Wu wei is een term uit het tao\u00efsme en verschijnt voor het eerst in de Daodejing.
\nWu wei wordt over het algemeen vertaald als niet-doen.
\nHet is een manier van leven die ook wordt beoefend in de Chinese schilderkunst.
\nHetzelfde onderwerp wordt keer op keer geschilderd \u2013 bijvoorbeeld een berg of een boom.<\/p>\n
Wat kan dit te maken hebben met niet-doen?
\nWordt het niet saai om telkens hetzelfde motief te schilderen?
\nHet gaat niet primair om het onderwerp of het resultaat van het schilderij, maar om het proces.
\nDe kunstenaar beoefent een manier van leven.
\nHij probeert zijn creatie in harmonie met Tao te brengen.<\/p>\n
Volgens de Chinese traditie wordt Tao het principe van de oorsprong genoemd, waardoor alles ontstaat en in leven wordt gehouden. Het is een hoger, spiritueel-goddelijk ordeningsprincipe, dat in zijn wijsheid het menselijke, rationele begrip ver te boven gaat.
\nDe schilder richt zich op dit hogere principe en past zich daaraan aan.
\nHij wil niet langer de doener zijn, de schilder, maar Tao moet door hem heen kunnen werken, via zijn hand. Hij “doet” en toch niet. Hij is actief in het niet-handelen.
\nJe zou het ook niet-inmengen kunnen noemen, een niet-inmengen in de wetten van Tao.<\/p>\n
De schilder laat deze wetten intu\u00eftief door hem heen werken; hij probeert zich te verenigen met de scheppende kracht van Tao, die te herkennen en weer te geven in het beeldmotief.
\nDoor het schilderproces leert hij onderscheiden, in hoeverre hij zijn eigen wil nog wil uitvoeren of Tao in zich kan laten werken.
\nOmdat Tao in alles is, is er zonder Tao niets.<\/p>\n
\n\nOefen je in het niet-doen, en alles zal ten goede komen.<\/em><\/p>\n
Laotse<\/p>\n<\/blockquote>\n
<\/p>\n","protected":false},"author":920,"featured_media":8921,"template":"","meta":{"_acf_changed":false},"tags":[],"category_":[110067],"tags_english_":[],"class_list":["post-90599","logon_article","type-logon_article","status-publish","has-post-thumbnail","hentry","category_-art-nl"],"acf":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/logon.media\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/logon_article\/90599","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/logon.media\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/logon_article"}],"about":[{"href":"https:\/\/logon.media\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/logon_article"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/logon.media\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/920"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/logon.media\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/media\/8921"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/logon.media\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=90599"}],"wp:term":[{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/logon.media\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=90599"},{"taxonomy":"category_","embeddable":true,"href":"https:\/\/logon.media\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/category_?post=90599"},{"taxonomy":"tags_english_","embeddable":true,"href":"https:\/\/logon.media\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/tags_english_?post=90599"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}