{"id":113053,"date":"2024-10-21T05:23:58","date_gmt":"2024-10-21T05:23:58","guid":{"rendered":"https:\/\/logon.media\/logon_article\/druidzi\/"},"modified":"2024-11-13T19:22:57","modified_gmt":"2024-11-13T19:22:57","slug":"druidzi","status":"publish","type":"logon_article","link":"https:\/\/logon.media\/pl\/logon_article\/druidzi\/","title":{"rendered":"Druidzi"},"content":{"rendered":"

PODCAST<\/p>\n\n

Rozw<\/strong>\u00f3<\/strong>j duchowy duszy ludu celtyckiego – cz\u0119\u015b\u0107 4<\/strong><\/h4>\n

Id\u017a do cz\u0119\u015bci 3<\/a><\/p>\n

Grecko-rzymski historyk i geograf Strabon (ur. 63 p.n.e.), kt\u00f3ry du\u017co podr\u00f3\u017cowa\u0142 i by\u0142 dobrze poinformowany, donosi, \u017ce w\u015br\u00f3d Celt\u00f3w istnia\u0142y trzy formy przyw\u00f3dztwa duchowego. Najwy\u017cej w hierarchii znajdowali si\u0119 druidzi, nast\u0119pnie bardowie i w ko\u0144cu filidzi (vates) – kap\u0142ani.<\/p>\n

S\u0142owo \u201edruid\u201d pochodzi od greckiego s\u0142owa \u201ed\u0105b\u201d – d\u0105b by\u0142 czczony przez druid\u00f3w jako \u015bwi\u0119te drzewo. Jednak\u017ce galijskie s\u0142owo to \u201edruidh\u201d i oznacza m\u0119drca lub maga. Obydwa znaczenia wskazuj\u0105 na to, \u017ce kultura druid\u00f3w by\u0142a czym\u015b wyj\u0105tkowym.<\/p>\n

W j\u0119zyku greckim d\u0105b to \u201edrus\u201d. Jako \u017ce d\u0105b by\u0142 najwa\u017cniejszym drzewem w\u015br\u00f3d Celt\u00f3w, niekt\u00f3rzy historycy uwa\u017caj\u0105, \u017ce od tego s\u0142owa pochodzi nazwa \u201edruid\u201d.<\/p>\n

Kult d\u0119bu wzi\u0105\u0142 si\u0119 od legendy. D\u0105b by\u0142 pierwszym drzewem, kt\u00f3re zosta\u0142o stworzone, i z tego drzewa powsta\u0142 cz\u0142owiek. Jest to alegoria ognia znajduj\u0105cego si\u0119 w ludzkiej czakrze korzenia, z kt\u00f3r\u0105 zwi\u0105zana jest liczba 1, \u0142\u0105cz\u0105ca to, co na g\u00f3rze, z tym, co na dole. Z takiego po\u0142\u0105czenia pewnego dnia powstanie boski cz\u0142owiek.<\/p>\n

Fakt, \u017ce rosn\u0105ca na d\u0119bie jemio\u0142a nigdy nie traci li\u015bci, wskazuje na jej wieczno\u015b\u0107, kt\u00f3r\u0105 czerpie z tak zwanego ognia korzenia; dzi\u0119ki niemu by\u0142a, jest i b\u0119dzie. Ogie\u0144 korzenia wyp\u0142ywa z rdzenia kr\u0119gowego i musi wznie\u015b\u0107 si\u0119 w g\u00f3r\u0119.<\/p>\n

Historia Abrahama, kt\u00f3ry przyj\u0105\u0142 anio\u0142a Jehowy pod ga\u0142\u0119ziami d\u0119bu, oznacza, \u017ce \u200b\u200bjego stan \u015bwiadomo\u015bci pozostawa\u0142 w harmonii ze \u015bwi\u0119tym ogniem korzenia, kt\u00f3ry wydoby\u0142 si\u0119 z jego rdzenia kr\u0119gowego. Ogie\u0144 ten wzni\u00f3s\u0142 si\u0119 a\u017c do jego g\u0142owy, poniewa\u017c Abraham przyj\u0105\u0142 anio\u0142a pod ga\u0142\u0119ziami d\u0119bu.<\/p>\n

