u0142anie, kt\u00f3re Pymander kieruje tu do Hermesa. A r\u00f3wnocze\u015bnie – bardzo zniech\u0119caj\u0105ce. \u201eWydob\u0105d\u017a si\u0119 ze wszystkich cia\u0142, wznie\u015b si\u0119 ponad wszelki czas, sta\u0144 si\u0119 wieczno\u015bci\u0105!\u201d I: \u201eJe\u015bli mo\u017cesz ogarn\u0105\u0107 to wszystko naraz w twej \u015bwiadomo\u015bci: czasy, miejsca, wydarzenia, w\u0142a\u015bciwo\u015bci i rozmiar, to mo\u017cesz zrozumie\u0107 Boga.\u201d<\/p>\n
Instrument dla Istoty Boskiej<\/strong><\/p>\nKto mo\u017ce co\u015b takiego powiedzie\u0107 o sobie? Jaki niesko\u0144czony, trudny proces przed nami! A jednak – to jest nasze powo\u0142anie i wszyscy posiadamy w najg\u0142\u0119bszej istocie mo\u017cliwo\u015bci i w\u0142a\u015bciwo\u015bci, kt\u00f3re mog\u0105 urzeczywistni\u0107 t\u0119 drog\u0119.<\/p>\n
Oznacza to, \u017ce musimy nastroi\u0107 si\u0119 jak instrument na Bosk\u0105 Istot\u0119. Nasze wibracje musz\u0105 podda\u0107 si\u0119 d\u017awi\u0119kowi Ducha, kt\u00f3ry p\u0142ynie z najg\u0142\u0119bszego serca, i da\u0107 si\u0119 przemieni\u0107.<\/p>\n
Mo\u017cemy to jednak uczyni\u0107 sami tylko w ograniczonym stopniu. Naszym zadaniem jest by\u0107 dobrym instrumentem. Ale to nie my na nim gramy.<\/p>\n
Lutnik Martin Schleske m\u00f3wi o tym tak:<\/p>\n
Jeste\u015bmy grani przez Boga i podarowani \u015bwiatu. To jak muzyka, kt\u00f3ra ofiarowuje si\u0119 instrumentowi, cho\u0107 przecie\u017c to instrument j\u0105 wydobywa.
\nMuzyk nie staje si\u0119 skrzypcami, a jednak ca\u0142kowicie si\u0119 z nimi jednoczy. W grze powstaje jeden wsp\u00f3lny d\u017awi\u0119k, kt\u00f3rego nie da si\u0119 rozdzieli\u0107. Nikt nie powie: \u201eTa po\u0142owa d\u017awi\u0119ku nale\u017cy do instrumentu, tamta do muzyka\u201d. [\u2026]
\nInstrument ca\u0142kowicie oddaje si\u0119 w r\u0119ce muzyka, a muzyk jest ca\u0142kowicie w d\u017awi\u0119ku instrumentu. [3]<\/p><\/blockquote>\n
Wszystko, co ziemskie, \u017cyje z promieniowania materialnego s\u0142o\u0144ca. Wszystko wieczno-duchowe \u017cyje z promieniowania wiecznego Ducha. Ten Duch wp\u0142ywa do naszej duchowej istoty i nas przemienia. Tworzy z nas instrument, przez kt\u00f3ry mo\u017ce wla\u0107 swoj\u0105 muzyk\u0119 w ten \u015bwiat, czyni\u0105c j\u0105 s\u0142yszaln\u0105 dla wszystkich.<\/p>\n
Dopiero gdy ta przemiana si\u0119 dokona, stajemy si\u0119 tonem, kt\u00f3ry w\u0142\u0105cza si\u0119 w pie\u015b\u0144 niebios. Wtedy rozpoznajemy te\u017c, \u017ce ka\u017cdy d\u017awi\u0119k \u2013 nawet dysonans \u2013 jest potrzebny w wielkiej kompozycji, kt\u00f3r\u0105 si\u0142y niebia\u0144skie tworz\u0105 w ka\u017cdej chwili na nowo. C\u00f3\u017c mo\u017ce by\u0107 wi\u0119kszego, ni\u017c rozp\u0142yn\u0105\u0107 si\u0119 w takiej boskiej symfonii!<\/p>\n
Jest taka pi\u0119kna opowie\u015b\u0107 o za\u0142o\u017cycielu Mi\u0119dzynarodowego Zakonu Sufi, Hazracie Inayat Khanie, kt\u00f3ry by\u0142 tak\u017ce znanym muzykiem:<\/p>\n
Pewnego dnia Hazrat Inayat Khan na zawsze od\u0142o\u017cy\u0142 sw\u00f3j instrument, swoj\u0105 win\u0119. O tym poruszaj\u0105cym wyrzeczeniu sam tak m\u00f3wi\u0142:<\/p>\n
Porzuci\u0142em moj\u0105 muzyk\u0119, poniewa\u017c otrzyma\u0142em z niej wszystko, co mia\u0142em otrzyma\u0107. Kto chce s\u0142u\u017cy\u0107 Bogu, musi po\u015bwi\u0119ci\u0107 to, co jest mu najdro\u017csze. I tak po\u015bwi\u0119ci\u0142em moj\u0105 muzyk\u0119.
