{"id":102779,"date":"2023-05-24T11:58:45","date_gmt":"2023-05-24T11:58:45","guid":{"rendered":"https:\/\/logon.media\/logon_article\/bog-jako-liczba\/"},"modified":"2023-05-24T11:58:45","modified_gmt":"2023-05-24T11:58:45","slug":"bog-jako-liczba","status":"publish","type":"logon_article","link":"https:\/\/logon.media\/pl\/logon_article\/bog-jako-liczba\/","title":{"rendered":"B\u00f3g jako liczba"},"content":{"rendered":"

A je\u015bli nadal chcemy dokona\u0107 tego por\u00f3wnania, natychmiast pojawia si\u0119 pytanie: Za pomoc\u0105 jakiej liczby mo\u017cna wyrazi\u0107 Boga?<\/em><\/p>\n

Pytania te nie s\u0105 oczywi\u015bcie nowe. Od samego pocz\u0105tku cz\u0142owiek zajmowa\u0142 si\u0119 problemami bosko\u015bci i szuka\u0142 odpowiedzi na takie pytania. Gnoza, kt\u00f3ra daje nam bosk\u0105, uniwersaln\u0105 m\u0105dro\u015b\u0107, udziela\u0142a jednej i tej samej odpowiedzi na te problemy przez wszystkie wieki. Pomimo r\u00f3\u017cnic kulturowych i czasowych, wiele tekst\u00f3w, pierwotnie zainspirowanych t\u0105 bosk\u0105 m\u0105dro\u015bci\u0105, daje \u015bwiadectwo tej uniwersalnej wiedzy i pr\u00f3buje nada\u0107 kszta\u0142t tym filozoficznym pytaniom w\u0142asnymi s\u0142owami.<\/p>\n

Na przyk\u0142ad w chi\u0144skiej gnozie koncepcja Boga nazywana jest „Tao”. \u00a0Lao Tse w \u201eTao Te King\u201d stwierdza, \u017ce podczas gdy Tao jest pierwotn\u0105 podstaw\u0105 wszystkich rzeczy, to nie mo\u017ce by\u0107 w pe\u0142ni opisane przez \u017cadnego \u015bmiertelnika, poniewa\u017c:<\/p>\n

Je\u015bli Tao mog\u0142oby by\u0107 wypowiedziane, nie by\u0142oby wiecznym Tao. Je\u015bli imi\u0119 mog\u0142oby by\u0107 wym\u00f3wione, nie by\u0142oby wiecznym imieniem. Jako niebyt mo\u017ce si\u0119 ono zwa\u0107 podstaw\u0105 wszechobjawienia. Jako byt jest ono Matk\u0105 wszystkiego. [1]<\/p><\/blockquote>\n

Te paradoksalne s\u0142owa s\u0105 ca\u0142kowicie zgodne ze \u015bredniowiecznymi mistykami, kt\u00f3rzy poprzez zwyk\u0142e zaprzeczenia \u015bwiadczyli o tym, czego do\u015bwiadczyli z bosko\u015bci. Nauka ta jest r\u00f3wnie\u017c nazywana „teologi\u0105 negatywn\u0105” i jest podobna do tego, co Lao Tse ma nam do powiedzenia. G\u0142\u00f3wnym przedstawicielem tej „negatywnej teologii” jest Psuedo-Dionizy Areopagita, kt\u00f3ry w swoim traktacie \u201eTeologia mistyczna\u201d najpierw opisuje bosko\u015b\u0107 pod wieloma r\u00f3\u017cnymi imionami, by p\u00f3\u017aniej wszystkiemu zaprzeczy\u0107. Zak\u0142ada on r\u00f3wnie\u017c, \u017ce Boga nie mo\u017cna uchwyci\u0107 w koncepcji i dlatego m\u00f3wi, \u017ce:<\/p>\n

B\u00f3g nie jest ani ciemno\u015bci\u0105, ani \u015bwiat\u0142em. Jest on o\u015blepiaj\u0105c\u0105 ciemno\u015bci\u0105, kt\u00f3ra przy\u0107miewa wszelki blask intensywno\u015bci\u0105 swej ciemno\u015bci.<\/p><\/blockquote>\n

