{"id":104783,"date":"2023-09-18T10:47:17","date_gmt":"2023-09-18T10:47:17","guid":{"rendered":"https:\/\/logon.media\/logon_article\/komu-bije-dzwon\/"},"modified":"2023-09-19T10:30:48","modified_gmt":"2023-09-19T10:30:48","slug":"komu-bije-dzwon","status":"publish","type":"logon_article","link":"https:\/\/logon.media\/pl\/logon_article\/komu-bije-dzwon\/","title":{"rendered":"Komu bije dzwon"},"content":{"rendered":"

Tak, po\u017cyczy\u0142em ten tytu\u0142 od wielkiego pisarza, ale nie s\u0105dz\u0119, \u017ceby mia\u0142 co\u015b przeciwko temu, poniewa\u017c sam te\u017c go po\u017cyczy\u0142. [1] Budowanie w oparciu\u00a0o wzajemn\u0105 prac\u0119 jest dobr\u0105 rzecz\u0105: prowadzi do wy\u017cszego objawienia. \u201e\u017baden cz\u0142owiek nie jest samoistn\u0105 wysp\u0105<\/em>\u201d. Ernest Hemingway by\u0142 wielk\u0105 postaci\u0105 literatury angielskiej i odwa\u017cnym cz\u0142owiekiem. Ten artyku\u0142 po\u015bwi\u0119cam jego stwierdzeniu: \u201eNie ma nic szlachetnego w byciu lepszym od innych. Prawdziwa szlachetno\u015b\u0107 to bycie lepszym od dawnego siebie.\u201d<\/em><\/p>\n

W odniesieniu do naszego dawnego \u201eja\u201d, czyli do czego\u015b, co kiedy\u015b by\u0142o, ale ju\u017c nie istnieje, bij\u0105cy dzwon jest dzwonem pogrzebowym. Czy mo\u017cemy us\u0142ysze\u0107 dzwon bij\u0105cy z okazji naszej \u015bmierci i \u017cy\u0107 nadal? Tak, je\u015bli przez \u015bmier\u0107 rozumiemy transformacj\u0119 \u015bwiadomo\u015bci, to us\u0142yszenie \u201eostatniego dzwonu\u201d jest czym\u015b pozytywnym.<\/p>\n

\u015amier\u0107 to przera\u017caj\u0105cy temat. Kojarzy si\u0119 ze strat\u0105, chorob\u0105, b\u00f3lem, pustk\u0105\u00a0i samotno\u015bci\u0105. Strach sprawia, \u017ce nie godzimy si\u0119 ze \u015bmierci\u0105, Mimo \u017ce to jedyna pewna rzecz w naszym \u017cyciu, to trzymamy si\u0119 od niej z dala, jakby nas nie dotyczy\u0142a. Oczywi\u015bcie w wiadomo\u015bciach codziennie widzimy lub s\u0142yszymy o zmar\u0142ych, lecz nie dopuszczamy do siebie tych informacji. To tak jakby\u015bmy patrzyli na inny \u015bwiat… do czasu a\u017c \u015bmier\u0107 nie dotknie osoby nam bliskiej. Wtedy wszystko si\u0119 zmienia. Zaprzeczanie faktom nigdy nie trwa d\u0142ugo. Niechciane aspekty \u017cycia dopadaj\u0105 nas i rozbijaj\u0105 nasz iluzoryczny \u015bwiat. To trudna sprawa i og\u00f3lnie potrzebujemy du\u017co czasu, aby doj\u015b\u0107 do siebie i zaakceptowa\u0107 prawdziw\u0105 sytuacj\u0119.<\/p>\n

