{"id":114276,"date":"2024-12-09T05:07:21","date_gmt":"2024-12-09T05:07:21","guid":{"rendered":"https:\/\/logon.media\/logon_article\/zaswiaty-celtow\/"},"modified":"2024-12-16T13:51:25","modified_gmt":"2024-12-16T13:51:25","slug":"zaswiaty-celtow","status":"publish","type":"logon_article","link":"https:\/\/logon.media\/pl\/logon_article\/zaswiaty-celtow\/","title":{"rendered":"Za\u015bwiaty Celt\u00f3w"},"content":{"rendered":"

Rozw<\/strong>\u00f3<\/strong>j duchowy duszy ludu celtyckiego – cz\u0119\u015b\u0107 14<\/strong><\/h3>\n

Id\u017a do cz\u0119\u015bci 13<\/a><\/p>\n

PODCAST<\/p>\n\nhttps:\/\/logon.media\/wp-content\/uploads\/2024\/12\/Zaswiaty-Celtow-14.mp3<\/a><\/audio>\n

W wielu swych opowie\u015bciach, mitach i sagach Celtowie m\u00f3wi\u0105 o istnieniu \u201eInnego \u015awiata\u201d. Ich opisy raz po raz zanurzaj\u0105 nas w \u015bwiecie, w kt\u00f3rym na przyk\u0142ad istnieje zupe\u0142nie inne poczucie czasu ni\u017c to, kt\u00f3re znamy.<\/p>\n

\u015awiat ten zwany jest przez nich Krain\u0105 M\u0142odo\u015bci lub Krain\u0105 \u017bycia Wiecznego.<\/p>\n

Kraina ta nie by\u0142a miejscem niedost\u0119pnym dla zwyk\u0142ych ziemskich ludzi, w przeciwnym razie nic by\u015bmy o niej nie wiedzieli.<\/p>\n

Celtowie zawsze cenili j\u0105 jako przestrze\u0144 m\u0105dro\u015bci, siedzib\u0119 swoich bog\u00f3w i wymiar, w kt\u00f3rym poeci czuj\u0105 si\u0119 jak w domu.<\/p>\n

W \u015bwiecie tym istnia\u0142o r\u00f3wnie\u017c \u017ar\u00f3d\u0142o m\u0105dro\u015bci, kt\u00f3rym w mitologii Celt\u00f3w irlandzkich by\u0142a\u00a0 Studnia Conli lub Studnia Segais. Manannan, b\u00f3g morza i kr\u00f3l Innego \u015awiata, deklaruje, \u017ce w studni tej znajduje si\u0119 pi\u0119\u0107 \u0142ososi i pi\u0119\u0107 strumieni, kt\u00f3re kszta\u0142tuj\u0105 pi\u0119\u0107 zmys\u0142\u00f3w. Ka\u017cdy, kto chcia\u0142 zdoby\u0107 wiedz\u0119, musia\u0142 pi\u0107 z tego \u017ar\u00f3d\u0142a, a ci, kt\u00f3rzy pili r\u00f3wnie\u017c z pi\u0119ciu strumieni, byli lud\u017ami sztuki, czyli bardami lub poetami.<\/p>\n

Wzmianki o piciu ze Studni M\u0105dro\u015bci znajdujemy tak\u017ce w Eddzie, w kt\u00f3rej napisano, \u017ce Odyn musia\u0142 wypi\u0107 boski nap\u00f3j ze studni Mimira, aby opanowa\u0107 pot\u0119g\u0119 mowy i sta\u0107 si\u0119 bogiem s\u0142owa.<\/p>\n

Przedostanie si\u0119 do tego Innego \u015awiata nie by\u0142o jednak \u0142atwe; w tym celu trzeba by\u0142o albo zrobi\u0107 co\u015b szczeg\u00f3lnego, albo otrzyma\u0107 specjalne zaproszenie. Jednak\u017ce owo \u201ezaproszenie\u201d odbywa\u0142o si\u0119 cz\u0119sto niespodziewanie. Gdy zapraszaj\u0105cy byli kim\u015b zainteresowani, po prostu zabierali go tam.<\/p>\n

Po\u0142o\u017cenie geograficzne tej szczeg\u00f3lnej krainy by\u0142o zr\u00f3\u017cnicowane; w niekt\u00f3rych podaniach \u015bwiat ten znajdowa\u0142 si\u0119 poni\u017cej poziomu morza, w innych – we wn\u0119trzu g\u00f3ry, w jeszcze innych – w g\u0142\u0119bi oceanu. Jedno jest pewne: kraina ta znajdowa\u0142a si\u0119 w bezpo\u015brednim s\u0105siedztwie Irlandii.<\/p>\n