Te enigmatyczne s\u0142owa \u015bredniowiecznego mistyka wskazuj\u0105, \u017ce bosko\u015bci nie da si\u0119 w \u017caden spos\u00f3b uchwyci\u0107 w s\u0142owach. Boski \u015bwiat wydaje si\u0119 by\u0107 ca\u0142kowicie oddzielony od \u015bwiata form, w kt\u00f3rym \u017cyjemy. A jednak cz\u0142owiek, \u015bwiadomie lub nie\u015bwiadomie, jest przyci\u0105gany do tego nadprzyrodzonego, w kt\u00f3rym najwyra\u017aniej nie ma udzia\u0142u, i ma potrzeb\u0119 poznania tej natury. Maj\u0105c t\u0119 potrzeb\u0119 konfrontuje si\u0119 z pytaniem: jak mo\u017cemy opisa\u0107 bosko\u015b\u0107 lub jej do\u015bwiadczy\u0107?<\/p>\n

Zatem Tao nie mo\u017ce by\u0107 nazwane poniewa\u017c:<\/p>\n

Tao\u00a0jest puste, a jego promieniowania i oddzia\u0142ywania s\u0105 niewyczerpalne.\u00a0<\/em>[2]<\/p><\/blockquote>\n

Aby pozna\u0107 i naprawd\u0119 do\u015bwiadczy\u0107 bosko\u015bci, musimy si\u0119 „opr\u00f3\u017cni\u0107”, musimy wej\u015b\u0107 w zupe\u0142nie inny stan \u015bwiadomo\u015bci. Lao Tse wyra\u017ca to w nast\u0119puj\u0105cy spos\u00f3b:<\/p>\n

Tak wi\u0119c, je\u015bli serce stale \u201enie-jest\u201d \u2013 to znaczy pozostaje wolne od wszelkich ziemskich d\u0105\u017ce\u0144 i\u00a0pragnie\u0144 \u2013 wtedy mo\u017cliwe jest postrzeganie misterium duchowej esencji Tao.<\/p>\n

Je\u015bli za\u015b serce wci\u0105\u017c \u201ejest\u201d \u2013 pe\u0142ne pragnie\u0144 i\u00a0ziemskich d\u0105\u017ce\u0144 \u2013 to mo\u017cna widzie\u0107 tylko ograniczon\u0105, sko\u0144czon\u0105 form\u0119. [3]<\/p>\n

Dlatego te\u017c m\u0119drzec poprzestaje na nie-czynieniu, do\u015bwiadcza nauki bez s\u0142\u00f3w. [4]<\/p><\/blockquote>\n

Poszukiwaczowi Boga, Tao, zaleca si\u0119 ca\u0142kowite oderwanie si\u0119 od wszystkich rzeczy materialnych; ca\u0142kowite opr\u00f3\u017cnienie si\u0119 w ten spos\u00f3b, aby Tao mog\u0142o mu si\u0119 objawi\u0107. Jednak\u017ce, gdy tylko kto\u015b pr\u00f3buje uchwyci\u0107 lub poj\u0105\u0107 t\u0119 bosko\u015b\u0107 umys\u0142em, Tao ponownie odchodzi od poszukuj\u0105cego.<\/p>\n

Najwyra\u017aniej wi\u0119c nie powinni\u015bmy przywi\u0105zywa\u0107 si\u0119 do tego boskiego do\u015bwiadczenia, poniewa\u017c w\u0142a\u015bnie dlatego, \u017ce ludzie nie przywi\u0105zuj\u0105 si\u0119 do niego, Tao ich nie opuszcza. Odnosi si\u0119 to do faktu, \u017ce natury wiecznego Tao nie mo\u017cna miesza\u0107 z doczesn\u0105 natur\u0105 naszego \u015bwiata, poniewa\u017c odchodzi ono od nas, gdy pr\u00f3bujemy je uchwyci\u0107.<\/p>\n

