A.P.: Kiedy m\u00f3wimy o chorobie, zdrowiu, uzdrowieniu, to oczywi\u015bcie m\u00f3wimy te\u017c o cz\u0142owieku. W naszych rozwa\u017caniach o istocie ludzkiej uwzgl\u0119dniamy wszystkie jej aspekty, w tym duchowe i psychiczne. Na swojej stronie internetowej piszesz, \u017ce zdrowie to harmonijny przep\u0142yw si\u0142. Czy odnosi si\u0119 to r\u00f3wnie\u017c do aspekt\u00f3w duchowych?<\/p>\n
K.B.: Si\u0142y wp\u0142ywaj\u0105 do naszego systemu i z niego odp\u0142ywaj\u0105. Bycie w przep\u0142ywie mi\u0119dzy si\u0142ami przychodz\u0105cymi i odchodz\u0105cymi, s\u0142ynne panta rhei<\/em>, dotyczy wszystkich poziom\u00f3w ludzkiej egzystencji, zar\u00f3wno duchowych, jak i cielesnych. Cia\u0142o jest ostatecznie niczym innym, jak \u015brodkiem wyrazu duchowych komponent\u00f3w cz\u0142owieka. Je\u015bli na poziomie duszy jeste\u015bmy jedno\u015bci\u0105 z esencj\u0105 naszego \u017cycia, z planem, kt\u00f3ry le\u017cy u podstaw nas samych, to mo\u017cemy m\u00f3wi\u0107 o harmonii duszy. W\u00f3wczas cia\u0142o odpowiednio reaguje i staje si\u0119 wyrazem tego stanu. Jednak zdrowie na poziomie fizycznym jest czym\u015b bardzo wzgl\u0119dnym, cia\u0142o nie mo\u017ce by\u0107 do ko\u0144ca zdrowe, poniewa\u017c jest w ci\u0105g\u0142ym ruchu.<\/p>\n O zdrowiu m\u00f3wimy w\u00f3wczas, kiedy wszystko w cz\u0142owieku przebiega zgodnie z przep\u0142ywem. Lecz naprawd\u0119 uzdrowiona mo\u017ce by\u0107 tylko dusza, kt\u00f3ra przechodzi przez wielki proces dojrzewania i przemiany, a nast\u0119pnie staje si\u0119 jedno\u015bci\u0105 z duchowym zadaniem, kt\u00f3re le\u017cy u podstaw cz\u0142owieka jako jednostki, ale r\u00f3wnie\u017c jako zbiorowo\u015bci.<\/p>\n Osobowo\u015b\u0107 \u2013 atrybut duszy<\/strong><\/p>\n A.P.: M\u00f3wisz, \u017ce cia\u0142o jako takie nie mo\u017ce by\u0107 ca\u0142kowicie zdrowe, jego stan zdrowia jest zawsze wzgl\u0119dny. Czy ma to co\u015b wsp\u00f3lnego z faktem, \u017ce cia\u0142o nie mo\u017ce tak elastycznie pod\u0105\u017ca\u0107 za dusz\u0105 i duchem, poniewa\u017c jest g\u0119stsze i przez to powolniejsze?<\/p>\n K.B.: Krishnamurti u\u017cy\u0142 bardzo pi\u0119knego okre\u015blenia na opisanie tego, czym jest cia\u0142o. Okre\u015bleniem tym jest \u201eatrybut\u201d. Kiedy osi\u0105gn\u0105\u0142 wiek oko\u0142o 90 lat, wypowiedzia\u0142 mniej wi\u0119cej takie s\u0142owa: \u201eAtrybut wkr\u00f3tce zako\u0144czy swoje zadanie\u201d. Mia\u0142 na my\u015bli to, \u017ce cia\u0142o jest po prostu naszym narz\u0119dziem do tego, aby wyrazi\u0107 siebie w materii, wykonywa\u0107 swoje zadania, pozostawa\u0107 w kontakcie z otoczeniem. W takim sensie cia\u0142o stanowi atrybut duszy. Je\u015bli dusza jest zbyt mocno zorientowana na sfer\u0119 fizyczn\u0105, to znaczy, kiedy sprawy zewn\u0119trzne, materialne staj\u0105 si\u0119 dla nas zbyt wa\u017cne, w\u00f3wczas oddalamy si\u0119 od prostoty, a \u017cycie si\u0119 komplikuje. Z drugiej strony, je\u015bli jeste\u015bmy zorientowani na dusz\u0119, duchowo\u015b\u0107, wewn\u0105trz nas i na zewn\u0105trz, i je\u015bli nasza dusza zaczyna z tym rezonowa\u0107, to u\u015bwiadamiamy sobie i czujemy, \u017ce cia\u0142o nie mo\u017ce by\u0107 niczym innym, jak tylko \u015brodkiem wyrazu, kt\u00f3ry w pewnym momencie si\u0119 pojawia, ale w innym momencie musi odej\u015b\u0107.