Gdy s\u0142yszymy o tajemniczym miejscu po\u015br\u00f3d oceanu, zaczynamy automatycznie my\u015ble\u0107 o zatopionej Atlantydzie. Z pewno\u015bci\u0105 nie jest to zaskakuj\u0105ce, gdy\u017c wed\u0142ug Waltera Yeelinga Evansa Wentza, zatopiona kraina Atlantydy, by\u0142a dla Celt\u00f3w oczywisto\u015bci\u0105, a \u201eInny \u015awiat\u201d by\u0142 z ni\u0105 \u015bci\u015ble powi\u0105zany. Evans Wentz uwa\u017ca, \u017ce \u200b\u200bzatoni\u0119cie tego kontynentu wywar\u0142o g\u0142\u0119bokie wra\u017cenie na duszach p\u00f3\u017aniejszych mieszka\u0144c\u00f3w tych region\u00f3w i dlatego utrwalili go w swoich mitach i legendach.<\/p>\n

Rudolf Steiner w swoich pismach zwraca\u0142 tak\u017ce uwag\u0119, \u017ce historie opowiadane przez celtyckich druid\u00f3w opiera\u0142y si\u0119 na nie\u015bwiadomej pami\u0119ci.<\/p>\n

Celtowie byli przekonani, \u017ce Atlantyda istnia\u0142a w odleg\u0142ej przesz\u0142o\u015bci i stopniowo zapada\u0142a si\u0119 w oceanie. Powi\u0105zali to pierwotne wspomnienie z jeszcze starsz\u0105 pami\u0119ci\u0105 dotycz\u0105c\u0105 utraconego raju. Oba te wspomnienia utrwali\u0142y si\u0119 w duszach ludzi i zosta\u0142y przez nich spisane, daj\u0105c pocz\u0105tek\u00a0 znanym nam mitom, legendom i sagom.<\/p>\n

Inna Kraina by\u0142a schronieniem dla zmar\u0142ych bohater\u00f3w i bog\u00f3w, kt\u00f3rzy wycofali si\u0119 ze \u015bwiata. By\u0142o to miejsce \u017cycia wiecznego, w kt\u00f3rym wszystko by\u0142o mo\u017cliwe, i gdzie dokonywano wielkich czyn\u00f3w. \u017bycie tam zosta\u0142o ulepszone i doprowadzone do perfekcji. By\u0142o kontynuacj\u0105 \u017cycia ziemskiego i obfitowa\u0142o we wszystkie przyjemno\u015bci zwi\u0105zane z jedzeniem, piciem, mi\u0142o\u015bci\u0105 i b\u0142ogo\u015bci\u0105.<\/p>\n

Inny \u015awiat by\u0142 tak pi\u0119kny i cudowny, \u017ce inspirowa\u0142 poet\u00f3w celtyckich do tworzenia melodyjnych poemat\u00f3w lirycznych.<\/p>\n

Dotar\u0142o do nas wiele wspania\u0142ych dziennik\u00f3w podr\u00f3\u017cy do tych Za\u015bwiat\u00f3w, kt\u00f3re to dzienniki stworzy\u0142y nawet nowy gatunek opowie\u015bci, jakim jest Immrama.<\/p>\n

Nale\u017cy wzi\u0105\u0107 pod uwag\u0119 fakt, \u017ce w odleg\u0142ej przesz\u0142o\u015bci ludno\u015b\u0107 nadal posiada\u0142a dar jasnowidzenia, dzi\u0119ki kt\u00f3remu mog\u0142a za po\u015brednictwem cia\u0142a eterycznego postrzega\u0107 kr\u00f3lestwo bog\u00f3w. Ich \u015bwiat po prostu wygl\u0105da\u0142 inaczej ni\u017c nasz.<\/p>\n

Wtajemniczony druid z pewno\u015bci\u0105 widzia\u0142 bog\u00f3w, m\u00f3g\u0142 zasi\u0119ga\u0107 ich rady i w ten spos\u00f3b kierowa\u0107 lud\u017ami. Z biegiem czasu jednak to jasnowidzenie os\u0142ab\u0142o, aby ostatecznie ca\u0142kiem zanikn\u0105\u0107, ust\u0119puj\u0105c miejsca obecnej \u015bwiadomo\u015bci, kt\u00f3ra jest bardziej skupiona na \u015bwiecie fizycznym.<\/p>\n