Teozofia \u017cydowska pokazuje nam r\u00f3wnie\u017c, jako og\u00f3ln\u0105 cech\u0119 gnozy, \u017ce bosko\u015b\u0107 jest oddzielona od \u015bwiata zmys\u0142owego. \u017bydowska gnoza, podobnie jak \u015bwiat idei Lao Tse i Dionizego Areopagity, pokazuje zatem r\u00f3wnie\u017c dwoisto\u015b\u0107: tutaj r\u00f3wnie\u017c bosko\u015b\u0107 jest kontrastem dla \u015bwiata materialnego i nie mo\u017ce by\u0107 w \u017caden spos\u00f3b do\u015bwiadczana w \u015bwiecie fizycznym. St\u0105d w \u017cydowskim mistycyzmie bosko\u015b\u0107 opisywana jest jako niepoznawalne Ain Sof<\/em>, co dos\u0142ownie oznacza „bez ko\u0144ca”. To duchowe nieistnienie Ain Sof jest \u017ar\u00f3d\u0142em, z kt\u00f3rego powsta\u0142o ca\u0142e \u017cycie. W \u017cydowskim mistycyzmie \u017cycie to jest schematycznie reprezentowane przez dziesi\u0119\u0107 sefirot Drzewa \u017bycia, kt\u00f3re tworz\u0105 plan stworzenia. Innymi s\u0142owy, mo\u017cemy rozumie\u0107 boskie Ain Sof jako liczb\u0119 0, nico\u015b\u0107, z kt\u00f3rej wszystko powsta\u0142o. Goethe r\u00f3wnie\u017c m\u00f3wi\u0142 w Fau\u015bcie<\/em>:<\/p>\n

\u2026 w twojej nico\u015bci spodziewam si\u0119 znale\u017a\u0107 wszech\u015bwiat<\/em>. [5]<\/p><\/blockquote>\n

Maj\u0105c na uwadze powy\u017csze, mo\u017cemy stwierdzi\u0107, \u017ce ka\u017cda koncepcja opisuj\u0105ca bosko\u015b\u0107 musi by\u0107 niewystarczaj\u0105ca. Aby m\u00f3c wyobrazi\u0107 sobie „bosk\u0105 nico\u015b\u0107”, Tao lub Ain Sof, musimy uciec si\u0119 do j\u0119zyka obraz\u00f3w. Ten wizualny j\u0119zyk powinien mie\u0107 takie samo znaczenie dla wszystkich. Liczby zajmuj\u0105 wyj\u0105tkowe miejsce w \u015bwiecie symboliki, dlatego wybieramy ten j\u0119zyk wizualny.<\/p>\n

Kiedy zaczynamy od pewnej liczby, musimy zda\u0107 sobie spraw\u0119, \u017ce liczby te nie by\u0142y do\u015bwiadczane w ten sam spos\u00f3b przez ca\u0142y czas. Mo\u017ce to brzmie\u0107 dziwnie, poniewa\u017c mo\u017cna pomy\u015ble\u0107, \u017ce suma 1 plus 1 da taki sam wynik dla ka\u017cdego i w ka\u017cdym czasie. Oczywi\u015bcie jest to prawda. W ten spos\u00f3b jednak u\u017cywamy tylko ilo\u015bciowej koncepcji liczby, ale opr\u00f3cz warto\u015bci ilo\u015bciowej mo\u017cemy r\u00f3wnie\u017c do\u015bwiadczy\u0107 liczby jako jako\u015bci.<\/p>\n

W naszych czasach jako\u015bciowa koncepcja liczby zosta\u0142a zepchni\u0119ta na dalszy plan. Nie zawsze tak by\u0142o. We wcze\u015bniejszych kulturach staro\u017cytni widz\u0105cy do\u015bwiadczali poprzez objawienia tego, co wsp\u00f3\u0142cze\u015bni naukowcy potwierdzaj\u0105 formu\u0142ami. Tam, gdzie wsp\u00f3\u0142czesny cz\u0142owiek widzi zwyk\u0142e rzeczy, staro\u017cytny filozof matematyczny widzia\u0142 procesy, kt\u00f3re m\u00f3g\u0142 przekszta\u0142ci\u0107 w liczby, ujawniaj\u0105c w ten spos\u00f3b tajemnice \u017cycia. Tak jak my teraz widzimy r\u0119k\u0119 Boga w naturze, tak m\u0119drzec z odleg\u0142ej przesz\u0142o\u015bci dostrzega\u0142 j\u0105 w strukturach liczbowych.<\/p>\n