\nKomponowa\u0142em pie\u015bni, \u015bpiewa\u0142em i gra\u0142em na winie, i w praktyce tej muzyki osi\u0105gn\u0105\u0142em stopie\u0144, na kt\u00f3rym dotkn\u0105\u0142em muzyki sfer.
\nWtedy ka\u017cda dusza sta\u0142a si\u0119 dla mnie nut\u0105, a ca\u0142e \u017cycie \u2013 muzyk\u0105. [\u2026] A gdy teraz co\u015b czyni\u0119, to zamiast instrument\u00f3w stroj\u0119 dusze, zamiast nut harmonizuj\u0119 ludzi. Je\u015bli jest co\u015b w mojej filozofii, to jest to prawo harmonii, wed\u0142ug kt\u00f3rego trzeba wprowadza\u0107 si\u0119 w harmoni\u0119 z sob\u0105 samym i z innymi. [\u2026]
\nGra\u0142em na winie, a\u017c moje w\u0142asne serce sta\u0142o si\u0119 tym instrumentem. Wtedy ofiarowa\u0142em ten instrument Boskiemu Muzykowi, jedynemu, kt\u00f3ry istnieje. Od tego czasu sta\u0142em si\u0119 Jego fletni\u0105. A kiedy On chce, gra swoj\u0105 muzyk\u0119. [4]<\/p><\/blockquote>\n
W tej historii odbija si\u0119 moja najg\u0142\u0119bsza t\u0119sknota: sta\u0107 si\u0119 muzyk\u0105, kt\u00f3r\u0105 Boski Muzyk gra przeze mnie, by podarowa\u0107 j\u0105 \u015bwiatu \u2013 \u015bwiatu, kt\u00f3ry nigdy wcze\u015bniej nie potrzebowa\u0142 jej tak bardzo jak teraz.<\/p>\n
_____________________________<\/p>\n
[1] TFL Viral \u2013 Awareness Test (Moonwalking Bear) (youtube.com)<\/a>
\n[2] W: Jan van Rijckenborgh, Pragnoza Egipska I, Ksi\u0119ga Druga: Pymander do Hermesa.<\/em>
\n[3] Martin Schleske, Der Klang <\/em>(D\u017awi\u0119k), K\u00f6sel Verlag, 2013, s. 32.
\n[4] Hazrat Inayat Khan, Musik und kosmische Harmonie <\/em>(Muzyka i kosmiczna harmonia), Verlag Heilbronn, 2004, s. 11.<\/p>\n <\/p>\n","protected":false},"author":917,"featured_media":105793,"template":"","meta":{"_acf_changed":false},"tags":[],"category_":[110107],"tags_english_":[],"class_list":["post-121074","logon_article","type-logon_article","status-publish","has-post-thumbnail","hentry","category_-spiritsoul-pl"],"acf":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/logon_article\/121074","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/logon_article"}],"about":[{"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/logon_article"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/917"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media\/105793"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=121074"}],"wp:term":[{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=121074"},{"taxonomy":"category_","embeddable":true,"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/category_?post=121074"},{"taxonomy":"tags_english_","embeddable":true,"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/tags_english_?post=121074"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}