Najwa\u017cniejsze pytanie<\/strong><\/p>\n

Ten artyku\u0142 nie ma by\u0107 tekstem ci\u0119\u017ckim i ponurym, wr\u0119cz przeciwnie! Dlatego od razu zadaj\u0119 najwa\u017cniejsze pytanie: Czy mo\u017cemy pokona\u0107 \u015bmier\u0107? Czy mo\u017cemy odci\u0105\u0107 si\u0119 od niej? To pytanie stare jak ca\u0142a ludzko\u015b\u0107. Patrz\u0105c z abstrakcyjnej perspektywy, istniej\u0105 dwa podej\u015bcia do tego problemu. Po pierwsze, istnieje pr\u00f3ba naprawy i udoskonalenia starej sytuacji. Po drugie, istnieje \u015bcie\u017cka transformacji, \u015bmierci i odrodzenia, przemiany o\u0142owiu w z\u0142oto. Pierwsze podej\u015bcie jest powszechnie praktykowane i wszechobecne, drugie jest rzadkie i ukryte. Dlatego nazywane s\u0105 one tak\u017ce szerok\u0105 i w\u0105sk\u0105 \u015bcie\u017ck\u0105. Z naturalnego punktu widzenia szeroka \u015bcie\u017cka jest logiczna i normalna. Egocentryczna \u015bwiadomo\u015b\u0107 \u201eja\u201d obiera zawsze sam\u0105 siebie za punkt wyj\u015bcia. Nie widzimy szerszego obrazu, poniewa\u017c musimy dba\u0107 o swoje potrzeby i chroni\u0107 si\u0119 przed otaczaj\u0105cymi nas zagro\u017ceniami. To sprawia, \u017ce \u015bwiat jest straszny. Zawsze musimy w nim za czym\u015b goni\u0107 lub przed czym\u015b ucieka\u0107. Zawsze znajdujemy si\u0119 pod presj\u0105. Musimy dokona\u0107 niemo\u017cliwego: stworzy\u0107 dla siebie bezpieczne miejsce. Gdy idziemy szerok\u0105 \u015bcie\u017ck\u0105, trudno nas zatrzyma\u0107. Tak naprawd\u0119, jedynymi osobami, kt\u00f3re nas mog\u0105 zatrzyma\u0107, jeste\u015bmy my sami. Nie dostrzegli\u015bmy jeszcze zasadniczego problemu i jeste\u015bmy pe\u0142ni marze\u0144: skolonizujemy Marsa, przeniesiemy swoj\u0105 \u015bwiadomo\u015b\u0107 do m\u00f3zgu robota, b\u0119dziemy\u2026Nieustannie marzymy, a wsp\u00f3\u0142czesna technologia zdaje si\u0119 zmienia\u0107 te marzenia w rzeczywisto\u015b\u0107.<\/p>\n

Powr\u00f3t<\/strong><\/p>\n

Jednak rzecz w tym, \u017ce w tej naturze nigdy tak naprawd\u0119 nie dochodzimy dok\u0105d\u015b, ani nigdy nie stajemy si\u0119 kim\u015b. Kr\u0119cimy si\u0119 tylko w k\u00f3\u0142ko. Iluzja, kt\u00f3r\u0105 rzutujemy na natur\u0119, przekonuje nas, \u017ce si\u0119 rozwijamy i jeste\u015bmy na dobrej drodze do osi\u0105gni\u0119cia celu.<\/p>\n

Lao Tse\u00a0 powiedzia\u0142: \u201eWszystkie rzeczy rodz\u0105 si\u0119 razem i widz\u0119, jak znowu powracaj\u0105<\/em>\u201d.[2] To kr\u00f3tkie zdanie odzwierciedla istot\u0119 natury. R\u00f3\u017cne elementy \u0142\u0105cz\u0105 si\u0119 i tworz\u0105 organizmy \u017cywe, a \u015bmier\u0107 na powr\u00f3t je rozdziela. I zn\u00f3w wszystko wraca do punktu wyj\u015bcia i proces si\u0119 powtarza. Oczywi\u015bcie mo\u017cemy pr\u00f3bowa\u0107 dalej, ponawia\u0107 nasze starania, ale obserwacja Lao Tse pozostaje ta sama: \u201eWidz\u0119, jak znowu powracaj\u0105\u201d.<\/p>\n

W ko\u0144cu te nieko\u0144cz\u0105ce si\u0119 powt\u00f3rzenia, cykliczny bieg natury otwiera w nas pewne drzwi. Widz\u0105c nieskuteczno\u015b\u0107 starego sposobu post\u0119powania, do naszej \u015bwiadomo\u015bci zaczyna dociera\u0107, \u017ce w \u017cyciu musi chodzi\u0107 o co\u015b wi\u0119cej, ni\u017c tylko o rutyn\u0119 automatu. Wtedy odkrywamy, \u017ce istnieje inna droga, w\u0105ska \u015bcie\u017cka.<\/p>\n

