{"id":115524,"date":"2025-01-25T08:52:37","date_gmt":"2025-01-25T08:52:37","guid":{"rendered":"https:\/\/logon.media\/logon_article\/biuro-wolnosci\/"},"modified":"2025-01-27T20:06:14","modified_gmt":"2025-01-27T20:06:14","slug":"biuro-wolnosci","status":"publish","type":"logon_article","link":"https:\/\/logon.media\/pl\/logon_article\/biuro-wolnosci\/","title":{"rendered":"Biuro wolno\u015bci"},"content":{"rendered":"

PODCAST<\/p>\n\n

 <\/p>\n

Siedzia\u0142 w poczekalni ju\u017c dobre p\u00f3\u0142 godziny, kiedy napi\u0119cie w ko\u0144cu go opu\u015bci\u0142o. Rozejrza\u0142 si\u0119. W pomieszczeniu znajdowa\u0142o si\u0119 oko\u0142o osiemdziesi\u0119ciu os\u00f3b, z czego po\u0142ow\u0119 stanowi\u0142y kobiety. <\/em><\/p>\n

<\/p>\n

Przyjrza\u0142 si\u0119 dok\u0142adniej. Przeci\u0119tni przedstawiciele populacji, stwierdzi\u0142. Zaniedbane kobiety i niechlujni yuppies, kilka starszych pa\u0144, m\u0142odzieniec z tatua\u017cami na nogach i kilku m\u0119\u017cczyzn po czterdziestce, podobnych do niego samego, w niebieskich
\ni szarych prochowcach. Czy\u017cby oni wszyscy\u2026? Dziewczyna w wieku oko\u0142o szesnastu lat przygl\u0105da\u0142a mu si\u0119 z daleka. To wci\u0105\u017c jeszcze dziecko, dlaczego ju\u017c t\u0119skni za wolno\u015bci\u0105? O co jej mo\u017ce chodzi\u0107? Jest za m\u0142oda, \u017ceby sobie z tym poradzi\u0107!<\/p>\n

– Pan Van der Vloot, pok\u00f3j numer 3!<\/p>\n

Ach, nadesz\u0142a jego kolej. Z westchnieniem ulgi skierowa\u0142 si\u0119 do pokoju nr 3. Drzwi by\u0142y otwarte. Za biurkiem siedzia\u0142 do\u015b\u0107 m\u0142ody m\u0119\u017cczyzna w szarym garniturze. Wskaza\u0142 mu krzes\u0142o i odm\u00f3wi\u0142 u\u015bci\u015bni\u0119cia wyci\u0105gni\u0119tej do niego d\u0142oni. U\u015bmiechn\u0105\u0142 si\u0119 sucho i oznajmi\u0142:<\/p>\n

– To sprawa formalna, a nie osobista. Przeczyta\u0142em pana zg\u0142oszenie i przygotowuj\u0119 dla pana paszport wolno\u015bci.
\n\u2013 Ale \u2013 wybe\u0142kota\u0142 \u2013 my\u015bla\u0142em, \u017ce dostan\u0119 zaproszenie na rozmow\u0119 kwalifikacyjn\u0105?
\n– Rozmowa nie jest konieczna. Pana wniosek zosta\u0142 zatwierdzony.<\/p>\n

Oszo\u0142omiony, obserwowa\u0142 spokojne ruchy m\u0119\u017cczyzny, kt\u00f3ry wyci\u0105gn\u0105\u0142 szar\u0105 kart\u0119 z czerwon\u0105 kropk\u0105.<\/p>\n

– Prosz\u0119 o podpis. Jest tu pana DNA. Je\u015bli ma pan jakie\u015b pytania lub chce co\u015b zg\u0142osi\u0107, niech pan naci\u015bnie ten czerwony przycisk. Jestem pana osobistym asystentem i pozostaj\u0119 zawsze do pana dyspozycji. Udziel\u0119 panu wszelkiej potrzebnej pomocy.<\/p>\n