<\/p>\n Kiedy zdajemy sobie spraw\u0119 z tego, \u017ce za wszystkim stoi duchowa zasada, z kt\u00f3r\u0105 nasza dusza zaczyna rezonowa\u0107, to wtedy ustala si\u0119 zdrowy metabolizm. Dawniej zasad\u0119 duchow\u0105 nazywano r\u00f3wnie\u017c \u201erado\u015bci\u0105, pi\u0119kn\u0105 iskr\u0105 bog\u00f3w\u201d. Nazwa ta zosta\u0142a zapo\u017cyczona z poematu Fryderyka Schillera \u201eOda do rado\u015bci\u201d, do kt\u00f3rej muzyk\u0119 skomponowa\u0142 Ludwig van Beethoven i umie\u015bci\u0142 j\u0105 w finale IX Symfonii. Kiedy dusza zaczyna zwraca\u0107 si\u0119 do tej \u201eiskry bog\u00f3w\u201d, m\u00f3wi\u0105c jej \u201etak\u201d, kiedy zaczyna s\u0142ucha\u0107 jej coraz uwa\u017cniej, wtedy wszystko zaczyna si\u0119 porz\u0105dkowa\u0107, nawet w ciele fizycznym. A co najwa\u017cniejsze, zaczynamy wiedzie\u0107 i czu\u0107, \u017ce wszystkie procesy fizyczne s\u0105 procesami oczyszczania, zar\u00f3wno cia\u0142a, jak i duszy.<\/p>\n A.P.: Czy mo\u017cna to postrzega\u0107 jako wsp\u00f3ln\u0105 podr\u00f3\u017c cia\u0142a i duszy, zar\u00f3wno pod wzgl\u0119dem choroby, jak i zdrowienia?<\/p>\n K.B.: Dusza nie ma innej drogi, jak tylko i\u015b\u0107 naprz\u00f3d. Czym jest dusza? Mo\u017cna powiedzie\u0107, \u017ce jest to nasza \u015bwiadomo\u015b\u0107. W Nauce Powszechnej istnieje aksjomat, kt\u00f3ry m\u00f3wi, \u017ce stan \u015bwiadomo\u015bci jest stanem \u017cycia. Prawda ta odnosi si\u0119 do wszystkiego i zawsze. Je\u015bli si\u0119 w ni\u0105 zag\u0142\u0119bimy, je\u015bli w pe\u0142ni wejdziemy w stan akceptacji, wtedy wszystko si\u0119 dla nas otwiera. Nagle rozumiemy, dlaczego to czy tamto jest takie, jakie jest. I nawet je\u015bli czego\u015b nie rozumiemy, to przyjmujemy to, poniewa\u017c akceptujemy. „Tak” dla wszystkiego, co jest. W 1 Li\u015bcie do Tesaloniczan (rozdzia\u0142 5, werset 18) Pawe\u0142 pisze: „Za wszystko dzi\u0119kujcie\u201d. Bycie wdzi\u0119cznym za wszystko oznacza bycie wdzi\u0119cznym naprawd\u0119 za wszystko. Kropka. Wdzi\u0119czno\u015b\u0107 to pot\u0119\u017cna uzdrawiaj\u0105ca si\u0142a dla duszy. Jak inaczej nasze cia\u0142o mia\u0142oby na ni\u0105 zareagowa\u0107, je\u015bli nie harmoni\u0105?<\/p>\n Lekarz \u2013 tw\u00f3j pomocnik<\/strong><\/p>\n A.P.: My\u015bl\u0119, \u017ce ma to zwi\u0105zek z bardzo istotnym stwierdzeniem Paracelsusa, kt\u00f3re, jak s\u0105dz\u0119, r\u00f3wnie\u017c uwa\u017casz za wa\u017cne: „Niech pacjent b\u0119dzie swoim w\u0142asnym lekarzem, a lekarz jego pomocnikiem”. Ta zasada to prosta droga do autonomii i my\u015bl\u0119, \u017ce autonomia zaczyna si\u0119 od akceptacji, od przyjrzenia si\u0119 sobie i zaakceptowania tego, co jest. Rzeczy mo\u017cna widzie\u0107 dobrze tylko wtedy, je\u015bli si\u0119 je zaakceptuje.<\/p>\n K.B.: Oczywi\u015bcie, tak w\u0142a\u015bnie jest. Niech pacjent b\u0119dzie swoim w\u0142asnym lekarzem, a lekarz jego pomocnikiem. Ten aksjomat ma ju\u017c 500 lat! Paracelsus by\u0142 pionierem p\u00f3\u0142nocnego renesansu. Ju\u017c wtedy, 500 lat temu, przedstawia\u0142 ludziom to, nad czym w obecnych czasach dopiero zaczynamy si\u0119 pochyla\u0107. Ka\u017cdy, kto naprawd\u0119 pragnie wyzdrowienia, powinien sta\u0107 si\u0119 autonomiczny, to znaczy, powinien sta\u0107 si\u0119 w\u0142asnym lekarzem. To wa\u017cne. Wszyscy nauczyciele ludzko\u015bci ostatnich stu do dwustu lat zawsze wzywali do wzi\u0119cia odpowiedzialno\u015bci za siebie, swoje \u017cycie oraz bli\u017csze i dalsze \u015brodowisko, a tym samym za ca\u0142\u0105 ludzko\u015b\u0107. W ten spos\u00f3b w duszy mog\u0105 si\u0119 aktywowa\u0107 wszelkie procesy samoleczenia, kt\u00f3rych uczestnikiem mo\u017ce sta\u0107 si\u0119 cia\u0142o.<\/p>\n