\u015amier\u0107, mi\u0142o\u015b\u0107 i \u017cycie<\/strong><\/p>\n

W\u0105ska \u015bcie\u017cka jest pod wieloma wzgl\u0119dami przeciwie\u0144stwem \u015bcie\u017cki szerokiej. Egocentrycznej \u015bwiadomo\u015bci \u201eja\u201d bardzo trudno jest dostrzec zalety w\u0105skiej bramy. Ta fundamentalna przeszkoda ma zwi\u0105zek z poj\u0119ciem \u015bmierci. M\u00f3wi\u0105c \u201e\u015bmier\u0107\u201d nie mam na my\u015bli \u015bmierci cia\u0142a fizycznego, lecz \u015bmier\u0107 wewn\u0119trzn\u0105, psychologiczn\u0105, umieranie egocentrycznej \u015bwiadomo\u015bci. Krishnamurti m\u00f3wi w rozmowie zatytu\u0142owanej \u201e\u015amier\u0107, \u017cycie i mi\u0142o\u015b\u0107 s\u0105 nierozdzielne\u201d: \u201e\u017bycie oznacza umieranie. A mi\u0142o\u015b\u0107 w swej esencji jest \u015bmierci\u0105 \u201eja\u201d. (\u2026) \u017bycie, mi\u0142o\u015b\u0107 i \u015bmier\u0107 s\u0105 jednym\u201d.<\/em><\/p>\n

Jak \u017cycie mo\u017ce by\u0107 umieraniem? Brzmi to dziwnie i sprzecznie. W\u00a0 jaki spos\u00f3b to, co najbardziej niechciane, i to, co najbardziej po\u017c\u0105dane, mog\u0105 by\u0107 jednym i tym samym?<\/p>\n

W\u0105ska \u015bcie\u017cka polega na pokonaniu \u015bmierci. Czym jest \u015bmier\u0107? Wszystko w przyrodzie kr\u0119ci si\u0119 w k\u00f3\u0142ko. T\u0119 nieko\u0144cz\u0105c\u0105 si\u0119 zmian\u0119, ten powr\u00f3t do punktu wyj\u015bcia, nazywamy \u015bmierci\u0105. Zima umiera, rodzi si\u0119 wiosna. S\u0142o\u0144ce zachodzi, rodzi si\u0119 noc. Umieramy w \u015bwiecie materialnym, rodzimy si\u0119 w za\u015bwiatach, w krainie za zas\u0142on\u0105. P\u00f3\u017aniej umieramy tak\u017ce w strefie odbi\u0107 i zaczynamy nowe \u017cycie na Ziemi. Generalnie boimy si\u0119 tych zmian i niepewno\u015bci, jak\u0105 ze sob\u0105 nios\u0105. Ale to w\u0142a\u015bnie ten strach i trzymanie si\u0119 rzeczy przemijalnych czyni z nas ofiary \u015bmierci. W jaki spos\u00f3b rozbroi\u0107 \u015bmier\u0107? Trzeba uczyni\u0107 co\u015b odwrotnego, wyj\u015b\u0107 \u015bmierci naprzeciw. W\u0105ska \u015bcie\u017cka uczy nas dobrowolnego poddania si\u0119 \u015bmierci. Nie fizycznie, lecz wewn\u0119trznie, psychologicznie.<\/p>\n

Kiedy dystansujemy si\u0119 od wszystkich ziemskich spraw, uwalniamy si\u0119 od naszych kotwic. Oddajemy wszystko, co wzi\u0119li\u015bmy z Ziemi. Nie polega to na tym, \u017ce nie mo\u017cemy posiada\u0107 \u017cadnych rzeczy, ale \u017ce wewn\u0119trznie jeste\u015bmy od nich wolni. To nie tylko zdystansowanie si\u0119 od przedmiot\u00f3w materialnych, lecz tak\u017ce od naszych cel\u00f3w, ambicji, pragnie\u0144, idea\u0142\u00f3w, wiedzy, religii, autorytet\u00f3w, opinii, itd., Wewn\u0119trznie do niczego nie d\u0105\u017cymy, nie staramy si\u0119 by\u0107 kim\u015b. Dla przeci\u0119tnego cz\u0142owieka jest to przera\u017caj\u0105ce. Jest to straszne, poniewa\u017c wi\u0105\u017ce si\u0119 z umieraniem.<\/p>\n