Dlatego dla Pitagorasa, greckiego matematyka z VI wieku p.n.e., matematyka by\u0142a duchowym fundamentem Wszech\u015bwiata. Dla niego wszystko, co istnieje w przestrzeni, mo\u017cna przypisa\u0107 proporcjom liczbowym. Pitagoras zak\u0142ada\u0142 r\u00f3wnie\u017c istnienie dw\u00f3ch \u015bwiat\u00f3w: duchowego i materialnego, w kt\u00f3rym duch rz\u0105dzi materi\u0105. Dla niego materia by\u0142a tylko zamro\u017conym, skrystalizowanym duchem, kt\u00f3ry musi zosta\u0107 powoli rozpuszczony, wyzwolony przez zmian\u0119 ludzkiej \u015bwiadomo\u015bci.<\/p>\n

Liczba 10 by\u0142a wa\u017cna dla pitagorejczyk\u00f3w. Obliczyli oni t\u0119 liczb\u0119 w nast\u0119puj\u0105cy spos\u00f3b: 1+2+3+4=10 i, aby zwizualizowa\u0107 ca\u0142o\u015b\u0107, umie\u015bcili te liczby jako kropki w tr\u00f3jk\u0105cie. Jeden punkt na wierzcho\u0142ku tr\u00f3jk\u0105ta, dwa punkty poni\u017cej, trzy punkty poni\u017cej i wreszcie u podstawy tr\u00f3jk\u0105ta, ostatnie cztery punkty.<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

Za pomoc\u0105 liczb od 1 do 4 mogli oni zg\u0142\u0119bi\u0107 Wszech\u015bwiat w ca\u0142o\u015bci. Ca\u0142y rozw\u00f3j stworzenia, zgodnie z tym pogl\u0105dem, przebiega od 1, przez 2 i 3 do 4, kt\u00f3re w ca\u0142o\u015bci tworz\u0105 pe\u0142ni\u0119 dziesi\u0119ciu. Dotkn\u0119li\u015bmy ju\u017c tej tw\u00f3rczej pe\u0142ni z dziesi\u0119cioma sefirotami Drzewa \u017bycia, kt\u00f3re reprezentuje stworzenie Wszech\u015bwiata. Dziesi\u0119\u0107 sefirot odnosi si\u0119 do dziesi\u0119ciu s\u0142\u00f3w stworzenia z Ksi\u0119gi Rodzaju, kt\u00f3re zaczynaj\u0105 si\u0119 od:<\/p>\n

I rzek\u0142 B\u00f3g\u2026<\/em> [6]<\/p><\/blockquote>\n

\u015awiat, jaki znamy, jest \u015bwiatem podzia\u0142\u00f3w, \u015bwiatem sprzeczno\u015bci. To samo w sobie jest bardzo wa\u017cnym faktem. Nie mo\u017cemy wyobrazi\u0107 sobie niczego w \u015bwiecie fizycznym, co nie mia\u0142oby swojego przeciwie\u0144stwa. Ten kontrast, kt\u00f3ry w rzeczywisto\u015bci ukrywa liczb\u0119 dwa, jest pi\u0119knie przedstawiony w \u017cydowskim Pi\u0119cioksi\u0119gu, kt\u00f3ry obejmuje pierwsze pi\u0119\u0107 ksi\u0105g Starego Testamentu. Pierwsza litera Ksi\u0119gi Rodzaju w tek\u015bcie hebrajskim zaczyna si\u0119 od beth, drugiej litery alfabetu o warto\u015bci liczbowej dwa. Stworzenie nie zaczyna si\u0119 wi\u0119c od jedynki, ale od razu od jako\u015bciowej warto\u015bci liczbowej dw\u00f3jki!<\/p>\n