Przesun\u0105\u0142 kart\u0119 po biurku w stron\u0119 Van der Vloota.<\/p>\n

– Och, hmm\u2026 to co\u015b zupe\u0142nie innego, ni\u017c my\u015bla\u0142em. Mog\u0119 si\u0119 z panem skontaktowa\u0107 za pomoc\u0105 tej karty? W takim razie jak ma pan na imi\u0119?
\n\u2013 Oczywi\u015bcie nie m\u00f3g\u0142 pan wiedzie\u0107, jak to dzia\u0142a, a moje imi\u0119 nie ma tu nic do rzeczy. Mo\u017ce mnie pan zapyta\u0107 o wszystko, w ka\u017cdej chwili. Prosz\u0119 ju\u017c i\u015b\u0107, \u017cy\u0107 i robi\u0107 u\u017cytek ze swojej wolno\u015bci. Niech si\u0119 pan ni\u0105 cieszy.<\/p>\n

Van der Vloot po raz ostatni obejrza\u0142 si\u0119, zanim opu\u015bci\u0142 pok\u00f3j, ca\u0142kowicie zdezorientowany. M\u0119\u017cczyzna bez imienia rzuci\u0142 mu pozbawione wyrazu spojrzenie
\ni skin\u0105\u0142 g\u0142ow\u0105 na po\u017cegnanie.<\/p>\n

Gdy by\u0142 ju\u017c na zewn\u0105trz, z paszportem spoczywaj\u0105cym w kieszeni na piersi, postanowi\u0142 zrobi\u0107 co\u015b, co chodzi\u0142o mu po g\u0142owie ju\u017c od dawna, mimo \u017ce wydawa\u0142o si\u0119 nieco dziecinne. Przejecha\u0107 si\u0119 poci\u0105giem, bez biletu. Przeskoczy\u0142 bramk\u0119 wej\u015bciow\u0105 na stacji kolejowej i wsiad\u0142 do pierwszego lepszego poci\u0105gu. Gdy usiad\u0142, przez chwil\u0119 poczu\u0142 co\u015b w rodzaju triumfu, lecz chwil\u0119 p\u00f3\u017aniej uczucie to min\u0119\u0142o. Po prostu siedzia\u0142 w poci\u0105gu. Na kolejnej stacji wysiad\u0142, znalaz\u0142 jakie\u015b zaciszne miejsce i nacisn\u0105\u0142 czerwon\u0105 kropk\u0119 na karcie.<\/p>\n

– Tak, s\u0142ucham? \u2013 us\u0142ysza\u0142 g\u0142os m\u0119\u017cczyzny bez imienia.
\n– Ee, zrobi\u0142em u\u017cytek z mojej karty wolno\u015bci \u2013 powiedzia\u0142 Van der Vloot
\n– I?
\n– Nie podoba\u0142o mi si\u0119.
\n– No c\u00f3\u017c, prosz\u0119 sprobowa\u0107 jeszcze raz.<\/p>\n

Spr\u00f3bowa\u0142 wi\u0119c. Wsiad\u0142 do mi\u0119dzynarodowego poci\u0105gu i zaj\u0105\u0142 miejsce w pierwszej klasie. Nic si\u0119 nie dzia\u0142o, do czasu a\u017c dojechali do granicy. Pojawi\u0142 si\u0119 konduktor i zacz\u0105\u0142 sprawdza\u0107 bilety.<\/p>\n

Van der Vloot odwa\u017cnie spojrza\u0142 na m\u0119\u017cczyzn\u0119:<\/p>\n

– Nie mam \u2013 powiedzia\u0142 hardo.
\nKonduktor westchn\u0105\u0142. \u2013 Poprosz\u0119 dow\u00f3d osobisty.
\n– Dowodu te\u017c nie mam.
\n– W takim razie b\u0119dzie pan musia\u0142 p\u00f3j\u015b\u0107 ze mn\u0105.
\n– Nigdzie nie p\u00f3jd\u0119.<\/p>\n

Konduktor ponownie westchn\u0105\u0142 i wezwa\u0142 posi\u0142ki. Van der Vloot nie ruszy\u0142 si\u0119 z miejsca. Wyda\u0142o mu si\u0119 to ekscytuj\u0105ce. Nie mogli mu nic zrobi\u0107. Mia\u0142 kart\u0119 wolno\u015bci. Powiedzia\u0142 o niej konduktorowi, kt\u00f3ry wpatrywa\u0142 si\u0119 w niego z namys\u0142em.<\/p>\n