Wiele informacji na temat Celt\u00f3w dostarczaj\u0105 rzymscy pisarze, tacy jak Pliniusz i Juliusz Cezar.<\/p>\n

Pliniusz m\u00f3wi:<\/p>\n

Druidzi, jak Galowie nazywaj\u0105 m\u0119drc<\/em>\u00f3<\/em>w, nie znali nic bardziej \u015bwi\u0119tego, ni\u017c jemio\u0142a i drzewo, kt<\/em>\u00f3<\/em>re j<\/em>\u0105 rodzi, czyli d\u0105b. Z tego powodu wybierali gaje d\u0119bowe i nie odprawili \u017cadnego obrz\u0119du bez obecno\u015b<\/em>ci ga<\/em>\u0142\u0119zi tego drzewa [1].<\/em><\/p><\/blockquote>\n

Mo\u017cemy teraz lepiej zrozumie\u0107, czym by\u0142o dla tej\u00a0 ludno\u015bci zniszczenie ca\u0142ych las\u00f3w d\u0119bowych. Symbol duchowego ognia na ziemi zosta\u0142 bezmy\u015blnie zniszczony przez ignorant\u00f3w.<\/p>\n

Tacyt [2] opisuje, jak bardzo sami druidzi dostosowywali si\u0119 do wiary i poddawali woli kap\u0142an\u00f3w. Wspomina te\u017c o przyw\u00f3dcy druid\u00f3w, Diviciacusie. Zaufanie do kap\u0142an\u00f3w by\u0142o tak wielkie, \u017ce obrona przed najazdami rzymskimi nie opiera\u0142a si\u0119 na walce i krwi, lecz raczej na zaciek\u0142ym zwalczaniu wroga za pomoc\u0105 magii. W rezultacie spalono ogromne po\u0142acie las\u00f3w d\u0119bowych ze strachu przed zamieszkuj\u0105cymi je \u201edemonami\u201d i oczywi\u015bcie po to, aby \u017caden druid nie m\u00f3g\u0142 si\u0119 w nich ukry\u0107.<\/p>\n

Druidzi s\u0105 cz\u0119sto opisywani jako zwykli wr\u00f3\u017cbici i fanta\u015bci, ale rzymski w\u00f3dz Juliusz Cezar twierdzi\u0142 o\u015b przeciwnego. Darzy\u0142 druid\u00f3w wielkim szacunkiem, mimo \u017ce byli jego wrogami. W \u201eDe Bello Gallico\u201d (\u201eO wojnie galijskiej\u201d) [3] pisze, \u017ce uczniowie Druid\u00f3w przechodzili rygorystyczne szkolenie, kt\u00f3re czasami trwa\u0142o nawet dwadzie\u015bcia lat, gdy\u017c nic nie by\u0142o zapisywane. Wszystko zapami\u0119tywano w formie poetyckich triad. Szkolenie to odbywa\u0142o si\u0119 w jaskiniach i w lasach. Druidzi byli staro\u017cytnym plemieniem germa\u0144skim, kt\u00f3re szkoli\u0142o wtajemniczonych. \u017byli w Anglii a\u017c do czas\u00f3w kr\u00f3lowej El\u017cbiety w XVI wieku.<\/p>\n

Wszystko, co mo\u017cemy przeczyta\u0107 w \u201eEddzie” na temat \u015bwiata staro\u017cytnych legend germa\u0144skich, ma swoje korzenie w m\u0105dro\u015bci druid\u00f3w. Poeta, autor \u201eEddy\u201d g\u0142osi\u0142 wznios\u0142e prawdy, kt\u00f3re cho\u0107 by\u0142y proste, przenika\u0142y g\u0142\u0119boko do ludzkiej duszy. Historie te zakotwicza\u0142y owe wy\u017csze prawdy w ludzkim systemie, tak \u017ce w kolejnej inkarnacji cz\u0142owiek by\u0142 przygotowany, aby je lepiej zrozumie\u0107.<\/p>\n