W\u0142a\u015bciwie, maj\u0105c na uwadze ten obraz, mo\u017cemy stwierdzi\u0107, \u017ce warto\u015b\u0107 jako\u015bciowa liczby jeden nie jest dost\u0119pna w naszym fizycznym \u015bwiecie. \u017byjemy w \u015bwiecie podksi\u0119\u017cycowym, w \u015bwiecie, w kt\u00f3rym kr\u00f3luje dw\u00f3jka lub wielokrotno\u015b\u0107 dw\u00f3jki! St\u0105d, dla pitagorejczyk\u00f3w, liczba cztery wystarcza\u0142a do oznaczenia \u015bwiata natury fizycznej: poniewa\u017c 4 to 2 do kwadratu, ca\u0142kowita granica tej natury! W przeciwie\u0144stwie do 2 lub 4, 1 stoi, a ta jedno\u015b\u0107 nie jest tej natury, ale najwyra\u017aniej nale\u017cy do innego porz\u0105dku. Co wi\u0119cej, na przyk\u0142ad ostatnia litera alfabetu hebrajskiego ma warto\u015b\u0107 liczbow\u0105 400 (zera s\u0105 drugorz\u0119dne), a wszystko powy\u017cej 400 nie nale\u017cy do natury fizycznej! Nie ma liter ani znak\u00f3w dla 500; wtedy jeste\u015bmy z powrotem w \u015bwiecie ciszy. Podr\u00f3\u017c cz\u0142owieka w materii dobiega ko\u0144ca.<\/p>\n

Teraz mo\u017cemy najlepiej wyobrazi\u0107 sobie t\u0119 jedno\u015b\u0107 jako monad\u0119, kulist\u0105 form\u0119, kt\u00f3ra w przeciwie\u0144stwie do innych form sk\u0142ada si\u0119 tylko z jednego oblicza. Gnostycy do\u015bwiadczaj\u0105 tej jednej p\u0142aszczyzny, tej monady, jako cichej si\u0142y w tle, kt\u00f3ra jest nieruchoma i z kt\u00f3rej wszystko powsta\u0142o. St\u0105d staro\u017cytni widz\u0105cy postrzegali monad\u0119, jedno\u015b\u0107, jedynk\u0119, nie jako liczb\u0119, ale jako generator liczb, z kt\u00f3rego, podobnie jak z nasiona, wszystko wyros\u0142o.<\/p>\n

Pierwsza manifestacja z boskiego \u015bwiata, kt\u00f3r\u0105 mo\u017cemy teraz powi\u0105za\u0107 z liczb\u0105 1, jest aktywno\u015bci\u0105, promieniowaniem, emanacj\u0105 Ain Sof. Jest jak promie\u0144 \u015bwiat\u0142a, boskie wezwanie z innego cichego \u015bwiata, kt\u00f3re zaprasza nas do jego odnalezienia. Ta emanacja z niepoznawalnej Nico\u015bci jest pierwsz\u0105 liter\u0105 hebrajskiego alfabetu, Alef, i jest jak kropla, ziarno, kt\u00f3re chce znale\u017a\u0107 partnera na ziemi. Ta boska kropla chce by\u0107 poznana i odzwierciedlona wy\u0142\u0105cznie w swojej monadycznej, jednoznacznej formie. W ko\u0144cu Mi\u0142o\u015b\u0107 jest stworzeniem, a stworzenie jest Mi\u0142o\u015bci\u0105. B\u00f3g w swojej mi\u0142o\u015bci podejmuje wysi\u0142ek, aby zosta\u0107 rozpoznanym i poznanym tutaj. Wzywa nas z boskiej Nico\u015bci i w tym samym momencie Mi\u0142o\u015b\u0107 rodzi sw\u00f3j ziemski odpowiednik: tych dwoje staje naprzeciw siebie.<\/p>\n

