Lang geleden, tijdens mijn gouden kinderjaren, ging ik vaak naar een park in de buurt van ons huis, waar een schommel was, een glijbaan en een klimrek. De schommel was altijd favoriet bij mij in de speeltuin.<\/p>\n
Hoe heerlijk was het om heen en weer te schommelen\u2026 heen en weer\u2026 heen en weer\u2026<\/p>\n
Ik leerde al gauw hoe ik vaart moest krijgen. En daar ging ik: heen en weer\u2026 heen en weer, steeds sneller, steeds hoger. De schommel ging hoger en kwam terug, hoger en terug\u2026 Hoe fijn was het zitten op die schommel, die er altijd was!<\/p>\n
Ik herinner me dat ik op een keer tijdens het schommelen, dacht: \u2018Hoe zal mijn toekomst eruitzien?\u2019 Ik ben die vraag nooit vergeten.<\/p>\n
Wat ik toen niet wist, was dat mijn toekomst, terwijl ik heen en weer schommelde, er al was, op datzelfde moment. Ik wist niet dat het leven diezelfde beweging van de schommel vele keren zou herhalen, me van de ene kant naar de andere gooiend, zoals de slinger van een oude klok, altijd in het huidige moment. Soms leek het alsof ik zelf niets hoefde te doen: de schommelbeweging zou altijd plaatsvinden, ongeacht mijn wil. Het leven gebeurde gewoon, met vele verloren en gewonnen slagen: om leven en dood, om de liefde, om te overleven, alles te midden van zulke pijnlijke conflicten.<\/p>\n
Dat constant heen en weer slingeren begon heel vermoeiend te worden. Het voortdurende geschommel van uiterlijke omstandigheden, de onophoudelijke innerlijke veranderingen, in een niet altijd bewust ritme, bezorgden me afschuw en angst. Die beweging moest stoppen!<\/p>\n
Toen kwam alles tegelijk en er kwam chaos\u2026 betekenisloos\u2026 depressie. Tranen, lachjes, vreugde en wanhoop\u2026 en dan weer een lach! Tegengestelde emoties\u2026 alles op \u00e9\u00e9n dag. Die beweging moest stoppen!<\/p>\n
Maar hoe viel deze schommel te stoppen? Hoe kon ik die beweging stoppen, die me bespeelde alsof ik speelgoed was in iemands handen? Ik bestuurde de schommel niet meer: het was de beweging zelf die me van de ene kant naar de andere gooide, in de gebruikelijke conflicten en meningsverschillen.<\/p>\n
Dus begon ik de zaken te observeren! Wat een kwelling was het te moeten zien hoe geluk en pijn elkaar dag na dag afwisselden. Het leven ging door. En daar ging ik, lopend en struikelend, al uitgeput, maar nu pogend te begrijpen hoe ik die schommel, die zo veel veroorzaakte, tot stilstand kon brengen.<\/p>\n
Op een dag \u2013 zo\u2019n prachtige dag! \u2013 vond ik een tuin, die uitzonderlijk mooi was, gezien de tijd van het jaar. Ik ging zitten en begon te observeren. Vlak voor me was een perk met madeliefjes, de bloemen die staan voor zuiverheid en liefde.<\/p>\n
Iene, miene, mutte\u2026 doen degenen die madeliefjes nog niet goed bekeken hebben. Het hart is als de zon, de blaadjes zo wit als sneeuw\u2026 zo\u2019n delicate bloem, maar ze past zich aan bij alle mogelijke grondsoorten en is volledig afhankelijk van de zon voor haar ontwikkeling.<\/p>\n
En ik keek! Ik observeerde het hartje, verrast, terugdenkend aan mijn biologielessen op school. Het gele hart bestaat uit honderden buisvormige kleine bloempjes, stampers en tweelobbige stempels, beslist onontbeerlijk voor de voortplanting. Elk van deze kleine bloempjes kan vele zaadjes produceren, maar het madeliefje kan zichzelf niet uitzaaien. De zaadjes liggen in het hart van de bloem te wachten op de hulp van vogels en insecten. Daar, in de kern van die bloem, ligt de levensmogelijkheid. Zij zelf ligt stil!<\/p>\n
En in een flits, begreep ik.<\/p>\n
Ik heb ook een kern die stilligt, waarin de gebeurtenissen van mijn leven niet worden gedefinieerd als goed of slecht\u2026 waar de ware levenspotentie ligt\u2026 waar het ware bewustzijn latent ligt te wachten. Het wacht op mijn ontwaken.<\/p>\n
Ik wist toen dat daar, in mijn kern, mijn eindstreep lag\u2026 daar, waar de veranderingen die de tijd met zich meebrengt geen invloed op mij hebben en waar de stormen die de schommel bewegen mij niet langer als speelgoed kunnen gebruiken.<\/p>\n
Daar ligt het ware bewustzijn, waar tijd niet bestaat en beweging eindelijk stopt\u2026 pijn en lijden eindelijk ophouden.<\/p>\n
En in een opwaartse spiraal van zoeken, gebouwd van moeite en gestruikel, maakt dit ware bewustzijn zich bekend en conflicten en disharmonie\u00ebn worden tot niets meer dan verkeersborden langs de levensweg.<\/p>\n
Daar\u2026 waar vrede en sereniteit de alleenheerschappij hebben.<\/p>\n
Daar\u2026 in het hart van het madeliefje.<\/p>\n
<\/p>\n","protected":false},"author":609,"featured_media":98033,"template":"","meta":{"_acf_changed":false},"tags":[],"category_":[110106],"tags_english_":[],"class_list":["post-99049","logon_article","type-logon_article","status-publish","has-post-thumbnail","hentry","category_-spiritsoul-nl"],"acf":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/logon.media\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/logon_article\/99049","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/logon.media\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/logon_article"}],"about":[{"href":"https:\/\/logon.media\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/logon_article"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/logon.media\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/609"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/logon.media\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/media\/98033"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/logon.media\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=99049"}],"wp:term":[{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/logon.media\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=99049"},{"taxonomy":"category_","embeddable":true,"href":"https:\/\/logon.media\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/category_?post=99049"},{"taxonomy":"tags_english_","embeddable":true,"href":"https:\/\/logon.media\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/tags_english_?post=99049"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}