– Nie wiem, co pan chce osi\u0105gn\u0105\u0107 w ten spos\u00f3b \u2013 odpowiedzia\u0142 w ko\u0144cu. \u2013 Policja pana zabierze i w najlepszym razie dostanie pan grzywn\u0119. Nie ma darmowych bilet\u00f3w na poci\u0105g.
\n– Myli si\u0119 pan \u2013 odpar\u0142 Van der Vloot \u2013 to karta wolno\u015bci, kt\u00f3ra obejmuje wszystko. Gwarantuje absolutn\u0105 wolno\u015b\u0107!
\n\u2013 Wyt\u0142umaczy pan to policji.<\/p>\n

Zrobi\u0142 to chwil\u0119 p\u00f3\u017aniej. Na widok jego karty wolno\u015bci, funkcjonariusz parskn\u0105\u0142 \u015bmiechem.<\/p>\n

\u2013 Dop\u00f3ki nie jest to karta kredytowa, \u017cartownisiu, na nic ci si\u0119 ona nie przyda i na pewno st\u0105d nie wyjdziesz.<\/p>\n

W ko\u0144cu, ku jego zaskoczeniu, musia\u0142 przyjecha\u0107 po niego syn.<\/p>\n

– Co si\u0119 dzieje, tato? Jak to si\u0119 sta\u0142o, \u017ce wsiad\u0142e\u015b do poci\u0105gu mi\u0119dzynarodowego bez biletu? Czy co\u015b jest nie tak z twoim m\u00f3zgiem?
\n\u2013 Nie \u2013 westchn\u0105\u0142 Van der Vloot, daruj\u0105c sobie wyja\u015bnienia. Gdy tylko syn wyszed\u0142, nacisn\u0105\u0142 czerwony przycisk.
\n– Tak? \u2013 us\u0142ysza\u0142 ponownie.
\n– Policja zabra\u0142a mnie z poci\u0105gu i dosta\u0142em grzywn\u0119! \u2013 powiedzia\u0142 ze z\u0142o\u015bci\u0105.
\n– Tak, to logiczne. Nie wolno wsiada\u0107 do poci\u0105gu bez biletu.
\n– Ale przecie\u017c mam kart\u0119 wolno\u015bci! I mimo to zosta\u0142em aresztowany! Jaki jest sens posiadania tej karty?
\n– Zrobi\u0142 pan to, prawda? Wreszcie m\u00f3g\u0142 pan to zrobi\u0107, co?
\n– Tak, ale nie chcia\u0142em dosta\u0107 kary!
\n– To, jak reaguj\u0105 inni ludzie, nie jest obj\u0119te pana kart\u0105 wolno\u015bci.
\n– Wi\u0119c jaki z niej po\u017cytek, c\u00f3\u017c za bezwarto\u015bciowa rzecz!
\n– Absolutnie nie jest bezwarto\u015bciowa. Gwarantuje panu pe\u0142n\u0105 swobod\u0119. Radzi\u0142bym spr\u00f3bowa\u0107 ponownie, a przekona si\u0119 pan, \u017ce mo\u017ce robi\u0107, co zechce. Jest pan ca\u0142kowicie wolny.<\/p>\n

Van der Vloot poszed\u0142 do pracy. Otworzy\u0142 drzwi z napisem \u201ezakaz wst\u0119pu\u201d i wszed\u0142 do \u015brodka. Nie uszed\u0142 wi\u0119cej ni\u017c kilka metr\u00f3w, gdy kto\u015b zast\u0105pi\u0142 mu drog\u0119.<\/p>\n

– Prosz\u0119 st\u0105d wyj\u015b\u0107 \u2013 powiedzia\u0142 m\u0119\u017cczyzna \u2013 i to szybko.
\nPoniewa\u017c m\u0119\u017cczyzna by\u0142 typem twardziela, Van der Vloot rzeczywi\u015bcie wyszed\u0142.<\/p>\n

Nast\u0119pnie spe\u0142ni\u0142 kolejne swoje pragnienie. Zapuka\u0142 do drzwi m\u0142odej s\u0105siadki.<\/p>\n

– Dzie\u0144 dobry, s\u0105siedzie \u2013 powiedzia\u0142a zaskoczona \u2013 Czy co\u015b si\u0119 sta\u0142o?
\nOd razu zrobi\u0142o si\u0119 niezr\u0119cznie. Spojrza\u0142a na niego tak \u017cyczliwie\u2026 By\u0142a atrakcyjn\u0105 kobiet\u0105 i patrzy\u0142a wprost na niego, czekaj\u0105c na odpowied\u017a.<\/p>\n