Wiele z tego, co mo\u017cna przeczyta\u0107 w \u201eEddzie”, dotyczy \u017cycia i \u015bmierci i opiera si\u0119 na rzeczywistych wydarzeniach, kt\u00f3re mia\u0142y miejsce w czasach staro\u017cytnych druid\u00f3w. \u201eEdda\u201d by\u0142a w\u00f3wczas najwy\u017csz\u0105 i naj\u015bwi\u0119tsz\u0105 sag\u0105, lecz z biegiem czasu ulega\u0142a coraz wi\u0119kszej degeneracji.<\/p>\n

Druidzi sprawowali przede wszystkim duchowe przyw\u00f3dztwo nad ludem, kt\u00f3rym tak\u017ce rz\u0105dzili. Uwa\u017cano ich za po\u015brednik\u00f3w pomi\u0119dzy Bogiem a cz\u0142owiekiem; bez udzia\u0142u druida nie mo\u017cna by\u0142o odprawi\u0107 \u017cadnej ceremonii religijnej.<\/p>\n

W sprawach publicznych i prywatnych polegano na decyzji druida. Najwi\u0119ksz\u0105 kar\u0105 by\u0142o dla Celt\u00f3w wygnanie i zakaz uczestniczenia w ceremoniach religijnych.<\/p>\n

Juliusz Cezar tak o tym pisze:<\/p>\n

Ci, kt<\/em>\u00f3<\/em>rzy zostali wygnani za odmow\u0119 podporz\u0105dkowania si\u0119 decyzji druid<\/em>\u00f3<\/em>w, zaliczani s\u0105 do najni\u017cszych i najgorszych. Wszyscy stroni\u0105 od nich i unikaj\u0105 wszelkich rozm<\/em>\u00f3<\/em>w z nimi w obawie przed ska\u017ceniem.<\/em> [6]<\/em><\/p><\/blockquote>\n

Dalej Cezar pisze, \u017ce druidzi chcieli, aby ich s\u0142uchacze wierzyli w to, \u017ce:<\/p>\n

Dusze s\u0105 nie\u015bmiertelne: przechodz\u0105 z jednej formy w drug\u0105; uwa\u017caj\u0105 to za najsilniejszy bodziec, poniewa\u017c dzi\u0119ki temu nie boj\u0105 si\u0119 \u015bmierci. Maj\u0105 tak\u017ce rozleg\u0142\u0105 wiedz\u0119 o gwiazdach i ich ruchach, o wielko\u015bci ziemi, o filozofii i o mocach nie\u015bmiertelnych bog<\/em>\u00f3<\/em>w, kt\u00f3r\u0105 omawiaj\u0105 ze swoimi m\u0142odymi uczniami.<\/em><\/p><\/blockquote>\n

Cezar wydawa\u0142 si\u0119 naprawd\u0119 zainteresowany Celtami, ale istnia\u0142 szczeg\u00f3lny pow\u00f3d tego zainteresowania. Pomimo szacunku dla druid\u00f3w, \u017cywi\u0142 obawy polityczne. Wiedzia\u0142, \u017ce Celtowie byli zale\u017cni od druid\u00f3w, swoich kap\u0142an\u00f3w . Wiedzia\u0142 te\u017c, \u017ce je\u015bli chce zniszczy\u0107 Celt\u00f3w, to musi zacz\u0105\u0107 od druid\u00f3w: w ko\u0144cu to oni piastowalii kluczowe funkcje!<\/p>\n

