Volgens esoterici wordt datgene wat wij \u2018de tijdgeest\u2019 noemen veroorzaakt door interkosmische stralingen die bemoeienis houden met de mensheid en op haar ontwikkeling sturend en regulerend inwerken. Weinigen bezitten het vermogen deze interkosmische stralingen rechtstreeks waar te nemen en te interpreteren, maar velen zijn er gevoelig voor, en de resultaten van een zich wijzigende tijdgeest kunnen nagenoeg niemand ontgaan.<\/p>\n
Een tamelijk spectaculair voorbeeld daarvan vormen de jaren \u201960 van de twintigste eeuw: Tieners en twintigers in die tijd – de generatie die nu \u2018de babyboomers\u2019 heet – beschouwden de gevestigde orde als volstrekt achterhaald en eisten, onder andere via studentenbewegingen, inspraak en democratisering. Deze lust tot protest ging hand in hand met een groot, optimisme ten aanzien van de toekomst onder andere tot uiting komend in de Flowerpower-beweging en in een song uit de musical Hair<\/em> (1967), die een nummer-\u00e9\u00e9n-hit werd: Aquarius\/Let the sunshine in.<\/em><\/p>\n Er is in die jaren sprake van een ware explosie van op de jeugd gerichte muziek \u2013 die \u2018popmuziek\u2019 ging heten. De Beatles, die in 1962 doorbraken met Love me do, vormen het onbetwiste boegbeeld van deze nieuwe muziek. In 1962 start ook de muzikale carri\u00e8re van Bob Dylan. Op 2 juli 1962 speelt de dan eenentwintig jaar jonge Dylan zijn Let me die in my footsteps<\/em>, waarin onder andere klinkt:<\/p>\n The meaning of life has been lost in the wind <\/em><\/p>\n And some people thinkin\u2019 that the end is close by <\/em><\/p>\n ‘Stead of learnin\u2019 to live they are learnin\u2019 to die.<\/em><\/p>\n<\/blockquote>\n Rozenkruisers wezen in diezelfde jaren<\/p>\n op een nieuw interkosmisch stralingsveld dat onze wereld omvat houdt en inmiddels voldoende intensiteit en spankracht verkregen heeft om merkbare, zichtbare, aantoonbare werkingen tot stand te brengen; werkingen die, in hun samenhang, een volstrekte wereld- en mensheidsomwenteling zullen veroorzaken, en dit in een tijdsverloop van een betrekkelijk luttel aantal jaren.<\/em><\/p>\n<\/blockquote>\n Zij streefden naar de totstandkoming van wat wij nu zouden noemen een moderne community, in de meest verheven betekenis van dat woord.<\/p>\n Het nummer The Times They Are A-Changing<\/em>, dat Bob Dylan op 26 oktober 1963 voor het eerst speelt (zie kader), klinkt als een bijna letterlijke echo van de oproep die enkele maanden daarvoor op het rozenkruisers-conferentiecentrum Renova klonk. Tot en met 14 augustus 2009 zal Dylan dit nummer 633 keer live spelen. Het wordt uitgebracht op single en staat daarnaast op 18 LP\u2019s van Dylan en is daarmee miljoenenvoudig over de hele wereld verspreid. Op z\u2019n minst delen van de tekst ervan zitten bij miljoenen mensen in het hoofd. Terugkijkend was de titel van het lied het zonder meer profetisch: de tijden zijn sedertdien snel en drastisch veranderd. De \u2018morgenstond van een nieuwe dag\u2019 bracht beroering, schudde het maatschappelijk bestel op en gaf het gevoel dat de mogelijkheden tot vernieuwing d\u00e1\u00e1r waren: nu kan het! De donkere wolken van materialisme en conservatisme werden verdreven door de zon van idealisme en optimisme.<\/p>\n In Dylans omvangrijke oeuvre wordt de vergankelijkheid en betrekkelijkheid van het leven nog vaak bezongen. Like a Rolling Stone<\/em> uit 1965 schetst het lot van een trotse dame uit gegoede kringen die aan lager wal raakt. In het refrein klinkt een uitzichtloze eenzaamheid en verlatenheid:<\/p>\n How does it feel <\/em><\/p>\n To be on your own <\/em><\/p>\n With no direction home <\/em><\/p>\n Like a complete unknown.