– Hmm, hmm \u2013 wyj\u0105ka\u0142 \u2013 pomy\u015bla\u0142em, \u017ce zawsze pcha pani ten ci\u0119\u017cki kosz na \u015bmieci a\u017c do rogu, i \u017ce mo\u017ce pani zachorowa\u0107 albo co\u015b, i \u017ce w og\u00f3le si\u0119 nie znamy.<\/p>\n

Spojrza\u0142a na niego zaskoczona i lekko rozbawiona.<\/p>\n

– Je\u015bli dobrze rozumiem, chce mi pan pom\u00f3c? Bardzo mi\u0142o z pana strony. Tak, nie poznali\u015bmy si\u0119 jeszcze. Wyci\u0105gn\u0119\u0142a do niego r\u0119k\u0119.
\n– Jestem Charlotte. Mieszkam tu z sze\u015bcioletnim synem, kt\u00f3ry obecnie jest w szkole.
\n– Och, hmm, tak, rozumiem \u2013 powiedzia\u0142 Van der Vloot skonfundowany.<\/p>\n

Poczu\u0142, \u017ce twarz mu p\u0142onie, co by\u0142o bardzo irytuj\u0105ce.<\/p>\n

– Nazywam si\u0119 Kees, Kees van der Vloot i w razie czego prosz\u0119 dzwoni\u0107 pod numer 67. Mieszkam tam z moj\u0105 \u017con\u0105 Gerd\u0105.<\/p>\n

Kiedy wspomnia\u0142 o \u017conie, jego twarz zrobi\u0142a si\u0119 jeszcze bardziej czerwona. Zdo\u0142a\u0142 jedynie powiedzie\u0107:<\/p>\n

– No to mo\u017ce wpadnie pani do nas na kaw\u0119 z synkiem, by\u0142oby mi\u0142o.
\nU\u015bmiechn\u0119\u0142a si\u0119 promiennie i pokaza\u0142a uniesiony w g\u00f3r\u0119 kciuk:<\/p>\n

– Tak w\u0142a\u015bnie zrobi\u0119. Dzi\u0119kuj\u0119, Kees!<\/p>\n

Van der Vloot wreszcie opu\u015bci\u0142 to piekielne miejsce. W oddali ujrza\u0142 zbli\u017caj\u0105c\u0105 si\u0119 \u017con\u0119 i szybko da\u0142 nura w alejk\u0119. Z wal\u0105cym sercem patrzy\u0142 na kart\u0119 wolno\u015bci, gotowy j\u0105 podrze\u0107 lub spali\u0107. Ch\u0119tnie z\u0142o\u017cy\u0142by skarg\u0119. Co za oszustwo! Wszyscy od zawsze m\u00f3wili o Biurze Wolno\u015bci i o tym, jak cudownie jest by\u0107 ca\u0142kowicie wolnym. Ale mo\u017ce to wina karty? Mo\u017ce nie zadzia\u0142a\u0142a? Ciemnymi uliczkami ponownie dotar\u0142 do Biura Wolno\u015bci. Lub raczej do budynku, w kt\u00f3rym ono kiedy\u015b si\u0119 mie\u015bci\u0142o. Teraz bowiem na drzwiach widnia\u0142 napis: \u201eBiuro konsultingowe dla dzieci w wieku przedszkolnym\u201d. Drzwi by\u0142y zamkni\u0119te i wisia\u0142y na nich jaskrawe zas\u0142ony. Jak to mo\u017cliwe?! W\u015bciek\u0142y nacisn\u0105\u0142 czerwony przycisk.<\/p>\n

– Tak, w czym mog\u0119 pom\u00f3c?
\n– Stoj\u0119 przed drzwiami Biura. Gdzie ono si\u0119 podzia\u0142o!? \u2013 krzykn\u0105\u0142 w\u015bciekle Van de Vloot, patrz\u0105c na kart\u0119.
\n– Biuro jest tam, gdzie zawsze by\u0142o, prosz\u0119 pana \u2013 brzmia\u0142a odpowied\u017a.
\n– Bzdura! – rykn\u0105\u0142 Van der Vloot – i ta ca\u0142a karta te\u017c nie dzia\u0142a!
\n– Prosz\u0119 zatem opowiedzie\u0107, co si\u0119 sta\u0142o.<\/p>\n

