(Terug naar deel 14<\/a>)<\/p>\n De dichtwerken van Ossian zijn beroemd geworden door James Mac Person<\/em> [1]<\/a> die in de 18de<\/sup> eeuw zijn Gaelisch epos vond. Er zijn echter wel twijfels of deze gedichten wel\u00a0 werkelijk door Ossian zijn geschreven, maar door Mac Person is Europa\u00a0 wel bekend met de Kelten geworden. De verzen die Mac Person de wereld inzond, werden in zijn tijd razend populair, gewaardeerd door Goethe en Herder en had een grote invloed op de Duitse Romantiek. De gedichten werden zelfs vergeleken en\u00a0 geroemd met het werk van Homerus. Zelfs Napoleon Bonaparte kende het werk en heeft de schilder Ingres opdracht gegeven tot het schilderen van de \u2018Droom van Ossian\u2019.<\/p>\n In het boek van Lady Augusta Gregory [2]<\/a>, de vrouw die voor het eerst de grootse Ierse sagen in een populaire hervertelling schreef, staat de wonderlijke geschiedenis van de moeder van Ossian beschreven.<\/p>\n <\/p>\n De vader van Ossian, Fionn of Finn uit het geslacht van de Fianna van Erin ( Ierland), ontmoet tijdens een jachtpartij een schone ree<\/em> die \u2019s avonds in een mooie vrouw verandert. Zij had in het verleden een minnaar, de Duistere Dru\u00efde<\/em>,\u00a0 afgewezen die haar uit wraak in een ree had veranderd. Een dienstknecht kreeg medelijden met haar en zei haar dat zij moest proberen in de kring rond de Fianna<\/em> te komen, omdat de Duistere\u00a0 Dru\u00efde dan zijn macht over haar zou verliezen.<\/p>\n In dit verband is het nodig te vermelden waarom de Duistere Dru\u00efde zijn macht verloor wanneer de ree in het midden van de clan van de Fianna\u00a0 zou komen.<\/p>\n Wilde men opgenomen worden in deze clan dan moest men ingewijd<\/em> worden. Fianna betekent namelijk \u2018landlozen<\/em>\u2019, mensen zonder vaderland. De uitdrukking \u2018landloos\u2019 is\u00a0 door alle tijden heen een universeel begrip en geeft aan dat we hier te maken hebben met een \u2018mysterieleerling<\/em>\u2019.<\/p>\n Iemand die \u2018landloos \u2019was brak met zijn familie, met zijn eigen clan waarin hij geboren was en liet zich vrijwillig opnemen in de clan van de Fianna.<\/p>\n De band die de leden van de Fianna clan bond was van een geestelijke oorsprong<\/em>. De Fianna beschikten kennelijk over een macht die groter was dan die van de Duistere Dru\u00efde en vandaar dat de ree die\u00a0 kring werd aangeraden.<\/p>\n Wanneer dan het hert de Fianna ontmoet, wordt zij weer de mooie vrouw die zij eens was. Finn schenkt haar zijn liefde, zweert de jacht zelfs af en neemt haar tot vrouw.<\/p>\n Op een dag wanneer haar man afwezig is, verdwijnt zijn vrouw weer. Finn zoekt zeven jaar naar haar zonder zijn geliefde vrouw ooit terug te zien. Hij ontmoet wel op een zeker moment een naakte jongeling die zijn honden hadden gevonden. De jongen die heel mooi is, kan\u00a0 niet spreken en Finn herkent de\u00a0 trekken van zijn vrouw in hem. Hij neemt de jongen mee en wanneer deze kan spreken, vertelt hij een merkwaardig verhaal. De jongen was opgevoed door een ree<\/em> en hij hield zeer veel van haar. Soms kwam er een man die met de ree sprak, maar het hert hield zich altijd van hem afzijdig. Dan werd de man woedend en op een dag sloeg hij haar met een hazelroede, zodat zij gedwongen werd hem te volgen. De jongen wilde haar volgen, maar kon zich niet bewegen. De ree keek hem na met tranen van verdriet. Hij bleef huilend van woede en frustratie achter in het woud en verloor zijn zinnen, totdat de honden van Finn hem vonden en hij ontwaakte.<\/p>\n Finn noemt de knaap Ossian. De naam Ossian of Oisin betekent \u2018hertje<\/em>\u2019 en toepasselijk voor de zoon waarvan de moeder in een hert betoverd is. \u00a0Ossian maakt prachtige gedichten voor de clan en later behoorde hij tot de goede strijders in het geslacht van de Fianna. Uit Ossiaans werken van James Mac Person is het volgende gedicht:<\/p>\n <\/p>\n Gij zon, die daarboven voortrolt,<\/em><\/p>\n rond als het schild van mijn vader,<\/em><\/p>\n vanwaar zijn uw stralen afkomstig,<\/em><\/p>\n vanwaar uw licht, dat nooit verbleekt?