<\/em><\/p>\n<\/blockquote>\n In 1964 treffen we in It\u2019s Alright, Ma<\/em>, als \u2018n variant op Prediker, de regel:<\/p>\n I have had enough, what else can you show me?<\/em><\/p>\n<\/blockquote>\n All Along the Watchtower<\/em> uit 1965 vangt aan met de hartekreet:<\/p>\n There must be some way out of here<\/em><\/p>\n<\/blockquote>\n en stelt vervolgens:<\/p>\n There are many here among us who feel that life is but a joke <\/em><\/p>\n But you and I, we\u2019ve been through that, and this is not our fate.<\/em><\/p>\n<\/blockquote>\n Het nummer Queen Jane Approximately<\/em> uit 1987 getuigt van de verveling van de herhaling:<\/p>\n When you\u2019re tired of yourself and all of your creations<\/em>,<\/p>\n<\/blockquote>\n ook weer van de vergankelijkheid:<\/p>\n The smell of their roses does not remain, <\/em><\/p>\n<\/blockquote>\n en bovendien een forse schrobbering:<\/p>\n Your conclusions should be more drastic.<\/em><\/p>\n<\/blockquote>\n Er is, als een ontstijgen aan herhaling, verveling en verval, beslist een \u2018way out\u2019, maar deze vraagt wel om een van binnenuit genomen drastisch besluit tot \u2018een nieuwe handeling, een nieuwe gerichtheid\u2019, zoals Jan van Rijckenborgh en Catharose de Petri dat in 1963 formuleerden.<\/p>\n Omdat Dylan zelf deel was van die jeugd, die gevoelig was voor \u2018de tijden die veranderden\u2019, kwamen zijn boodschap en zijn visie op mens en maatschappij als het ware \u2018van binnenuit\u2019, op uit die jeugd zelf. Een jeugd van toen die nu langzaamaan grijs is geworden, maar nog altijd \u00aden opnieuw \u2013 veel Dylanfans telt.<\/p>\n Come gather \u2019round people Come writers and critics Come senators, congressmen Come mothers and fathers The line it is drawn The Times They Are A-Changin\u2019 Written by Bob Dylan<\/a><\/strong><\/p>\n\n
\n
\n
\n
\n
\n
\n
\n
\n
\n
\nWherever you roam
\nAnd admit that the waters
\nAround you have grown
\nAnd accept it that soon
\nYou\u2019ll be drenched to the bone
\nIf your time to you is worth savin\u2019
\nThen you better start swimmin\u2019 or you\u2019ll sink like a stone
\nFor the times they are a-changin\u2019<\/p>\n
\nWho prophesize with your pen
\nAnd keep your eyes wide
\nThe chance won\u2019t come again
\nAnd don\u2019t speak too soon
\nFor the wheel\u2019s still in spin
\nAnd there\u2019s no tellin\u2019 who that it\u2019s namin\u2019
\nFor the loser now will be later to win
\nFor the times they are a-changin\u2019<\/p>\n
\nPlease heed the call
\nDon\u2019t stand in the doorway
\nDon\u2019t block up the hall
\nFor he that gets hurt
\nWill be he who has stalled
\nThere\u2019s a battle outside and it is ragin\u2019
\nIt\u2019ll soon shake your windows and rattle your walls
\nFor the times they are a-changin\u2019<\/p>\n
\nThroughout the land
\nAnd don\u2019t criticize
\nWhat you can\u2019t understand
\nYour sons and your daughters
\nAre beyond your command
\nYour old road is rapidly agin\u2019
\nPlease get out of the new one if you can\u2019t lend your hand
\nFor the times they are a-changin\u2019<\/p>\n
\nThe curse it is cast
\nThe slow one now
\nWill later be fast
\nAs the present now
\nWill later be past
\nThe order is rapidly fadin\u2019
\nAnd the first one now will later be last
\nFor the times they are a-changin\u2019<\/em><\/p>\n