Van der Vloot zda\u0142 relacje z tego, co mu si\u0119 przydarzy\u0142o, dodaj\u0105c, \u017ce nie odwa\u017cy\u0142 si\u0119 uczyni\u0107 tego, na co od dawna mia\u0142 ochot\u0119.<\/p>\n

– Je\u015bli dobrze rozumiem, chcia\u0142 pan poca\u0142owa\u0107 t\u0119 m\u0142od\u0105 s\u0105siadk\u0119, ale nie zrobi\u0142 pan tego?
\n– Tak.
\n– No c\u00f3\u017c, w takim razie nie widz\u0119 problemu.
\n– Nie widzi pan problemu? Nie wie pan, jakie to by\u0142o \u017cenuj\u0105ce! Sta\u0142em tam z twarz\u0105 czerwon\u0105 jak burak i wcale nie czu\u0142em si\u0119 wolny!
\n– To dlatego, \u017ce odezwa\u0142o si\u0119 pa\u0144skie sumienie, panie Van der Vloot. Mia\u0142 pan ca\u0142kowit\u0105 swobod\u0119. M\u00f3g\u0142 pan zrobi\u0107 wszystko, co pan chcia\u0142, ale odkry\u0142 pan, \u017ce by\u0142y to tylko pobo\u017cne \u017cyczenia, a nie prawdziwe pragnienie.
\n– Ile\u017c wi\u0119c warta jest ta wolno\u015b\u0107? To samo sta\u0142oby si\u0119, gdybym nie mia\u0142 karty!
\n– C\u00f3\u017c, to prawda. Nie wiem, sk\u0105d wzi\u0105\u0142 pan pomys\u0142, \u017ce wszyscy b\u0119d\u0105 pochwala\u0107 pa\u0144skie zachowanie, ale z pewno\u015bci\u0105 jest pan wolny.<\/p>\n

By\u0142 pan wolny przez ca\u0142y czas, ale nie zdawa\u0142 pan sobie z tego sprawy. Oczywiste jest, \u017ce wolno\u015b\u0107 ma swoje konsekwencje. Tak to w\u0142a\u015bnie dzia\u0142a.
\n– Niewiarygodne, kto\u015b tu mnie robi w konia! Czy przez te wszystkie lata znajdowa\u0142em si\u0119 na li\u015bcie oczekuj\u0105cych, bez powodu? Nic nie zyska\u0142em?
\n– Z pewno\u015bci\u0105 co\u015b pan zyska\u0142. Teraz zdaje pan sobie spraw\u0119, \u017ce musi r\u00f3wnie\u017c liczy\u0107 si\u0119 z konsekwencjami. Ma pan pe\u0142n\u0105 swobod\u0119, mo\u017ce pan wybra\u0107, co si\u0119 panu \u017cywnie podoba, \u0142\u0105cznie z tym, co niesie z sob\u0105 przyjemne konsekwencje.
\n– Tak, ale \u2013 powiedzia\u0142 Van de Vloot po chwili \u2013 w takim razie to niczego nie zmienia, bo nie robi\u0119 niczego innego ni\u017c to, co robi\u0142em zawsze, zanim dosta\u0142em t\u0119 bezwarto\u015bciow\u0105 kart\u0119.
\n– Ale ju\u017c pan wie, \u017ce nic pan nie musi, prawda? Teraz, kiedy uwolni\u0142 si\u0119 pan od z\u0142udze\u0144, \u017ce mo\u017ce bezkarnie robi\u0107 to, na co ma ochot\u0119, mo\u017ce pan porzuci\u0107 wszystkie swoje dawne obiekcje i spojrze\u0107 na \u017cycie \u015bwie\u017cym okiem. Ju\u017c nigdy nie pomy\u015bli pan, \u017ce musi co\u015b zrobi\u0107, bo to nieprawda. Nie b\u0119dzie pan ju\u017c walczy\u0107 z \u017cyciem, uznaj\u0105c je za nieko\u0144cz\u0105c\u0105 si\u0119 walk\u0119. Mo\u017ce pan przyjrze\u0107 si\u0119 mo\u017cliwo\u015bciom, jakie \u017cycie ma do zaoferowania, pomocy i \u017cyczliwo\u015bci, jakie s\u0105 obecne w pa\u0144skim \u017cyciu, oraz temu, jak bardzo jest pan uprzywilejowany w por\u00f3wnaniu z sytuacj\u0105 sprzed kilku miesi\u0119cy. Pragn\u0105\u0142 pan tych wszystkich rzeczy, poniewa\u017c uwa\u017ca\u0142 je pan za niedozwolone. Czy wie pan, jak wiele jest rzeczy, kt\u00f3re mo\u017ce pan zrobi\u0107, a kt\u00f3re s\u0105 dobre dla pana i pa\u0144skiego otoczenia? I nie mam tu nawet na my\u015bli wszystkich tych tzw. \u201edobrych uczynk\u00f3w\u201d, lecz na przyk\u0142ad radosne nastawienie, mi\u0142e s\u0142owo, werw\u0119, zadowolenie z \u017cycia, dobr\u0105 rad\u0119, pomocn\u0105 d\u0142o\u0144, gdy jest potrzebna. I to wszystko jest dozwolone! Ju\u017c pan to dzisiaj robi\u0142! Prosz\u0119 to jeszcze raz przemy\u015ble\u0107. A je\u015bli b\u0119dzie mnie pan potrzebowa\u0142, mo\u017ce pan zawsze nacisn\u0105\u0107 guzik. Mo\u017ce pan zawsze skontaktowa\u0107 si\u0119 ze mn\u0105. Mo\u017ce pan te\u017c tylko o mnie pomy\u015ble\u0107, a mo\u017cliwe, \u017ce ju\u017c b\u0119dzie pan zna\u0142 w\u0142a\u015bciw\u0105 odpowied\u017a.<\/p>\n