Jest to przera\u017caj\u0105ce, ale tylko dlatego, \u017ce nie rozumiemy istoty \u015bmierci. Co nam daje wewn\u0119trzny gr\u00f3b? Cisz\u0119 i jasno\u015b\u0107. Kiedy rozpu\u015bci si\u0119 ca\u0142a mg\u0142a, gdy znikn\u0105 wszystkie opinie, konflikty, wszystkie ma\u0142e ludzkie troski i zmartwienia, wtedy niebo staj si\u0119 czyste. Ca\u0142kowicie bezchmurne. \u015awiadomo\u015b\u0107 staje si\u0119 czysta jak kryszta\u0142 i cicha jak g\u00f3rskie jezioro. Zaczynamy rozumie\u0107 \u017cycie i widzie\u0107 prawd\u0119. W grobie naszego ma\u0142ego, g\u0142upiego \u201eja\u201d odnajdujemy cisz\u0119, jasno\u015b\u0107 i spok\u00f3j.<\/p>\n

Prawda<\/strong><\/p>\n

W tej wewn\u0119trznej, otwartej przestrzeni, w otwartym grobie, mo\u017ce objawi\u0107 si\u0119 prawdziwe \u017bycie. Prawda by\u0142a tam zawsze, lecz ukryta pod grub\u0105 warstw\u0105 ludzkiej\u00a0ignorancji. Teraz rozumiemy, dlaczego umieranie i \u017cycie s\u0105 jednym. Umieramy dla naszej g\u0142upoty, ignorancji i chciwo\u015bci, i \u017cyjemy w Prawdzie.<\/p>\n

Mistrz Eckhart m\u00f3wi: \u201eMi\u0142o\u015b\u0107 jest silna jak \u015bmier\u0107 i twarda jak piek\u0142o. \u015amier\u0107 oddziela dusz\u0119 od cia\u0142a, ale mi\u0142o\u015b\u0107 oddziela wszystko od duszy\u201d<\/em>[3].<\/p>\n

Przekazuje t\u0119 sam\u0105 prawd\u0119, co Krishnamurti. Gdy umieramy w zwyk\u0142ym tego s\u0142owa znaczeniu, nasze cia\u0142o zostaje oddzielone od duszy, od \u015bwiadomo\u015bci. Kiedy jednak umieramy wewn\u0119trznie, psychicznie, poniewa\u017c szukamy Prawdy, wtedy nasza mi\u0142o\u015b\u0107 do Prawdy oddziela wszystko od duszy. Ogie\u0144 mi\u0142o\u015bci oczyszcza nasz\u0105 \u015bwiadomo\u015b\u0107.<\/p>\n

Transformuje j\u0105, a nas przemienia w prawdziwie \u017cywe dusze. Zaczynamy rozumie\u0107, dlaczego \u015bmier\u0107, mi\u0142o\u015b\u0107 i \u017cycie s\u0105 nierozdzielne.<\/p>\n

Gdy podsumujemy obie \u015bcie\u017cki, ujrzymy nast\u0119puj\u0105cy schemat:<\/p>\n

W\u0105ska \u015bcie\u017cka:<\/p>\n

Mi\u0142o\u015b\u0107 (do Prawdy) –\u00a0 niesie z sob\u0105 \u015bmier\u0107, jasno\u015b\u0107 i \u017bycie.<\/p>\n

Szeroka \u015bcie\u017cka:<\/p>\n

Mi\u0142o\u015b\u0107 (do zwyk\u0142ego \u017cycia)\u00a0 – niesie z sob\u0105 \u015bmier\u0107, powt\u00f3rzenia i do\u015bwiadczenia.<\/p>\n

Te do\u015bwiadczenia, nieko\u0144cz\u0105ce si\u0119 zyski i straty, otwieraj\u0105 nas wewn\u0119trznie na now\u0105 \u015bcie\u017ck\u0119, na przej\u015bcie przez w\u0105sk\u0105 bram\u0119.<\/p>\n

Pojednanie<\/strong><\/p>\n

By\u0142em niedawno w rzymskim grobowcu w Chisarii. Cho\u0107 ksi\u0119gi m\u00f3wi\u0105, \u017ce by\u0142a to rzymska miejscowo\u015b\u0107, ma ona typowe cechy egipskie. [4] Wej\u015bcie do grobowca prowadzi przez zst\u0119puj\u0105cy korytarz. Kiedy dotar\u0142em do drzwi grobowca, musia\u0142em ukl\u0119kn\u0105\u0107, poniewa\u017c wej\u015bcie by\u0142o do\u015b\u0107 niskie. Owo pok\u0142onienie si\u0119 przed \u015bmierci\u0105 odnajdujemy r\u00f3wnie\u017c w Wielkiej Piramidzie w Gizie.<\/p>\n