Niebia\u0144ska kropla mo\u017ce by\u0107 odzwierciedlona na ziemi tylko za po\u015brednictwem cz\u0142owieka: musi on uczyni\u0107 odblaskowe zwierciad\u0142o swojej duszy tak czystym, aby bosko\u015b\u0107 w swojej najczystszej formie odbija\u0142a si\u0119 na ziemi przez niego<\/em> jako boska jedno\u015b\u0107.<\/p>\n

Kiedy jego dusza nie jest zwi\u0105zana ziemskimi ruchami, zwierciad\u0142o jego duszy jest wolne od wszelkich skaz, a boskie \u015bwiat\u0142o odbija si\u0119 w jego l\u015bni\u0105cej jasno\u015bci. Pi\u0119knie obrazuje to pierwsza hebrajska litera Alef, kt\u00f3rej warto\u015b\u0107 liczbowa wynosi 1:<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

Niestety, w wi\u0119kszo\u015bci przypadk\u00f3w ta boska kropla z niepoznawalnego Ain Sof znajduje na ziemi uczestnika, kt\u00f3ry mo\u017ce stworzy\u0107 jedynie s\u0142aby cie\u0144 wznios\u0142ej boskiej jedno\u015bci. Zwierciad\u0142o duszy jest wci\u0105\u017c zbyt matowe z powodu ziemskiego skupienia, a \u015bwiat\u0142o nie mo\u017ce przenikn\u0105\u0107 do samej g\u0142\u0119bi duszy. Wtedy \u015bwiat\u0142o z nadprzyrodzonej jedno\u015bci w \u015bwiecie fizycznym staje si\u0119 wielo\u015bci\u0105 form, dualistycznym \u015bwiatem, w kt\u00f3rym panuj\u0105 przeciwie\u0144stwa. Monadyczna kropla znajduje wtedy swoje odbicie tylko w stanie rozbitym (zob. doln\u0105 kropl\u0119). Ustanie tego rozbitego stanu mo\u017ce nast\u0105pi\u0107 tylko wtedy, gdy ca\u0142y ludzki system zostanie doprowadzony do spoczynku.<\/p>\n

Lao Tse m\u00f3wi w odniesieniu do tego:<\/p>\n

Kto potrafi doprowadzi\u0107 do spokoju nieczysto\u015bci swego serca? Kto potrafi stopniowo rodzi\u0107 si\u0119 w Tao, poprzez d\u0142ugo zachowywany spok\u00f3j? [7]<\/p><\/blockquote>\n

Fragmentacja boskiej jedno\u015bci poprzez zamieszanie w ludzkiej duszy jest faktem wyra\u017conym w wielu mitach. Egipski mit o Ozyrysie i Izydzie jest tego wyra\u017anym przyk\u0142adem. Opowiada on o tym, jak Ozyrys, jako przedstawiciel prawdziwej ja\u017ani cz\u0142owieka, kt\u00f3ra wywodzi si\u0119 z boskiego \u015bwiata, skupia si\u0119 wy\u0142\u0105cznie na sferze duchowej. Ma on jednak brata, Seta, mrocznego odpowiednika, kt\u00f3ry skupia si\u0119 nie na duchu, ale na materii. Set, zwany tak\u017ce Tyfonem, reprezentuje tendencj\u0119 cz\u0142owieka do rzucania si\u0119 w wir spe\u0142niania swoich pragnie\u0144. Obaj bracia mogliby stanowi\u0107 zr\u00f3wnowa\u017con\u0105 par\u0119, gdyby Ozyrys kierowa\u0142 swoim bratem Setem. Duchowy rz\u0105dzi\u0142by wtedy \u015bwiatem zmys\u0142owym, kt\u00f3ry by\u0142by mu pos\u0142uszny. Ale historia potoczy\u0142a si\u0119 inaczej. Egipski mit m\u00f3wi, \u017ce Set zabija swojego brata, dzieli jego cia\u0142o na kawa\u0142ki i rozrzuca je po ca\u0142ym \u015bwiecie. Obraz ten przypomina pot\u0119\u017cn\u0105, bosk\u0105 kropl\u0119, monad\u0119 rzutowan\u0105 na \u015bwiat materialny w rozbitej formie, rozpadaj\u0105c\u0105 si\u0119 niejako na niezliczone cz\u0105stki.<\/p>\n