Van der Vloot odwr\u00f3ci\u0142 si\u0119, zamierzaj\u0105c wr\u00f3ci\u0107 do domu. W po\u0142owie drogi jednak usiad\u0142 na \u0142awce i zacz\u0105\u0142 gapi\u0107 si\u0119 na mijaj\u0105cych go w po\u015bpiechu ludzi. Nie m\u00f3g\u0142 zrozumie\u0107, co mu si\u0119 sta\u0142o. Czy to zdarzy\u0142o si\u0119 naprawd\u0119? Z ca\u0142\u0105 pewno\u015bci\u0105 wydawa\u0142o si\u0119 realne, ale z drugiej strony\u2026
\nRozmy\u015bla\u0142 jeszcze przez chwil\u0119, gdy nagle ma\u0142y promyk szcz\u0119\u015bcia wy\u0142oni\u0142 si\u0119 z cichego miejsca w jego sercu i spowodowa\u0142, \u017ce si\u0119 u\u015bmiechn\u0105\u0142. W powietrzu zawirowa\u0142a jaka\u015b nieznana dot\u0105d \u015bwie\u017co\u015b\u0107. Van der Vloot w ko\u0144cu zrozumia\u0142: nie otrzyma\u0142 tego, czego pragn\u0105\u0142, lecz to, czego potrzebowa\u0142! Jego z\u0142udzenia odesz\u0142y, a zamiast nich w jego wn\u0119trzu pojawi\u0142 si\u0119 ma\u0142y szcz\u0119\u015bliwy punkcik, kt\u00f3rego nigdy wcze\u015bniej nie zauwa\u017cy\u0142. Uczucie to mia\u0142o nieznan\u0105 dot\u0105d jako\u015b\u0107, tak r\u00f3\u017cn\u0105 od tego, co zna\u0142\u2026 Westchn\u0105\u0142, wsta\u0142 i postanowi\u0142 bez wzgl\u0119du na wszystko odnale\u017a\u0107 jego \u017ar\u00f3d\u0142o. Teraz poczu\u0142 si\u0119 gotowy, \u017ceby wr\u00f3ci\u0107 do domu.<\/p>\n","protected":false},"author":917,"featured_media":57296,"template":"","meta":{"_acf_changed":false},"tags":[],"category_":[110119],"tags_english_":[],"class_list":["post-115524","logon_article","type-logon_article","status-publish","has-post-thumbnail","hentry","category_-zeitgeist-pl"],"acf":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/logon_article\/115524","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/logon_article"}],"about":[{"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/logon_article"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/917"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media\/57296"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=115524"}],"wp:term":[{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=115524"},{"taxonomy":"category_","embeddable":true,"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/category_?post=115524"},{"taxonomy":"tags_english_","embeddable":true,"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/tags_english_?post=115524"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}