Jest tam zst\u0119puj\u0105cy korytarz prowadz\u0105cy do podziemnej komnaty i \u015blepego przej\u015bcia. Co nam m\u00f3wi ta w\u0105ska brama? \u017be musimy ukl\u0119kn\u0105\u0107 przed \u015bmierci\u0105, aby znale\u017a\u0107 \u017bycie. Zaakceptowanie \u015bmierci, pogodzenie si\u0119 z ni\u0105, jest bram\u0105, przez kt\u00f3r\u0105 mo\u017cemy osi\u0105gn\u0105\u0107 nowe \u017cycie, przetransformowa\u0107 swoj\u0105 \u015bwiadomo\u015b\u0107.<\/p>\n

Wszystko polega na pojednaniu. Wzi\u0119li\u015bmy wiele z Ziemi i to czyni nas d\u0142u\u017cnikami. Je\u015bli tego nie dostrzegamy, jeste\u015bmy dumnymi lud\u017ami, kt\u00f3rzy my\u015bl\u0105, \u017ce podbili Ziemi\u0119. W swej ignorancji stoimy wyprostowani i nie mo\u017cemy wej\u015b\u0107 do grobu. Nie sp\u0142acili\u015bmy jeszcze zaci\u0105gni\u0119tych d\u0142ug\u00f3w. W ko\u0144cu jednak ich brzemi\u0119 prowadzi nas do samopoznania.<\/p>\n

Prawdziwe samopoznanie jest wa\u017cne, poniewa\u017c pozwala nam zaakceptowa\u0107 siebie oraz \u015bmier\u0107. Tak naprawd\u0119, jest to to samo. Naturalne \u017cycie oraz \u015bmier\u0107 s\u0105 ze sob\u0105 \u015bci\u015ble powi\u0105zane. Wyrok wydany przez \u015bwiat natury jest niepodwa\u017calny. Je\u015bli go nie dostrzegamy, \u017cyjemy w iluzji i zmagamy si\u0119 ze \u015bmierci\u0105. Jest to walka, kt\u00f3rej nie mo\u017cemy wygra\u0107, ale mo\u017cemy j\u0105 podj\u0105\u0107. Pewnego dnia, kiedy ju\u017c si\u0119 zm\u0119czymy i\u00a0 zat\u0119sknimy za odkupieniem, zrozumiemy, \u017ce nie mo\u017cemy jednocze\u015bnie trwa\u0107 dumnie w egocentrycznej \u015bwiadomo\u015bci \u201eja\u201d i prawdziwie \u017by\u0107. To, co Absolutne i to, co wzgl\u0119dne, nie id\u0105 w parze. Przestajemy udoskonala\u0107 to, co wzgl\u0119dne, i zaczynamy akceptowa\u0107 siebie, w\u0142\u0105cznie ze \u015bmierci\u0105. Akceptujemy rzeczywisto\u015b\u0107. K\u0142aniamy si\u0119 \u015bmierci, kl\u0119kamy przed w\u0105sk\u0105 bram\u0105 i \u015bmier\u0107 pozwala nam wej\u015b\u0107 do \u015brodka. Wchodzimy do wewn\u0119trznego grobowca, gdzie odnajdujemy spok\u00f3j i jasno\u015b\u0107. Dochodzimy do \u0142adu z samym sob\u0105.<\/p>\n

Misterium<\/strong><\/p>\n

To brzmi jak koniec, lecz tajemnica cz\u0142owieka jest znacznie g\u0142\u0119bsza. \u015amier\u0107 nie jest ani ko\u0144cem, ani wrogiem, lecz stra\u017cnikiem. Nie pozwoli\u0142a nam wej\u015b\u0107, poniewa\u017c na \u015bcie\u017cce do prawdziwego \u017bycia, z\u0142udzenia s\u0105 nie do przyj\u0119cia. Ignorancja i iluzje to nasza przys\u0142owiowa pi\u0119ta achillesowa. Nasze stopy s\u0105 niew\u0142a\u015bciwie ustawione, pod\u0105\u017caj\u0105 w z\u0142ym kierunku.<\/p>\n