Kula lub monada, kt\u00f3r\u0105 teraz poznali\u015bmy jako bosk\u0105 wszechjedno\u015b\u0107 wznosz\u0105c\u0105 si\u0119 ponad fragmentacj\u0119 dualistycznej natury. To nie przypadek, \u017ce w j\u0119zyku hebrajskim terminy „B\u00f3g”, „Mi\u0142o\u015b\u0107” i „Jedno\u015b\u0107” maj\u0105 t\u0119 sam\u0105 warto\u015b\u0107 liczbow\u0105. Poj\u0119cia te nale\u017c\u0105 do siebie bezsprzecznie, poniewa\u017c: B\u00f3g jest Mi\u0142o\u015bci\u0105 jest Jedno\u015bci\u0105. W\u0142a\u015bciwie mo\u017cemy doda\u0107 czwarte poj\u0119cie: prawda. W naszym \u015bwiecie znaczenie poj\u0119cia „prawda” jest r\u00f3\u017cne dla ka\u017cdego. Jednak wychodz\u0105c od hipotezy roboczej i bior\u0105c monad\u0119 za symbol Tao, mo\u017cemy stwierdzi\u0107 na prostym przyk\u0142adzie, \u017ce boska jedno\u015b\u0107 jest jednakowo do\u015bwiadczana przez wszystkich. Aby to udowodni\u0107, musimy odwo\u0142a\u0107 si\u0119 do wyobra\u017ani. Wyobra\u017amy sobie, \u017ce jeste\u015bmy wszyscy razem w ogromnej kuli, w monadzie. Ka\u017cdy, bez wzgl\u0119du na to, gdzie si\u0119 znajduje, b\u0119dzie tak samo postrzega\u0142 t\u0119 kul\u0119! Nawet je\u015bli umie\u015bcimy si\u0119 poza t\u0105 ogromn\u0105, wielk\u0105 sfer\u0105: ka\u017cdy b\u0119dzie mia\u0142 tak\u0105 sam\u0105 obserwacj\u0119! Dlatego monada, pojedyncza p\u0142aszczyzna kulistej formy, liczba 1, jest symbolem par excellence B\u00f3stwa wyra\u017caj\u0105cego si\u0119 w naszym \u015bwiecie, jako pierwsza emanacja.<\/p>\n

Ta pojedyncza p\u0142aszczyzna, liczba 1, jest diametralnym przeciwie\u0144stwem liczby 4 natury fizycznej. R\u00f3wnie\u017c dla pitagorejczyk\u00f3w 1 stanowi\u0142a granic\u0119 transcendentalnego \u015bwiata, kt\u00f3rego nie mo\u017cna do\u015bwiadczy\u0107 w materialnym \u015bwiecie 4. Chocia\u017c tych dw\u00f3ch r\u00f3\u017cnych natur nie mo\u017cna miesza\u0107 ze sob\u0105, cz\u0119sto pope\u0142niany jest b\u0142\u0105d, \u017ce bosko\u015b\u0107 musi by\u0107 bardzo daleko od nas, ludzi. Jednak nic nie mo\u017ce by\u0107 dalsze od prawdy! Jest ona bli\u017cej ni\u017c r\u0119ce i nogi, tylko wci\u0105\u017c jest w nas ukryta! Musi jeszcze zosta\u0107 aktywowana.<\/p>\n