W p\u00f3\u0142nocnej cz\u0119\u015bci celtyckiej Europy wykszta\u0142conych wtajemniczonych nazywano tak\u017ce \u201ecerunnes\u201d (= jele\u0144). Widzimy tu powi\u0105zanie z celtyckim b\u00f3stwem Cernunnosem, wskazuj\u0105ce na kult jelenia. Staro\u017cytni Celtowie czcili wiele zwierz\u0105t, m.in.: psa, jelenia i byka, z kt\u00f3rych wszystkie mo\u017cna znale\u017a\u0107 na Kotle z Gundestrup [4].<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

Kocio\u0142 z Gundestrup<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

Dekoracje na kotle przedstawiaj\u0105 celtyckie b\u00f3stwa i rytua\u0142y, dlatego uwa\u017ca si\u0119, \u017ce by\u0142 on u\u017cywany podczas druidzkich ceremonii religijnych.<\/p>\n

Na Kotle z Gundestrup, pochodz\u0105cym prawdopodobnie z okresu La T\u00e8ne z II lub I wieku p.n.e., widzimy m\u0119\u017cczyzn\u0119 z rogami jelenia wyrastaj\u0105cymi z g\u0142owy, siedz\u0105cego w pozycji medytacyjnej. Mo\u017cemy to postrzega\u0107 jako zobrazowanie pewnego etapu w rozwoju duchowym, w kt\u00f3rym cz\u0142owiek nawi\u0105zuje po\u0142\u0105czenie z kosmosem. Na tym naczyniu widzimy r\u00f3wnie\u017c S\u0142o\u0144ce i Ksi\u0119\u017cyc, co ponownie wskazuje na fakt, \u017ce Celtowie czuli zwi\u0105zek ze staro\u017cytnym kultem S\u0142o\u0144ca, kt\u00f3rego korzenie si\u0119gaj\u0105 kultury hiperborejskiej.<\/p>\n

Id\u017a do cz\u0119\u015bci 5<\/a><\/p>\n

\u0179r<\/strong>\u00f3<\/strong>d\u0142a:<\/strong><\/p>\n

[1] Pliniusz Starszy, \u201eHistoria naturalna\u201d, rozdz. 5.<\/p>\n

[2] Tacyt, \u201cRoczniki\u201d XIV.<\/p>\n

[3] Juliusz Cezar, \u201eO wojna galijskiej\u201d, Ksi\u0119ga VI (rozdzia\u0142y 11-20).<\/p>\n

[4] Kocio\u0142 z Gundestrup znajduje si\u0119 w Du\u0144skim Muzeum Narodowym w Kopenhadze.<\/p>\n

[5] Jakob Streit, \u201eSonne und Kreuz\u201d \u00a0[S\u0142o\u0144ce i Krzy\u017c], Freies Geistesleben, Stuttgart 1977.<\/p>\n

[6] T.W. Rolleston, \u201eMyths and legends of the Celtic race\u201d [Mity i legendy rasy celtyckiej] (pierwsze wydanie 1911) Dover Publications, 1990.<\/p>\n

[7] F.C.J. Los, \u201cDe Oud-Ierse kerk, Ondergange en opstanding van het Keltendom\u201d [Dawny Ko\u015bci\u00f3\u0142 irlandzki, Upadek i ponowne narodziny Celt\u00f3w], Vrij Geestesleven, Zeist 1975.<\/p>\n","protected":false},"author":923,"featured_media":14704,"template":"","meta":{"_acf_changed":false},"tags":[],"category_":[110081],"tags_english_":[],"class_list":["post-113053","logon_article","type-logon_article","status-publish","has-post-thumbnail","hentry","category_-livingpast-pl"],"acf":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/logon_article\/113053","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/logon_article"}],"about":[{"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/logon_article"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/923"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media\/14704"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=113053"}],"wp:term":[{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=113053"},{"taxonomy":"category_","embeddable":true,"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/category_?post=113053"},{"taxonomy":"tags_english_","embeddable":true,"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/tags_english_?post=113053"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}