<\/em><\/p>\n Gij stijgt op in verschrikkelijke schoonheid,<\/em><\/p>\n de sterren verbergen zich in de diepte der hemelen,<\/em><\/p>\n de maan, huivert en bleek,<\/em><\/p>\n verzinkt in de golven in het westen,<\/em><\/p>\n maar gij blijft alleen voortschrijden,<\/em><\/p>\n wie kan u metgezel zijn op uw baan?<\/em> [3]<\/a><\/p><\/blockquote>\n <\/p>\n De Ossiaanse gedichten werden in het midden van de 19de<\/sup> eeuw door de Ossian Society uitgegeven en vanaf die tijd werden zij razend populair. De Europeanen beleefden een wereld van fee\u00ebn, helden, goden en demonen die men al lang vergeten was. Men kreeg het vermoeden dat deze verhalen van grote betekenis waren geweest. Men begon ook deze vertellingen met andere mythologie\u00ebn\u00a0 te vergelijken, maar dat was moeilijk en bijna onmogelijk.<\/p>\n In ieder geval werd het duidelijk dat de mythologie\u00ebn v\u00f3\u00f3r de christelijke tijd waren ontstaan en dat we de hoofdfiguren in deze verhalen als directe afstammelingen of Avataren moeten zien. Het zijn de re\u00efncarnaties van goden in een menselijk lichaam. Het idee van wedergeboorte was voor de christelijke schrijvers een pijnlijk onderwerp en vandaar dat er nogal wat verwarring is ontstaan. Ze veranderden de verhalen en pasten ze soms aan met de idee\u00ebn van hemel en hel.<\/p>\n Zo wordt van Cuchulainn vertelt dat hij een Avatar was van de godheid Lug. De Ieren hadden er totaal geen moeite mee dat sommige figuren nu als mens en dan weer als een godheid naar voren kwamen. Voor een volk dat tot een hoge graad helderziend was, waren deze verhalen niets buitengewoons.<\/p>\n <\/p>\n (Wordt vervolgd in deel 16<\/a>)<\/p>\n [1]<\/a>\u00a0James Mac Person,\u00a0The Works of Ossian<\/em>, 1765<\/p>\n [2]<\/a>\u00a0Lady Augusta Gregory,\u00a0Gods and fighting men<\/em>, 1905<\/p>\n The Project Gutenberg eBook of Gods And Fighting Men:, by Augusta Gregory<\/a><\/p>\n [3]<\/a>\u00a0The poems of Ossian (nls.uk)<\/a><\/p>\n [4] Jakob Streit, Zon en Kruis <\/em>[Sonne\u00a0und Kreuz]\u00a0,\u00a0Freies Geistesleben, Stuttgart 1977<\/p>\n [5]\u00a0<\/em>Hans Gs\u00e4nger,\u00a0Irland. Insel des Abel. Die irischen Hochkreuze<\/em>,\u00a0<\/em>Verlag Die Kommenden,\u00a01969<\/p>\n","protected":false},"author":923,"featured_media":56396,"template":"","meta":{"_acf_changed":false},"tags":[],"category_":[110080],"tags_english_":[],"class_list":["post-92693","logon_article","type-logon_article","status-publish","has-post-thumbnail","hentry","category_-livingpast-nl"],"acf":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/logon.media\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/logon_article\/92693","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/logon.media\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/logon_article"}],"about":[{"href":"https:\/\/logon.media\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/logon_article"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/logon.media\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/923"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/logon.media\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/media\/56396"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/logon.media\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=92693"}],"wp:term":[{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/logon.media\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=92693"},{"taxonomy":"category_","embeddable":true,"href":"https:\/\/logon.media\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/category_?post=92693"},{"taxonomy":"tags_english_","embeddable":true,"href":"https:\/\/logon.media\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/tags_english_?post=92693"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}Het verhaal van de schone ree<\/h3>\n
\nBronnen:<\/h3>\n