 <\/p>\n

To zdumiewaj\u0105ce, \u017ce Tajemnica \u017bycia zosta\u0142a nam tak otwarcie ukazana, a mimo to pozostaje ukryta i zupe\u0142nie niezrozumia\u0142a. Zwraca\u0142o ju\u017c na to uwag\u0119 wielu m\u0119drc\u00f3w i nauczycieli ludzko\u015bci. Jezus Chrystus powiedzia\u0142: \u201eBo kto chce zachowa\u0107 swoje \u017cycie, straci je;\u00a0 a kto straci swoje \u017cycie z mego powodu, ten je znajdzie\u201d<\/em>. [5]<\/p>\n

Na grobowcu Chrystiana R\u00f3\u017cokrzy\u017ca napisano: \u201eZa \u017cycia uczyni\u0142em to kompendium wszech\u015bwiata swoim grobem\u201d.<\/em> [6]<\/p>\n

Ka\u017cda prawdziwa \u015bcie\u017cka duchowa zna faz\u0119 likwidacji przesz\u0142o\u015bci, wewn\u0119trzn\u0105 \u015bmier\u0107. Je\u015bli pominiemy ten etap i b\u0119dziemy sta\u0107 wyprostowani, stra\u017cnik nas nie przepu\u015bci. B\u0119dziemy w\u00f3wczas nadal porusza\u0107 si\u0119 po niesko\u0144czonym b\u0142\u0119dnym kole natury. Kiedy w ko\u0144cu pojmiemy ten niezb\u0119dny warunek do spe\u0142nienia, b\u0119dziemy oszo\u0142omieni. Prawda, kt\u00f3ra go dotyczy, jest tak obezw\u0142adniaj\u0105ca, a konieczno\u015b\u0107 spe\u0142nienia tego warunku –\u00a0 tak logiczna i nieunikniona, \u017ce nie b\u0119dziemy mogli zrozumie\u0107, dlaczego dostrze\u017cenie tego zaj\u0119\u0142o nam tyle czasu.<\/p>\n

W ko\u0144cu nasze stopy obior\u0105 w\u0142a\u015bciwy kierunek. Achilles doprowadza do porz\u0105dku swoj\u0105 pi\u0119t\u0119. Przebyli\u015bmy bardzo d\u0142ug\u0105 drog\u0119 i wiele razy padali\u015bmy ofiar\u0105 w\u0142asnej ignorancji. Lecz w ko\u0144cu widzimy i rozumiemy. Stary cz\u0142owiek, zm\u0119czony i bogaty w do\u015bwiadczenia, widzi morze, wieczny oddech Stw\u00f3rcy. Potem bije dzwon.<\/p>\n

______________________<\/p>\n

[1] John Donne:<\/p>\n

https:\/\/literatura.wywrota.pl\/wiersz-klasyka\/43219-john-donne-zaden-czlowiek-nie-jest-samoistna-wyspa.html<\/a><\/p>\n

[2] \u201eTao Te King|, rozdzia\u0142 16, https:\/\/rozekruispers.pl\/index.php?route=product\/product&path=51&product_id=54<\/a><\/p>\n

[3] Kazanie czwarte<\/p>\n

[4] https:\/\/tropter.com\/pl\/bulgaria\/chisaria<\/a><\/p>\n

[5] Mt 16:25<\/p>\n

[6] \u201eWo\u0142anie Braterstwa R\u00f3\u017cokrzy\u017ca\u201d<\/p>\n

https:\/\/rozekruispers.pl\/index.php?route=product\/product&path=46&product_id=241<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":917,"featured_media":104667,"template":"","meta":{"_acf_changed":false},"tags":[],"category_":[110107],"tags_english_":[],"class_list":["post-104783","logon_article","type-logon_article","status-publish","has-post-thumbnail","hentry","category_-spiritsoul-pl"],"acf":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/logon_article\/104783","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/logon_article"}],"about":[{"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/logon_article"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/917"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media\/104667"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=104783"}],"wp:term":[{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=104783"},{"taxonomy":"category_","embeddable":true,"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/category_?post=104783"},{"taxonomy":"tags_english_","embeddable":true,"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/tags_english_?post=104783"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}