Zagadka tego pozornego paradoksu mo\u017ce zosta\u0107 rozwi\u0105zana jedynie poprzez uczynienie zwierciad\u0142a naszej duszy tak czystym, aby by\u0142o w stanie odbiera\u0107 i odzwierciedla\u0107 bosko\u015b\u0107 w jej prawdziwej istocie. Jak sprawi\u0107, by nasza dusza by\u0142a otwarta na t\u0119 bosk\u0105 inspiracj\u0119, kt\u00f3ra pochodzi z drugiej natury? Aby to osi\u0105gn\u0105\u0107, Lao Tse odnosi si\u0119 do zasady Wu-Wei, kt\u00f3ra oznacza „nie-czynienie”, oderwanie si\u0119 od tego \u015bwiata. Jest to klucz posiadany przez wszystkich gnostyckich mag\u00f3w, kt\u00f3ry wyprowadza nas ze \u015bwiata czynienia, bycia, do \u015bwiata nie-czynienia, nie-bycia. Kiedy istota ludzka jest w stanie u\u017cy\u0107 tego klucza, w\u00f3wczas poprzez taki akt ca\u0142a ludzka natura zostaje przerobiona i przeniesiona w inny wymiar. Wtedy potwierdzaj\u0105 si\u0119 gnostyczno-magiczne s\u0142owa Lao Tse, kt\u00f3ry przemawia do nas w inspiruj\u0105cy spos\u00f3b z odleg\u0142ej przesz\u0142o\u015bci:<\/p>\n

Niebo i\u00a0ziemia zjednoczy\u0142yby si\u0119 i\u00a0opad\u0142aby s\u0142odka rosa,
\na\u00a0lud wkroczy\u0142by spontanicznie i\u00a0bez rozkaz\u00f3w w\u00a0harmoni\u0119.
\nW\u00a0chwili gdy Tao zosta\u0142o podzielone, otrzyma\u0142o ono imi\u0119.
\nPo tym, jak imi\u0119 zosta\u0142o okre\u015blone, trzeba by\u0142o wiedzie\u0107, jak nad sob\u0105 panowa\u0107.
\nKto potrafi panowa\u0107 nad sob\u0105, ten nie popada w\u00a0 \u017cadne niebezpiecze\u0144stwo.
\nTao jest rozprzestrzenione we wszech\u015bwiecie.
\nWszystko wraca do Tao, podobnie jak g\u00f3rskie strumienie powracaj\u0105 do rzek i\u00a0do m\u00f3rz. [8]<\/p><\/blockquote>\n

___________________<\/strong><\/p>\n

[1] Jan van Rijckenborgh i Catharose de Petri, Chi\u0144ska Gnoza \u2013 Komentarz do Tao Te King Lao Tse,\u00a0<\/em>rozdzia\u0142 1, Instytut Rozekruis Pers, wyd. drugie popr., Wielu\u0144 2017.<\/p>\n

[2] Ibid, rozdzia\u0142 4.<\/p>\n

[3] Ibid, rozdzia\u0142 1.<\/p>\n

[4] Ibid, rozdzia\u0142 2.<\/p>\n

[5] Goethe, Faust<\/em>, prze\u0142. Andrzej Lam, Oficyna Wydawnicza ASPRA-JR, Warszawa 2018, Cz\u0119\u015b\u0107 II, str. 155.<\/p>\n

[6] Genesis 1:3.<\/p>\n

[7] Jan van Rijckenborgh i Catharose de Petri, Chi\u0144ska Gnoza \u2013 Komentarz do Tao Te King Lao Tse,\u00a0<\/em>rozdzia\u0142 15, Instytut Rozekruis Pers, wyd. drugie popr., Wielu\u0144 2017.<\/p>\n

[8]\u00a0Ibid, rozdzia\u0142 32.<\/p>\n","protected":false},"author":923,"featured_media":102396,"template":"","meta":{"_acf_changed":false},"tags":[],"category_":[110094],"tags_english_":[],"class_list":["post-102779","logon_article","type-logon_article","status-publish","has-post-thumbnail","hentry","category_-science-pl"],"acf":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/logon_article\/102779","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/logon_article"}],"about":[{"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/logon_article"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/923"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media\/102396"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=102779"}],"wp:term":[{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=102779"},{"taxonomy":"category_","embeddable":true,"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/category_?post=102779"},{"taxonomy":"tags_english_","embeddable":true,"href":"https:\/\/logon.media\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/tags_english_?post=102779"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}