Je\u015bli jasnowidz\u0105cy druidzi mogliby w\u00f3wczas nadal widzie\u0107 bog\u00f3w, musieliby zadowoli\u0107 si\u0119 jedynie postrzeganiem elementali, kt\u00f3re w Irlandii nazywano \u201ewr\u00f3\u017ckami\u201d. Niekt\u00f3re ro\u015bliny, drzewa i \u017ar\u00f3d\u0142a darzono wielkim szacunkiem, poniewa\u017c by\u0142y siedzib\u0105 konkretnych elementali.<\/p>\n

Hans Gs\u00e4nger pisze w swojej ksi\u0105\u017cce \u201eIrlandia\u201d, \u017ce wiary w \u201eInny \u015awiata\u201d nie odnajdujemy jedynie w\u015br\u00f3d irlandzkich Celt\u00f3w. Talk\u0105 krain\u0119 znali r\u00f3wnie\u017c Grecy. Znajdowa\u0142a si\u0119 ona daleko na zachodnim oceanie. Opowiadali o wyspie, na kt\u00f3r\u0105 w wyj\u0105tkowych przypadkach mogli przyby\u0107 zwykli ludzie, aby wie\u015b\u0107 b\u0142ogie, beztroskie\u00a0 \u017cycie.<\/p>\n

Wed\u0142ug Grek\u00f3w tytan Atlas i jego c\u00f3rki Hesperydy \u017cyli w zachodnim, nocnym regionie oceanu, gdzie znajdowa\u0142 si\u0119 tak\u017ce pocz\u0105tek i otch\u0142a\u0144 nieba i ziemi.<\/p>\n

Hesperydy mieszka\u0142y na wyspie, do kt\u00f3rej nie m\u00f3g\u0142 dotrze\u0107 \u017caden statek, i gdzie strzeg\u0142y z\u0142otych jab\u0142ek, kt\u00f3re nie by\u0142y przeznaczone dla zwyk\u0142ych ludzi, ale dla tych, kt\u00f3rzy byli zdolni do nadludzkich wyczyn\u00f3w.<\/p>\n

Ajschylos, Ferecydes i Apollodorus wierzyli, \u017ce Atlas i Hesperydy\u00a0 mieszkali w kraju po\u0142o\u017conym na p\u00f3\u0142noc od oceanu Rhip\u00e4en, a wi\u0119c w pobli\u017cu Hiperborei. Aby zatem zdoby\u0107 z\u0142ote jab\u0142ka Hesperyd, Herkules musia\u0142 przeby\u0107 znacznie d\u0142u\u017csz\u0105 drog\u0119, ni\u017c zak\u0142adano.<\/p>\n

O Hiperborejczykach wspominaj\u0105 staro\u017cytni Grecy, tacy jak Herodot i Pauzaniasz. G\u0142\u00f3wnym bogiem w ich systemie wierze\u0144 by\u0142 Apollo, co sprawia, \u017ce system ten mo\u017cna por\u00f3wna\u0107 z celtyckim i germa\u0144skim kultem Bala, boga S\u0142o\u0144ca.<\/p>\n

W zasadzie Hiperborejczycy nadal \u017cyli w rajskich warunkach, w kt\u00f3rych cz\u0142owiek nie uleg\u0142 jeszcze degeneracji wskutek swego upadku.<\/p>\n

Hiperborejczyk\u00f3w zwano \u201ed\u0142ugowiecznymi\u201d, poniewa\u017c ich \u017cycie trwa\u0142o setki, a czasami nawet tysi\u0105ce lat. W tym kontek\u015bcie Rudolf Meyer pisze, \u017ce w fi\u0144skim eposie \u201eKalevala\u201d, W\u00e4in\u00e4m\u00f6inen, \u015bpiewak i mag, przebywa\u0142 w lonie matki a\u017c 700 lat. Ju\u017c samo to wskazuje, \u017ce w okresie hiperborejskim cz\u0142owiek \u017cy\u0142 w swojej eterycznej, lekkiej formie, w kt\u00f3rej nie zna\u0142 jeszcze \u015bmierci, lecz raczej zmian\u0119 i transformacj\u0119 lub odm\u0142odzenie swojej formy \u017cycia.<\/p>\n

Wspomnian\u0105 \u201eImmram\u0119\u201d spotykamy tak\u017ce w \u201eInnym \u015awiecie\u201d. To historie ludzi, kt\u00f3rzy odnajduj\u0105 dost\u0119p do tego innego, nadzmys\u0142owego \u015bwiata i prze\u017cywaj\u0105 w nim niezwykle do\u015bwiadczenia.<\/p>\n

Charakterystyczne dla sytuacji w Immramie jest to, \u017ce:<\/p>\n